บทที่ 473 ไม่อยากฟังคำโกหกของคุณอีกแล้ว

เมื่อมั่วหลีมองไปยังทิศทางที่กู้ฉางฉิงกำลังจะจากไป รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้มีเลศนัย จึงขับรถตามเขาไปทันที

ระหว่างทางกู้ฉางฉิงก็เห็นการติดตามของมั่วหลี ดวงตาฉายแววเบื่อ

เธอบอกให้คนขับเร่งความเร็วขึ้น แต่ก็น่าเสียดายที่สลัดมั่วหลีไม่พ้นสักที

ในท้ายที่สุดกู้ฉางฉิงต้องใช้กลอุบายไปที่ห้างสรรพสินค้าที่มีผู้คนพลุกพล่านเพื่อกำจัดมั่หลีที่ตามตื้ออยู่นี้

มั่วหลีมองคนพลุกพล่านในห้างสรรพสินค้าด้วยความโกรธ

ต้องหาผู้หญิงร้ายกาจคนนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า ได้รับเกียรติให้ใช้วิชาการสะกดรอยอีกแล้วสิ

แต่หลังจากที่เธอโกรธ เธอคิดว่ากู้ฉางฉิงทำขนาดนี้เพื่อกำจัดเธอ กลัวว่าคนที่เธอไปพบนั้น....

กู้ฉางฉิงไม่รู้ว่ามั่วหลีได้เดาไปต่างๆนานาแล้ว

หลังจากที่เธอรีบออกจากห้างสรรพสินค้า เธอก็รีบไปที่ร้านอาหารที่นัดกันไว้กับฉินเป่ยหาน

"ขอโทษทีนะ ฉันมาสาย"

เธอเดินไปที่โต๊ะอาหารด้วยอาการเหนื่อยหอบแล้วกล่าวขอโทษ

"ไม่เป็นไร ฉันก็เพิ่งมาถึง"

ฉินเป่ยหานไม่ได้สนใจ ลุกขึ้นดึงเก้าอี้ให้กู้ฉางฉิง บอกเป็นนัยให้เธอนั่งลง

หลังจากที่กู้ฉางฉิงขอบคุณเขาแล้วก็มองไปรอบ ๆ พบว่าภัตตาคารนั้นคนไม่น้อยเลยทีเดียว

“คึกคักจังเลย”

"อืม เถ้าแก่ที่นีเขามีคนช่วยเหลือน่ะ คนเลยเยอะ ห้องชั้นสองต้องจองไว้ก่อนไม่งั้นพวกเราก็คงได้นั่งชั้นล่าง"

ฉินเป่ยหานพูดแนะนำ กู้ฉางฉิงหลุดหัวเราะ "ฉันไม่สนใจเรื่องนี้"

ในขณะที่เธอพูด เธอกลับจ้องมองไปที่ฉินเป่ยหานที่เห็นได้ชัดว่าเหนื่อยล้าและพูดด้วยความมั่นใจว่า "วันนี้คุณขอให้ฉันออกมาคงไม่ใช่แค่กินข้าวใช่ไหม?"

ใบหน้าฉินเป่ยหานถูกแช่แข็งชั่วขณะและกลับมาอย่างรวดเร็ว "ใช่ แต่เป็นเรื่องธุรกิจ ไม่มีเรื่องส่วนตัว"

กู้ฉางฉิงได้ยินแบบนั้น รู้ว่าเขาไม่ต้องการพูดถึงเรื่องนี้ ก็ไม่พูดหัวข้อนี้ต่อ

ในเวลานี้บริกรก็กำลังเสิร์ฟอาหาร ฉินเป่ยหานแนะนำอาหารให้กู้ฉางฉิงเพื่อแก้ไขสถานการณ์ที่อึดอัดเมื่อสักครู่

กู้ฉางฉิงถือโอกาสรับประทานอาหาร ในช่วงเวลานั้นไม่ลืมที่จะถามเกี่ยวกับจุดประสงค์ของเขาที่นัดในวันนี้

"ฉันได้ยินมาว่าในช่วงเวลานี้มีการเคลื่อนไหวในด้านธุรกิจอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะเฟิงซื่อกรุ๊ปทำให้พวกคุณสูญเสียครั้งใหญ่ ครอบครัวกู้และญ่าหวงคิดอย่างไร?"

ฉินเป่ยหานขมวดคิ้วเมื่อเขาได้ยินคำนั้นและดวงตาของเขาวูบไหว

“ฉางซิน เราไม่คุยเรื่องงานไม่ได้เหรอ?”

กู้ฉางฉิงคิดไม่ถึงว่าแม้แต่ตระกูลกู้เขาก็ไม่อยากพูดถึง เขาจึงยกมือขึ้น พูดอย่างหมดหนทาง "แต่ฉันอยากรู้ จิ่งเหยาไม่บอกอะไรฉันเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับตระกูลกู้”

ฉินเป่ยหานครุ่นคิด แต่ก็เชื่อคำพูดของกู้ฉางฉิง และเข้าใจเจตนาของเฟิงจิ่งเหยา

ท้ายที่สุดทั้งสี่บริษัทต่อสู้กันมามาก ฉางซินในวันนี้ในฐานะลูกสาวของตระกูลกู้ ได้แต่งงานกับตระกูลเฟิง แล้วเมื่อเป็นเช่นนี้กลัวว่าฉางซินที่เป็นคนกลางจะลำบากใจ

"ไม่ใช่เรื่องใหญ่ การแข่งขันด้านธุรกิจก็เป็นแบบนี้แหละ ตะวันออกจะบดขยี้ตะวันตก ตะวันตกอาจบดขยี้ตะวันออกในวันพรุ่งนี้"

หลังจากที่เขาเปลี่ยนเรื่องใหญ่ให้กลายเป็นเรื่องเล็ก เขาก็เปลี่ยนหัวข้อถามอย่างห่วงใยเกี่ยวกับกู้ฉางฉิงและเฟิงจิ่งเหยา

"ฉันได้ยินมาว่าอีกสองวันเฟิงจิ่งเหยาจะไปทำงานต่างประเทศอีกครั้งและวันกลับก็ไม่แน่นอนใช่ไหม?"

กู้ฉางฉิงตกใจกับคำถามของเขา และรู้สึกประหลาดใจที่เขาได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง แต่ก็พยักหน้าและยอมรับว่า "กล่าวว่าด้านต่างประเทศยังจัดการได้ไม่ดี และเขาจะไปเป็นประธานในสถานการณ์โดยรวม"

ฉินเป่ยหานขมวดคิ้ว "พาคุณไปด้วยหรือเปล่า?"

กู้ฉางฉิงส่ายหัว "ที่นั่นไม่ปลอดภัย จิ่งเหยาไม่ให้ฉันไปน่ะ"

ฉินเป่ยหานขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อได้ยินเรื่องนี้

ในความคิดของเขา เฟิงจิ่งเหยามีพลังมากจะปกป้องกู้ฉางฉิง นี่อาจจะเป็นแค่ข้ออ้างก็เท่านั้น

“เมื่อก่อนเขาไปทำงานต่างประเทศแบบนี้บ่อยไหม?”

เขาถามอย่างไม่พอใจ โดยคิดว่ากู้ฉางฉิงต้องไม่มีความสุขเมื่อเธอแต่งงานเข้าบ้านกับเฟิงจิ่งเหยา

กู้ฉางฉิงสัมผัสถึงความรู้สึกสงสารในสายตาของเขา รู้สึกจุก