ตอนที่ 1087 สาวใช้ตัวแสบ 991

ตอนที่ 1087 สาวใช้ตัวแสบ 991

หลี่เหอไท้ไม่กล้าสบตาจงหยุนซาง “คุณดูแลเนี่ยนโม่กับยี่ซวนให้ดีนะ ผมจะรีบกลับมา”

เนี่ยนโม่ให้ความสนใจกับบทสนทนาระหว่างเขาทั้งสอง เขาคุ้นเคยกับชื่อของเซี่ยชีหรั่นเป็นอย่างดี

“คุณลุงครับ เกิดอะไรขึ้นกับคุณแม่ผมครับ?”

“เนี่ยนโม่ ลูกอยู่บ้านต้องเชื่อฟังคุณป้านะครับ คุณแม่ไม่เป็นไรหรอกนะ” หลี่เหอไท้แตะหัวของเนี่ยนโม่แล้วพูดเบา ๆ

“คุณลุงครับ คุณลุงต้องพาแม่ผมกลับมาให้ได้นะครับ” เนี่ยนโม่พูดจบก็เงียบลงทันที หลี่เหอไท้กับจงหยุนซางสบตากันแล้วยิ้มให้กัน เด็กคนนี้ฉลาดเกินไวจริง ๆ

“ลุงสัญญาครับ แต่เนี่ยนโม่ต้องเป็นเด็กดีนะครับ”

หลี่เหอไท้เดินออกจากบ้านโดยไม่หันกลับมามอง เขาต้องพาเซี่ยชีหรั่นกลับบ้าน เย่เชินหลินก็ไปด้วยเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นยังไงบ้าง เขาคิดว่าจะลองติดต่อหลินต้าฮุยดู

“ต้าฮุย ผมหลี่เหอไท้นะ คุณเห็นข่าวแล้วหรือยัง ชีหรั่นอยู่ที่นั่น ผมคิดว่าเย่เชินหลินก็ต้องอยู่ด้วยเหมือนกัน” หลี่เหอไท้ต้องการบอกกับเขาเพียงเท่านี้ ส่วนที่เหลือก็ให้พวกเขาไปจัดการเอาเอง ที่เขาทำเช่นนี้ก็เพราะว่าเย่เชินหลินเป็นพ่อของเนี่ยนโม่ เพราะเด็กคนนี้ไม่เพียงแต่เป็นลูกของเย่เชินหลินแต่ยังเป็นลูกของชีหรั่นด้วย

หลังจากที่หลินต้าฮุยทราบข่าวนี้แล้ว เขาก็ไปหาไห่ลี่หมินทันที

“ต้าฮุย คุณมาหาผมเหรอ?” ไห่ลี่หมินเพิ่งเสร็จธุระก็ได้รับสายจากเลขาของเขาว่าคนที่ชื่อหลินต้าฮุยต้องการติดต่อเขาและขอให้เลขาของไห่ลี่หมินบอกเขาว่าเป็นเรื่องเร่งด่วนด้วย

“คุณไห่ครับ ผมไม่รู้ว่าควรไปหาใคร จึงเข้ามาหาคุณก่อนครับ คุณเย่ไปเข้าร่วมกิจกรรมขององค์กรมูลนิธิในชนบทของเมือง A” หลินต้าฮุยมองไปที่ไห่ลี่หมินอย่างทำอะไรไม่ถูก จากนั้นเขาไม่ต้องพูดต่อก็เชื่อว่าไห่ลี่หมินคงเข้าใจแล้ว

“คุณว่าเชินหลินอยู่ที่ไหนนะ?”

ไห่ลี่หมินเพิ่งนึกได้ว่าทำไมช่วงนี้หลินหลิงถึงงานยุ่งมาก ที่แท้เย่เชินหลินจะออกไปทำธุระข้างนอกจึงมอบหมายงานทั้งหมดให้กับเธอ

“ใช่ครับ ผมยังได้ข่าวว่าคุณหลินก็ไปด้วยครับ”

หลินต้าฮุยใช้เรื่องนี้เป็นเครื่องมือเพื่อให้ไห่ลี่หมินช่วยเหลือ เพราะตระกูลหลินมีลูกชายคนเดียวคือหลินเจี๋ย ถ้าท่านปู่รู้ว่าหลินเจี๋ยอยู่ที่นั่นด้วยเขาต้องช่วยเหลืออย่างเต็มที่แน่นอน

“ผมเข้าใจแล้ว คุณกลับไปก่อน ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้เลย” ไห่ลี่หมินขมวดคิ้ว หลินเจี๋ยไปอยู่ที่นั่นได้อย่างไร? แล้วหลินหลิงรู้ข่าวนี้แล้วหรือยัง? หลินหลิงกับท่านปู่หลินน่าจะยังไม่รู้ข่าวนี้แน่เลย ไม่งั้นจะเงียบแบบนี้ได้ไง?

