บทที่ 557 พวกเขามาทำอะไร

เมื่อหร่วนซิงหว่านมาถึงโจวซื่อกรุ๊ป โจวฉือเซินกำลังประชุม หลินหนานก็ไม่อยู่

เธอนั่งรออยู่ในห้องทำงาน

รอจนถึง 7 โมง เพ้ยซานซานและสวี่วานก็ส่งข้อความหาเธอ บอกว่าพวกหล่อนมาถึงแล้ว เสี่ยวเฉินอยู่ระหว่างทาง น่าจะใกล้ถึงแล้ว

หร่วนซิงหว่านเห็นเช่นนั้น ก็อยากออกไปถามว่าประชุมนี้อีกนานไหมกว่าจะเสร็จ ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักออก

โจวฉือเซินก้าวขายาวๆมาหาเธอแล้ว: "รอนานแล้วเหรอ?"

หร่วนซิงหว่านเก็บมือถือ ใบหน้ายิ้ม: "ไม่นานหรอก คุณยังมีธุระอื่นอีกไหม"

"ไม่มีแล้ว"

"งั้นฉันจะพาคุณไปที่หนึ่ง"

โจวฉือเซินขมวดคิ้ว: "คุณมาที่นี่เพื่อไปเดทกับผมเหรอ"

หร่วนซิงหว่านจูงมือเขาเดินไปข้างหน้า: "ก็ถือว่าใช่นะ เร็วเข้า อย่ามัวชักช้าอยู่"

ประตูลิฟต์เปิด หร่วนซิงหว่านเพิ่งจะเข้าไป ผู้ชายคนหนึ่งออกมาจากลิฟต์: "ประธานโจว พาคนกลับมาแล้ว จะ......"

เฉินเป่ยพูดได้ครึ่งหนึ่งเพิ่งเห็นหร่วนซิงหว่าน ถอยออกไปด้านข้าง และยืนพยักหน้า

โจวฉือเซินตอบอืมเบาๆ ไม่พูดอย่างอื่น

เข้าไปในลิฟต์ หร่วนซิงหว่านนึกถึงฉากเมื่อสักครู่ได้ ถามด้วยเสียงเล็กว่า: "เรื่องอะไรเหรอ"

โจวฉือเซินจับมือเธอและพูดอย่างง่ายดายว่า: "ไม่มีอะไร มีข้อมูลของบริษัทหายไป เพิ่งพาตัวคนรับผิดชอบกลับมาได้"

"งั้นเป็นเรื่องร้ายแรงหรือเปล่า?"

งั้นเราไม่ต้องออกไปแล้ว"

"ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น พวกเขาจะจัดการเอง"

"โอเค"

เมื่อมาถึงล่างตึก ฝนก็ยังตกอยู่ หลังจากที่หร่วนซิงหว่านบอกที่อยู่ให้คนขับรถฟัง จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และเลือกของขวัญวันเกิดให้โจวฉือเซิน แต่ดูอยู่ตั้งนาน ก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรใหม่ และโจวฉือเซินคนนี้เลือกมาก ก็ไม่รู้ว่าเขาพอใจกับอะไร

ตอนที่หร่วนซิงหว่านกำลังดูอย่างจริงจัง โจวฉือเซินก็เคาะหัวเธอเบาๆ : "ดูอะไรอยู่ตั้งนาน"

หร่วนซิงหว่านเงยหน้า ปิดหน้าจอมือถือ: "ไม่มีอะไร แต่ตอนนี้ย้ายไปที่คฤหาสน์ซิงหูแล้วไม่ใช่เหรอ ฉันคิดว่าจะซื้อของสักหน่อย คุณมีอะไรแนะนำไหม? หรือของอยากได้"

โจวฉือเซินกล่าว: "เดือนหน้าจะมีการประมูลเพื่อการกุศล ผมจะพาคุณไปดู ชอบอะไรก็ซื้อมา"

หร่วนซิงหว่าน: "......"

กลับว่าไม่ได้ต้องการเช่นนี้

เธอกล่าว: "ฉันหมายถึง ของเล็กๆที่จัดวางในบ้าน"

โจวฉือเซินขมวดคิ้ว: "งานประมูลการกุศลนี้ มีทุกอย่างเลย รูปจิตรกรรมฝาผนังและเครื่องเคลือบดินเผาวางไว้ในบ้านก็ดีไม่ใช่เหรอ"

หร่วนซิงหว่านอ้าปาก และตัดสินใจปล่อยมันไป

ไม่มีคุณค่าที่จะไปคิดพิจารณาให้เขาในตอนนี้

เธอคิดเองแล้วกัน

โจวฉือเซินลูบหัวเธออย่างอ่อนโยน: "อีกไม่กี่วัน ผมจะมอบของขวัญให้คุณชิ้นหนึ่ง"

หร่วนซิงหว่านมองเขา: "อะไรเหรอ"

"ถึงตอนนั้นคุณก็รู้เอง"

"คุณพูดตรงนี้เลยไม่ได้เหรอ?"

โจวฉือเซินพูดช้าๆ: "ไม่ได้หรอก"

หร่วนซิงหว่าน "......"

ไม่รู้หมอนี่ไปหัดเรียนรู้กลอุบายนี้มาจากไหนกัน

แม้บนถนนจะรถติดไปหน่อย แต่พวกเขาก็มาถึงสถานที่ที่นัดกันไว้ก่อนสองทุ่ม

หลังจากที่ลงจากรถ โจวฉือเซินมองไปรอบๆ: "นัดเดทที่นี่เหรอ?"

หร่วนซิงหว่านจับมือเขาเดินไปข้างหน้า: "ที่นี่แหละ ไปกัน"

เมื่อสักครู่เพ้ยซานซานส่งข้อความหาเธอ บอกว่าพวกเขาทุกคนมาถึงแล้ว

ด้านนอกห้องส่วนตัว หร่วนซิงหว่านผลักประตู เห็นว่าข้างในมันมืด เมื่อเธอคิดจะถามออกมา โจวฉือเซินก็ได้โอบเอวเธอไว้ แล้วพูดเสียงแหบและคลุมเครือว่า: "คิดไม่ถึงว่าคุณจะเลือกที่แห่งนี้ คิดจะทำอะไรเหรอ?"

"ไม่ใช่ ฉัน......"

แต่เมื่อเธอพูดจบ โจวฉือเซินบรรจงจูบเธอแล้ว