บทที่ 1659 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1499

อ้าวเสว่ที่ใกล้จะสติแตก ทรุดตัวลงกับพื้น ปากที่ถูกสกอตช์เทปปิดเอาไว้ส่งเสียงสะอื้นตลอดเวลา แววตามองไปยังชายสวมหน้ากากที่อยู่มุมห้องนั้นเต็มไปด้วยการขอร้อง

ติงยียีมองไปรอบๆ ห้องใต้ดินนี้ไม่มีช่องระบายอากาศ มีเพียงแค่ประตูบานเดียว พวกเธอตายแน่ ในใจก็หวาดกลัวมาก สั่นสะท้านไปถึงจิตวิญญาณ แต่ความรู้สึกนึกคิดกลับยิ่งแจ่มใส เธอคิดว่าหลังจากที่ตัวเองจากไปแล้ว คุณพ่อจะเสียใจมากเพียงใด คิดว่าเย่เนี่ยนโม่จะจำเธอได้นานแค่ไหน

น้ำมันเบนซินถูกราดลงบนร่างของทั้งสองคนตามรอยยิ้มบ้าคลั่งของกัวต้าชิ่ง พวกเธอล้วนมองเห็นความหวาดกลัวในสายตาของฝ่ายตรงข้าม การร้องไห้ไม่ช่วยอะไรเลย ชายสวมหน้ากากส่งไฟแช็กอันหนึ่งให้กัวต้าชิ่ง และในตอนนี้เองที่ด้านนอกประตูมีเสียงฝีเท้าดังลอยมา กัวต้าชิ่งขมวดคิ้ว “ฉันจะออกไปดูหน่อย”

เขาเปิดประตูเดินออกไป นอกประตูมีเสียงอู้อี้ดังขึ้น เงาร่างหนึ่งก็พุ่งทะลุเข้าประตูมา เย่เนี่ยนโม่เห็นว่าบนร่างของติงยียีและอ้าวเสว่ถูกราดด้วยน้ำมันเบนซิน ก็บันดาลโทสะ จ้องเขม็งไปทางชายสวมหน้ากาก เย่ชูหวินกับ Baker ที่ตามมาถึงทีหลัง เห็นสภาพเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วก็ตกตะลึง

“จางถัง นายมั่นใจนะว่านายยังต้องการจะเล่นต่อไป” เย่เนี่ยนโม่เอ่ยเสียงเย็น ฝ่ามือชื้นไปด้วยเหงื่อ เขารู้ว่าตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เมื่อเริ่มต้นแล้วไม่สามารถพลาดได้แม้แต่ก้าวเดียว

ชายสวมหน้ากากถอดหน้ากากตัวเองออก ใบหน้าคุ้นเคยปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน จางถังเอ่ยยิ้มๆ “ฉันเกลียดความฉลาดของนายจริงๆ”

เย่เนี่ยนโม่เอ่ยยิ้มๆ “ฉันก็เกลียดการอวดฉลาดของนายมากเหมือนกัน”

Baker ก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว “คุณเพิ่งออกมาจากคุก อย่าทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า!”

จางถังหัวเราะฮ่าๆ “คนดีจอมปลอมอย่างพวกคุณ คุณรู้หรือไม่ว่าผมได้รับความทุกข์ทรมานในคุกมากเท่าไร คนเหล่านั้นไม่เห็นฉันเป็นคนด้วยซ้ำ คุณเคยกินดินโคลนไหม คุณเคยดื่มปัสสาวะหรือเปล่า” เขามีอารมณ์รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง “ทำไมฉันต้องถูกปฏิบัติแบบนั้นด้วย เย่เนี่ยนโม่ เพราะนาย!”

“ดังนั้นนายจึงไปหากัวต้าชิ่ง ปลุกปั่นเขาเพื่อให้นายใช้เขาได้แบบสบายๆ และใช้โอกาสนี้ล่อฉันออกมา” เย่เนี่ยนโม่ขยับแขนเสื้อ เอ่ยด้วยท่าทางหนักแน่นต่อไปว่า “หลังจากนั้นก็หาศพผู้ชายที่เพิ่งฝังได้ไม่นานมาปลอมแปลง แบบนี้แม้ว่าสุดท้ายนายจะล้มเหลว แต่นายก็เป็นเพียงแค่ผู้เคราะห์ร้ายเท่านั้นเอง”

จางถังฟังเขาพูดเงียบๆมาโดยตลอด แต่จู่ๆก็ชูไฟแช็กที่จุดไฟขึ้นในมือขึ้นมา เขามองเย่ชูหวินที่เคลื่อนตัวไปทางติงยียีอย่างเชื่องช้า พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ถ้านายอยากให้พวกเธอตายเร็วขึ้นหน่อย นายก็เดินต่อไป”

