ตอนที่ 1107 สาวใช้ตัวแสบ 1011

ตอนที่ 1107 สาวใช้ตัวแสบ 1011

เพราะความสนใจของทุกคนจึงไม่เห็นจางชิงที่เข้ามา จางชิงมองไปรอบๆโยนมะม่วงในมือกลับลงไป แล้วหยิบขึ้นมาอีกอัน โยนยาเม็ดเล็กๆลงในเครื่องปั่นและจากไปด้วยความเยาะเย้ย

……

อีกด้านหนึ่งฝู้เฟิ่งหยีพาเซี่ยชีหรั่นและจิ่วจิ่วไปที่ตงเจียงเพื่อเลือกบ้าน ตอนพวกเขามาถึงค่อนข้างเงียบ เพราะเดินทางที่สะดวกและสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ทั้งสามคนก็หยุดและเตรียมเลือกบ้านพักที่นี่

"ชีหรั่น ชอบหลังไหนนะ" ทันทีที่ฝู้เฟิ่งหยีปรากฏตัว พนักงานขายก็รีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อแนะนำ

จิ่วจิ่วเม้มริมฝีปากข้างหนึ่งไม่ใช่เพราะอิจฉา แต่เพราะเธอรู้สึกว่าพนักงานขายดันทุรัง เธอจึงจ้องไปที่พนักงานขายตาเขม็ง

เซี่ยชีหรั่นยิ้มเล็กน้อย คิดว่าจิ่วจิ่วน่ารัก แต่บ้านที่นี่แพงเกินไป แม้ว่าฉันจะสามารถจ่ายได้ แต่มันก็น่าอายจริงๆที่จะใช้เงินของฝู้เฟิ่งหยีในสถานการณ์ที่เธอกับเย่เชินหลินยังคงอยู่ในสถานะนี้

บางทีฝู้เฟิ่งหยีอาจเห็นความลำบากใจของเซี่ยชีหรั่น เธอยิ้มแล้วดึงเธอไปที่แบบ

"พูดกันแล้วนะว่าฉันเลือกให้หลานชายของฉัน" เมื่อฝู้เฟิ่งหยีคิดถึงเนี่ยนโม่ หัวใจของเธอก็พลันเหลวเป็นน้ำและนุ่มนวลลง แค่เรื่องที่เนี่ยนโม่ไม่ชอบเย่เชินหลิน ดังนั้นจึงต้องคิดถึงเรื่องนี้ในระยะยาวและต้องการให้เซี่ยชีหรั่นอยู่เคียงข้างเย่เชินหลินเพื่อทำสิ่งนี้

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ฝู้เฟิ่งหยีต้องการใช้บ้านเพื่อรั้งเซี่ยชีหรั่นไว้ข้างๆเขา

"เข้าใจแล้วค่ะ แต่เลือกหลังที่เล็กกว่านี้ดีกว่า ยังไงฉันก็ต้องกลับไป"

ฝู้เฟิ่งหยีหัวเราะเบาๆและพูดด้วยรอยยิ้ม "ดี หนูต้องกลับไปดูแลแม่ ค่อยกลับมาตอนที่แม่อาการดีขึ้น"

เซี่ยชีหรั่นพยักหน้าโดยไม่รู้สึกผิด

พนักงานขายมองดูแล้วทั้งสองดูเหมือนจะซุบซิบกันเสร็จก็รีบมาแนะนำบ้านจำลองทันที

เพียงแต่ว่าจิ่วจิ่วไม่ชอบพนักงานขายคนนี้มากนัก เธออยู่ข้างๆพวกเธอตลอด ดังนั้นไม่ว่าอีกฝ่ายจะพูดหรือแนะนำอะไรพวกเขาจึงถามจี้ทำให้ใบหน้าของพนักงานขายเผือดสี

“การกันซึมบ้านของคุณเป็นอย่างไรบ้าง คุณรู้ไหมว่าบ้านหลายหลังกันซึมได้ไม่ดี อย่าไว้ใจพนักงานขายมากเกินไป เราต้องดูเอง”

เมื่อมองไปที่จิ่วจิ่ว พนักงานขายก็ระงับความโกรธของเธอไว้ หากไม่ใช่เพราะต่อหน้าฝู้เฟิ่งหยีที่เป็นผู้มีอุปการคุณอันดับหนึ่ง เธอจะไม่สนใจผู้หญิงคนนี้หรอก

“คุณผู้หญิง ไม่ต้องห่วงถ้าไม่เชื่อก็ไปดูด้วยตนเองได้นะคะ”

