ตอนที่ 1081
ตอนที่ 1081 สาวใช้ตัวแสบ 985
October 28, 2026
ตอนที่ 1081 สาวใช้ตัวแสบ 985
จางชิงมองแผ่นหลังบาง ๆ ของเย่เชินหลินแล้วรู้สึกเหน็บหนาวใจขึ้นเรื่อย ๆ คำพูดของผู้หญิงคนนั้นในงานปาร์ตี้ก็เริ่มชัดเจนมากขึ้น!
จะไปหาเธอจริง ๆ หรือ?
ไม่ จะไปไม่ได้ ถ้าคุณเย่รู้เข้าเขาคงไม่ปล่อยเธอไปแน่นอน!
“คุณเย่ครับ วันนี้องค์กรมูลนิธิส่งบัตรเชิญมาครับ ผมจะเก็บบัตรเชิญของคุณนายเย่ไว้ตามคำสั่งของคุณแล้วนะครับ!”
เย่เชินหลินเพิ่งมาถึงโต๊ะทำงาน เขาหลับตาแล้วกำลังคิดอะไรบางอย่าง แต่โทรศัพท์ออฟฟิศบนโต๊ะก็ได้ดังขึ้น
“เข้าใจแล้ว นายทำดีมาก เดี๋ยวคุณนายเย่กลับมานายเอาบัตรเชิญให้แกเลยนะ!” เย่เชินหลินลูบหน้าผากของเขาแล้วพูด!
สิ่งที่เกิดขึ้นในโรงพยาบาลวันนี้ทำให้เย่เชินหลินตระหนักได้อย่างชัดเจน ในช่วงสามปีที่เขาไม่อยู่นี้ แม้ว่าชีหรั่นจะพบกับความยากลำบากและจะไม่มีเขาเย่เชินหลินอยู่ด้วยอย่างไร แต่เซี่ยชีหรั่นยังคงผ่านพ้นทุกอย่างไปได้ดี!
สวีเห้าเซิงที่เป็นคู่แข่งคนนี้ก็ไม่ได้ง่ายไปกว่าไห่ลี่หมินและหลี่เหอไท้ในอดีตเลย บางทีอาจจะคล้ายกับโม่เสี่ยวจุนก็ได้!
เย่เชินหลินเอนกายอยู่บนเก้าอี้และคิดถึงความร้ายกาจของสวีเห้าเซิง เพราะเขายังต้องการเซี่ยชีหรั่น โม่เสี่ยวจุนกลายเป็นอดีตไปได้ สวีเห้าเซิงก็จะต้องกลายเป็นอดีตเหมือนกัน!
“พ่อบ้าน ถ้าคุณนายเย่กลับมาช่วยพามาหาผมหน่อยนะ!” เย่เชินหลินนั่งตัวตรงแล้วพูดอย่างจริงจัง ตราบใดที่ยังมีโอกาส เขาต้องเป็นผู้ครอบครองเซี่ยชีหรั่นให้ได้มากที่สุด!
เย่เชินหลินเหมือนถูกลิขิตให้ผิดหวัง เขารอจนกว่าตีหนึ่ง แต่ก็ยังไม่เห็นเซี่ยชีหรั่นปรากฏตัว!
หรือว่าหลินเจี๋ยพาตัวเซี่ยชีหรั่นไป!
“คุณหาฉันเหรอ?” เซี่ยชีหรั่นฝากจิ่วจิ่วช่วยดูแลเนี่ยนโม่แทน แล้วเธอก็ได้ตามสาวนิรนามคนหนึ่งออกไปนอกโรงพยาบาล ใครกันแน่ที่ต้องการพบเธอนะ?
เซี่ยชีหรั่นประหลาดใจเมื่อเธอเห็นหลินเจี๋ย ในความทรงจำเขากับเธอไม่ได้คุ้นเคยกันเลย ทำไมจู่ ๆ ถึงมาหาเธอได้!
เมื่อคิดว่านี่คือสังคมของนักกฎหมาย เซี่ยชีหรั่นจึงไม่กลัวอะไร! เธอเดิมตามหลินเจี๋ยไปเรื่อย ๆ!
“ไม่กลัวผมเอาคุณไปขายเหรอ?”
เสียงอันไพเราะของหลินเจี๋ยได้ทำลายความเงียบลง
“คุณหลินเป็นคนตลกนะคะ ไม่ทราบว่าคุณหาฉันมีธุระอะไรเหรอ ถ้าไม่มีฉันขอตัวก่อน เพราะวันนี้ค่อนข้างยุ่ง!”
