ตอนที่ 1139 สาวใช้ตัวแสบ 1043

ตอนที่ 1139 สาวใช้ตัวแสบ 1043

ตระกูลหลินก็มีเพียงต้นกล้าต้นเพียงต้นเดียว ดังนั้นความคาดหวังจึงอยู่ที่เขาคนเดียว

หลินเจี๋ยกลับมาครั้งนี้ไม่อยากให้มันเป็นเรื่องยุ่งยาก แต่ว่าตาเฒ่าหลินกลับไม่เห็นด้วย เขาคิดจะทำให้เรื่องนี้มันยิ่งใหญ่อลังการ

วันนั้นที่มารับที่สนามบิน ขบวนรถจอดเรียงรายกันเต็มถนนสนามบินไปหมด ตอนที่หลินเจี๋ยลงจากเครื่องบิน สำนักหนังสือพิมพ์กับสื่อเดินออกมาทางนี้อย่างเร่งรีบ

“คุณชายหลิน ได้ยินว่าคุณมีแฟนแล้ว แต่ว่าทำไมไม่เห็นคุณกับแฟนคุณกลับมาด้วยกันล่ะคะ? ”

“คุณชายหลินคะ คุณอยู่ในสหรัฐอเมริกามานาน คุณมีข้อมูลเชิงลึกใหม่ๆเกี่ยวกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์มาด้วยหรือเปล่าคะ? ”

“คุณชายหลินคะ การกลับมาของคุณครั้งนี้จะมารับช่วยธุรกิจของบริษัทหลินซื่อต่อทั้งหมดเลยไหมคะ รวมถึงธุรกิจจิวเวลรี่ด้วยหรือเปล่าคะ?

“……”

ผู้สื่อข่าวล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมดทำให้หลินเจี๋ยหายใจเทียบไม่ออก โชคดีที่ซือซือฉลาด ไม่ได้กลับมาพร้อมกันกับเขา

เมื่อขึ้นมานั่งบนรถพิเศษของบริษัทหลินซื่อแล้ว หลินเจี๋ยจึงโทรหาซือซือ "อยู่ไหน พ่อต้องการจะพบคุณ!"

คำพูดสั้นๆแต่ทรงพลัง เต็มไปด้วยความรู้สึกของการวางอำนาจ

“คุณกลับมาแล้วหรอ ฉันจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้ คุณอยู่ที่ไหนคะ ! ”

ซือซือเอาบุหรี่ในมือไปบี้ลงในที่ทิ้งบุหรี่

“ผมอยู่บนถนนกำลังกลับบ้าน ในอีกสิบนาทีข้างหน้า ก่อนที่ผมจะถึงบ้าน คุณต้องไปที่นั่นให้เร็วที่สุด! ”

เสียงของหลินเจี๋ยค่อนข้างเร่งรีบ

อันที่จริงในช่วงหลายปีที่ผ่านมาในสหรัฐอเมริกา หลินเจี๋ยไม่ได้เรียนรู้อะไรมากมาย เขาขี้ขลาดตั้งแต่ยังเด็ก และไม่ชอบเรียนรู้ ที่เขาไปต่างประเทศก็เพราะคำแนะนำของพ่อเท่านั้น

“ได้ค่ะ”

“ผมต้องบอกที่อยู่ให้คุณไหม”

ตอนที่รู้จักกับหลินเจี๋ยแรกๆ ซือซือบอกเขาว่าหลังจากที่พ่อและแม่ตายไป เธอก็โตมาที่อเมริกา ดังนั้นหลินเจี๋ยจึงกลัวว่าเธอจะมาบ้านตระกูลหลินไม่ถูก

“ไม่เป็นไรค่ะ เหมือนว่าในเมืองนี้ใครๆก็รู้จักบ้านตระกูลหลินกันนะคะ”ซือซือยิ้มมุมปาก ในใจของเธอเกิดไอเดียขึ้นมาบ้างแล้ว

“โอเคที่รัก งั้นคุณมาด้วยตัวเองเถอะ ผมรอคุณอยู่ที่นี่ ” หลินเจี๋ยชอบซือซือเพราะว่าเธอสวยผิวขาวๆ หน้าตาสะสวย ท่าทางสง่างามทั้งหมดนั้นเป็นสิ่งที่เขาชอบ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเธออยู่ในเมืองเดียวกันกับเขา และเธอยังเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนและใจดีอีกด้วย

