บทที่1671 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1511

“เธอจะต้องดีกว่าเธอแน่” ชิวไป๋พูดขำๆด้วยรอยยิ้ม

ดื่มเครื่องดื่มร้อนๆในมือหมดรวดเดียว ติงยียีเขย่าแก้วเปล่าเล็กน้อย “ฉันไปทิ้งขยะแปปนึงนะ”

เพิ่งจะวิ่งออกมาได้ไม่ไกล ติงยียีก็เห็นเย่ป๋อที่ยืนอยู่ไม่ไกล ฝีเท้าของเธอหยุดลงทันที สายตากวาดมองไปรอบๆโดยไม่รู้ตัว หัวใจเต้นแรงตุบๆ เขามาหรือเปล่า?

เย่ป๋อเดินเข้ามาใกล้ พอเห็นสีหน้าของเธอก็เข้าใจและพูดว่า: “คุณชายไม่ได้มาครับ”

“อ่อ ฉันก็แค่เห็นคุณแล้วรู้สึกแปลกใจนิดหน่อย มาดูงานที่นี่งั้นหรอ?” ติงยียีอธิบายอย่างตื่นตระหนกเล็กน้อย

สายตาของเย่ป๋อมองไปยังไกลๆ สีหน้าอ่อนโยน “เปล่าครับ”

ติงยียีมองตามสายตาของเขาไป ชิวไป๋กำลังถูมือและกระชับหมวกให้แน่น มองไปรอบๆกำลังหาอะไรบางอย่าง เธอพูด: “ต้องการให้ฉันไปเรียกเธอให้ไหม?”

เย่ป๋อส่ายหัว “บางทีตอนนี้เธออาจจะไม่อยากเจอผมก็ได้”

ที่ไกลๆผู้ดูแลสถานที่เรียกชื่อของติงยียี เธอหันหน้าไปอย่างลังเล “ขอโทษที หวังว่ามีเวลากินข้าวกันนะ”

เพิ่งจะหันหลังไป ด้านหลังก็มีเสียงดังออกมา “คุณยียี คุณยังคงรักคุณชายอยู่”

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเหมือนจะหยุดเต้นไปครู่หนึ่ง และรีบวิ่งหนีไปราวกับได้ยินเรื่องอะไรที่น่ากลัวเข้า ต่อให้เธอจะยังรักเขาอยู่ ก็เป็นความลับอย่างหนึ่งที่พูดไม่ได้

ตอนเย็นชิวไป๋หน้าแดงบอกว่ามีธุระต้องออกไปข้างนอก ติงยียีก็ไม่ได้เปิดเผยออกไป ยิ้มกริ่มบอกให้เธอไปเช้าๆกลับมาดึกๆ พออยู่คนเดียวในห้องที่เงียบสงบ เธอก็อดไม่ได้ที่จะคิดฟุ้งซ่าน

หยิบปากกาบันทึกเสียงออกมาจากกระเป๋าเดินทาง เธอไม่เคยฟังเลย ไม่ใช่ว่าไม่อยากรู้อยากเห็น แต่เพราะกลัวตัวเองจะหวั่นไหว ในใจรู้ดีว่าถ้าหวั่นไหวแล้วจะต้องเจ็บอีกแน่นอน ดังนั้นเลยไม่ฟังแล้วก็ไม่ดู

โทรศัพท์ข้างๆดังขึ้นอย่างกะทันหัน เสียงของเย่ชูหวินมักจะมีรอยยิ้มอยู่เสมอ “หลับแล้วหรอ?”

“ยังเลย ตอนนี้ในประเทศคือตอนบ่ายสินะ” เธอพลิกตัวนอนอยู่บนเตียงเอียงหัวมองโคมไฟบนเพดาน

ข้างๆเย่ชูหวินเหมือนจะมีเสียงผู้หญิง ติงยียีพูดขำๆว่า: “มีผู้หญิง ฉันจะหึงนะ”

“ผมดีใจที่คุณหึง” เขาเหมือนว่ากำลังเดินอยู่ ยังสามารถได้ยินเสียงเสียดสีของผ้าและลมหายใจเบาๆอย่างลางๆ

ทั้งสองคนพูดอีกสองสามประโยค จากนั้นก็กล่าวราตรีสวัสดิ์กัน ติงยียีวางมือบนหน้าอกของตัวเอง เมื่อกี้เธอได้ยินเสียงของผู้หญิงแต่ในใจกลับไม่รู้สึกอะไรเลย

เธอไม่ได้รักเย่ชูหวิน ไม่ได้รักแม้แต่น้อย ทันใดนั้นเสียงกริ่งห้องก็ดังขึ้น เพิ่งจะเปิดประตู ดอกกุหลาบสีแดงช่อหนึ่งก็เข้ามาอยู่ตรงหน้าเธอ

เย่ชูหวินยิ้มอย่างอ่อนโยน สีหน้าดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย ติงยียีพูดอย่างประหลาดใจ: “คุณมาได้ยังไง?"

