บทที่ 519 ใครวางยา

สำนักงานใหญ่ชั้นบนสุดของเฟิงซื่อกรุ๊ป

"คุณนายรอง"

ชวี่ยี่เห็นกู้ฉางซินเดินออกมาจากลิฟท์ ก็ลุกขึ้นยืนอย่างประหลาดใจ

กู้ฉางซินเดินผ่านเขาไปโดยไม่สนใจ ผลักประตูใหญ่ห้องทำงานท่านประธานเข้าไป

ในห้องทำงาน เฟิงจิ่งเหยากำลังจัดการกับเอกสารอยู่ เขาได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นเห็นเป็นกู้ฉางซิน ดวงตาก็มืดครึ้ม ดูเหมือนไม่ได้แปลกใจที่กู้ฉางซินปรากฏตัว

"มาแล้วหรอ"

"ไม่มาได้หรอ? นี่คุณใช้ตระกูลกู้มาบังคับฉัน"

กู้ฉางซินเดินไปนั่งลงที่โซฟาด้วยความเย้ยหยัน

แรกเริ่มเดิมทีเธอต้องการตรงไปหานายท่านเฟิงเพื่อรับเรื่อง แต่ต้องเปลี่ยนความคิด เฟิงจิ่งเหยาทำเรื่องเหล่านี้เพื่อบังคับให้เธอพูดคุยกับเขาดีๆอีกครั้ง ทำไมเธอไม่ลองอีกครั้ง ไม่แน่อาจจะมีผลที่ไม่คาดคิด

อีกอย่าง นายท่านเฟิงก็เป็นไพ่ใบสุดท้ายของเธอในตระกูลเฟิง ยังไม่ถึงทางเลือกสุดท้าย เธอยังไม่อยากเคลื่อนไหว : "พูดเถอะ ท้ายที่สุดแล้วคุณคิดจะทำอะไร?"

เฟิงจิ่งเหยามองกู้ฉางซินที่ไม่รู้สึกว่าตนเองผิดเลยแม้แต่น้อย ก็ขมวดคิ้วแน่น

ในเวลาเดียวกันความรู้สึกในใจของเขาที่สะสมกับกู่ฉางซินก็หนักขึ้นเรื่อยๆ

เป็นสองบุคลิกสุดขั้วของกู้ฉางซินกับที่เขารู้จัก เหมือนคนสองคน ชั่วขณะ ความคิดที่ไร้สาระนี้เกิดขึ้นอีกครั้ง

เขามองกู้ฉางซิน : "ประโยคนี้ฉันควรจะถามคุณนะ สรุปว่าช่วงนี้เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?"

เป็นธรรมดาที่กู้ฉางซินรู้ว่าเฟิงจิ่งเหยาถามการเปลี่ยนแปลงช่วงนี้ของเธอ ก็หัวเราะเบาๆ : "เกิดอะไรขึ้น คุณควรรู้ดีที่สุดไม่ใช่หรอ?"

เธอพูดอ้อมค้อม น้ำเสียงเย็นชา : "อีกอย่าง วันนี้ฉันไม่ได้มาหาคุณเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับปัญหาของฉัน แต่มาหาคุณเพื่อคุยเกี่ยวกับความร่วมมือของตระกูลกู้ คุณมีสิทธิ์อะไรระงับการจัดหาโรงงานของเราโดยไม่มีเหตุผล คัณรู้ไหมเพราะการกำหนดแผนงานนี้ของคุณ ตระกูลกู้ชองเราสูญเสียเงินไปเกือบสิบล้าน"

