บทที่ 1723 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1563

ตาของติงยียีและเย่ป๋อเป็นประกาย คิดว่าเย่เนี่ยนโม่จะชุบชีวิตเย่ซื่อได้ไหมก็ต้องเพิ่งเขาแล้ววันนี้

เมื่อเห็นเย่เนี่ยนโม่ ดวงตาของชายผิวขาวก็กะพริบ จากนั้นเขาก็พูดว่า “ตัวอักษรมันก็เขียนอยู่ชัดบนกระดาษ หรือคุณต้องการจะเบี้ยวรึไง?”

“ให้เวลาผมหนึ่งสัปดาห์ วันจันทร์หน้าผมจะให้คำตอบกับพวกคุณ” เย่เนี่ยนโม่พูดนิ่งๆ

ชายผิวขาวสองคนมองหน้ากัน แล้วพยักหน้า "แค่สัปดาห์เดียว คนจีนมีคุณธรรม หวังว่าคุณจะไม่โกหกเรานะ!" เพิ่งเดินออกเพียงไม่กี่ก้าว เสียงของเย่เนี่ยนโม่ก็หยุดพวกเขา "สิ่งของที่พวกคุณทำพังวันนี้ เดี๋ยวจะขอให้ผู้ช่วยส่งบิลไปที่โรงแรมของคุณทีหลังนะครับ"

หลังจากที่ฝรั่งออกไป เย่ป๋อก็รอคำสั่งของเย่เนี่ยนโม่อย่างเคร่งขรึม แต่เขากลับเดินออกไปทันที ดูเหมือนว่าเขาจะรีบออกมาจากงาน

"ฉันขอโทษนะ"ติงยียีหยุดเขาไว้ด้วยน้ำเสียงไม่สบายใจ "เป็นความผิดของฉันเองทั้งหมด"

เธอเพิ่งจะก้มหัวลง แล้วก็มีเสียงของเย่เนี่ยนโม่เข้ามาในหูของเธอ "ยัยโง่"

"อะไรนะ?" เธอนึกว่าฟังผิดไป เงยหน้าขึ้นมาแบบงุนงง

“ทำไมคนที่ทำงานด้วยกันมาสี่ปีถึงเปลี่ยนกลยุทธ์อย่างกะทันหัน? เท่าที่ผมรู้ ผลิตภัณฑ์ที่พวกเขาเลือกในสัญญาฉบับแรกเหมาะสมที่สุดสำหรับพวกเขา แต่ตอนนี้พวกเขาก็เปลี่ยนไปใช้ผลิตภัณฑ์อื่นที่ ไม่จำเป็นเลย ทำไมถึงเป็นแบบนั้นไป?” ติงยียีได้ยินเขาพูดแบบนั้น จิตใจที่วุ่นวายของเธอก็สงบลง “ต้องการแสวงหาผลประโยชน์บางอย่างจากช่องโหว่?” “เก่งมาก” เย่เนี่ยนโม่ มองดูเธอด้วยความชื่นชม “ในสัญญา หากมูลค่าของผลิตภัณฑ์สูงขึ้น ค่าความเสียหายก็จะสูงขึ้น ดังนั้นนี่ไม่ใช่ปัญหาของใคร แต่เป็นการแข่งขันทางธุรกิจที่สกปรก” ติงยียีตกตะลึง เขากำลังพูดปลอบเธอหรอ? ความรู้สึกผิดในใจคลายลง ความมุ่งมั่นของเขาที่จะช่วยให้เย่ซื่อผ่านพ้นความยากลำบากมีมากยิ่งขึ้น เย่ป๋อยืนอยู่ข้าง ๆ เขารู้ว่าคุณชายยังมีเรื่องที่ไม่ได้พูดอยู่ ทำไมฝรั่งพวกนั้นถึงเลือกที่จะกลับลำในเวลานี้ เหตุผลใหญ่ก็คือตอนนี้เย่ซื่อไร้ผู้นำ ติงยียีก็ไม่เหมือนเย่เนี่ยนโม่ดังนั้นจึงให้พวกเขามีโอกาสในการหาผลประโยชน์

แต่ใครเป็นคนบอกพวกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้กันนะ? เขาและคุณชายมองหน้ากันด้วยความสงสัย "ตอนนี้ทำไงกันดี?" เย่เนี่ยนโม่เลิกคิ้วขึ้น "ถ้าพวกเขาคิดว่าตอนนี้เป็นเวลาดี ก็ทำให้พวกเขารู้ว่าคิดผิด"

ในบาร์ มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างชายผิวขาว ชายคนนั้นเขย่าไวน์ในแก้ว ก้อนน้ำแข็งชนกัน ของเหลวสีส้มเหลืองก็ไหลผ่าน “จะมีอะไรไหมเนี่ย วันนี้ผมเห็นเย่เนี่ยนโม่ คุณไม่ได้บอกหรอว่าเย่เนี่ยนโม่ไม่ได้เป็นประธานเย่ซื่อแล้ว แต่ทำไมเขาถึงโผล่มาได้”

