บทที่ 1648 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1488

ชิวไป๋ที่สวมกางเกงสามส่วนก็ถูกยุงกัดเช่นกัน เธอก็ได้บ่นออกมาว่า “ไม่ไหวแล้ว ฉันจะไปยืมยากันยุงหรืออะไรก็ได้จากชาวบ้านหน่อย ไม่อย่างนั้นมันทนไม่ไหวจริงๆ”

นักแสดงหญิงและทีมงานคนอื่นๆ ต่างก็เห็นด้วย ทุกคนต่างคิดว่าฤดูหนาวยุงไม่น่าจะเยอะขนาดนี้ แต่มาที่หมู่บ้านนี้ถึงได้รู้สึกว่ายุงทั้งหมดในเมืองตงเจียงอาจกระจุกตัวอยู่ที่นี่หมดแล้วก็ได้ และผู้กำกับไต้ยังรู้สึกว่าที่นี่นั้นเป็นที่ที่ดีที่สุดในใจของเขา

ชิวไป๋ก็ได้เดินเข้าไปในบ้านที่ดูแล้วพอมีกินหน่อยๆ ในนั้นได้มีคนแก่สองคนเดินออกมา เธอผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังถามออกไปว่า “ขอโทษนะคะไม่ทราบว่าพวกคุณนั้นมีพวกยากันยุงไหมคะ? ก็คือของที่ใช้ทาตอนที่ยุงกัดอ่ะค่ะ”

เธอก็ได้พูดไปแล้วก็ทำท่าทางไป เดิมทีก็ไม่ได้หวังว่าอีกฝ่ายนั้นจะรู้เรื่อง คิดไม่ถึงว่าพอคุณยายได้ยินก็มีความสุขเลย รีบพูดว่า “มีสิมีสิ หนูรอแป๊บนะ”

ไม่นานคุณยายก็ได้เอาขวดขวดหนึ่งออกมาจากห้อง ชิวไป๋รับมาดูก็เห็นว่าเป็นยากันยุงที่ขายดีมากๆ จริง

“หลานสาวของฉัน เธอจะมาเที่ยวในบางครั้ง ก็จะเหลือของพวกนี้ไว้” คนแก่นั้นได้เอาผ้ากันเปื้อนของตัวเองเช็ดขวดแล้วก็ส่งให้เธอ

ชิวไป๋พูดขอบคุณ เธอเห็นว่าบ้านของคนแก่นั้นก็ดูดี เครื่องครัวไฟฟ้าก็มีหมด ก็ไม่มีความคิดว่าจะเอาเงินให้ ก็แค่คิดว่าเดี๋ยวตอนกลับนั้นซื้อผลไม้ไปฝากคุณตาคุณยายก็พอ

พูดขอบคุณเสร็จ ชิวไป๋ก็ได้ถือขวดเดินออกจากบ้านคนแก่ พึ่งเดินผ่านทุ่งนา ก็พบว่ายากันยุงได้หมดอายุแล้ว เธอก็ทำได้เพียงเดินกลับไปเอาของไปคืน

เธอยังไม่ถึงบ้านคนแก่ ก็เห็นรถเบนซ์สีดำจอดอยู่หน้าบ้านคนแก่จากที่ไกลๆ เธอคิดว่าคงเป็นหลานสาวของคนแก่กลับมาแล้ว

ก่อนเดินเข้าใกล้ก็เห็นผู้หญิงแต่งตัวดีลงจากรถ นี่อ้าวเสว่ไม่ใช่เหรอ? เธอมาที่นี่ทำไม?

เดิมทีเธออยากจะรอให้อ้าวเสว่ออกไปก่อนค่อยเอาของไปคืน ไม่นานก็ได้ยินเสียงของที่ถูกโยนลงกับพื้นและเสียงร้องด้วยความตกใจของคนแก่ดังจากข้างใน

เธอตกใจ ก็ได้รีบวิ่งเข้าไปข้างใน แต่หยุดอยู่ที่ประตู เธอไม่รู้ว่าได้เกิดอะไรขึ้นระหว่างอ้าวเสว่กับติงยียี แต่ว่าอ้าวเสว่ที่เป็นพี่นั้นได้เกลียดติงยียีที่เป็นน้องเข้ากระดูก เพื่อติงยียีเธอจะเข้าไปมั่วๆ ไม่ได้

ในประตู บอดี้การ์ดยืนอยู่ข้างๆ อ้าวเสว่เดินผ่านทีวีที่โดนทุบจนพังด้วยรอยยิ้ม นิ้วที่เรียวสวยของเธอก็ได้เลื่อนผ่านตู้เย็นที่ยังใหม่มาก

“ตู้เย็นนี้หลานสาวของยายก็เป็นคนซื้อให้ใช่ไหม?” เธอก็ได้โบกมือ บอดี้การ์ดคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้าและคว่ำตู้เย็นลงกับพื้น