ซือซือจัดแจงเสื้อผ้าให้ดูดี และเดินออกไปจากประตูของคฤหาสน์ รถมาเซราติคันสีแดงจอดนิ่งอยู่ในโรงรถ เธอเดินเข้าไปในรถอย่างสง่างาม เสียงสตาร์ทรถดังขึ้น รถมาเซราติคันสีแดงมุ่งไปยังบริษัทหลินซื่อ

ตอนที่หลินเจี๋ยเดินลงมาจากรถ ก็เห็นซือซือรออยู่ที่หน้าประตูบริษัทหลินซื่อแล้ว

ซือซือสวมชุดเดรสสีไวน์แดงยืนรออยู่ข้างรถเซมาราติ ผมลอนยาวพาดอยู่บนอก รองเท้าส้นสูงสีแดงของเธอเข้ากับชุดเดรสของเธอเป็นพิเศษ

เป็นผู้หญิงที่สวยจริงๆ

สายตาของทุกคนล้วนไปรวมอยู่ที่ซือซือกันหมด

“หลินเจี๋ย”

เสียเรียกเดียวของเธอ ดึงดูดผู้สื่อข่าวของสำนักข่าวมาทั้งหมด

หลินเจี๋ยหันไปมองซือซือ พลางเดินไปข้างหน้าและจับมือของซือซือขึ้นมา และเดินไปทางคฤหาสน์ตระกูลหลิน

คฤหาสน์ของตระกูลหลินสัดส่วนพอดี และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ซึ่งเป็นรูปแบบปกติของสถาปัตยกรรมตระกูลหลิน

เดินผ่านถนนที่ปูด้วยหินอ่อนทอดยาวหน้าประตู ตามด้วยทางเดินที่ปูด้วยหินไข่ห่าน ตาเฒ่าหลินไม่ได้ออกมาจากคฤหาสน์เพื่อต้อนรับลูกชายเพียงคนเดียวของเขา

“พ่อผมกลับมาแล้ว”เมื่อหลินเจี๋ยเข้าไปในคฤหาสน์ ก็มุ่งตรงไปหาผู้เฒ่าที่กำลังว่างนั่งดื่มน้ำชาอยู่ทันที มือของซือซือถูกหลินเจี๋ยจับไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ถึงแม้จะอยู่ต่อหน้าของผู้เฒ่าตระกูลหลินก็ตาม "ลูกไม่รักดียังมีหน้ากลับมาอีกหรอ ! ” ตาเฒ่าหลินไม่ได้รู้สึกดีใจกลับการมาของลูกชาย เพราะไม่เห็นลูกชายของตัวเองมาหลายปีแล้ว

“พ่อทำไมพูดแบบนี้ล่ะ” หลินเจี๋ยมองไปยังตาเฒ่าหลิน พลางขมวดคิ้วเบาๆ

“เวลาแกไปแกก็ไปตั้งหลายปียังคิดจะกลับมาดูฉันอีกหรอ ?รอจนฉันตาย แกก็ไม่ยอมมาเจอฉันใช่ไหม! ”

หลินเจี๋ยเขาจะได้ทันที ที่แท้ตาเฒ่าก็โกรธเพราะแบบนี้นี่เอง

ซือซือเป็นหญิงสาวมีชาติตระกูล แน่นอนว่าเธอไม่ถูกความน่าเกรงขามของผู้เฒ่าทำให้ตกใจอยู่แล้ว

“นี่ใคร? ”

ซือซือคิดไม่ถึงว่าเพิ่งจะเข้ามาในตระกูลหลินก็ถูกผู้เฒ่าหลินวางท่าใส่ซะแล้ว

“เธอเป็นว่าที่ลูกสะใภ้พ่อไง! ”หลินเจี๋ยมองไปยังผู้เฒ่าและเอ่ยพูดอย่างจริงจัง

“คุณลุงคะ หนูชื่อซือซือค่ะ” ซือซือเอ่ยพูดเสียงอ่อนโยน

ผู้เฒ่าหลินเจอคนมาเยอะแยะมากมาย สำหรับท่าทาง น้ำเสียง และกิริยาของซือซือที่แสดงออกมา ก็ทำให้ตัดสินได้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา

“แกไม่กลับบ้านมาตั้งหลายปีไปอยู่ต่างประเทศเรียนรู้อะไรมาได้บ้าง”ผู้เฒ่าหลินถามหลินเจี๋ย