ตอนที่ 1137 สาวใช้ตัวแสบ 1041

ตอนที่ 1137 สาวใช้ตัวแสบ 1041

“แม่ก็รู้อยู่แล้วว่ายังไงชีหรั่นก็ให้เนี่ยนโม่มาเยี่ยมแม่บ่อยๆอยู่แล้ว ไม่เห็นจำเป็นต้องบีบบังคับกับแบบนี้เลย”เย่เชินหลินขมวดคิ้วก้าวไปข้างหน้าและจับมือของฝู้เฟิ่งหยีไว้

“ป้าคะ เนี่ยนโม่จะมาเยี่ยมคุณป้าที่คฤหาสน์ตระกูลเย่บ่อยๆนะคะ”คำพูดของเซี่ยชีหรั่นยิ่งทำให้ฝู้เฟิ่งหยีโกรธมากขึ้น

“โอเคโอเค”ฝู้เฟิ่งหยีโกรธอยู่เต็มอก เดินขึ้นข้างบนไปโดยไม่พูดอะไรอีก

เหลือแค่เย่เชินหลินกับเซี่ยชีหรั่นที่ยืนอยู่ห้องโถง

จู่ๆบรรยากาศก็เปลี่ยนเป็นเงียบสงัด เย่เชินหลินมองไปที่เนี่ยนโม่ที่ฟุบหลับอยู่บนไหล่ของเซี่ยชีหรั่นพลางเอ่ยขึ้นว่า”ดูเหมือนว่าเมื่อวานคนบางคนก็ไม่ได้นอนดีไปกว่าผมนะ”

เซี่ยชีหรั่นหน้าแดง

“ไปเร็ว กลับบ้าน!”เย่เชินหลินมองไปที่เซี่ยชีหรั่น มุมปากก็ยกยิ้มอย่างชั่วร้าย

ในเวลานี้เซี่ยชีหรั่นรู้สึกละอายต่อเย่เชินหลินมาก เดิมทีเธอคิดว่าเย่เชินหลินเป็นคนวางแผน

ทั้งหมดนี้ แต่กลับคาดไม่ถึงว่าจะเป็นแผนการของฝู้เฟิ่งหยีจริงๆ บางทีฝู้เฟิ่งหยีคงจะคิดถึงหลานมากจริงๆ แต่เธอไม่อยากจะกลับไปคฤหาสน์ตระกูลเย่แล้วจริงๆ ทุกครั้งที่กลับไปก็มักจะคิดถึงเรื่องมากมายในสมัยก่อนขึ้นมา ที่นั่นเป็นที่ที่ทำให้เธอเสียใจมากถึงมากที่สุดเลย

เย่เชินหลินไม่ได้ขับรถ แต่กลับไปพร้อมกันกับเซี่ยชีหรั่นเลย ถนนเส้นนี้ห่างไกลกันอยู่หลายพันเมตร

ดวงดาวในตอนกลางคืนสว่างวิบวับเข้าเข้าตา วันนี้ดวงดาวบนท้องฟ้าสวยเป็นพิเศษ

ในตอนที่เย่เชินหลินและเซี่ยชีหรั่นเดินเข้ามาในคฤหาสน์พร้อมกัน แม่บ้านได้เตรียมอาหารเย็นไว้ให้เซี่ยชีหรั่นเรียบร้อยแล้ว แค่เฝ้ารอการมาถึงของเธออยู่ที่ห้องโถง เห็นว่าเย่เชินหลินกลับมาพร้อมกันกับเซี่ยชีหรั่น แม่บ้านก็ถึงกลับทำตัวไม่ถูก

“คุณชาย คุณนาย”

แม่บ้านมองเห็นความเย็นชาในสายตาของเย่เชินหลินแล้ว

“ต่อไปนี้ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากคุณเซี่ย ห้ามให้เนี่ยนโม่กับใครไปเด็จขาด แน่นอนว่ารวมถึงแม่ผมด้วย!” เย่เชินหลินพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเย็นชา ความอ่อนโยนของเขามีไว้ให้แค่ผู้หญิงที่เขารักเท่านั้น

“ทราบ..ทราบแล้วค่ะ คุณชาย!”แม่บ้านก้มหน้าพลางจัดเตรียมจานชามให้เสร็จสับ

จู่ๆเซี่ยชีหรั่นก็รู้สึกไม่คุ้นชินกับเย่เชินหลินในเวลานี้

ซือซือนั่งไม่ติด เส้นสายของเธอในบ้านตระกูลเซี่ยยังไม่มีการรายงานสถานการณ์ให้เธอฟัง สิ่งนี้ทำให้เธอมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

และในตอนนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เสียงดนตรีไพเราะดังเข้าหูของซือซือ จากนั้นเธอก็รับโทรศัพท์

“เย่เชินหลินพาเซี่ยชีหรั่นออกไปจากบ้านตระกูลเย่แล้ว พวกเขาไปที่คฤหาสน์ของเซี่ยชีหรั่นด้วยกัน แล้วเย่เชินหลินก็ไม่ได้เห็นด้วยกับการทวงสิทธิ์ในการเลี้ยงดูเนี่ยนโม่คืนด้วย!”