เหยนชิงเหยียนเหลือบมองเขาด้วยความรังเกียจ สายตาดูถูกเหยียดหยามเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มที่จริงใจอย่างรวดเร็ว "จี๊ปเราเป็นเพื่อนกันนะ ผมจะทำร้ายคุณทำไมกัน ตอนนี้ประธานของเย่ซื่อคือติงยียีจริงๆ เป็นแค่เด็กสาวที่ไม่รู้อะไรเท่านั้น"

จี๊ปดื่มเหล้าจนหมดในอึกเดียว ความลังเลของเขาแย่ลงไปอีก "ผมว่าผมไม่เอาแล้วดีกว่า ผู้ชายของเย่ซื่อเป็นผู้ชายที่น่ากลัวที่สุดในจีนแล้วล่ะ"

‘ไอคนไม่เอาไหนเอ้ย’ เหยนชิงเหยียนกัดฟันและคิดอย่างโกรธจัด แต่ปากกลับพูดว่า “ไม่ทำก็ไม่เป็นไร ผมไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ผมไม่ได้มีผลประโยชน์อะไรอยู่แล้ว แต่เงินที่คุณยืมมา เขารอไม่ไหวนะ!”

ร่างของจี๊ปสั่นสะท้าน คนชั่วพวกนั้นก็แวบเข้ามาในหัว เขากุหัวด้วยความหงุดหงิด เหยนชิงเหยียนตบไหล่ของเขาด้วยรอยยิ้ม พูดว่า “ไม่ต้องกังวลหรอก ได้30ล้านแล้ว คุณก็จะเป็นอิสระ"

หลังจากที่จี๊ปออกไป โทรศัพท์ของเหยนชิงเหยียนก็ดังขึ้น "เย่เนี่ยนโม่กำลังสืบสวนจี๊ป หาที่อยู่ให้เขาด้วย"

"คุณรู้ได้ไง?” ทันทีที่เหยนชิงเหยียนถาม เขาก็นึกถึงผู้หญิงที่อยู่กับซือซือในวันนั้น เขายิ้มและพูดว่า “เหมือนว่าลูกสาวคุณจะเป็นเด็กดีนะ”

ซือซือไม่อยากพูดเรื่องไร้สาระกับเขา จึงวางสายไป เขานั่งอยู่ที่บาร์แล้วเรียกพนักงานมาเก็บเงิน

เขาเดินโซเซไปที่ที่เขาและจิ่วจิ่วเคยอยู่ด้วยกันมาก่อน ที่สนามจิ่วจิ่วได้ปลูกผักสวนครัว ปลูกดอกไม้อยู่ข้างๆเขามองดูอย่างเศร้าๆแล้วพูดพึมพำ “ยังชอบของแบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ”

"เขามองขึ้นไป ไม่มีไฟในห้องบนชั้นสอง คิดถึงเมื่อก่อน เขากลับบ้านดึก จิ่วจิ่วก็ยืนกรานรอเขากลับบ้าน เธอบอกว่าถ้าเธอไปนอนก่อน เขาก็จะรู้สึกเหนื่อยและเหงามากถ้าไม่ได้"เห็นเธอตอนกลับมา .

ดวงตาของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง มีเสียงถูไถเล็กน้อยที่เท้าของเขา เขาก้มลง เป็นแอปเปิลสีแดงลูกใหญ่

จิ่วจิ่วยืนถือถุงช็อปปิ้งเงียบ ๆ ข้างหลังเขา ไม่รู้เลยว่าลูกแอปเปิลตก

ในห้องนั่งเล่นสีขาว จิ่วจิ่วนำน้ำหนึ่งแก้วมาให้เขา "ดื่มเสร็จก็ไปเถอะ"

"จิ่วจิ่ว" เขาพูดเสียงอ่อนลงเหมือนเมื่อก่อน

“อย่ามาเรียกชื่อฉัน” จิ่วจิ่วพูดไม่พอใจ ท่าทางของเธอตื่นเต้นขึ้นเล็กน้อย

เขาเงียบไป "ผมขอโทษ"

กาต้มน้ำในห้องส่งเสียงดังเพราะเดือด จิ่วจิ่วลุกขึ้นอย่างรีบร้อน แอบปาดน้ำตาในตอนที่เขาไม่เห็น

เหยนชิงเหยียนมองดูผมขาวของเธอ ความเจ็บปวดในใจของเขากำลังกลืนกินเขา เขากำหมัดแน่น อีกเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์ เมื่อจี๊ปได้เงิน 30 ล้าน เขาก็จะได้ส่วนแบ่งหลายล้าน จากนั้นลูกชายและภรรยาจะได้มีชีวิตที่ดีขึ้น

“ว่าแต่ หมิงเย้ามีคนที่เขาชอบหรือเปล่า?” เขาถามดู

จิ่วจิ่วนั่งลงด้วยสีหน้าซีดเผือด "ไปชอบคนที่ไม่ควรชอบน่ะ"

"จริงหรอ？" เขาแปลกใจเล็กน้อย เหยนหมิงเย้าซนมาตั้งแต่เด็ก แต่เขาไม่เคยจะขัดใจจิ่วจิ่ว เป็นสาวคนไหนกันนะ