ตอนที่ 1104 สาวใช้ตัวแสบ 1008

ตอนที่ 1104 สาวใช้ตัวแสบ 1008

เซี่ยชีหรั่นสะบัดมือเย่เชินหลินออก คุณเย่ มีเพียงคนนี้คนเดียวที่เธอสะบัดมือออก ประธานจง คนที่พูดถึงคือพ่อเธอแน่ๆ

เย่เชินหลินมองเซี่ยชีหรั่นที่ไม่ขยับก็รู้สึกจมดิ่ง จางชิงกำลังคุยโทรศัพท์กับใคร แล้วทำไมถึงรู้เรื่องที่เขาทำร้ายจงหวีฉวน

เซี่ยชีหรั่นไม่อยากฟังต่อไป ในสมองมีแต่คำเดียว เธอไม่เชื่อว่าจงหวีฉวนตายแล้ว

“ชีหรั่น” เย่เชินหลินมองแผ่นหลังของเซี่ยชีหรั่น เขายังมีสิทธิ์รั้งเธอไว้ไหม บาดแผลระหว่างเรานั้นลึกนัก เย่เชินหลินเข้าใจ พวกเขาต่างรักกันและกันอย่างลึกซึ้ง

“จางชิง”

เย่เชินหลินเรียกเธอด้วยใบหน้าเย็นชา ครั้งแรกที่เขาเรียกชื่อจางชิงเพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยเรียกจางชิงและเมินชื่อเธอตลอดมา คิดว่าเธอเป็นยัยตัวเล็ก ไม่ใช่ตัวจริงแต่เป็นการเลียนแบบ

“คุณเย่”

จางชิงเอ่ยอย่างกล้าๆกลัวๆ เธอไม่รู้ว่าเย่เชินหลินจะทำยังไงกับเธอ

“เธออยากตายเหรอ” เย่เชินหลินเอื้อมมือคว้าคอจางชิงแน่น ชั่วขณะเขาอยากฆ่าจางชิงจริงๆ ถ้าไม่ใช่ยัยตัวเล็กอยู่ที่นี่

“คุณเย่ ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูด”

จางชิงมองเย่เชินหลินอย่างไร้เดียงสา ตายคามือเย่เชินหลินคือสิ่งที่จางชิงต้องการ เธออยากให้เย่เชินหลินจำเธอได้

“ไม่เข้าใจ อยากให้ฉันบอกเธอมั้ย”

เย่เชินหลินใช้แรงในมือ เขาเกือบจะฆ่าจางชิงแล้ว

เห็นตาคู่นี้แล้วเย่เชินหลินก็ปล่อยมือ ไม่ว่าจะพูดยังไง จางชิงก็เป็นผู้หญิงของเขามาสามปีแม้จะไร้ตัวตน เขาใจดีเกินไป ยัยตัวเล็กต้องรู้เรื่องจงหวีฉวนเข้าสักวันแต่เย่เชินหลินไม่อยากให้เซี่ยชีหรั่นรู้ตอนนี้ ยัยตัวเล็กยังพัวพันกับสวีเห้าเซิง พอรู้เรื่องจงหวีฉวนเข้าเย่เชินหลินก็เดาไม่ออกว่าเธอจะทำอะไรบ้าง

“ขอโทษค่ะ คุณเย่ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงไม่ฆ่าฉัน”

จางชิงเอ่ยปากอย่างยากลำบาก เธอเข้าใจว่าเย่เชินหลินลังเล เดิมทีเย่เชินหลินเกือบจะไม่ลังเลฆ่าเธอแล้ว เซี่ยชีหรั่น เทียบกับเซี่ยชีหรั่นแล้ว จางชิงคิดอย่างตกใจ เธอไม่ใช่สักหน่อย บางทีเย่เชินหลินอาจไม่ได้คิดถึงตรงนี้

เห็นสายตาที่เหมือนชีหรั่นมองมา เย่เชินหลินก็คิดถึงเธอ เขาค่อยๆปล่อยมือ ยัยตัวเล็ก ให้เขากลับไปคิดก่อน