“เธอเป็นใครกันแน่! หลานสาวของฉันไปทำอะไรให้เธอ!” คุณตาได้โมโหจนตัวสั่น

อ้าวเสว่ก็ได้ค่อยๆ เดินไปมาในบ้าน แล้วก็กวาดของบนโต๊ะกาแฟลงกับพื้น “เธอเป็นคนทำให้ฉันแท้ง คุณว่าเธอนั้นหาเรื่องฉันหรือเปล่า”

ดวงตาของคนชราสองคนเต็มไปด้วยความตกใจและความไม่อยากเชื่อ หลานสาวผู้ร่าเริงคนนั้นจะทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้ยังไง อ้าวเสว่ก็ได้ทำลายข้าวของต่อ

ติงยียีมองชิวไป๋ก็เห็นว่าเธอนั้นได้เหม่อลอยอยู่ตลอดหลังจากกลับมา เธอก็ได้ไปอยู่ข้างๆ เธอแล้วพูดเสียงเบาว่า “เธอเป็นอะไรไปน่ะ ไม่สบายเหรอ? สีหน้าไม่ดีขนาดนี้”

“ไม่เป็นไร!” ชิวไป๋ตอบอย่างรวดเร็ว ติงยียีก็ได้เข้าใกล้กว่าเดิม “เธอต้องมีเรื่องปิดบังฉันแน่”

“เธอไม่ต้องรู้จะดีกว่า”

เธอที่เป็นแบบนี้ติงยียีก็ได้สงสัยกว่าเดิม ชิวไป๋ก็เลยบอกเธอ “เมื่อกี้ฉันเห็นอ้าวเสว่ในบ้านของชาวบ้านคนหนึ่ง แต่ว่าเธอกำลังทำลายข้าวของในบ้านเขา”

รอยยิ้มก็ได้หายไปจากใบหน้าของติงยียี เธอก็ได้มองไปตามทางที่ชิวไป๋เดินมา แววตาก็ได้คิดอะไรอยู่ “รู้ว่าเธอนั้นต้องไปแน่ๆ อยู่ตรงข้าวทุ่งนานั่นแหละ”

พึ่งพูดจบ ติงยียีก็ได้วิ่งออกไปเลย

ในบ้าน ก็ได้ทำลายข้าวของไปไม่น้อยแล้ว คนแก่นั้นก็ได้เอาไม้กวาดตีอ้าวเสว่ด้วยตัวที่สั่น เธอก็ได้คว้าไม้กวาดมาแล้วก็โยนลงพื้น “อย่ามาโทษฉัน! จะโทษก็ไปโทษหลานสาวของพวกคุณที่ทำร้ายลูกของฉัน พวกคุณรู้ไหมว่าท้องนั้นมียี่สิบแปดอาทิตย์แล้ว!”

อ้าวเสว่ก็ได้มองตาของคนแก่ด้วยความเยือกเย็น ถึงได้เดินออกไป “จริงด้วย” อยู่ๆ เธอก็ได้หันมาพูด” พวกคุณนั้นอาจจะไม่ได้เห็นหลานสาวของพวกคุณแล้ว เพราะว่าเธอต้องไปอยู่ในคุกไงล่ะ”

“อ้าวเสว่!” ติงยียีก็ได้มองภาพในบ้านด้วยความตกใจ “พวกเขาก็แค่คนแก่เท่านั้น!”

“แต่ลูกของฉันยังไม่ออกมาลืมตาดูโลก!” อ้าวเสว่เดินเข้าใกล้ เป็นเพราะว่าสวมส้นสูงอยู่ทำให้เธอสามารถก้มมองติงยียี “ไม่เพียงแค่เธอ ยังมีเธอ เธอควรที่จะรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต เธอเป็นคนฆ่าเด็กคนนั้นกับมือ!”

ติงยียีถอยไปก้าว ก็ได้ตะโกนออกไป “เรื่องเด็กฉันขอโทษจริงๆ”

“ไม่ต้องขอโทษ เธอควรที่จะดีใจไม่ใช่เหรอ? ลูกของฉันกับเนี่ยนโม่ไม่มีแล้วคนที่ดีใจมากที่สุดก็เป็นเธอไม่ใช่เหรอ”

“ไม่ใช่แบบนั้นนะ!” ติงยียีก็ได้รีบเถียง พอคิดว่าเนี่ยนโม่ก็ได้มีความคิดแบบนี้เธอก็ได้เสียใจจนแทบหายใจไม่ออก

อ้าวเสว่มองเธอสักพัก ชนแขนของเธอแล้วก็เดินขึ้นรถ รถก็ได้ขับออกไป

อ้าวเสว่ไม่ได้ตรงไปบริษัท แต่ไปที่ศูนย์การค้าสากลแทน เดินผ่านโซนน้ำหอม เธอก็ได้หยุดอยู่ที่หน้าตู้ “นี่เป็นน้ำหอมรุ่นใหม่ของชาแนลค่ะ คุณลองก่อนก็ได้นะคะ”