บทที่ 521 อะไรคือเล่นละครอะไรคือเรื่องจริง

ที่ระเบียงห้องนอนใหญ่ชั้นสองของบ้านใหม่

กู้ฉางซินนั่งอยู่ที่ระเบียงลำพัง จู่ๆประตูห้องด้านหลังก็ถูกเปิดออก คนรับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามา

"คุณนายรอง คุณชายถูกนายท่านเฟิงลงโทษให้คุกเข่าในห้องโถงบรรพบุรุษ"

กู้ฉางซินเลิกคิ้ว ไม่ได้พูดอะไรแล้วส่งสัญญาณให้คนรับใช้ออกไป

กลางดึก เฟิงจิ่งเหยาก้าวเท้าเข้ามาในบ้านใหม่ด้วยท่าทางแข็งทื่อเล็กน้อย นี่คือผลจากการคุกเข่าเวลานาน

ในห้อง กู้ฉางซินยังไม่นอน เธอนั่งอยู่หัวเตียงดูนิตยสารอย่างเกียจคร้าน

เฟิงจิ่งผลักประตูเข้ามา ก็เห็นภาพนี้

ดวงตาของทั้งสองสบกันกลางอากาศ กู้ฉางซินกวาดสายตามองขึ้นไปที่เฟิงจิ่งเหยา ละสายตาอย่างเย็นชาแล้วอ่านอ่านต่อ

ใบหน้าของเฟิงจิงเหยาเย็นชา : "พรุ่งนี้ฉันจะให้คนเซ็นต์สัญญาความร่วมมือกับกู้ซื่อใหม่อีกครั้ง ส่วนตำแหน่งของคุณ พรุ่งนี้คุณไปที่บริษัทเพื่อรายงานตัว จะมีคนจัดการให้คุณ"

"นี่ก็พอใช้ได้" กู้ฉางซินยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ : "ฉันจะนอนแล้ว คุณทำอะไรก็เบาๆหน่อยอย่าหนวกหูฉัน"

พูดจบ เธอก็นอนลง นอนหันหลังให้เฟิงจิ่งเหยา

เฟิงจิ่งเหยาจ้องมองภาพด้านหลังของเธอ ในแววตามืดครึ้ม ไม่นานก็หันเข้าห้องน้ำไป

ตลอดคืนไม่พูดอะไร

วันต่อมา เพราะกู้ฉางซินต้องไปรายงานตัวที่สำนักงานใหญ่ ดังนั้นเธอจึงตื่นแต่เช้า ไปที่สำนักงานใหญ่ด้วยกันกับเฟิงจิ่งเหยา

"ท่านประธาน คุณนายรอง"

ในห้องทำงาน ชวี่ยี่เห็นกู้ฉางซินกับเฟิงจิ่งเหยาก็ทักทายด้วยความเคารพ

"ชวี่ยี่ คุณพาคุณนายรองไปแผนกบุคคลเพื่อรายงานตัว คุณนายรองท่านผู้หญิงจะทำงานในสำนักงานใหญ่ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป"

เฟิงจิ่งเหยานั่งลงที่โต๊ะทำงานแล้วสั่งการเสียงเคร่งขรึม พูดจบ ก็ไม่ลืมกล่าวเตือนกู้ฉางซิน : "ทำงานที่สำนักงานใหญ่ ทุกอย่างต้องเป็นไปตามระบบของบริษัท ฉันจะไม่ดูแลคุณเป็นพิเศษเพราะว่าคุณเป็นภรรยาของฉัน"

กู้ฉางซินหัวเราะเบาๆ : "คุณรู้สึกว่าฉันจำเป็นต้องให้คุณดูแลหรอ?"

เธอเชิดหน้ามองเฟิงจิ่งเหยา ความมั่นใจและความเย่อหยิ่งในแววตาเป็นสิ่งที่เฟิงจิ่งเหยาไม่เคยเห็นมาก่อน

เฟิงจิ่งเหยาขมวดคิ้วแน่น โดยตลอดก็รู้สึกว่ากู้ฉางซินเช่นนี้แตกต่างอย่างมาก

"เป็นเช่นนี้ดีที่สุด"

เขาจ้องมองกู้ฉางซินอย่างลึกลับ แต่คนก็ยังเป็นคนนั้น ทำให้เขาสงสัยอย่างมาก

กู้ฉางซินไม่รู้ถึงความสงสัยของเฟิงจิ่งเหยา เธอเหลือบมองเฟิงจิ่งเหยาอย่างเย็นชาแล้วหันกลับออกไปไปโดยไม่พูดอะไร

ชวี่ยี่รีบตามไป พากู้ฉางฉิงไปที่ฝ่ายบุคคล

กู้ฉางซินเป็นคนเย่อหยิ่งจนติดเป็นนิสัย ไม่เหมือนกับกู้ฉางฉิงก่อนหน้านี้ อยู่บริษัทก็ปิดบังตัวตน

ก็เพราะเหตุนี้ เมื่อเธอได้เจอกับผู้จัดการฝ่ายบุคคล ก็พูดถึงตำแหน่งที่เธอต้องการ : "ฉันต้องการตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายการเงิน คุณจัดการให้ฉันด้วย ฉันจะรับช่วงต่อ"

ชวี่ยี่ขมวดคิ้วขึ้น จู่ๆก็รู้สึกว่าคุณนายรองตรงหน้านี้แปลกไปมาก : "คุณนายรอง ท่านประธานให้คุณทำงานเป็นผู้ช่วยทางการเงิน"

กู้ฉางซินชักสีหน้า : "เมื่อพูดเมื่อไหร่?"

"นี่คือเมื่อคืนวานท่านประธานสั่งการไว้ดีแล้ว เนื่องจากตำแหน่งงานทั้งหมดในบริษัทต้องอาศัยความสามารถส่วนบุคคลในการเลื่อนขั้น ไม่มีการเลือกที่รักมักที่ชังลอยๆได้ อีกทั้งท่านประธานก็บอกไว้แล้ว ถคุณไม่เต็มใจที่จะรับการจัดการเช่นนี้ จะไม่ทำก็ได้"

ชวี่ยี่มองกู้ฉางฉิงอย่างเจาะลึก พูดเรื่องการจัดการของเฟิงจิ่งเหยาในตอนเช้าออกมา

เขาไม่รู้ว่าเพราะอะไร ถึงรู้สึกตลอดว่าคุณนายรองที่เคยเห็นมาสองสามครั้งนี้แข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมาก น่าแปลกจริงๆ