ตอนที่ 1692
บทที่ 1692 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1532
October 28, 2026
แววตาของเย่ชูหวินได้อ่อนโยน “เด็กโง่ ที่ฉันทำทั้งหมดก็เพื่อเธอ เพราะงั้นตอนนี้ฉันต้องให้ทุกคนในบริษัทเย่ซื่อรู้ว่าเธอนั้นเป็นคนรับผิดชอบของบริษัทแล้ว แบบนั้นพวกเขาถึงไม่กล้าที่จะไม่เคารพเธอ ฉันอยู่ข้างหลังเธอ เธอวางใจเถอะ”
“ทำไมต้องทำแบบนี้?” ติงยียีก้มหน้าพูดอุบอิบ เธอกดดันมากๆ จริงๆ ทำไมอยู่ๆ เธอถึงกลายเป็นคนที่กำความเป็นความตายของคุณนับพันคนล่ะ?
“ยียี” น้ำเสียงของเย่ชูหวินอ่อนโยนและจริงจัง “ต่อให้ฉันต้องตาย ฉันก็จะทำให้เธอนั้นเป็นคนที่คนอื่นไม่กล้าที่จะมองข้าม”
รถได้ขับอยู่บนถนน ติงยียีนั่งเฉยๆ ในรถ ทุกครั้งที่เย่ชูหวินพูดถึงคำว่า “ตาย” นั้น เธอก็จะทำตามใจเขาอย่างไม่มีข้อแม้
พึ่งเข้าประตู “สวัสดีค่ะ/ครับประธานติง”
พนักงานทุกคนทักทายผู้หญิงคนนี้ที่นั่งบนบัลลังก์บริษัทภายในข้ามคืนอย่างมีมารยาท สายตาไม่ขาดความอิจฉาและริษยา
เย่ชูหวินล้อมรอบเธอด้วยกันกับพนักงานคนอื่น เธอก็เหมือนราชินีที่ได้รับความเคารพ เลขาก็ได้เอาเอกสารแล้วก็เดินเข้ามา “ประธานเย่ เดี๋ยวไปประชุมที่ห้องเบอร์หนึ่งนะคะ”
สีหน้าของเย่ชูหวินได้เย็นลง เธอตกใจ ก็ได้รีบหันไปพูดกับติงยียี “ขอโทษค่ะประธานติง เดี๋ยวไปประชุมที่ห้องเบอร์หนึ่งค่ะ”
ติงยียีอยากที่จะทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลง ก็ได้ยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันรู้แล้ว ขอบใจนะ”
คำว่าขอบคุณก็ทำให้เลขาทำตัวไม่ถูกกว่าเดิม ก็เลยทำได้แค่ตอบไปว่า “คุณเกรงใจเกินไปแล้วค่ะ”
ในห้องประชุม ติงยียีมองตัวเลขบนนั้น ผู้ชายที่อยู่ไม่ไกลก็ได้พูดน้ำลายกระเด็น
“ค่าโฆษณาซีซั่นนี้ได้วางเงินไปหนึ่งล้านสองแสนหยวน ตอนนี้ศูนย์การค้าสากลก็ได้เข้าช่วงนับถอยหลังของฤดูกาลแล้ว คาดว่าจะมีผู้คนหลั่งไหลเข้ามาเป็นจำนวนมากในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ดังนั้นตอนนี้โฆษณาของพวกเราควรจะหันลำไปด้านไหนครับ ประธานติง?”
ถึงแม้ผู้ชายได้พูดอย่างเคารพ แต่ว่าสีหน้าที่เหยียบหยามนั้นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มี ผู้หญิงอายุแค่ยี่สิบกว่ามาเป็นประธาน มาสั่งการทุกคน ล้ออะไรเล่น! เขาได้จบจากฮาร์วาร์ดเลยนะ ผู้หญิงคนนี้นับภาษาอะไร?
ติงยียีที่ถูกเรียกชื่อ ร่างกายก็ได้สะดุ้ง เธอนั้นดูไม่รู้เรื่องจริงๆ ว่าตัวเลขบนนั้นหมายความว่าอะไร เป็นไปไม่ได้เลยที่จะสรุปแผนงานที่มีมูลค่าหลายล้านได้
“ให้คนไปคำนวณมาก่อน คำนวณมาแล้วก็รายงานกับประธานติง”
เวลาสำคัญ เย่ชูหวินก็ได้เปิดปากพูด สายตาที่มองชายคนนั้นก็ได้เต็มไปด้วยการตักเตือน
ชายหนุ่มตกใจ ก็ได้รีบก้มหน้าลง
หลังมือของติงยียีก็ได้อุ่น มองสายตาที่อ่อนโยนของเย่ชูหวิน
อยู่ๆ ข้างนอกก็ได้โวยวาย ประตูใหญ่ถูกเปิดออก หัวหน้าจางที่ได้ถูกเย่ชูหวินไล่ออกไปก่อนหน้านี้ก็ได้เดินเข้ามาพร้อมโวยวาย “เย่ชูหวิน พวกเราไม่ยอมรับที่นายกับผู้หญิงคนนี้มาเป็นประธานของพวกเรา พวกเราร้องขอให้ประธานเย่กลับมาบริหาร ไม่อย่างนั้นพวกเราก็ไม่ทำงาน!”
