ตอนที่ 1055 สาวใช้ตัวแสบ 959

ตอนที่ 1055 สาวใช้ตัวแสบ 959

ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาจูงมือเด็กน้อยพลางพูดขึ้นว่า：“เนี่ยนโม่ไปกันเถอะ”

ไม่นานทั้งสองก็หายไปจากสายตาของเหล่าอู่ เรื่องๆนี้นั้นไม่ได้มีความสำคัญอะไรมากมาย สายตาของเด็กคนนั้นทำให้เขาจดจำได้อย่างชัดเจน แม้กระทั่งผู้หญิงคนนั้นเหล่าอู่ก็จดจำได้อย่างชัดเจน

“เหล่าอู่ ที่นายพูดจริงเหรอ？”สิบสามถามขึ้นอย่างระมัดระวัง เขานั้นไม่รู้เลยว่าน้ำเสียงของตนเองนั้นสั่น

“ผมจะโกหกได้อย่างไรกันผมได้ยินผู้หญิงคนนั้นเรียกเด็กคนนั้นว่าเนี่ยนโม่”เหล่าอู่ยิ้มแล้วพูดขึ้น หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็เบิกตากว้างมองไปที่สิบสาม

เขานั้นรู้ดีว่านายท่านกำลังตามหาคนอยู่ งานที่อยู่ในมือก็มาก เหล่าอู่นั้นไม่มีเวลาที่จะถามว่าคนที่เย่เชินหลินนั้นตามหาคือใคร

เขานั้นคิดว่าเย่เชินหลินนั้นตามหาเย่จื่อห้านมาโดยตลอด

“เนี่ยนโม่ งั้นเหรอ จะต้องเป็นเซี่ยชีหรั่นไม่ผิดแน่ คุณบอกผมมาสิว่าพวกเขานั้นอยู่ที่ไหน？” แต่ไหนแต่ไรมาสิบสามนั้นไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นเช่นนี้มาก่อนเลย แม้แต่ตอนที่เขานั้นได้รางวัลจากเย่เชินหลินครั้งแรกก็ยังไม่ตื่นเต้นขนาดนี้เลย

“สิบสาม เด็กคนนั้น？”เหล่าอู่ถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจ

“น่าจะเป็นลูกของนายท่าน เพราะหากว่าเป็นเช่นนั้นคุณเซี่ยก็คงจะไม่เรียก เนี่ยนโม่” สิบสามทอดถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง เมื่อคิดถึงปีนั้นที่เซี่ยชีหรั่นใช้ชีวิตของตนเองเป็นเดิมพันเพื่อที่จะได้พบเจอกับ เย่เชินหลิน

ผู้หญิงคนนั้นรักนายท่านเป็นอย่างมาก

“เหล่าอู่ นายต้องรีบไปหานายท่านเดี๋ยวนี้ เพราะขอแค่มีข่าวคราวของคุณเซี่ย นายท่านก็ควรที่จะรู้” สิบสามนั้นก็คิดถึงตอนนั้นที่เย่เชินหลินกำชับในเวลานั้นหลายปีที่ผ่านมาเธอนั้นไม่เคยปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าของเย่เชินหลิน เธอนั้นไม่อยากที่จะทำให้เขานั้นผิดหวัง

เหล่าอู่พยักหน้าอย่างจริงจัง

“ใช่แล้ว ผมควรที่จะติดต่อคนแถวนั้นให้ช่วยจับตาดูผู้หญิงคนนั้นไหม？”เหล่าอู่หันหลังให้กับสิบสามพลางพูดขึ้น เขานั้นไม่คุ้นชินกับการเรียกว่าคุณเซี่ย

“ไม่ต้องแล้ว แค่รู้ว่าคุณเซี่ยอยู่ที่นั่นก็ดีแล้ว เรื่องของเธอนั้นพวกเราอย่าเข้าไปก้าวก่ายเลย” เมื่อ สิบสามพูดจบ ก็หายตัวไปในห้องทันที

เธอนั้นรีบมาหาเย่เชินหลินอย่างรวดเร็ว เป็นอย่างที่เธอนั้นคิดไว้ เมื่อเย่เชินหลินได้ยินเสียงของเธอก็รู้ดีใจเป็นอย่างมาก

เมื่อเย่เชินหลินได้ยินข่าวว่ายังไม่มีข่าวคราวของเซี่ยชีหรั่น ความรู้สึกดีใจทั้งหมดของเขาที่มีอยู่ก็จางหายไป เขานั้นมองสิบสามด้วยสายตาที่เย็นชา

“กลับไป หาตัวหล่อนให้เจอแล้วค่อยมาบอกผม”

