บทที่ 524 ผู้หญิงคนนี้ต้องการชีวิตของเขา

สถานที่งานเลี้ยงตระกูลฐวน ซวนจิ่งยู่ส่งข้อความเสร็จก็ไม่ได้สนใจ

เขาถูกนายท่านซวนเรียกตัวกลับมา แต่ก็ยังให้ความสนใจทุกการกระทำการเคลื่อนไหวของกู้ฉางซิน

หลังจากกู้ฉางซินและเฟิงจิ่งเหยาแยกทางกัน เธอไม่ได้หยุดเพราะคำเตือนของเฟิงจิ่งเหยาเลย แต่กลับนิ่งแสดงยิ่งแข็งกร้าวมากขึ้น ยังต้องรับขับสู้กับบริษัทต่างๆ ดึงให้มาเข้าร่วมการค้ากับญ่าหวงแล้วก็ตระกูลกู้

แม้ว่าเฟิงจิ่งเหยาจะเจรจากับผู้คนอยู่ตลอด เขาก็สนใจสถานการณ์ของกู้ฉางซินด้วย

เมื่อเขาเห็นว่ากู้ฉางซินคุยอยู่กับผู้ชาย สีหน้าก็เคร่งขรึม

เขาก็เลยทิ้งแขกที่คุยอยู่ด้วย สีหน้าเย็นชาเดินไปที่กู้ฉางซิน

ทางด้านกู้ฉางซินนี้ เดิมทีกลุ่มคนที่พูดคุยหัวเราะอยู่เห็นเขาปรากฏตัวก็ต่างมองหน้ากัน แล้งเงียบลงทันที

"มีอะไรหรอ?"

กู้ฉางซินพบความผิดปกติของพวกเขา ก็เอ่ยถามแล้วมองตามพวกเขาไป ก็เห็นสีหน้าที่ย่ำแย่สุดๆของเฟิงจิ่งเหยา

"คุณมาทำอะไร?"

เพิ่งจะพูดจบ ข้อมือของเธอก็ถูกเฟิงจิ่งเหยาจับไว้แน่น

"เฟิงจิ่งเหยา คุณทำอะไร? ปล่อยนะ!"

กู้ฉางซินดิ้นรน แต่ดิ้นรนอย่างไรก็ไม่สามารถหลุดจากการควบคุมของเฟิงจิ่งเหยาได้

เฟิงจิ่งเหยาออกแรงดึงคนไปที่งานจัดเลี้ยงด้วยใบหน้าเคร่งขรึม

"ปล่อยนะ! เฟิงจิ่งเหยา ฉันบอกให้คุณปล่อย ได้ยินไหม?"

กู้ฉางซินถูกเฟิงจิ่งเหยาลากไปทำได้เพียงเดินตามเขาไปอย่างซวนเซ แต่เธอก็ดิ้นรนอย่างไม่ยอมแพ้

เพราะการกระทำของทั้งสองคนนี้ แขกทุกๆคนก็มองไปที่ทั้งสองคน ด้วยแววตาที่ไม่เข้าใจ

"นี่มันอะไรกัน?"

"ไม่ชัดเจนนัก แต่ดูเหมือนว่าคุณนายรองตระกูลเฟิงจะทำให้ประธานเฟิงโกรธนะ"

"ฉันว่า ประธานเฟิงน่าจะหึง เมื่อกี้คุณนายรองตระกูลเฟิงกำลังคุยเล่นกับพวกคุณชายของตงเยว่กรุ๊ปอยู่"

บางคนคาดเดาบางคนก็คิดจริงๆ พูดคุยเสียดสีออกมา

ซวนจิ่งยู่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ ในแววตาก็ประกายความมืดครึ้ม

เวลานี้ นายท่านซวนที่ถือว่าเป็นเจ้าภาพของงานก็ได้เอ่ยขึ้น : "เสี่ยวยู่ คุณไปดูหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น"

"ครับ"

ซวนจิ่งยู่สติกลับมา พยักหน้าแล้วตามไปทางเฟิงจิ่งเหยา

"ประธานเฟิง"

เขาเดินตามเฟิงจิ่งเหยามาอย่างรวดเร็ว ไปขวางตรงหน้าเฟิงจิ่งเหยาและกู้ฉางซิน เขาเหลือบมองกู้ฉางซิน แล้วเอ่ยถาม : "นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

เฟิงจิ่งเหยาหรี่ตาขึ้นอย่างอันตราย ดูเหมือนว่าจะเข้าใจเจตนาในการปรากฏตัวของซวนจิ่งยู่ผิด : "มีธุระส่วนตัวจำเป็นที่จะต้องจัดการ คุณชายซวนอย่ามาก้าวก่ายให้มากน่าจะดีกว่า"

ซวนจิ่งยู่เลิกคิ้วเล็กน้อย : "อย่างนี้เอง งั้นฉันก็ไม่รบกวนทั้งสองท่านแล้ว"

เขาถอยให้หนึ่งก้าว หลีทางให้

เฟิงจิ่งเหยาทำเสียงไม่พอใจ ฉุดกระชากกู้ฉางซินออกไป

บนเส้นทาง กู้ฉางซินที่นั่งอยู่เบาะหลังก็โกรธอย่างมาก : "เฟิงจิ่งเหยาคุณเกิดบ้าอะไรขึ้นมาเนี่ย?"

เฟิงจิ่งเหยาหันไปมองเธออย่างเย็นชา : "ฉันบ้าอะไรนะหรอ? ฉันเห็นว่าคุณทำเป็นหูทวนลมกับคำพูดของฉัน ในเมื่อขาดผู้ชายขนาดนี้ คืนนี้ฉันจะเติมเต็มให้คุณเอง!"

กู้ฉางซินรู้สึกได้ถึงความโกรธที่ส่งออกมาจากเขา ก็ตกตะลึง ในใจก็ยิ่งรู้สึกมีลางสังหรณ์ไม่ดี

ผู้ชายคนนี้……น่าจะไม่ได้อย่างนั้นอย่างที่เธอคิดใช่ไหม?

กู้ฉางซินตกตะลึงเล็กน้อย แม้ว่าตอนนี้เธอกับเฟิงจิงเหยาจะเป็นสามีภรรยากัน แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าต้องจะเกิดอะไรขึ้นกับผู้ชายคนนี้!

"เฟิงจิ่งเหยา คุณมันหน้าไม่อาย ใช้เรื่องแบบนั้นมาแสดงอำนาจต่อหน้าผู้หญิง!"

เธอจงใจพูดยั่วยุ แต่เดิมทีเฟิงจิ่งเหยาไม่ได้สนใจเธอเลย พิงเบาะหลับตาพักผ่อน