“เธอคุยกะใคร” เย่เชินหลินถามจางชิงเหมือนยมบาลหน้าประตูนรก คล้ายว่าถ้าเธอโกหกจะถูกลงโทษ

“คุณเย่ ฉันก็ไม่รู้จักคนนี้ เธอโทรมาหาฉันเอง” จางชิงยื่นโทรศัพท์ให้เย่เชินหลินดู

ใช้โทรศัพท์สาธารณะดูท่าจะเตรียมตัวมาดี แต่เธอรู้เบอร์จางชิงได้ไง

ดูเหมือนว่าเย่เชินหลินจะต้องตรวจสอบกับสิ่งล่าสุด เกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ระหว่างทางกลับ สถานการณ์ของจางชิงยังไม่แน่ใจใครขวางเขาและยัยตัวเล็ก นั่นคือหลี่หมิงจุ้นหรือเปล่า? หลี่หมิงจุ้นหรือไม่ ไม่หลี่หมิงจุ้นดีกับเย่เชินหลินมาตลอด

แล้วใครกันแน่

เย่เชินหลินผลักวงล้อและค่อยๆหายไปจากสายตาของจางชิง

เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าเธอหลบหนีจากสายตาของเย่เชินหลินได้อย่างไร เธอรู้แค่ว่าเธอต้องการหนีและมุ่งเน้นไปที่การเดิน เธอไม่ได้ยินใครเรียก เย่เฮ่าหรันตายไปแล้ว เย่เชินหลินโกรธและต้องการฆ่าเธอ เธอมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับจงหวีฉวน แทบจะกล่าวได้ว่าในสายตาของจงหวีฉวนเซี่ยชีหรั่นเป็นเพียงเครื่องมือที่สามารถใช้ได้ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เซี่ยชีหรั่นก็อยากจะร้องไห้ เขาเป็นญาติของเธอรองจาก จ้าวเหวินอิงในโลก แต่จงหวีฉวนปฏิบัติต่อเธอเช่นนั้นเซี่ยชีหรั่นรู้สึกเย็นชา

แต่เมื่อฟังว่าเขาตายแล้วเซี่ยชีหรั่นก็เสียใจมากเช่นกันโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอได้ยินว่าคนที่เธอชอบฆ่าจงหวีฉวน เซี่ยชีหรั่นไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับเย่เชินหลินในอนาคตอย่างไรเธอไม่รู้

เป็นสามีและภรรยาวันเดียวรักกันร้อยวัน ไม่ต้องพูดถึงว่าเซี่ยชีหรั่นและเย่เชินหลินร้อยวันนั้นไม่ธรรมดา ความรักของพวกเขาไม่ได้วัดจากเวลา เซี่ยชีหรั่นยิ้มอย่างขมขื่นและมองไปยังท้องฟ้าที่มืดมิดข้างนอก เธอจะทำอย่างไรดี? เย่เชินหลินยังคงป่วยอยู่ เธอไม่สามารถนั่งดูดายได้ แต่ตอนนี้เธอรู้สึกแปลกๆอยู่ข้างเย่เชินหลิน เซี่ยชีหรั่นไม่สามารถแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เย่เชินหลินหมุนรถเข็นหยุดอยู่อยู่หน้าประตูห้องของเซี่ยชีหรั่น ประตูบางๆกั้นคนรักทั้งสองไว้ ยัยตัวเล็กคุณต้องการแบบนี้จริงๆหรือ? เย่เชินหลินถามตัวเองว่าถ้าเขาเป็นเซี่ยชีหรั่นจะทำยังไง เย่เชินหลินคิดอยู่นานแต่ก็คิดไม่ออก เขาไม่ใช่เซี่ยชีหรั่น แม้ว่ายัยตัวเล็กต้องการจากไปทันที เย่เชินหลินก็ไม่ยอม เขาต้องคิดว่าทำไมจางชิงถึงได้ปรากฏตัวที่นั่นและพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูด