บทที่1603 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1443

ร่างกายของติงยียีสั่นออกมาเล็กน้อย เธออยากหนีออกไป แต่มันกลับก้าวขาไม่ออกเลย ทำได้แค่เพียงก้มหน้าอย่างยอมจำนนไปเท่านั้น แต่เย่เนี่ยนโม่ก็ไม่ให้โอกาสเธอได้หนีไปเลย ดึงไหล่เธอมา ให้เธอเผชิญหน้ากับเย่ชูหวิน

เย่เนี่ยนโม่โน้มหน้าเข้ามาเล็กน้อยค่อย ๆ พูดไปที่ข้าง ๆ ใบหูของเธอ “พูดให้เขาได้ยินสิ ว่าคุณเป็นคนอาสามากับผมเองไม่ใช่เหรอ?”

ติงยียีรับรู้ได้ถึงแรงกดดันบนไหล่ สบเข้ากับสีหน้าที่เจ็บปวดของเย่ชูหวิน “อันที่จริงฉันอาสาที่จะมาเอง”

เย่ชูหวินมองเธอไปเงียบ ๆ หัวใจของเขาเจ็บแปลบขึ้นมา ถ้าติงยียีบอกว่าจะไปกับตน อย่างนั้นแล้วไม่ว่าจะยังไงเขาก็จะพาเธอไปให้ได้ แต่ว่าทั้งหมดนี้ล้วนเป็นความตั้งใจของเธอทั้งนั้น เขาก็ไม่อาจไปควบคุมเอาไว้ได้

อ้าวเสว่ยืนมองทั้งสามคนที่กำลังยุ่งอีนุงตุงนังกันอยู่ข้างหน้าไปเงียบ ๆ อยู่ที่ในพุ่มไม้ที่ห่างออกมาอีกหลายก้าว เงาต้นไม้ละลานตาได้ทำให้เงาร่างของเธอลากยาวออกมา “ถึงแม้ว่าจะรู้ว่าเขาไม่รักเธอ เธอก็ยังจะคลอดลูกเขาออกมาต่องั้นเหรอ?”

เหยนหมิงเย้ายืนอยู่ด้านหลังเธอสายตาเรียบนิ่ง เขาเอ่ยพูดออกมา ในน้ำเสียงมันเต็มไปด้วยความขมขื่น อ้าวเสว่ผันร่างมาตอบเขาไปอย่างแน่วแน่ “ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รักฉัน เด็กคนนี้ก็เป็นตัวหมากให้ฉันได้อยู่ที่ตระกูลเย่ด้วยเช่นกัน”

เหยนหมิงเย้าขมวดคิ้วมองเธอ เย่ชูหวินที่อยู่ไกลออกไปได้เดินจากไปแล้ว อ้าวเสว่มองทั้งสองคนที่ร่างค่อย ๆ แนบเข้าหากัน เธออยากผันร่างออกไปอย่างทำอะไรไม่ถูกขึ้นมา

เหยนหมิงเย้าโอบรัดไหล่ของเธอเอาไว้ เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ถ้าสิ่งที่คุณรักเป็นสถานะและเงินของตระกูลเย่ งั้นก็ให้เวลาผมอีกสักหน่อยได้หรือเปล่า ผมจะเปลี่ยนไปพัฒนาให้แข็งแกร่งมากขึ้น ให้ตระกูลเย่ไม่อาจละเลยผมไปได้เลย”

“พอแล้ว!” อ้าวเสว่ผลักเขาออกไปอย่างหงุดหงิด “ไม่จำเป็นต้องให้นายเปลี่ยนแปลง เพราะการเปลี่ยนแปลงของนายมันกระเทือนความรู้สึกของฉันไม่ได้หรอก”

เธอชำเลืองมองไปยังจุดที่ไกลออกไปแวบนึง ติงยียีผลักเย่เนี่ยนโม่ออกไปเดินไปยังในตัวอาคารไปด้วยความโกรธจัด เธอเห็นเย่เนี่ยนโม่ยืนอยู่ตรงที่เดิมด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์

เย่เนี่ยนโม่มองเงาร่างที่เดินออกไปของติงยียี แต่เธอมองตามสายตาของเย่เนี่ยนโม่ไป กลับละเลยสายตาที่จ้องมองตนอยู่ทางด้านหลังมาโดยตลอดไป

ติงยียีกลับมายังห้องโถง เธอหาไปรอบแล้ว อย่างที่คิดเขาไม่อยู่แล้วจริง ๆ ด้วย เย่ชูหวินกลับไปแล้ว จำนวนคนที่อยู่ในห้องโถงใหญ่เองก็เพิ่มขึ้นมาด้วยเหมือนกัน

พิธีกรบนเวทีถือไมค์เริ่มดำเนินงาน กลุ่มคนทยอยกันไปรวมตัวกันอยู่ที่ข้างหน้ากัน เย่เนี่ยนโม่ก็ตามเข้ามา สายตาของเขาลุ่มลึก ไม่จะยังไงก็ตามแค่ยืนสบาย ๆ มันก็ได้กลายเป็นจุดสนใจให้กับคนทั้งงานได้ง่าย ๆ แล้ว

“คุณผู้หญิงคุณผู้ชายทั้งหลาย หลังจากที่ศูนย์การค้าสากลเปิดทำการอย่างเป็นทางการก็ได้ประสบความสำเร็จจนได้กลายเป็นแลนด์มาร์คของเมืองตงเจียงไป และหลังจากนี้บริษัทเย่ซื่อก็จะพยายาม เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของเมืองตงเจียงต่อไป”

พิธีกรพูดทางการออกมาได้งดงามมาก แขกที่มาด้านล่างได้ปรบมือกันอย่างให้ความร่วมมือกันเป็นอย่างดี พิธีกรได้เปลี่ยนหัวข้อสนทนาขึ้นมาทันที “วันนี้พวกเราได้เชิญดาวนำโชคของบริษัทเย่ซื่อมาได้ โดยท่านนายฟู่จะมาพูดคุยให้กับพวกเรา”

คิ้วของเย่เนี่ยนโม่ขมวดออกมาเล็กน้อย เขาได้ค้นหาจุดที่ติงยียีอยู่ไปทันที แต่ตรงหน้าได้ถูกคนคนหนึ่งขวางกั้นเอาไว้ อ้าวเสว่ยิ้มอ่อนโยนให้เขา ราวกับทั้งหมดที่เห็นไปเมื่อกี้มันเป็นภาพลวงตาของเธอทั้งนั้น

ฝู้เฟิ่งหยีถึงแม้ว่าจะอยู่ในวัยชราแล้ว แต่ออร่าความร่ำรวยบนร่างมันกลับเผยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ในทุก ๆ การเคลื่อนไหวมันสามารถเอามาเป็นกิริยาท่าทางที่เป็นแบบอย่างให้ทุกคนได้เลย สายตาของเธอสอดส่องไปยังสถานที่จัดงานไปรอบนึง แล้วค่อย ๆ พูดออกมาช้า ๆ “ดีใจมากที่วันนี้สามารถมาที่นี่ แล้วได้มาเจอแขกมากมายขนาดนี้ได้ อนาคตของเมืองตงเจียงต้องพึ่งบุคคลที่ยอดเยี่ยมอย่างพวกคุณทั้งหลายเหล่านี้ช่วยกันค้ำชูกันขึ้นมา”

คำพูดของเธอพูดได้อย่างไม่มีช่องโหว่เลย คิ้วของเย่เนี่ยนโม่ได้ขมวดกันออกมาแน่นมากขึ้นเรื่อย ๆ เป็นอย่างที่คาดเอาไว้จริง ๆ ฝู้เฟิ่งหยีได้หยุดไปแป๊บนึงแล้วก็ได้พูดออกมาต่อ “ตระกูลเย่ของพวกเรากำลังจะต้อนรับชีวิตใหม่ที่กำลังจะคลอดออกมา เขาจะเป็นคนที่จะมาดำเนินรุ่งโรจน์ของตระกูลเย่ให้คนอยู่ต่อไป และก็จะเป็นความหวังของตระกูลเย่อีกด้วย”

คนโดยรอบต่างพากันแสดงความยินดีกับอ้าวเสว่ ทั้ง ๆ ที่คนที่มีตามองปราดเดียวก็มองออกแล้วว่า ถึงแม้ว่าคนที่คุณชายคนนี้พาเข้ามาเมื่อกี้จะเป็นผู้หญิงหน้าตาดีคนนั้น แต่คนที่เป็นฝ่ายชนะไปกลับเป็นผู้หญิงคนที่เข้าร่วมงานเลี้ยงตามลำพังคนนี้

ติงยียีถอยออกไปทางข้างหลัง สายตาของฝู้เฟิ่งหยีกวาดมองเข้ามาอย่างไม่ค่อยชัดเจนนัก เธอเข้าใจแล้ว ทั้งหมดนี้ล้วนแล้วแต่จะเป็นการข่มให้เธอยอมจำนนไปเสีย เป็นการบอกเธอว่าถึงแม้ว่าคนที่เย่เนี่ยนโม่รักจะเป็นเธอ แต่เธอก็ไม่อาจควบคุมการแต่งงานของเขาได้งั้นสินะ?

น่าขันจริง ๆ เลย ติงยียีทอดสายตาไปยังบนเวทีพลางก้มหัวออกไปเล็กน้อย จากนั้นก็สาวเท้าก้าวใหญ่ ๆ รีบเดินออกไปทันที เธอพยายามให้ฝีเท้าของตัวเองดูหนักแน่น ชายกระโปรงสีฟ้าน้ำทะเลแกว่งไหวเดินก้าวเข้าไปข้างหน้าบนพื้นหินอ่อนที่เรียบลื่น ผู้คนต่างพากันออกันไปทางข้างหน้า มีเพียงแค่เธอเงาร่างที่อยู่ในชุดสีฟ้านี้ที่ขยับเคลื่อนออกไปข้างนอกเท่านั้น

“คุณยียี” ทันทีที่ติงยียีเดินออกมาจากห้องโถง ด้านหลังก็มีเสียงของเย่ป๋อดังเข้ามา

“ผมส่งคุณกลับไปเองครับ” เย่ป๋อควักเอากุญแจรถออกมา ภายในห้องโถงได้มีเสียงปรบมือดังขึ้นมาเป็นระลอก ๆ ติงยียีผันร่างไป เธอเดินไปอย่างรีบเร่ง แม้แต่เสื้อคลุมก็ไม่ได้เอาไปด้วย

ลมหนาวพัดเข้ามา เธออดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เธอมองทั้งสองคนที่ถูกห้อมล้อมอยู่ในกลุ่มคน อ้าวเสว่คล้องแขนเย่เนี่ยนโม่ไปเบา ๆ กลุ่มคนเบียดเสียดกัน มือของเย่เนี่ยนโม่ได้กั้นอยู่ตรงหน้าเธอเพื่อกันไม่ให้กลุ่มคนเบียดเสียดเข้ามาทำอันตรายเธอไปอย่างเป็นธรรมชาติ

เธอสั่นสะท้านออกมาด้วยความหนาวเย็น เสื้อคลุมตัวนอกที่อบอุ่นได้คลุมลงบนไหล่ของเธอ เย่ป๋อยืนอยู่ด้านหลังเธอได้เอ่ยออกมาว่า “คุณยียี ไปกันเถอะ”

ไฟรถได้ตัดผ่านความมืดมิดยามค่ำคืน ขับไปยังตระกูลเย่ไปอย่างมั่นคง ติงยียีมองภาพวิวที่แวบผ่านไปอย่างรวดเร็วด้านนอกหน้าต่าง ส่วนเย่ป๋อที่นั่งอยู่บนที่นั่งคนขับก็รับสายผ่านบลูทูธไปเงียบ ๆ

เธอไม่อยากให้ตัวเองมองไปแล้วดูเหมือนกับภรรยาที่ถูกทอดทิ้งหนีเตลิดหัวซุกหัวซุนไป ดังนั้นแล้วจึงฝืนยิ้มออกมารอจนเย่ป๋อวางสายไปแล้วก็เอ่ยออกไปว่า “นายยุ่งมากจริง ๆ”

เย่ป๋อมองเธอมาแวบนึงผ่านทางกระจกมองหลัง มุมปากได้ยกยิ้มออกมา “คุณผู้ชายมีโทรศัพท์สองเครื่อง เบอร์นึงปกติแล้วจะต้องให้ผมเป็นคนกรองให้ อีกอันนึงเป็นเบอร์สำหรับครอบครัว” เขาเน้นเสียงพูดออกมา “เบอร์นั้นแม้แต่คุณอ้าวเสว่ก็ยังไม่รู้เลยครับ”

ติงยียีฟังไปอย่างเงียบ ๆ เธอทอดมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง นี่เป็นถนนคนเดินเส้นหนึ่ง บนถนนมีเด็กสาวที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความอ่อนเยาว์ทั้งใบหน้าได้ห่อหุ้มอยู่ในผ้าพันคอ เด็กชายที่อยู่ข้างเธอเอามือออกมาจากเสื้อกันหนาวมาปิดที่บนใบหูของเธอ ทั้งสองคนเดินเข้าไปข้างหน้าด้วยท่าทางที่ดูมีความสุข ติงยียีมองตามพวกเขาเดินออกไป ในทันใดนั้นเองก็คิดขึ้นมาว่าความรักที่เรียบง่ายอย่างนี้มันช่างมีความสุขเสียจนไม่สามารถอธิบายออกมาได้เลย