ไห่ลี่หมินทิ้งงานทุกอย่างในมือ ตอนนี้ไม่มีอะไรสามารถหยุดเขากลับไปที่บ้านตระกูลหลินได้

บ้านตระกูลหลินค่อนข้างเงียบสงบ ดูเหมือนว่าจะแตกต่างจากปกติ

“ผมต้องการพบท่านปู่” ไห่ลี่หมินมองชายสองคนที่ขวางเขาไว้ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

“ขออภัยครับ ท่านปู่กำลังคุยกับแขกข้างใน ตอนนี้ท่านยังไม่สะดวกพบคนอื่นครับ อีกหนึ่งชั่วโมงคุณค่อยกลับมาจะดีกว่านะครับ” คนพูดเป็นคนแปลกหน้าคนหนึ่ง ไห่ลี่หมินมั่นใจว่าเขาไม่เคยเห็นคน ๆ นี้มาก่อน เขาแค่ไม่ได้กลับมาที่นี่สักพักทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

“คุณไห่ครับ เชิญคุณมากับผมทางนี้ก่อนนะครับ” พ่อบ้านหลินเดินออกมาพอดี เขาเห็นไห่ลี่หมินยืนอยู่ข้างนอกจึงคิดว่าเขาคงถูกห้ามไม่ให้เข้าไปหาท่านปู่แน่นอน

“พ่อบ้าน นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

ไห่ลี่หมินเห็นพ่อบ้านเดินออกมาอย่างระมัดระวังและยังปิดประตูด้วย เขารู้ว่าพ่อบ้านเป็นคนทำงานละเอียดอยู่แล้ว แต่ไห่ลี่หมินไม่เคยเห็นพ่อบ้านที่ละเอียดขนาดนี้มาก่อน

“คุณไห่ครับ เราไม่สามารถยุ่งเกี่ยวกับคนของคุณได้ แต่ตอนนี้ท่านปู่ยังพบใครไม่ได้จริง ๆ นะครับ หลังจากนี้หนึ่งชั่วโมงพวกเขาถึงจะคุยกันเสร็จ คุณค่อยกลับมาอีกทีนะครับ จริงด้วยครับคุณไห่ คุณมาหาท่านปู่มีเรื่องอะไรเหรอครับ”

เดินออกไปสักพักพ่อบ้านถึงจะถามไห่ลี่หมินว่ามาหาท่านปู่มีเรื่องอะไร ดูเหมือนว่าไห่ลี่หมินจะยิ่งสงสัยและอยากเจอคนที่อยู่ในนั้นมากขึ้น

“นายช่วยบอกท่านปู่หน่อยนะ หลินเจี๋ยอยู่เมือง A ผมต้องไปหาแกก่อน” ไห่ลี่หมินไม่มีเวลารอท่านปู่ ณ ตอนนี้เวลาก็คือชีวิต

พ่อบ้านได้แต่เบิกตากว้างแล้วมองไห่ลี่หมินจากด้านหลัง คุณชายอยู่ที่นั่นด้วยหรือ นั่นหมายความว่า แต่ว่าท่านปู่บอกว่าท่านจะไม่พบคุณไห่ ต่อให้พบเขาก็ต้องรีบออกไปอยู่ดี

สิบสามเพิ่งกลับจากกรุงปารีสฝรั่งเศส คุณเซี่ยยังอยู่ที่ปารีสจริง ๆ อีกอย่างคุณเซี่ยตอนนี้อยู่ปารีสไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้างแล้วนะ

หลังลงจากเครื่องสิบสามซื้อหนังสือพิมพ์มาฉบับหนึ่งและกำลังมีความสุขกับช่วงเวลาแห่งความคิดถึงนี้

“แผ่นดินไหวนั้นไร้ความปรานี” ข่าวพาดหัวนี้ทำให้สิบสามมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเลย แต่เธอก็ยังยิ้มออกมา อันที่จริงคนอย่างพวกเธอไม่ควรมีความรู้สึกต่อผู้อื่นมากที่สุด แต่เมื่อเห็นข่าวพาดหัวแบบนั้น เธอก็ไม่สามารถสงบจิตใจได้แล้ว สิบสามไม่รู้ว่าควรโทษตัวเองที่ล้มเหลวหรือว่าจะโทษธรรมชาติของความเป็นคนกันแน่

สิบสามรู้สึกว่าควรเบี่ยงเบนความสนใจของตนเอง เธอคิดว่าจะบอกข่าวนี้ให้เจ้านายฟัง เชื่อว่าเจ้านายต้องดีใจแน่

โทรไปเลยดีกว่า ส่งข้อความกว่าจะอ่านก็คงดึกแล้ว

ไม่อยู่ในพื้นที่ให้บริการ?

คำพูดไม่กี่คำทำให้สิบสามรู้สึกลางสังหรณ์ที่ไม่ดีจริง ๆ เพราะเบอร์ของเจ้านายเบอร์นี้ไม่เคยปิดเครื่องและไม่เคยติดต่อไม่ได้เลย ทำไมถึงไม่อยู่ในพื้นที่ให้บริการ?

สิบสามจึงรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรไปที่ฐานหนึ่ง เธอต้องรู้ว่าตอนนี้เจ้านายอยู่ที่ไหน