บทที่ 494 เจตนาทำให้เธอลำบากใจ

ชายคนนั้นพูดถึงข่าวคราวที่ได้ไปตรวจสอบมาอย่างละเอียด : "แต่เมื่อไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้ แม่ของกู้ฉางฉิงรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล แล้วก็ กู้ฉางฉิงคนนี้ก็หายสาบสูญไป ในเวลาเดียวกัน คุณหนูกู้ของตระกูลเฟิงนิสัยก็เปลี่ยนไปอย่างมาก"

"คุณหมายความว่า กู้ฉางฉิงคนนี้มาแทนที่กู้ฉางซินคนเดิมที่อยู่ตระกูลเฟิงหรอ?"

ซวนจิ่งยู่ลูบๆคางอย่างคิดใคร่ครวญ แสงประกายในแววตา

"น่าจะเป็นเช่นนั้น มิฉะนั้นจะเป็นไปไม่ได้ที่คนจะเปลี่ยนนิสัยโดยไร้เหตุผล อีกทั้งข้อมูลของบ้านหลังนี้ฉันก็เคยตรวจสอบแล้ว คือแม่ลูกกู้ฉางฉิงเป็นคนเช่า"

ซวนจิ่งยู่หรี่ตา แววตาฉาบไปด้วยความลึกลับ : "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ คุณไปตรวจสอบว่าสรุปแล้วเกิดอะไรขึ้นที่นี่?"

ชายคนนั้นตกตะลึง ในแววตามีความไม่เข้าใจ แต่ยังคงพยักหน้ารับคำสั่ง

……

ที่ตระกูลเฟิง กู้ฉางฉิงเพิ่งจะเข้าไปในห้องรับแขก ก็เห็นเฟิงจิ่งเหยากำลังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่ห้องรับแขก

เฟิงจิ่งเหยาได้ยินการเคลื่อนไหวที่น่าประตู พบว่ากู้ฉางฉิงกลับมาแล้ว การแสดงออกที่เย็นชาก็อ่อนโยนลงชั่วขณะ

"กลับมาแล้วหรอ? ทำไมวันนี้กลับมาดึกขนาดนี้ล่ะ ช่วงนี้บริษัทงานยุ่งหรอ?"

กู้ฉางฉิงตกตะลึง ส่ายหัวอย่างหวั่นใจเล็กน้อย : "ไม่ได้ยุ่งมาก เพียงแต่วันนี้อารมณ์ดี ก็เลยไปเดินเล่นที่ห้าง"

เฟิงจิ่งเหยาไม่ได้คิดอะไร พยักๆหน้า : "งั้นทานข้าวแล้วหรือยัง?"

"ยังเลย คุณล่ะทานหรือยัง?"

"ยัง รอทานพร้อมคุณ"

เฟิงจิ่งเหยาพูดจบ ก็ลุกขึ้นจูงกู้ฉางฉิงเดินไปที่ห้องอาหาร

กู้ฉางฉิงมองหลังที่ทรงพลังของเขา รวมถึงทั้งสองคนที่จับมือกัน ฉับพลันในใจก็มีความสุข

ตรงกันข้ามกับความสุขของเธอ มั่วหลีก็ริษยาจนแทบเสียสติ

เธอจ้องมองกู้ฉางฉิงอย่างน่ากลัวอยู่นาน ก็กำหมัดแล้งเดินออกไป คิดว่าถ้าไม่เห็นก็จะไม่หงุดหงิด

……

วันต่อมา กู้ฉางฉิงกับเฟิงจิ่งเหยาตื่นขึ้นมา

พอดีกับท่พวกเขาลงไปเตรียมจะทานอาหาร พ่อบ้านก็เดินเข้ามา

"คุณผู้ชาย คุณนายรอง คุณนายให้มาเชิญพวกคุณไป บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับพวกคุณ"

เฟิงจิ่งเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย : "คุณนายบอกไหมว่าเรื่องอะไร?"

พ่อบ้านส่ายหัว : "คุณนายไม่ได้บอก แค่ให้คุณผู้ชายไปโดยเร็วที่สุดเท่านั้น"

"โอเค ฉันรู้แล้ว"

พูดจบ เขาก็พากู้ฉางฉิงไปที่บ้านใหญ่

ในเส้นทาง กู้ฉางฉิงเงียบไม่พูดจาตลอด ในแววตามีความไม่สบายใจ

เฟิงจิ่งเหยาก็เห็น ฉับพลันมือก็ยื่นออกมาจับมือของกู้ฉางฉิง พูดปลอบใจว่า : "ไม่ต้องกังวล มีฉันอยู่ทั้งคน"

กู้ฉางฉิงตกตะลึง เข้าใจความหมายของเฟิงจิ่งเหยาทันที ก็อบอุ่นใจ

"อืม!"

เธอพยักหน้าแรงๆ เดิมทีจิตใจที่ไม่สบายสับสน ก็สงบลงมาในชั่วพริบตา

ไม่นาน ก็ถึงบ้านใหญ่

คุณนายเฟิงเห็นทั้งสองคนจูงมือกันเดินเข้ามา สีหน้าก็เคร่งขรึมลงทันที

"จิ่งเหยา นี่คือสิ่งที่คุณจะอธิบายกับฉันงั้นหรอ?"

เดิมทีเธอคิดว่าเรื่องอื้อฉาวเกิดขึ้นอย่างนั้น จิ่งเหยาไม่มีวันที่จะไม่ทิ้งผู้หญิงคนนี้ คาดไม่ถึง นานขนาดนี้แล้ว ทั้งสองจะกลับมาคืนดีกันอีกครั้ง!

ชั่วขณะ สายตาเธอราวกับคมมีด พุ่งไปที่กู้ฉางฉิงอย่างรวดเร็วและดุดัน

แววตานั้นแทบอยากจะเชือดเฉือนนังจิ้งจอกที่ทำเสน่ห์ใส่ลูกชายเธอ

กู้ฉางฉิงถูกจ้องมองก็ตัวสั่น เขยิบเข้าใกล้เฟิงจิ่งเหยาโดยจิตใต้สำนึก

เฟิงจิ่งเหยาเห็นเช่นนี้ ก็ตบเบาๆปลอบกู้ฉางฉิงอย่างเงียบๆ

หลังจากนั้นเขาก็เดินเข้าไปก้าวหนึ่งเพื่อขวางสายตาของคุณนายเฟิง กล่าวอธิบายว่า: "แม่ เรื่องก่อนหน้านี้คือการเข้าใจผิดกัน ลูกน้องของฉันคนนั้นทำให้เข้าใจสถานการณ์ผิดไป"