ตอนที่ 1145 สาวใช้ตัวแสบ 1049

ตอนที่ 1145 สาวใช้ตัวแสบ 1049

“ใช่ พี่เห้าเซิงพูดถูก!” หลินเจี๋ยส่งสายตาชมเชยให้กับเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นมองหลินเจี๋ย ผู้ชายคนนี้นิสัยคล้ายเย่เชินหลินเลย แค่สุภาพเรียบร้อยมากกว่าเย่เชินหลิน

“ก็ได้ค่ะ ฉันจะรับไว้ชั่วคราว รอให้บริษัทหลินซื่อออกเครื่องประดับใหม่ ฉันจะคืนให้คุณ! ” เซี่ยชีหรั่นยิ้มและมองหลินเจี๋ย

ในขณะนี้ โทรศัพท์ภายในห้องทำงานประธานหลินก็ดังขึ้น

“ประธานหลิน คุณหลิ่วมาหาท่านค่ะ!” เสียงอ่อนโยนของเลขาดังขึ้นอีกครั้ง

“เธอให้เธอรอสักครู่” หลินเจี๋ยวางสายไป

รอในห้องรับแขกนอกประตู ซือซือสวมเสื้อถักสีแดง รองเท้าส้นสูงสีแดงที่เข้าคู่กันเปล่งประกายเจิดจ้า มันเติมเต็มกับการตกแต่งของที่นี่ เต็มไปด้วยความรู้สึกทันสมัยและหรูหรา

ตามที่คิดไว้ เซี่ยชีหรั่นอยู่ที่นี่ เดิมทีกังวลกับการปรากฏตัวของเย่เชินหลินเมื่อวาน จะทำให้เซี่ยชีหรั่นถอย ดูเหมือนเซี่ยชีหรั่นในตอนนี้กับคนที่รู้จักในอดีตจะเป็นคนละคนกันแล้ว เธอในอดีตมักจะขี้ขลาด ตอนนี้ผ่านประสบการณ์มามากมาย กลายเป็นเข้มแข็งขึ้นจริงๆ และในนั้นยังมีความกล้าหาญด้วย

มุมปากซือซือยิ้มเล็กน้อย ในรอยยิ้มนิดๆ เต็มไปด้วยความชั่วร้ายและมีความเจ้าเล่ห์ ทุกอย่างดำเนินไปอย่างปลอดภัยภายใต้แผนการของเธอ

เลขาเดินผ่านมาที่นี่ ถือแก้วกาแฟสองแก้ว และยังมีไอน้ำอยู่ ภายในหัวสมองซือซือมีประกายสุกใส เกิดความคิดผุดขึ้นมาในหัวสมอง

เธอยืนขึ้นมาเดินไปทางเลขา แนบหูเลขาเบาๆ เอ่ยเสียงทุ้มสองประโยค ใบหน้าเขาปรากฏความไม่สบายใจออกมานิดหน่อย ทันใดนั้นสีหน้าตื่นตระหนกก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันที “คุณหลิ่ว ถ้าฉันทำแบบนี้ ประธานหลินต้องไล่ฉันออกแน่!”

ซือซือได้ยิน สองมือก็กอดอก มองสำรวจเลขาจากล่างขึ้นบน “เฮอะ ถ้าเธอไม่ตอบตกลง ตอนนี้ฉันไล่เธอออกได้เลย เธอเชื่อไหมล่ะ? ”

เลขาเงยศีรษะขึ้นมา เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ผู้หญิงตรงหน้าเป็นแฟนของประธานหลิน แต่…… นี่……เธอตื่นตระหนกไปสักพักหนึ่ง แม้แต่ถาดยกกาแฟก็เริ่มสั่น เธอไม่อยากตกงานจริงๆ เงียบอยู่นานมาก ก็พูดอุทาน “ได้ค่ะ……ฉันตกลง!”

ใบหน้าซือซือเผยรอยยิ้มพึงพอใจ เธอเหลือบมองเลขาที่สองมือกำลังสั่นเหมือนเดิมแล้วพูดขึ้น “ไม่ต้องกลัว ทำตามที่ฉันบอก ฉันจะช่วยเธอพูดดีๆ ต่อหน้าประธานหลิน!” พูดจบ เธอจ้องกาแฟในมือเลขาแล้วพูดขึ้น “รีบถือเข้าไปสิ อย่าให้คนข้างในรอนาน!”

