บทที่ 1593 สาวใช้ของคุณชายเย่ 1433

Alin นั่งชงชาอยู่อีกฝั่ง หลังกลับมาจากไปตกปลากับเพื่อนแล้วเขาก็คิดถึงชาจีนมาก ถึงกับต้องให้คนนั่งเครื่องบินไปเมืองจิ่งเต๋อเจิ้นที่จีนเพื่อซื้ออุปกรณ์ชงชา และเขาก็เลยชงชาดื่มทุกวัน เมื่อเห็นติงยียีที่เอาแต่นั่งเหม่ออยู่อีกฝั่ง จึงพูดขึ้นว่า:

" พักนี้ฉันกำลังคิดว่าจะเอาผลงานของเธอทั้งหมดไปจัดนิทรรศการล่ะ "

" อาจารย์คะ? นิทรรศการ? จริงหรือคะเนี่ย! "

พอได้ยินดังนั้นก็ทำให้ติงยียีกระตือรือร้นขึ้นมา พ่ออยู่ที่นี่มานานแล้ว เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าทางเดินที่เหมาะกับตัวเองนั้นคือนักออกแบบจิวเวลรี่ ไม่ใช่นักแสดง

Alin หัวเราะเหอะๆ จากนั้นก็หยิบแก้วชาขึ้นมาดื่ม " ฉันเคยหลอกเธอที่ไหนล่ะ เจ้าเด็กคนนี้! "

" อาจารย์ไม่เคยหลอกหรอกค่ะ หนูแค่ดีใจจริงๆ " ติงยียีนี่วิ่งไปหยุดอยู่ข้างเขา นี่คือโอกาสที่ดีสำหรับเธอ ในที่สุดเธอก็สามารถก้าวตามความฝันของตัวเองได้สักที

Alin เห็นท่าทางดีใจของเธอแล้ว ในใจก็รู้สึกภูมิใจด้วยเช่นกัน " พอแล้ว ยังไงก็ต้องขอบใจเธอมาก เธอแค่แสดงความตั้งใจให้ฉันก็พอ อย่าทำให้ฉันขายหน้าล่ะ "

ติงยียียิ้มเฝื่อนๆ " อาจารย์คะ คำว่าขอบใจอย่างมากคนจีนเขาไม่ได้ใช้แบบนี้สักหน่อย คำนี้ควรจะเป็นหนูที่พูดมากกว่า "

Alin ยกชาขึ้นมาดื่มจนหมดเป็นเชิงยอมแพ้ เหมือนนึกอะไรบางอย่างได้ ใบหน้านั้นก็ผุดรอยยิ้มที่มั่นใจในตัวเองขึ้นใหม่ครั้ง " ก่อนจะมาอยู่ที่นี่เธอต้องไปเจอใครบางคนกับฉันก่อน ฉันว่าจะแข่งกับหล่อนสักหน่อย "

" ไปเจอใครหรือคะ? " ติงยียีรู้สึกแปลกใจบนโลกใบนี้ยังจะมีใครที่ทำให้อาจารย์ฮึกเหิมได้ขนาดนี้อีก?

Alin ไม่พูดไม่จา ตอนบ่าย ติงยียีก็ตามอาจารย์มายังสนามหญ้าขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังของเรือน สนามหญ้านั้นมีเฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งส่งเสียงอึกทึกกึกก้อง

นี่เป็นครั้งแรกที่ติงยียีได้เห็นเฮลิคอปเตอร์ใกล้ขนาดนี้ สายตาจึงเพ่งตรงไปที่มัน Alinขึ้นไปในห้องเคบินก่อน จากนั้นก็โบกไม้โบกมือส่งสัญญาณให้เธอ

ติงยียีกลืนน้ำลายอึกใหญ่ จากนั้นก็เดินถอยหลัง ร่างกายแสดงอาการปฏิเสธ แต่สุดท้ายก็ต้องเหยียบบันไดนั้นขึ้นไปในห้องเคบินโดยไม่เต็มใจ

พอเครื่องบินขึ้นไปแล้วเธอก็ร้องตะโกนเรียกหมอเสียงดัง สองมือจับไปที่ประตูห้องเคบินโดยไม่รู้ตัว Alinจิ๊ปากพูดแซว " ทำไมเธอถึงสู้คนแก่อย่างฉันไม่ได้นะ ดูวิวนี้สิ นี่แหละถึงเรียกว่าสวย! "

ติงยียีหดตัวอยู่มุมหนึ่งของห้อง แม้แต่จะเงยหน้าก็ยังไม่กล้า ได้แต่อธิษฐานภายในใจว่าขอให้ถึงที่หมายสักที หลังจากบินอยู่ครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเฮลิคอปเตอร์ก็จอดลงบนลานจอดเครื่องบินขนาดใหญ่ แถมด้านข้างก็ยังมีเฮลิคอปเตอร์ขนาดเล็กสองลำจอดอยู่

" อาจารย์คะ ตกลงจะไปไหนกันแน่เนี่ย! " ติงยียีเดินตามชายแก่ไปพร้อมกับมือเท้าที่อ่อนยวบ

Alin เดินลงจากลานจอด แล้วเดินตามทางเพื่อขึ้นลิฟต์ จากนั้นลิฟต์ก็ไปหยุดอยู่ที่ชั้นใดชั้นหนึ่ง ติงยียีจึงพบว่า ที่แท้ที่นี่คือกาสิโนที่หรูหรานั่นเอง

