ตอนที่ 1128 สาวใช้ตัวแสบ 1032

ตอนที่ 1128 สาวใช้ตัวแสบ 1032

พอเนี่ยนโม่ได้ยินคำพูดของพวกเขาแล้ว ในใจก็ยิ่งกลัวมากขึ้น และยิ่งวิ่งเร็วขึ้นไปอีก

จางชิงพักอาศัยอยู่แถวคนยากจนของประเทศK ที่แห่งนี้ทั้งแคบและมืด ถนนหนทางก็แคบ แม้แต่คนในพื้นที่เอง ถ้ามาอยู่ที่นี่แล้วก็อาจจะหลงทางได้เช่นกัน

เนี่ยนโม่ไม่รู้ว่าตัวเองต้องวิ่งไปทางไหน และไม่กล้าหยุดลง ผู้ชายสองคนข้างหลังกำลังวิ่งตามมาอย่างไม่ลดละ เขาพยายามวิ่งสุดชีวิต ความกลัวในใจยิ่งอยู่ก็ยิ่งมากยิ่งขึ้น

คุณแม่ คุณพ่อ คุณย่า พวกคุณอยู่ไหนกันครับ? เนี่ยนโม่กลัวมาก ๆ กลัวมาก ๆ เลยครับ……

ตาเห็นเจ้าสองคนที่เฝ้ายามนั้นกำลังจะตามมาถึงตัวเนี่ยนโม่แล้ว แต่อยู่ ๆ ที่ทางโค้งก็มีรถเก๋งขับเอียงไปเอียงมาพุ่งออกมาคันหนึ่ง แล้วก็พุ่งชนไปตรง ๆ ที่ร่างของเนี่ยนโม่

ชั่ววินาทีนั้น เนี่ยนโม่ก็เหมือนกับว่าวที่สายป่านขาดแล้วยังไงอย่างงั้น ตัวล้มลงไปบนพื้นอย่างแรง

“ไม่!”

เสียงผู้ชายคนหนึ่งที่หวาดกลัวอย่างขีดสุดดังก้องไปทั่วท้องฟ้า

เย่เชินหลินมองเนี่ยนโม่ค่อย ๆ ตกลงมาจากท้องฟ้าอย่างหวาดกลัว แล้วทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือดนอนอยู่ตรงกลางถนน

ส่วนรถคันที่ก่อเหตุนั้น ได้หนีไปไม่เห็นแม้แต่เงาตั้งนานแล้ว

เย่เชินหลินวิ่งไปหาเนี่ยนโม่อย่างบ้าคลั่ง ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือด ท่าทางแบบนั้นทำให้คนรู้สึกกลัวอย่างสุดขีด

จะเป็นอะไรไปไม่ได้นะ เจ้าลูกชาย ลูกจะเป็นอะไรไปไม่ได้อย่างเด็ดขาดนะ !

มือที่สั่นเทาทั้งคู่ของเย่เชินหลินอุ้มเนี่ยนโม่ที่เลือดไหลไม่หยุดไว้ นิ้วมือนิ้วหนึ่งที่กำลังสั่นเทา ถูกยื่นไปที่ใต้จมูกของเขา

โชคยังดี ที่เนี่ยนโม่ยังมีลมหายใจที่อ่อนระทวยอยู่

เย่เชินหลินไม่กล้าเสียเวลาอีกแม้แต่นาทีเดียว เขารีบอุ้มเนี่ยนโม่ขึ้นมา แล้วใช้ความเร็วที่เร็วที่สุด เพื่อส่งเนี่ยนโม่ไปให้ถึงโรงพยาบาล

ตลอดระยะทาง มือของเย่เชินหลินนั้นสั่นไม่หยุด ลมหายใจของเนี่ยนโม่นั้นยิ่งอยู่ก็ยิ่งแผ่วลง ราวกับว่าวินาทีต่อไป เขาก็จะหายไปจากอ้อมอกของตัวเองยังไงอย่างงั้น

“ลูกชาย ลูกอย่าเป็นอะไรไปนะ ได้โปรด ได้โปรดอย่าเป็นอะไรนะ!”