“ฉันไม่ขยับแล้ว นายอย่าทำอะไรบ้าๆนะ!” เย่ชูหวินรีบถอยหลังไป ตาก็มองไปทางจางถังบ่อยๆ

เย่เนี่ยนโม่ถอนหายใจ “นายวางมือเถอะ ฉันจะใช้ตระกูลเย่คุ้มกันให้นายจากไป”

“เฮ้!” Baker ที่อยู่อีกด้านส่งเสียงขึ้นมา แต่กลับถูกเย่ชูหวินและเย่เนี่ยนโม่ถลึงตาใส่พร้อมกัน จึงทำได้เพียงแค่หุบปากลงด้วยความลำบากใจ

จู่ๆจางถังก็หัวเราะเสียงดังขึ้นมา ไฟแช็กในมือก็ไหวตามไปด้วย ทำให้คนที่มองอยู่ใจสั่น “ไม่ต้องหรอก ฉันก็ไม่ได้อยากออกไป พวกเรามาเล่นเกมกันเถอะ เดิมพันก็คือชีวิตของฉันแล้วก็ชีวิตของพวกเธอสองคนเป็นอย่างไร”

เย่เนี่ยนโม่ขมวดคิ้ว “ใช้ชีวิตของฉันกับชีวิตของนายมาเดิมพัน”

อ้าวเสว่กับติงยียีสะอื้นขึ้นมาในเวลาเดียวกัน พวกเธอคิดจะดึงความสนใจจากเย่เนี่ยนโม่ ในใจก็ล้วนมีความคิดเพียงอย่างเดียว เย่เนี่ยนโม่ตายไม่ได้ เขาตายไม่ได้เด็ดขาด!

จางถังถือไฟแช็กเข้าไปใกล้ทั้งสองคน นิ้วก็กดลงบนไฟแช็ก เปลวไฟสีฟ้าไหวระริกไปมา “วิธีที่จะทำให้นายเจ็บปวดจนไม่อยากจะมีชีวิตอยู่นั้นไม่ใช่ให้นายตาย แต่ให้นายเห็นผู้หญิงที่สำคัญในชีวิตของนายตายไปต่อหน้าต่อตา แบบนี้น่าสนุกกว่ากันเยอะ”

เย่ชูหวินกำลังจะก้าวไปด้านหน้า แต่เย่เนี่ยนโม่เอ่ยขึ้นก่อนว่า “ได้ ฉันจะพนันกับนาย”

จางถังยิ้มและเขยิบเข้าไปใกล้อ้าวเสว่สองก้าว เปลวไฟไหวระริกอยู่บนใบหน้าเธอ จู่ๆเขาก็เอ่ยว่า “ฉันไม่อยากพนันแล้ว ช่างมันเถอะ ใช้วิธีที่ง่ายที่สุดแทนแล้วกัน นายมีโอกาสเดียวในการเลือกให้หนึ่งคนในนี้มีชีวิตอยู่ต่อไป”

“มีเงื่อนไขอะไร นายถึงจะยอมปล่อยไปทั้งสองคน” เย่เนี่ยนโม่ขมวดคิ้วเป็นปม กำหมัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจก็เจือไปด้วยแววกระชั้นเล็กน้อย

จางถังส่ายหน้า หน้าตาที่ส่ายไปมาอยู่ท่ามกลางเปลวไฟนั้นเลือนราง “ไม่มีการต่อรองใดๆ”

เย่เนี่ยนโม่มองไปทางติงยียีกับอ้าวเสว่ ทั่วทั้งร่างของทั้งสองคนเต็มไปด้วยน้ำมันเบนซิน เขากวาดตามองอ้าวเสว่ แต่สุดท้ายก็เบนสายตาไปที่ร่างของติงยียี เธอผมเผ้ายุ่งเหยิง ข้อมือเต็มไปด้วยรอยแผลน่าสยดสยอง ทั่วทั้งร่างถูกราดด้วยน้ำมันเบนซิน สีหน้าเธอเจือไปด้วยความหวาดกลัวและความปรารถนาที่จะอยู่รอด

อ้าวเสว่สะอื้น จากนั้นก็ก้มหน้าลงอย่างไร้เรี่ยวแรง เธอควรจะรู้ผลลัพธ์ตั้งแต่แรกแล้ว เย่เนี่ยนโม่ไม่มีทางยอมให้ติงยียีตาย ดังนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ คนที่จะตายก็มีเพียงแค่เธอเท่านั้นเอง

จางถังเดินไปตรงหน้าอ้าวเสว่ เอ่ยเสียงเย็นว่า “ดูเหมือนนายจะตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว”

“ฉันเลือกอ้าวเสว่” เพิ่งจะสิ้นเสียง ท้องของเย่เนี่ยนโม่ก็ถูกหมัดของเย่ชูหวินเข้าอย่างแรง