เหิงจิ่งเหยาสีหน้าเคร่งขรึม : "ดี ในเมื่อคุณต้องการคุยเรื่องงาน งั้นฉันจะบอกคุณว่าทำไมฉันถึงต้องระงับชั่วคราว เวลาผ่านไปหนึ่งปี ตระกูลกู้ของพวกคุณผ้าที่ให้มามากกว่าสี่ชั้นที่คุณภาพไม่ผ่าน ฉันเห็นแก่หน้าตาตระกูลกู้ของคุณตลอดมาก็ไม่เคยเปลี่ยนซัพพลายเออร์เลย ตอนนี้ตระกูลกู้ของพวกคุณมีความโลภมากขึ้น ผ้าที่ส่งมาคุณสมบัติไม่ถึงครึ่งเลย ทำไม รู้สึกว่าช่วงนี้ฉันตามใจคุณ คงไม่ได้คิดว่าการกำหนดแบบแผนของบริษัทก็ต้องอยู่ในสายตาด้วยใช่ไหม?"

“……”

กู้ฉางซินถูกโต้แย้งจนพูดไม่ออก แต่ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ได้คิดว่าตระกูลกู้ของพวกเขาทำเกินไป : "แค่ผ้าคุณภาพต่ำเล็กๆน้อยๆ ไม่ใช่ว่าใช้ไม่ได้ ทำไมต้องคิดเล็กคิดน้อยด้วย"

เฟิงจิ่งเหยาได้ยินน้ำเสียงไม่แยแสของเธอ ในใจก็โกรธขึ้นมา

เขาสีหน้าเคร่งขรึมลง อุณหภูมิในห้องทำงานลดลงหลายองศา : "ฉันคิดเล็กคิดน้อย? กู้ฉางซิน คุณเข้าใจความน่าเชื่อถือในธุรกิจไหม ตระกูลกู้ของคุณผลิตสินค้าด้อยคุณภาพอย่างไร ฉันไม่สน แต่เฟิงซื่อจะไม่สามารถยอมรับผลิตภัณฑ์ด้อยคุณภาพเช่นนี้ได้อย่างแน่นอน"

กู้ฉางซินหรี่ตาขึ้น : "ดังนั้นคุณไม่คิดว่าทั้งสองบริษัทจะกลับมาร่วมมือกันเหมือนเดิมแล้วใช่ไหม?"

"ใช่" เฟิงจิ่งเหยาพยักหน้าโดยไม่ต้องคิด

"ดีมาก คุณอย่ามาเสียใจในภายหลังแล้วกัน"

กู้ฉางซินสีหน้าเย็นชาลุกขึ้นยืน เธอหันกลับออกไปโดยไม่มองเฟิงจิ่งเหยาเลย

เสียงดัง'ปัง' ประตูกระจกของห้องทำงานสั่นสะเทือนเมื่อเธอปิดลง

เฟิงจิ่งเหยานั่งอยู่ในห้องทำงานมองประตูกระจกที่สั่น ก็ขมวดคิ้วแน่น : "ชวี่ยี่ เข้ามาหน่อย"

"ท่านประธาน" ชวี่ยี่เข้ามาจากด้านนอก

เขาสังเกตเฟิงจิ่งเหยาอย่างระมัดระวัง เห็นใบหน้าที่เศร้าหมองของเฟิงจิ่งเหยา ก็นึกถึงคุณนายรองที่ออกไปอย่างโมโหเมื่อกี้นี้ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าทั้งสองคนแยกทางกันอย่างไม่มีความสุข

"ชวี่ยี่คุณส่งคนไปตรวจสอบหน่อยว่าช่วงนี้ที่คุณนายรองอยู่ตระกูลกู้ท้ายที่สุดแล้วเกิดอะไรขึ้น"

เฟิงจิ่งเหยานึกถึงการเปลี่ยนแปลงของกู้ฉางซินในช่วงนี้เมื่อกลับมาจากตระกูลกู้ เขาก็สั่งการด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ถึงแม้ชวี่ยี่จะสงสัย แต่ก็ยังพยักหน้าแล้วไปจัดการ

กู้ฉางซินไม่รู้เรื่องเหล่านี้ หลังจากเธอออกไปจากเฟิงซื่อกรุ๊ปก็มุ่งตรงกลับตระกูลเฟิง เพียงแต่เธอตรงไปยังบ้านใหญ่