“นายไม่ได้เป็นพนักงานของบริษัทเย่ซื่อแล้ว” เย่ชูหวินขมวดคิ้ว น้ำเสียงได้เยือกเย็นกว่าเดิม
“ฉันเป็นพนักงานของบริษัทเย่ซื่อมีแค่ประธานเย่ที่ตัดสินใจได้ นายพูดฉันไม่สน!” หัวหน้าจางตะโกนเสียงดัง พนักงานที่ก็ได้เข้ามามุงดูเยอะขึ้น
เย่ชูหวินก็ได้กดสายภายใน “เรียกรปภขึ้นมา”
“ไม่ต้องเรียกแล้ว” ชายหนุ่มพูดอย่างได้ใจ “ฉันให้นายดูอะไรอย่างหนึ่ง”
เขาก็ได้เอาสมุดเล่มหนึ่งออกมาจะแฟ้มเอกสาร บนนั้นเป็นลายเซ็นของพวกผู้บริหารทั้งหมด ในนั้นยังมีพวกพนักงานระดับสูงเล็กน้อย ก็ได้เอาสมุดที่มีชื่อลายเซ็นเต็มนั้นโยนไปที่โต๊ะข้างหน้าเย่ชูหวิน เขาพูด “ถ้าเกิดนายไม่พาผู้หญิงคนนี้ออกไปจากระดับบริหาร พวกผู้บริหารกับพนักงานที่เซ็นชื่อในนี้ก็จะพากันหยุดงาน”
ติงยียีฟังเข้าใจแล้ว ที่คนพวกนี้พากับรวมตัวกันผลักดันผู้ชายที่ไม่เจอตัวคนนี้ ก็เพราะว่าตอนนี้เย่ชูหวินกำลังจะล้างไพ่ พวกเขากลัวว่าถ้าล้างไพ่ไปแล้วจะทำให้ตัวเองนั้นเสียผลประโยชน์ไป ก็เลยเลือกที่จะลงมือก่อน
เห็นได้ชัดว่าเย่ชูหวินก็คิดเรื่องนี้ได้ เขากลับไปนั่งบนเก้าอี้ ก็ได้มองไปรอบๆ สักพัก เจอกับสายตาของเขาพวกผู้บริหารที่แอบร่วมมือกับหัวหน้าจางก็ได้ก้มหน้าลงอย่างกลัวๆ
“ถ้าเกิด” เขาก็ได้นิ่งไป “ถ้าเกิดฉันให้นายกลับมาทำงานที่บริษัทเย่ซื่อ งั้นเรื่องนี้ก็ช่างมันไปได้แล้วใช่ไหม?”
เป้าหมายของหัวหน้าจางก็เพื่อที่จะกลับบริษัทเย่ซื่อ ได้ยินว่าน้ำเสียงของเย่ชูหวินก็ได้อ่อนลง ก็ได้รู้สึกดีใจ ตาก็ได้ยิ้มจนหรี่ลง
“นี่เป็นพวกประธานที่จะตัดสินใจ ฉันก็แค่หัวหน้าเล็กๆ แต่ว่าฉันสามารถที่จะพูดคำขอกับพวกประธานได้”
เย่ชูหวินได้ยินก็ได้พยักหน้า “ฉันเข้าใจแล้ว งั้นนอกจากนายแล้วก็คนที่อยู่ในรายชื่อที่ทั้งหมดถูกไล่ออกแล้ว”
“เย่ชูหวินแก!” พวกผู้บริหารคนอื่นนั่งไม่นิ่ง ก็ได้พากันเข้ามาต่อว่า “ไล่พวกฉันออกบริษัทเย่ซื่อก็เหลือแต่เปลือกนอกแล้ว แกคิดให้ดีๆ เถอะ!”
“ชูหวิน!” ติงยียีลากเข้าไว้แล้วส่ายหน้า พวกผู้บริหารพวกนั้นพูดถูก ไล่พวกนี้ออก บริษัทเย่ซื่อก็ต้องหายไปแน่ ถึงตอนนั้นก็ช่วยบริษัทเย่ซื่อกลับมาไม่ได้แล้ว!
เย่ชูหวินเม้มปากแน่น ทำไมเขาจะไม่เข้าใจเหตุผลนี้ แต่ว่าปล่อยคนพวกนี้ไว้ก็เหมือนกับการเหลือระเบิดเวลาไว้ พวกเขาไม่มีทางฟังติงยียีแน่ แม้ว่าเธอนั้นถือหุ้นมากที่สุดก็ตาม!
“ไล่ออกให้หมด” เขากัดฟันแล้วก็พูดออกไปทีละคำ