ซือซือมองแผ่นหลังเลขาเดินจากไป ดวงตามีแววเจ้าเล่ห์ ละครสนุกกำลังจะเข้าฉากแล้ว

ห้องทำงานประธานหลิน

เลขาเปิดประตูห้องทำงาน เดินเข้ามาใกล้หลินเจี๋ยสามคนอย่างเงียบๆ สีหน้าเธอประหม่า ก้มศีรษะลงไม่กล้ามองตาหลินเจี๋ย

“เพล้ง” กาแฟพลิกคว่ำบนโต๊ะ คราบกาแฟไหลจากโต๊ะ ลงมายังชุดกระโปรงสีชมพูของเซี่ยชีหรั่น

ทันใดนั้น วงคราบสีน้ำตาลก็ปรากฏตรงหน้า สะดุดตาเป็นอย่างมาก

“ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะคุณเซี่ย ฉันไม่ได้ตั้งใจ……” เลขาหน้าซีดเซียว เอาแต่เอ่ยขอโทษเซี่ยชีหรั่น

หลินเจี๋ยทุบโต๊ะขึ้นมา ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ “เธอทำได้ยังไง? เรื่องง่ายแค่นี้ก็ทำไม่ได้เหรอ? ถ้าทำไม่ได้ก็รีบกลับบ้านไปซะ!”

“ไม่ต้อง……ไม่ต้องไปโทษเธอ ครั้งนี้ช่างมันเถอะ!” เซี่ยชีหรั่นมองหลินเจี๋ยที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ ขอร้องแทนเลขา

เลขามองเซี่ยชีหรั่นด้วยความซาบซึ้ง แล้วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย มองหลินเจี๋ยด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความน่าสงสาร เธอรู้ว่าประธานหลินเป็นคนที่เข้มงวดกับคนมาก

“เอาเถอะ ครั้งนี้ช่างมัน ถ้ามีครั้งหน้าจะไล่ออกทันที! ” หลินเจี๋ยตะโกนใส่เลขา

“ขอบคุณค่ะประธานหลิน ขอบคุณค่ะคุณเซี่ย! ” เลขาเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก จัดถาดกาแฟให้เรียบร้อยแล้วก็รีบเดินออกไป

ซือซือเห็นเลขาเดินออกมาด้วยสีหน้าตื่นตกใจ เดินเข้าไปหนึ่งก้าวพูดขึ้น “เป็นไงบ้าง? ”

“คุณหลิ่ว……สิ่งที่คุณให้ฉันทำฉันทำหมดแล้วนะคะ รบกวนอย่าทำให้ฉันลำบากใจอีก!” เลขามองหลิ่วซือซือด้วยสายตาอ้อนวอน

“ดีมาก! ” มุมปากซือซือเผยยิ้มชั่วร้ายออกมา

“คุณเซี่ยไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” หลินเจี๋ยมองคราบกาแฟขนาดใหญ่บนเสื้อผ้าของเซี่ยชีหรั่น

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขอไปจัดการที่ห้องน้ำสักครู่”

“โอ้ คุณเซี่ยออกไปแบบนี้ไม่ค่อยดีนะ ถ้าไม่รังเกียจ ที่ฉันมีชุดทำงานที่เตรียมไว้สำหรับพนักงานเป็นพิเศษ ถ้าคุณไม่รังเกียจก็เอาไปเปลี่ยนก่อนได้ รอจัดการเสื้อผ้าเสร็จแล้ว ค่อยเปลี่ยนกลับ! ” หลินเจี๋ยมองเซี่ยชีหรั่นด้วยความรู้สึกผิดนิดหน่อย

“โอเค ขอบคุณค่ะ! ” เซี่ยชีหรั่นยิ้มเล็กน้อย

“งั้นฉันจะให้คนพาคุณไปที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า! ” หลินเจี๋ยปรบมือ ก็มีเลขาคนหนึ่งเข้ามา

“ประธานหลิน เชิญสั่งได้เลยค่ะ! ”

“เธอพาคุณเซี่ยไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อย! ” หลินเจี๋ยพูดกับเลขาอย่างเย็นชา