ตอนที่ 1140 สาวใช้ตัวแสบ 1044

ตอนที่ 1140 สาวใช้ตัวแสบ 1044

“ไอ้ลูกไม่รักดี แกกลับมาหาฉันที่บ้านเดี๋ยวนี้นะ”เมื่อรับสายจากผู้เฒ่าหลิน หลินเจี๋ยก็ทิ้งวงเหล้าและรีบพุ่งกลับบ้านทันที

“ปัง!”เสียงล้อที่เสียดสีกับพื้นดังกระทบหูของผู้สัญจรไปมาและเสียงการชนกันระหว่างรถทั้งสองคัน ทำให้ผู้สัญจรไปมาตกอกตกใจ

เซี่ยชีหรั่นเดินลงมาจากในรถ เห็นออดี้ของตัวเองชนเข้ากับมาเซราติเรียบร้อย ทันใดนั้นก็เต็มไปด้วยความโมโห ไม่ใช่เพราะว่าอะไร แต่เป็นเพราะไม่ได้ทำผิดกฎจราจร ทั้งยังมาซวยแต่เช้าอีก

“คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ”

เสียงหนึ่งดังขึ้นที่ด้านหลังของเซี่ยชีหรั่น เธอยิ้มและส่ายหน้า

“ไม่เป็นไรก็ดีแล้วครับ”หลินเจี๋ยมองสำรวจเซี่ยชีหรั่น ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความชื่นชม

เธอมีผมสีเข้มยาวประบ่าและไม่มีจุดบกพร่องใด ๆ เลยผิวขาวๆ สวมชุดเดรสสีขาวเหมาะกับอารมณ์ที่บริสุทธิ์และละเอียดอ่อนของเธอมาก

“ช่างเป็นผู้หญิงที่สวยจริงๆ! ”ตอนนั้นที่แผ่นดินไหว เขาคิดว่าเธอสวยแล้ว แต่ตอนนี้เธอสวยกว่าตอนนั้นด้วยซ้ำ

เธอมีกลิ่นไอที่แตกต่างจากคนอื่น เหมือนกับว่าทั้งสวยและบริสุทธิ์

หลินเจี๋ยจ้องมองเซี่ยชีหรั่นจนเหม่อลอย

“ทำไมขับอยู่ดีๆถึงเบรกหยุดกะทันหันได้นะ” เซี่ยชีหรั่นรู้สึกสับสนเล็กน้อย เธอกำลังตรวจสอบเบรกของรถอย่างระมัดระวัง

หลินเจี๋ยเพิ่งกลับมารู้สึกตัว เห็นได้ชัดว่าเขากำลังมุ่งหน้าไปทางขวา แต่เขากำลังเลี้ยวรถ จู่ๆรถก็เบรกไม่อยู่จนชนกันเข้า?

ความรู้สึกเหล่านี้ค่อนข้างแปลก

“ชีหรั่นรู้รียังว่ารถมีปัญหาหรือเปล่า เราไม่ลองไปตรวจสอบดูดีกว่า ไม่ได้เจอกันนานแล้วจะได้คุยกันด้วย! ”

หลินเจี๋ยมองไปที่เซี่ยชีหรั่นด้วยรอยยิ้มและยังคงใช้มือขวาถูด้านหน้ารถไม่หยุด

เซี่ยชีหรั่นส่ายหัวบอกว่าไม่เป็นไร และกำลังจะจากไป

หลินเจี๋ยยิ้มให้เซี่ยชีหรั่น จากนั้นเดินไปทางมาเซราติคันสีแดง และขับเข้าไปใน บริษัทนี่เป็นครั้งแรกที่หลินเจี๋ยมา เขารู้สึกไม่คุ้นชินและไม่เข้าใจสภาพแวดล้อมที่นี่ สถานที่ที่เขาอยู่ในตอนนี้คือบริษัทจิ่วเวลรี่ซึ่งเป็นธุรกิจหนึ่งภายใต้เครือตระกูลหลิน

สมองของเขายังคงปรากฏภาพเซี่ยชีหรั่นสวมชุดเดรสสีขาวอยู่ ราวกับว่ามันถูกพิมพ์อยู่ในสมอง จะลบมันออกไปยังไงก็ไม่ได้

“คุณชายหลิน ท่านประธานมีคำสั่งจะมอบบริษัทนี้ให้คุณ ผมมาหาคุณเพื่อทำการส่งมอบ จากนี้ไปคุณจะต้องรับผิดชอบทุกอย่างที่นี่”

หลินเจี๋ยเงยหน้าขึ้นและเห็นชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบปียืนอยู่ตรงหน้า เขาจึงยิ้มเล็กน้อย:พลางเอ่ย“คุณเป็นพนักงานของบริษัทหลินซื่อหรอ คุณเคยทำงานที่นี่หรือ คุณมีหน้าที่รับผิดชอบเรื่องจิวเวลรี่รึเปล่า? ”

“ใช่ครับ! ตั้งแต่ที่บริษัทหลินซื่อเข้ามาในวงการจิวเวลรี่ ผมก็ดูแลเอกสารที่เกี่ยวกับเครื่องประดับทั้งหมดของบริษัทหลินซื่อ! ” ชายตรงหน้ามีร่องรอยของความไม่มั่นใจในสายตาของเขา

“คุณรู้สถานการณ์โดยรวมของธุรกิจจิวเวลรี่ในตอนนี้หรือเปล่า?” หลินเจี๋ยมองไปที่ชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา

“ รู้งูๆปลาๆครับ” ชายวัยกลางคนโน้มตัวลงเล็กน้อยแล้วตอบด้วยรอยยิ้ม

“คุณเป็นผู้จัดการของธุรกิจจิวเวลรี่ แต่คุณรู้เพียงงูๆปลาๆงั้นเหรอ” หลินเจี๋ยเหลือบมองชายวัยกลางคนและพูดต่อ: " ธุรกิจจิวเวลรี่ของบริษัทหลินซื่ออยู่มาห้าปีแล้ว ห้าปีมานี้อยู่ในความดูแลของคุณ แต่คุณมีความรู้เกี่ยวกับธุรกิจจิวเวลรี่เพียงเล็กน้อยเท่านั้นงั้นเหรอ ?”

“คุณชายหลิน คืออย่างงี้ครับ การแข่งขันในธุรกิจจิวเวลรี่รุนแรงมาก รวมถึงเมื่อก่อนที่ผมทำคือธุรกิจอสังหาทรัพย์ แต่ว่าท่านประทานหลินก็ขอให้ผมมาดูแลเรื่องธุรกิจจิวเวลรี่ ดังนั้น” ชายกลางคนส่ายหน้าและถอนหายใจอย่างแรง

ในตอนเช้าหลังจากการส่งมอบธุรกิจจิวเวลรี่เสร็จสิ้น หลินเจี๋ยไม่เพียงแต่ไม่เข้าใจตลาดของจิวเวลรี่ แต่ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการพัฒนาธุรกิจจิวเวลรี่ในประเทศอีกด้วย เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกวิตกกังวล

ซือซือกำลังนั่งอยู่ในโรงน้ำชา มองไปที่เกิดเหตุหัวใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกแปลกๆ

ถ้าอยากได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ นอกจากให้หลินเจี๋ยเข้าใกล้เซี่ยชีหรั่นเพื่อหาเรื่องเย่เชินหลินโกรธ ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครที่เหมาะสมไปกว่าเขาอีกแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนอาจมีหลี่เหอไท้

แต่ตอนนี้เกรงว่าจะมีแค่เพียงหลินเจี๋ยคนเดียวเท่านั้น

ในตอนเช้าก่อนที่หลินเจี๋ยจากไป เธอได้จัดการรถของหลินเจี๋ย และรถของเซี่ยชีหรั่นก็ถูกสายของเธอจัดการรถเช่นกัน เธอคำนวณเวลาออกเดินทางของทั้งสองคนไว้แล้ว ไม่ได้ทราบแน่ชัดว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

เธอมาที่นี่เพื่อดูอุบัติเหตุที่มนุษย์สร้างขึ้น สายตาที่หลินเจี๋ยมองไปเซี่ยชีหรั่น

ซือซือยิ่งรู้สึกว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้น แต่เธอไม่รู้ว่าทำไมหัวใจของเธอถึงรู้สึกเจ็บปวดแบบนี้

หลินเจี๋ยจะไม่ทรยศเธอเพราะผู้หญิงคนนี้ เธอเชื่อแบบนั้น

หลินเจี๋ยนั่งอยู่บนโซฟาหนังและเอกสารทั้งหมดเกี่ยวกับธุรกิจจิวเวลรี่ถูกวางไว้บนโต๊ะกาแฟในสำนักงาน เขาถอนหายใจเบา ๆ