เย่เชินหลินหลับตาไว้ แล้วอ้อนวอนกับสวรรค์อย่างเงียบ ๆ

เขายินยอมใช้อายุขัยของตัวเอง เพื่อไปแลกกับสุขภาพที่แข็งแรงของเนี่ยนโม่

บางทีสวรรค์อาจจะได้ยินคำขออย่างจริงใจของเย่เชินหลินก็ได้ พอเนี่ยนโม่ถูกส่งตัวมาถึงโรงพยาบาลแล้ว หลังจากที่หมอได้พยายามช่วยอย่างสุดความสามารถแล้ว ในที่สุดก็สามารถช่วยชีวิตไว้ได้

แต่ว่า เนี่ยนโม่นั้นได้เสียเลือดมากเกินไป จึงจำเป็นจะต้องให้เลือดเพิ่ม

และถึงแม้ว่าเย่เชินหลินจะไม่อยากแค่ไหน แต่ว่าเขาก็ต้องโทรศัพท์หาเซี่ยชีหรั่นเพื่อบอกกับเธอแล้ว

“ฮัลโล ชีหรั่น คุณฟังผมพูดนะ เนี่ยนโม่ถูกรถชน แล้วตอนนี้ต้องการให้เลือดเพิ่ม เดี๋ยวผมจะส่งคนไปรับคุณนะ……”

คำพูดของเย่เชินหลินยังไม่ทันได้พูดจบ ก็โดนเซี่ยชีหรั่นรีบร้อนพูดขัดขึ้น “รถชน? เขาถูกรถชนได้ยังไงกัน? เขาไม่ใช่อยู่กับแม่คุณไม่ใช่เหรอ? แล้วอาการหนักหรือเปล่า? คุณพูดซิ คุณบอกฉันมาซิ!”

น้ำเสียงของเซี่ยชีหรั่นมีความร้อนรนอยู่บ้าง เธอรู้สึกรับไม่ได้ ทั้งที่เมื่อวานลูกยังได้ยิ้มได้พูดคุยกับเธออยู่เลย วันนี้กลับต้องมานอนอยู่ในโรงพยาบาลอย่างอ่อนแรง แล้วเป็นตายร้ายดีก็ไม่รู้

ในชั่วพริบตาเย่เชินหลินก็มีความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เขาได้แต่เปิดปากพูดแห้ง ๆ ว่า “เป็นเพราะผมไม่ดีเอง ผมไม่ได้ปกป้องแกให้ดี…… จางชิงมาพาตัวแกไป จึงทำให้เนี่ยนโม่ถูกรถชนเข้า……”

“เย่เชินหลิน! ถ้าเนี่ยนโม่เป็นอะไรไปแม้แต่นิดเดียวละก็ ชาตินี้ทั้งชาติฉันจะไม่มีทางให้อภัยคุณแน่ !”

ท่าทีของเย่เชินหลินเศร้าสลดลง “เนี่ยนโม่จะต้องไม่เป็นอะไร ผมรู้ว่าผมพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์……”

ทางนั้นเซี่ยชีหรั่นได้วางสายไปตั้งนานแล้ว

เย่เชินหลินมองลูกชายที่หน้าขาวซีด และนอนไม่ขยับตัว ความเจ็บปวดในดวงตานั้นจะเอ่อล้นออกมาอยู่แล้ว

ถ้าหากไม่ใช้เพราะว่าหน้าอกของเด็กคนนี้ยังคงขยับขึ้นลงอยู่ เขาคงจะคิดว่าเด็กคนนี้ได้ไปสรวงสวรรค์แล้ว……

ไม่ ไม่มีทาง เย่เชินหลินปลอบใจตัวเอง หมอบอกว่าเขาพ้นขีดอันตรายแล้ว อย่างงั้นก็ต้องไม่มีเรื่องอะไรแล้วนะซิ

เย่เชินหลินจับมือของเนี่ยนโม่เอาไว้ แล้วจูบครั้งแล้วครั้งเล่า ลูกรัก หนูต้องรีบ ๆ หายนะ แล้วพ่อจะไม่ให้หนูต้องลำบากอีก ต่อไปพ่อจะต้องปกป้องหนูให้ดี แล้วก็มีแม่ของหนูด้วย

รอถึงตอนที่เซี่ยชีหรั่นมาถึงโรงพยาบาลนั้น สิ่งที่เธอเห็นก็คือ เย่เชินหลินกำลังฟุบหน้าอยู่ที่ข้างเตียงของเนี่ยนโม่ ในมือของเขายังกุมมือของเนี่ยนโม่เอาไว้

ชั่วครู่เดียวเซี่ยชีหรั่นก็ตัวอ่อนแรงนั่งลงไปที่หน้าประตู

เธอเอามือปิดปากไว้ แล้วร้องไห้โห่ออกมาอย่างหมดเปลือก