จิ่วจิ่วฮัมเพลง ส่วนฝู้เฟิ่งหยีทำอะไรไม่ถูก ดึงจิ่วจิ่วไปด้านข้างและกระซิบ

"เรามาที่นี่เพื่อให้ชีหรั่นอยู่ ดังนั้นอย่าสร้างปัญหาอีก"

จิ่วจิ่วส่งเสียง "โอ้โอ้" สองครั้งแล้วตามฝู้เฟิ่งหยีกลับไปหาเซี่ยชีหรั่นทันที

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่ทั้งสองด้วยรอยยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มในวันนี้เธอรู้สึกว่าคนที่เธอรู้จักกำลังพูดลับหลังเรื่องเธอ

ในที่สุดด้วยการยืนกรานของฝู้เฟิ่งหยี เซี่ยชีหรั่นก็ซื้อวิลล่าใกล้สวน แม้ว่าเนี่ยนโม่จะชอบอยู่ใกล้สระน้ำ แต่เขาก็อายุเพียงสามขวบเท่านั้น แม้ว่าจะย้ำซ้ำๆว่าพวกเขาไม่ได้อยู่นาน แต่ฝู้เฟิ่งหยีก็กังวลเช่นกันว่าเนี่ยนโม่จะต้องเผชิญกับอันตราย

"โอ้พระเจ้า ชีหรั่นเป็นบ้านที่ดี" หลังจากฝู้เฟิ่งหยีจ่ายเงินแล้วทุกคนก็ไปดูบ้าน เมื่อพวกเขาเห็นวิลล่าที่ตกแต่งอย่างหรูหราพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกชั้นหนึ่งโดยรอบ จิ่วจิ่วก็ถอนหายใจ

"คุณน่ะ ตะกี้มัวแต่จะเลือกจากซ้ายไปขวา แต่พอตอนนี้สิ คนที่ยากที่จะให้บริการอย่งเธอกลับพอใจ บ้านหลังนี้น่าจะดีจริงๆ" ฝู้เฟิ่งหยีหัวเราะกับจิ่วจิ่ว

จิ่วจิ่วยิ้มและพาเซี่ยชีหรั่นไปดูโครงสร้างของบ้าน

"ดูห้องของเด็กนั่นกัน... " เมื่อพูดถึงเนี่ยนโม่จิ่วจิ่วก็ยังคงกัดฟันอยู่ เมื่อฝู้เฟิ่งหยีได้ยินจากด้านหลังเธอก็หยิกแก้มสีชมพูของเธอ

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่ภาพนั้นด้วยรอยยิ้ม เกิดความรู้สึกว่ามันจะดีมากถ้าความสุขเช่นนี้มีอยู่ตลอดไป

เพียงแค่คิดถึงช่องว่างระหว่างเธอกับเย่เชินหลิน ความหวังแบบนี้ก็ลดน้อยลง

"ติ้ดๆ" เวลานี้เองที่มือถือในกระเป๋าได้ทำลายความสูญเสียภายในใจของเซี่ยชีหรั่น และทันใดนั้นก็ดังก้องในวิลล่าที่ว่างเปล่า

"รับสายเร็วเข้า เนี่ยนโม่น่าจะคิดถึงแล้ว"ฝู้เฟิ่งหยีกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เซี่ยชีหรั่นพยักหน้าและรับโทรศัพท์

"ชีหรั่น รีบกลับมา" เสียงของโม่เสี่ยวจุนดูเหมือนตำหนิตัวเองมาก อีกด้านเป็นเสียงผู้คนแตกตื่น

หัวใจของเซี่ยชีหรั่นพลันปวดร้าวโดยเฉพาะน้ำเสียงกังวลของโม่เสี่ยวจุน แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดอะไรเลย แต่ก็เดาได้ว่ามันเกี่ยวข้องกับ เนี่ยนโม่

“มีอะไรเหรอ?” เมื่อเห็นท่าทางของเซี่ยชีหรั่น จิ่วจิ่วก็รีบถาม

"ฉันไม่รู้ รีบกลับกันเถอะ" เซี่ยชีหรั่นวิ่งไปที่ประตูโดยไม่หันกลับมามอง

เมื่อพวกเขากลับไปที่วิลล่า พวกเขารู้สึกกลัวเพราะรถพยาบาลที่จอดอยู่ที่ประตู

“มีอะไรเหรอ?” เซี่ยชีหรั่นรีบเข้าไปในบ้านและเห็นโม่เสี่ยวจุนยืนอยู่ที่ประตูดู