“ผมไม่อยากให้คู่หมั้นของผมอยู่โดดเดี่ยวคนเดียวในห้องน่ะ”

ติงยียีตะลึง นึกถึงสายตาของชิวไป๋ตอนเดินจากไป ที่แท้เธอก็รู้แต่แรกแล้วว่าเขาจะมา

“ขอบคุณนะ ชูหวิน” เธอรับดอกไม้และสูดหายใจลึก จากนั้นก็เป็นฝ่ายเข้าไปกอดเขา ผู้ชายดีๆแบบนี้ เธอไม่ควรจะไม่รักเขาไม่ใช่หรือไง?

ตระกูลเย่

เซี่ยชีหรั่นจัดการแปลงดอกไม้ด้วยมือของเธอเอง เย่เนี่ยนโม่นั่งอยู่ข้างๆพลิกหน้าหนังสือ

เย่เนี่ยนโม่ก้าวใหญ่ๆเดินเข้าไปใกล้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นเย่เชินหลิน ใบหน้าที่ตื่นเต้นในตอนแรกของเขาก็นิ่งสงบทันที แต่ในดวงตายังคงเป็นประกายตื่นเต้น

“ลูก มาแล้วหรอ” เซี่ยชีหรั่นวางดอกไม้ในมือลง ถอดถุงมือแล้วกอดเขา เห็นเขามีอะไรจะพูด ก็ดึงเขาเข้ามาข้างๆอย่างมีลับลมคมใน

เย่เชินหลินหึออกมาทีหนึ่ง สายตาที่จดจ่ออยู่บนหนังสือก็อดไม่ได้ที่จะหันไปด้านข้าง

“แม่ แม่เคยได้ยินเรื่องหัวใจแห่งมหาสมุทรไหม?”

“หัวใจแห่งมหาสมุทร? เคยได้ยินสิ โลกนี้มีอยู่สามเม็ด เม็ดหนึ่งอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ เม็ดหนึ่งแม่ไม่รู้ แล้วก็อีกเม็ดหนึ่งอยู่ในตระกูลเย่” เซี่ยชีหรั่นได้ยินเขาพูดเช่นนี้ก็นึกขึ้นได้ว่าเย่เชินหลินมอบหัวใจแห่งมหาสมุทรเม็ดหนึ่งให้ตัวเองเมื่อหลายปีก่อน เพราะมันราคาแพงเกินไป ตอนนั้นงานประมูลจึงปิดข่าวสารทั้งหมด ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ว่าเพชรที่ราคาแพงที่สุดสามเม็ดบนโลกมีหนึ่งเม็ดอยู่ที่เมืองตงเจียงเล็กๆนี้

เย่เนี่ยนโม่ก็แปลกใจมากเช่นกัน ที่จริงแล้วหัวใจแห่งมหาสมุทรมีเพียงเม็ดเดียวเท่านั้น แต่ว่าภายหลังตอนที่เจ้าพ่อยาเสพติดรายใหญ่คนหนึ่งหลบหนีหัวใจแห่งมหาสมุทรตรงหน้าอกก็ถูกตำรวจสากลยิงเข้าใส่พอดี หัวใจแห่งมหาสมุทรได้ช่วยชีวิตเจ้าพ่อยาเสพติดรายใหญ่ไว้ ส่วนเจ้าพ่อยาเสพติดรายใหญ่ก็หายตัวไป เหลือเพียงเพชรที่แตกหักสามเม็ด

เซี่ยชีหรั่นสงสัยว่าทำไมเย่เนี่ยนโม่ถึงเริ่มสนใจหัวใจแห่งมหาสมุทรขึ้นมา พูดว่า: “ลูก ถ้าลูกต้องการแม่จะไปหาให้? ผ่านมานานขนาดนี้ไม่รู้ว่าแม่เอาไปวางไว้ที่ไหนแล้ว”

“ไม่ต้องหรอก ขอบคุณครับแม่” เย่เนี่ยนโม่ยิ้ม หันหลังเดินจากไป

เซี่ยชีหรั่นเดินไปกระซิบกับเย่เชินหลิน “ลูกทำตัวลึกลับ คิดจะทำอะไรนะ?”

เย่เชินหลินมือใหญ่โอบคนมานั่งบนตักใหญ่ พลิกหน้ากระดาษหน้าหนึ่งอย่างชิวๆ ในใจคิดว่าในบ้านอาจจะมีหัวใจแห่งมหาสมุทรเพิ่มขึ้นมาอีกเม็ดหนึ่งแล้ว

ห้องทำงานบริษัทเย่ซื่อ เครื่องแฟกซ์ปริ้นรูปภาพบนอินเทอร์เน็ตออกมา เย่เนี่ยนโม่ยื่นให้เย่ป๋อ “หาข้อมูลเกี่ยวกับหัวใจแห่งมหาสมุทรให้หน่อย”

เย่ป๋อก้มลงเหลือบมองทีหนึ่งอย่างรวดเร็ว เห็นราคาอย่างเป็นทางการของหัวใจแห่งมหาสมุทรก็ตกตะลึง คุณชายอยากจะซื้อเพชรราคาแพงขนาดนี้ไปทำอะไร?