ความจริงเซี่ยชีหรั่นอยากปฏิเสธเขาแม้มีธุระจะคุยด้วยก็ตาม แต่เนื่องจากหลินเจี๋ยเป็นน้องชายของหลินหลิง ท่านปู่หลินกับหลี่หมิงจุ้นยังคงมีมิตรภาพต่อกันอยู่ เซี่ยชีหรั่นจึงไม่ได้พูดอย่างที่ตั้งใจไว้
หลินเจี๋ยเห็นเซี่ยชีหรั่นลังเลก็ยิ้มพูดต่อ!
“ผมไม่ได้หาคุณหรอก!”
หลินเจี๋ยยิ้มพูดอย่างร่างเริง ดูเหมือนว่าการแสดงออกของเซี่ยชีหรั่นทำให้เขาอารมณ์ดี!
ถ้าหลินเจี๋ยไม่ได้หาเธอ แล้วใครจะหาเธอ!
“ใครหาฉันล่ะ?”
เซี่ยชีหรั่นเห็นว่าหลินเจี๋ยคงไม่พูด เธอจึงถามเขาก่อน
“เดี๋ยวไปแล้วจะรู้เองครับ!”
หลินเจี๋ยไม่ได้บอกเซี่ยชีหรั่นโดยตรงว่าใครต้องการพบเธอ
“ขออภัยนะ คุณหลิน ฉันไม่ได้ว่างหรอกนะ ฉันเชื่อว่าใครที่ตั้งใจจะหาฉันเซี่ยชีหรั่นคนนี้ เขาคงต้องตามหาฉันเอง ลาก่อน” เมื่อเห็นหลินเจี๋ยไม่แน่ไม่นอนเซี่ยชีหรั่นจึงพูดอย่างไม่เกรงใจอีก ใครจะรู้ว่าต้องเจออะไรข้างหน้า ทางที่ดีให้สังเกตสถานการณ์ไปก่อนจะดีกว่า
หลินเจี๋ยตั้งใจสังเกตสีหน้าเซี่ยชีหรั่นอีกครั้ง เมื่อกี้เธอยังสนใจอยู่เลย ทำไมตอนนี้กลายเป็นคนละคน? เธอรู้ความจริงหรือว่าไม่อยากสนใจกันแน่นะ แต่เมื่อนึกถึงเด็กคนนั้น ไม่น่าใช่นะ เซี่ยชีหรั่นเป็นคนกระตือรือร้นที่จะช่วยเหลือผู้คนอยู่แล้ว เธอควรจะถามให้แน่ใจก่อนแทนที่จะปล่อยมันไปไม่ใช่หรือ
“เห้าเซิงอยากพบคุณ”
หลินเจี๋ยกัดฟันทนเพื่อเพื่อนรักของเขา ดูเหมือนเป็นครั้งแรกที่เขายอมประนีประนอม ที่ผ่านมาแม้แต่ท่านปู่หลินหลินเจี๋ยก็ไม่เคยยอม
“พี่สวีไม่เป็นไรใช่ไหม?”
เซี่ยชีหรั่นถามด้วยความเป็นห่วง สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปทันที
“คุณไปดูเองดีกว่า” หลินเจี๋ยมองไปที่เซี่ยชีหรั่นอย่างประหลาดใจ เมื่อกี้ยังไม่สนใจอยู่เลย ทำไมตอนนี้รู้จักกังวลเป็นแล้วหรือ?
เซี่ยชีหรั่นนึกถึงเนี่ยนโม่ที่อยู่กับจิ่วจิ่ว ถ้าเธอพาเนี่ยนโม่ไปหาสวีเห้าเซิงด้วยคงไม่มีปัญหาอะไร แต่เธอไม่รู้ว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ เซี่ยชีหรั่นไม่ไว้ใจ เนี่ยนโม่เป็นที่พึ่งทั้งชีวิตของเธอ เซี่ยชีหรั่นจะปล่อยให้เกิดอะไรขึ้นกับเนี่ยนโม่ไม่ได้
“พี่เหอไท้ ฉันชีหรั่นเองนะ พี่ช่วยไปรับเนี่ยนโม่ที่จิ่วจิ่วแล้วไปส่งให้แม่ได้ไหม สองวันนี้หนูติดธุระหน่อยค่ะ”
เซี่ยชีหรั่นนึงถึงทุกคนที่สามารถช่วยเหลือเธอ สุดท้ายเธอเลือกหลี่เหอไท้เพราะเชื่อว่าเขาจะดูแลเนี่ยนโม่ได้