ตอนที่ 1005 สาวใช้ตัวแสบ 909

ตอนที่ 1005 สาวใช้ตัวแสบ 909

ตามฝีเท้าเย่เชินหลินมาถึงห้องรับแขกตระกูลเย่ อีกฝั่งของประตู แพทย์สองสามคนกำลังช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนให้เย่เฮ่าหรันอยู่

ก่อนงานเลี้ยง เย่เชินหลินเรียกแพทย์มาที่บ้าน และนำอุปกรณ์ทางการแพทย์ทั้งหมดมาด้วย เขาคิดถึงผลลัพธ์ที่จะเป็นไปได้ทั้งหมด

สายตาแต่ละคนมองเข้าไปด้านใน รอคอยข่าวสารอย่างทรมาน

เซี่ยชีหรั่นได้ยินเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็หยิบขึ้นมาดู โทรมาจากหลี่เหอไท้ที่อยู่ข้ามทวีป

เธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าพวกเขาอยู่ต่างประเทศเป็นอย่างไรกันบ้าง เซี่ยชีหรั่นขยับฝีเท้า เดินออกไปอย่างเงียบๆ

“พี่เหอไท้ พวกพี่สบายดีไหม” เซี่ยชีหรั่นถามอย่างกังวล เธอพูดอย่างระมัดระวังอย่างมาก

“สบายดีมาก ชีหรั่นแล้วเธอล่ะ ช่วงนี้สบายดีไหม” หลี่เหอไท้ถามอย่างสุภาพบุรุษ น้ำเสียงเขาอ่อนโยนเช่นเคย

“พี่เหอไท้ ฉันก็โอเค แต่ตอนนี้ทางตระกูลเย่ไม่ค่อยดีเลย” เซี่ยชีหรั่นพูดด้วยความกังวล เธอเห็นว่าหลี่เหอไท้เป็นคนที่เธอระบายความในใจตลอด รู้จักหลี่เหอไท้จนถึงตอนนี้ เขาเป็นสุภาพบุรุษมาโดยตลอด ไม่เคยล้ำเส้นเลยสักนิด หลี่เหอไท้แม้จะชอบเซี่ยชีหรั่นแต่ก็พูดอย่างมีชั้นเชิง เขาแค่บอกเซี่ยชีหรั่นว่าจะหาผู้หญิงที่อ่อนโยนเหมือนเธอ

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ? ” หลี่เหอไท้ถามอย่างเป็นห่วง ได้ยินคำพูดน่ากังวลของเซี่ยชีหรั่น เขาก็รู้สึกว่าอารมณ์เธอไม่ดีอย่างมาก แม้ว่าเธอจะเป็นผู้หญิงของคนอื่นแล้ว ถึงเธอจะมีลูกแล้ว หลี่เหอไท้ก็อดไม่ได้ที่จะเป็นห่วงเธอ ไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร เธอก็คือน้องสาวของเขาไม่มีวันเปลี่ยนอยู่เสมอ

“พ่อฉัน คือประธานเย่เป็นลมไปแล้ว วันนี้เสี่ยวห้านกับจิ่วจิ่วหมั้นกัน ไม่รู้ทำไมเขาถึงเป็นลมไป” เซี่ยชีหรั่นพูดพลางส่ายศีรษะ เดิมทีเธอเจอเย่เฮ่าหรันสองครั้งก็รู้สึกมีบางอย่างแปลกๆ แต่เธอไม่ได้คิดอะไรมาก

หลี่เหอไท้พอได้ยินข่าวนี้เขาก็อึ้ง ตอนนี้ทำไมทุกคนถึงได้ป่วย โดยเฉพาะอาการป่วยของหลี่หมิงจุ้นที่แย่ลงอย่างฉับพลัน คนร้ายนั้นก็ยังไม่ถูกจับ หลี่เหอไท้ขมวดคิ้ว รอหลี่หมิงจุ้นดีขึ้นก่อน เขาจะกลับประเทศไปตามหาวายร้ายที่น่ารังเกียจคนนี้ ตอนนี้เขาไม่ได้มีเวลามากพอไปใส่ใจเรื่องนี้ ทำได้แค่ระวังเท่านั้น

“ชีหรั่นไม่ต้องกังวลนะ ไม่เป็นอะไรหรอก” หลี่เหอไท้ปลอบเซี่ยชีหรั่น ประโยคนี้ไม่รู้ว่ากำลังปลอบเธอหรือปลอบตัวเอง ตอนนี้หลี่หมิงจุ้นยังกลับประเทศไม่ได้

“พี่เหอไท้ พ่อเป็นไงบ้าง” เซี่ยชีหรั่นเอ่ยปากถาม เธอตื่นตระหนกจริงๆ จนลืมถามสถานการณ์ของพ่อ