ใบหน้าของซือซือแสดงออกถึงความเย็นชา ฝู้เฟิ่งหยีช่างทำให้เธอผิดหวังจริงๆ แต่ว่าก็ยังดีที่เรื่องที่เธอทุ่มเทมาทั้งหมดไม่ได้เสียเปล่า เย่เชินหลินพาผู้หญิงคนหนึ่งมากล่าวโทษฝู้เฟิ่งหยีต่อหน้า เธอผู้เป็นถึงแม่ของเขา

แต่จะว่าไป เพื่อผู้หญิงคนหนึ่งแล้ว เย่เชินหลินถึงกลับมาสร้างความโกรธเคืองให้กับแม่ตัวเอง!เซี่ยชีหรั่นนะเซี่ยชีหรั่น ฉันคงประเมินตำแหน่งของเธอในหัวใจของเย่เชินหลินต่ำไป ดูเหมือนตำแหน่งที่เซี่ยชีหรั่นคลองอยู่ในใจของเย่เชินหลินนั้น จะมากกว่าที่เธอคิดไว้มาก

ไม่รู้ว่าฝู้เฟิ่งหยีกำลังคิดอะไรอยู่ ถ้าหากฝู้เฟิ่งหยีเกิดสงสัยขึ้นมา เธอก็คงจะอยู่ข้างกายฝู้เฟิ่งหยีไม่ได้อีกต่อไป เธอกอดอกยืนอยู่หน้าบานกระจก มองออกไปยังดวงดาวที่เต็มท้องฟ้า คืนนี้คงเป็นอีกคืนที่ทำให้ไม่ได้นอนสินะ สงสัยคงต้องวางแผนยาวๆแล้ว

ในเวลานั้นเองโทรศัพท์ของซือซือก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง ดังก้องกังวานอยู่ในคฤหาสน์เย็นๆหลังนี้

“ฮัลโหล ใช่ถิงถิงรึเปล่า?”

ซือซือขมวดคิ้วแน่น นี่มันเสียงของฝู้เฟิ่งหยีไม่ใช่เหรอ? หรือว่าจะโทรมาเค้นคอเธองั้นเหรอ ? โง่เขลาจริงๆ ถ้าจะโทษก็คงโทษได้แค่ตัวเองที่โง่เกินไป ดันตกลงในหลุมพรางของคนอื่น

เสียงเรียกดังในคืนที่เงียบสงบนี้ แต่ถ้าฝู้เฟิ่งหยีมาขอความช่วยเหลือกับเธอล่ะ? เผื่อว่าไม่ได้จะมาเค้นอะไรด้วย เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็รับโทรศัพท์ในเสียงเรียกเข้าครั้งสุดท้าย

“คุณป้าคะ ดึกขนานนี้แล้วยังไม่นอนอีกเหรอคะ?” ซือซือพูดไปยังปลายสายของฝู้เฟิ่งหยีอย่างอ่อนโยน

“ป้ารบกวนเธอรึเปล่า? ถิงถิงอ่า ตอนนี้ป้าโกรธมากๆเลย ลูกชายคนนั้นของป้า เพื่อผู้หญิงคนหนึ่งแล้วมาแตกคอกันกับป้าครั้งแรก” ฝู้เฟิ่งหยีถอนหายใจไปด้วย พลางบอกเล่าเรื่องราวที่ทำให้ตัวเองไม่มีความสุขไปด้วย

“จะโทษลูกชายคุณป้าก็ไม่ได้นะคะ โทษได้แค่ลูกสะใภ้คนนั้นเท่านั้น!ที่ทำให้ลูกชายของป้าหลงจนโงหัวไม่ขึ้น!”ซือซือพูดกับฝู้เฟิ่งหยีอย่างขอไปที และแอบคิดในใจเงียบๆว่าดูเหมือนผู้หญิงคนนี้จะยังไม่รู้ว่าเป้าหมายที่แท้จริงของเธอคืออะไร ยังถือว่ามีค่าพอให้ใช้ประโยชน์อยู่!

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ มุมปากของซือซือก็หยักยิ้มอย่างชั่วร้าย “ปัญหาเรื่องสิทธิ์การเลี้ยงดูของเนี่ยนโม่แก้ไขเรียบร้อยรึยังคะ”

“ยัง ถ้าแก้ได้แล้ว ป้าจะอยู่บ้านคนเดียวแล้วมาระบายความในใจกับเธอได้ยังไง!”ฝู้เฟิ่งหยีถอนหายใจแรงๆอีกครั้ง

“คุณป้าคะ เรามาลองคิดหาทางออกกันเถอะค่ะ จะต้องมีวิธีแน่! ” แววตาของซือซือมีแววความเจ้าเล่ห์แฝงอยู่