บทที่ 475 อย่าถูกผู้หญิงคนนี้โกหก

กู้ฉางฉิงเห็นว่าคนของตัวเองมาแล้ว สั่งเสียงเข้ม "ลากผู้หญิงคนนี้ออกไปให้ไกลจากฉัน"

เมื่อบอดี้การ์ดได้ยินคำพูดนั้น เขาก็ลงมือกับมั่วหลีทันที

มั่วหลีโกรธจัด ตอนนี้ไม่สนใจกู้ฉางฉิงแล้ว และเริ่มจัดการกับบอดี้การ์ดทั้งสาม

กู้ฉางฉิงดูพวกเขาต่อสู้แม้ว่าจะตกใจเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงบังคับตัวเองให้ใจเย็นและสั่ง "พ่อบ้าน เตรียมรถแล้วพาฉันไปสนามบิน"

พ่อบ้านอ้าปากค้างเมื่อเห็นสิ่งนี้ แต่เมื่อเหลือบมองไปที่ใบหน้าที่เยือกเย็นของกู้ฉางฉิงและในที่สุดก็ไปจัดการโดยไม่พูดอะไร

ขณะที่เขาจากไป กู้ฉางฉิงก็ให้ความสนใจกับสถานการณ์ของมั่วหลี และรู้สึกตกใจไม่น้อย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมั่วหลีที่เก่งหรือเป็นเพราะคนของกู้หงเซินทรทส่งให้เธออ่อน นานสองนานก็ยังจับมั่วหลีไม่ได้

เธอดูสักพัก พ่อบ้านก็มา

“คุณนายรอง รถพร้อมแล้ว”

เมื่อพูดจบ เขาก็เหลือบไปเห็นความยุ่งเหยิงในสวน และอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กู้ฉางฉิงไม่เปิดโอกาสให้เขาพูดและเดินตรงไปที่ประตู

อย่างไรซะในใจเธอก็ร้อนรนที่จะไปพบเฟิงจิ่งเหยา

ในอีกด้านหนึ่ง มั่วหลีโกรธมากเมื่อเห็นกู้ฉางฉิงกำลังจะขึ้นรถ ลูกน้องของเขาก็ใช้แรงทั้งหมดที่มี

และแบบนี้บอดี้การ์ดทั้งสามแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้และเธอถูกขับไล่ทีละคน

เธอไม่สนใจคนเหล่านี้ ยกเท้าขึ้นและไล่ตามกู้ฉางฉิงไป

กู้ฉางสังเกตเห็นท่าทางของเธอก็ตกใจและรีบเร่งให้คนขับขับรถ

"รีบไป ไป!"

อย่างไรก็ตามคนขับรถไม่ใช่คนที่เฟิงจิ่งเหยาเลือกมันมา เป็นเพียงคนขับรถธรรมดา จึงรู้สึกตกใจกับความน่าหวาดกลัวของมั่วหลี

เมื่อเห็นแบบนี้ กู้ฉางฉิงก็ออกจากรถทันทีไปแล้วเดินที่ตำแหน่งคนขับและเปิดประตู

"ลง!"

เธอตะโกนและในเวลาเดียวกันเธอก็ดึงคนขับออก กำลังจะขึ้นรถและขับไป

แต่นั่นก็เป็นการทำให้เสียเวลา ตอนนี้มั่วหลีตามมาทันแล้ว

กู้ฉางฉิงได้ยินเสียงเปิดประตู ริมฝีปากสีแดงของเธอกดแน่น เธอไม่สนใจว่ามันจะก่อให้เกิดอันตรายต่อมั่วหลีหรอืไม่ เหยียบคันเร่งและรถก็ขับออกไปเหมือนลูกศรที่พุ่งไป

มั่วหลีไม่สามารถจับประตูรถได้ เธอจึงเกาะประตูรถแน่น เธอจึงไม่ถูกเหวี่ยงออกจากรถ

แน่นอนว่าเมื่อเธอชินกับความเร็วนี้เธอก็เริ่มเคลื่อนไหวทันทีพลิกตัวแรงพลิกเธอไปที่เบาะหลัง

เมื่อกู้ฉางฉิงเห็นมั่วหลีเข้ามา มือของเขาก็สั่นจึงทำให้รถสั่น

เมื่อเธอกำลังจะเร่งความเร็ว เธอเห็นผ่านกระจกมองหลังว่ามั่วหลีกำลังจะจู่โจมหมายจะฆ่าให้ตาย

"คุณจะทำอะไร!"

เธอตะโกน และพยายามหลบหลีก แต่เธอก็ยังขับรถอยู่จึงไม่สามารถปล่อยมือได้

เธอกำลังจะเหยียบเบรค แต่ก่อนที่เธอจะเหยียบลงไป เธอก็ถูกมั่วหลีดึงผมอย่างแรง

"เจ็บ-"

เธอกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด แผนที่วางเอาไว้ในตอนแรกก็ต้องเปลี่ยนไปเช่นกัน คิดจะเหยียบเบรคเท้าดันไปเหยียบคันเร่งอีกครั้ง รถก็เร่งความเร็วขึ้น ในขณะเดียวกันมือที่จับพวงมาลัยก็สั่นอย่างแรง ทำให้รถทั้งคันส่ายไปมา

กู้ฉางฉิงหวาดกลัว

“ปล่อยมือ เธออยากตายหรือไง?”

เธอระงับความกลัวในใจและปล่อยมือนึงไปดึงมั่วหลี

อย่างไรก็ตามเธอเป็นคู่ต่อสู้ของมั่วหลีที่ไหนกัน มือที่ยื่นออกไปของเธอก็ถูกปัดออกอย่างรวดเร็ว