“อาการป่วยของพ่อเธอเริ่มคงที่แล้ว แต่ฉันแนะนำว่าให้เข้ารับการรักษาที่นี่ เราจะให้ร่างกายเขาฟื้นตัวช้าๆ และอาการป่วยเขาก็จะดีขึ้น” นี่คือสิ่งที่แพทย์สวมแว่นโตมีหนวดเคราพูด เป็นผู้เชี่ยวชาญที่เชื่อถือได้และมีชื่อเสียงระดับสากล

พวกเขายังกลับประเทศไม่ได้ จ้าวเหวินอิงและเขาอยากให้หลี่หมิงจุ้นอาการป่วยดีขึ้นก่อนแล้วค่อยกลับไป

“พ่อไม่เป็นอะไร ชีหรั่น เพื่อบรรเทาอาการป่วยของพ่อ เรายังกลับไม่ได้ตอนนี้ เธอต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ” หลี่เหอไท้พูดอย่างเป็นห่วง หลังจากพวกเขาไปแล้ว ชีหรั่นก็อยู่ประเทศจีนเพียงลำพัง พูดถึงคนในครอบครัว จงหวีฉวนคือคนที่สนิทกับเธอมากที่สุด แต่หลี่เหอไท้ส่ายศีรษะหลุดยิ้มขึ้นมา ถ้าเขาไม่ใส่ร้ายชีหรั่นก็คงจะดี

“พี่เหอไท้ พี่ไม่ต้องเป็นห่วงฉันนะ ฉันจะดูแลตัวเองให้ดี” ชีหรั่นยิ้มพูด เธอดีใจจริงๆ ที่มีพี่ชายแบบหลี่เหอไท้

เย่เฮ่าหรันยืนมองสองคนคุยโทรศัพท์กันอยู่ไม่ไกล เสียงอ่อนโยนของหลี่เหอไท้ทำให้เขาอิจฉา หรือว่าเขาดูแลชีหรั่นไม่ดีเหรอ? เขาสัญญาต่อหน้าหลี่เหอไท้ว่าจะดูแลชีหรั่นให้ดี เขายังเห็นร่องรอยเหรอ? ไร้ความปรานีเกินไปแล้ว

เย่เชินหลินเดินไปหยิบโทรศัพท์เซี่ยชีหรั่น พูดอย่างน่ากลัว “ตอนนี้ชีหรั่นมีธุระ ค่อยคุยกัน” ตอนแรกเย่เชินหลินที่อยากวางสายนึกถึงเซี่ยชีหรั่นที่คุยกับหลี่เหอไท้ เธอคงอยากคุยกับจ้าวเหวินอิงสักสองประโยค

“แม่ล่ะ? ” เย่เชินหลินมองเซี่ยชีหรั่น ยัยตัวเล็กจะขอบคุณฉันอย่างไร?

เซี่ยชีหรั่นมองโทรศัพท์ที่โดนเอาไปอย่างว่างเปล่า ในมือว่างเปล่า ประโยคนี้ของเย่เชินหลินทำให้หัวใจเธอเต็มไปด้วยความสุข

เมื่อหลี่เหอไท้ได้ยินเสียงเย่เชินหลินก็ไม่ได้ประหลาดใจมากนัก เขาพูดอย่างเคร่งขรึม “เย่เชินหลิน นายต้องจำสัญญาที่นายให้ไว้นะ ฉันจะเอาโทรศัพท์ให้แม่เดี๋ยวนี้”

หลี่เหอไท้เป็นคนใจดีมาโดยตลอด เคร่งขรึมแบบนี้เป็นครั้งแรก

เย่เชินหลินเอาโทรศัพท์ให้เซี่ยชีหรั่น ไม่รู้ว่าในใจกำลังคิดอะไรอยู่

อาการป่วยของเย่เฮ่าหรันยังไม่ได้รายงานชั่วคราว นักข่าวเหล่านั้นก็ถูกไล่ไปแล้ว โชคดีที่พวกเขาไปแล้ว ถ้ายังไม่ได้ไปแล้วเห็นฉากที่เย่เฮ่าหรันเป็นลม นี่จะเป็นข่าวเด่น พวกเขาจะไม่ดีใจเหรอ? มี

ถึงแม้ว่าจะไม่มีนักข่าวเผยแพร่เหตุการณ์นี้ เหตุการณ์ของเย่เฮ่าหรันก็ยังมีคนรู้เยอะมาก เช่นจงหวีฉวน

จงหวีฉวนที่จะรู้ข่าวนี้ก็ต้องขอบคุณที่ตัวเองมีลูกสาวที่แสนดี