เมื่อเย่เชินหลินพูดจบ ก็มองเอกสารที่อยู่ด้านหน้าของตน สมควรตาย เซี่ยชีหรั่น นะเซี่ยชีหรั่น ถือว่าคุณนั้นใจร้ายมาก？สามปีที่ผ่านนี้เย่เชินหลินก็พยายามที่จะออกจากความทุกข์นี้ เมื่อเห็นใบหน้าที่คล้ายกับเซี่ยชีหรั่น ก็ยังพอปลอบใจเขาได้บ้าง ว่าเขาจะสามารถหาเธอจนเจอ

“นายท่าน วันนี้เหล่าอู่กลับมาแล้ว”

“หากพวกเขายังจัดการกับเรื่องที่ได้รับมอบหมายไม่ได้ก็ต้องถูกลงโทษ” เย่เชินหลินพยักหน้าอย่างไม่เหนือความคาดหมาย

“เหล่าอู่บอกว่าเขาเคยเจอเซี่ยชีหรั่น”นี่ต่างหากที่เป็นใจความสำคัญ

หลังจากที่สิบสามพูดจบเธอก็มองไปที่เย่เชินหลินว่านายท่านของเธอนั้นจะตื่นเต้นแค่ไหน？

“หล่อนนั้นอยู่ที่ไหน？”เย่เชินหลินลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเหลือบมองสิบสามครู่หนึ่งแล้วเขาก็นั่งลงอีกครั้ง

หล่อนนั้นเป็นศัตรูของเขา แม้ว่าจงหวีฉวนจะได้รับผลกรรมไปแล้ว แต่เย่เชินหลินนั้นก็ยังเกลียด เซี่ยชีหรั่นอยู่ หรืออาจจะเรียกว่าเกลียดตัวเองก็ได้

“ครั้งนี้เหล่าอู่นั้นเพิ่งจะกลับมาจากเมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส”

เซี่ยชีหรั่น คุณมันจริงๆเลย ที่แท้ก็หนีไปอยู่ต่างประเทศเสียไกลเลย ถึงว่าผมตามหาคุณไม่เจอ สามปีมาแล้วนะ เซี่ยชีหรั่น คุณมันใจร้ายจริงๆ

สายตาของเย่เชินหลินนั้นเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ทำให้ตัวเขานั้นดูโดดเดี่ยว

“สิบสามหลังจากที่ผมไปแล้ว ฝากคุณกับหลินต้าฮุยดูแลบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปให้ดีด้วยนะ”เย่เชินหลินพูดขึ้น ในเมื่อหล่อนยังหนีไปฝรั่งเศสได้เลย แล้วทำไมเขาจะไปฝรั่งเศสไม่ได้

“นายท่าน คุณ？”สิบสามถามขึ้นด้วยความสงสัย แต่เมื่อเห็นเย่เชินหลินนั้นไม่ได้อธิบายอะไร เธอก็หุบปากลง

“ใช่แล้ว ข้างตัวของคุณเซี่ยนั้นยังมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่หน้าเหมือนนายท่านมากเลย”สิบสามครุ่นคิดจากนั้นก็พูดเสริมขึ้นประโยคหนึ่ง เวลานั้นนายท่านนั้นรักลูกของส้งหลิงหลิงมากขนาดไหน เขานั้นจะต้องชอบเด็กคนนั้นที่หน้าตาเหมือนเขามากแน่ๆ

ภายในสมองของเย่เชินหลินนั้นมีเพียงคำสองคำเท่านั้น เขานั้นมีลูกเป็นของตนเองแล้ว สิ่งนี้ทำให้เขานั้นมีความสุขมากกว่าสิ่งใดเพราะถึงยังไงเด็กคนนั้นก็เป็นลูกของเขากับเซี่ยชีหรั่น เมื่อคิดถึงเซี่ยชีหรั่น เย่เชินหลินเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย

“จองตั๋ววันที่สิบห้าให้ผมด้วย ผมจะเดินทางไปเมืองปารีสประเทศฝรั่งเศส” เย่เชินหลินนั้นอยากที่จะรีบไปปารีสจนแทบจะอดใจไว้ไม่ไหวแล้ว สามปีมานี้นั้นเขาทรมานใจเป็นอย่างมาก

สามปีก็รอมาแล้ว เย่เชินหลินนั้นไม่ได้สนใจอีกต่อไปว่าจะรอสักกี่วัน

“ค่ะ”สิบสามรับคำสั่งแล้วก็จากไป

เซี่ยชีหรั่นนั้นไม่รู้เลยว่าเย่เชินหลินนั้นรู้แล้วว่าเธอนั้นอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศส เพราะหากเธอนั้นรู้ เธอจะต้องหนีไปเป็นแน่

“เนี่ยนโม่นั้นหล่อจริงๆ”เซี่ยชีหรั่นลูบหัวของเนี่ยนโม่ แล้วชี้ไปที่ช่องว่างของรูปพลางพูดขึ้น

“แม่สวยที่สุด”เนี่ยนโม่นั้นนั่งอยู่ในอ้อมกอดของเซี่ยชีหรั่น อบอวลไปด้วยเสียงออดอ้อนของลูกชาย