ในพื้นที่ประมาณห้าร้อยตารางเมตรนี่ บนเพดานนั่นประดับประดาด้วยโคมคริสตัลขนาดใหญ่ที่ห้อยอยู่ ผู้คนโดยรอบเดินขวักไขว่ ทุกคนต่างสวมชุดที่ดูประณีตสวยงาม และเดินไปยังที่ที่ตัวเองสนใจ

Alin ก็ยังคงเดินไปตามทางเดินที่ทอดออกไป ติงยียีก็ตกใจกับบทสนทนาสามนาทีสั้นๆ ของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่บอกว่าตัวเองเพิ่งจะแพ้และเสียเงินหนึ่งล้านไป

ห้องสุดทางเดินคือห้องที่ใหญ่ที่สุด Alinเปิดประตูเข้าไป ภายในห้องมีคนรับใช้ที่คอยต้อนรับสามคน ทั้งที่ภายในห้องก็มีแค่สี่คนที่นั่งอยู่เท่านั้น

เซี่ยชีหรั่นเห็นติงยียีเข้าก็ตกใจ หยุนโชว์ก็ลูบท้องที่ตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนพร้อมถามด้วยความแปลกใจ: " คุณรู้จักด้วยเหรอ "

" อาจารย์เซี่ย ลุงเย่ " ติงยียีก็เรียกออกมา ทำไมเธอถึงไม่รู้นะว่าอาจารย์จะพาตัวเองมาที่นี่

Alin เองก็ทำหน้าแปลกใจ " เฮ้ย นี่เจ้าเด็กดื้อ ทำไมไม่บอกฉันว่าเธอรู้จักหล่อนล่ะ ให้ฉันหาตัวหล่อนเสียทั่วแผ่นดินเลย! "

หยูหลันทำทีเหมือนได้ดูละครฉากเด็ด เดินอ้อมหยุนโชว์มานั่งข้างโซฟาไม่พูดไม่จา เย่เชินหลินวางไพ่ในมือลง ก่อนจะพูดหน้านิ่ง: " นั่งคุยสิ "

" ท่านคืออาจารย์Alin สินะ พอได้เจอตัวเป็นๆดิฉันก็ดีใจมากเลยค่ะ " เซี่ยชีหรั่นค่อยๆ ยืดตัวขึ้น ด้วยรูปร่างที่ดูดีและใบหน้ารูปไข่ที่สวยงามทำให้คนแทบจะเดาอายุจริงๆ ของเธอไม่ออก

" ผมรู้สึกเลื่อมใสคุณจริงๆ ตอนนี้เห็นทีในโลกแฟชั่นความคิดของคุณนี่แหละที่ผมรู้สึกชื่นชมที่สุด ได้ข่าวว่าคุณรับใครคนหนึ่งในประเทศเป็นลูกศิษย์นี่? เธอมาหรือเปล่าครับ ผมอยากให้เธอกับลูกศิษย์ของผมสู้กันสักตั้ง! "

Alin พูดออกมาด้วยความภูมิใจ เขาอยากทำแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ดังนั้นพอรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นอยู่เกาะเซนต์มาร์ตินที่ตั้งออกไปไม่ไกล ก็รีบพาลูกศิษย์ของตัวเองมาที่นี่ทันที

หยูหลันที่อยู่อีกข้างเริ่มเติมเชื้อไฟ " ชีหรั่นมีคนท้าเธอถึงขนาดนี้แล้ว จะให้ฉันช่วยไหมล่ะ? "

พอได้ยินดังนั้นแล้ว เขาก็รู้สึกเหมือนที่หลังมีอะไรแทงลงมา เจ็บจนทำให้เขาต้องแยกเขี้ยวยิงฟัน หยุนโชว์ส่งสายตาเป็นเชิงบอกให้เขาอย่าผสมโรงเพิ่ม

เย่เชินหลินได้ยินแล้ว เขาโอบเซี่ยชีหรั่นเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด แล้วพูดอย่างเย็นชา: " ไม่ครับ "

" นิสัยนายกับไอ้เจ้าเด็กนั่นที่เพิ่งเจอช่วงนี้เหมือนกันมากจริงๆ! " Alin ไม่นึกเลยว่าคำขอของตัวเองก็ถูกอีกฝ่ายปฏิเสธอย่างทันทีทันใด ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟไปแล้ว แต่ตอนนี้ด้วยความที่ถูกห้อมล้อมไปด้วยคนจีนจึงถูกขัดเกลาให้เป็นคนที่ไม่โมโหง่ายขนาดนั้นแล้ว

เซี่ยชีหรั่นตีไปที่หลังมือเย่เชินหลินเบาๆ เธอยิ้มให้Alin แล้วตอบว่า: " ต้องขอโทษด้วยนะคะคุณท่านAlin ดิฉันชอบผลงานของท่านจริงๆ ในบ้านก็ยังเก็บผลงานกำไรดาวเดือนเจ็ดที่เป็นช่วงขาขึ้นของท่านไว้อยู่เลย แบรนด์เสื้อผ้าของคุณท่านดิฉันก็ชอบค่ะ แต่ลูกศิษย์ฉันยังต้องอุ้มท้องลูกจึงให้เธออยู่รักษาครรภ์ภายในประเทศเท่านั้น "

Alin ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกผิดหวัง แต่ก็พูดอะไรไม่ได้ เพราะคนเขาตั้งท้องนี่เนอะ เขาไม่อะไรหรอกถ้าต้องไปหาถึงประเทศจีน แต่ที่กังวลก็คือกลัวอีกฝ่ายจะกดดันในระหว่างตั้งครรภ์