ตอนที่ 1184 สาวใช้ตัวแสบ 1088

ตอนที่ 1184 สาวใช้ตัวแสบ 1088

“คุณเอาแต่โฟกัสที่งานแบบนี้ แฟนสาวไม่หึงแย่หรือคะ？”พิธีกรขยิบตาอย่างซุกซน ใบหน้าเป็นสีชมพู มองสวีเห้าเซิงอย่างคาดหวัง

สวีเห้าเซิงปัดผมเศษตรงหน้าผากออกด้วยรอยยิ้ม หลังจากมองเห็นคนที่กำลังมองตนเองอยู่ไม่ไกลแวบหนึ่งอย่างแทบไม่อยากเชื่อ ทันใดนั้นก็มีความสุขอย่างผิดปกติ มองคนที่อยู่ไกลและตอบว่า：“ผมยังไม่มีแฟนสาว แต่ถ้าเป็นสิ่งที่คนรักของผมต้องการ ผมยินดีที่จะยอมทิ้งทุกอย่างเพื่ออยู่กับเธอ”

คำถามดังขึ้นเล็กน้อยตรงนั้น นอกจากนี้ยังมีแววตาที่เฉียบคมของสวีเห้าเซิงมองเข้าไปในกลุ่มคน

หลังจากการสัมภาษณ์ เย่เนี่ยนโม่ส่ายกระเป๋านักเรียนใบเล็กและตะโกนเสียงหวาน：“ลุงสวี！”

สวีเห้าเซิงก้มลงไปอุ้มเย่เนี่ยนโม่ขึ้นมาเบาๆ มองเซี่ยชีหรั่นอย่างอ่อนโยน และกล่าวอย่างนุ่มนวล ：“ทำไมช่วงนี้ผอมลงเยอะเลย กำลังลดน้ำหนักหรือไง？”

เซี่ยชีหรั่นส่ายหน้าด้วยรอยยิ้ม กล่าวอย่างล้อเล่น：“อยู่ต่อหน้านักวิทยาศาสตร์สวีฉันไม่อยากกินเยอะไป เนื้อที่ขนาดใหญ่ดึงดูดสายตาของคุณ”

“เมื่อสักครู่ที่ผมพูดคือความจริง ถ้าคุณต้องการ ผมสามารถทิ้งทุกอย่างได้ มีเพียงคุณเท่านั้น！” สวีเห้าเซิงสบตาเซี่ยชีหรั่นและกล่าวอย่างจริงจัง

“ชีหรั่น！”มือของเซี่ยชีหรั่นถูกลากไปอย่างแรง เธอหันไป พบว่าเป็นโยวเล่อกำลังมองตนเองด้วยรอยยิ้ม

“โยวเล่อเธอมาแล้ว！”เซี่ยชีหรั่นสบัดมือของโยวเล่อออกด้วยใบหน้าเรียบเฉย เมื่อสักครู่ความขุ่นเคืองที่ฉายในแววตาของโยวเล่อ เธอเห็นแล้วหวาดกลัวเล็กน้อย

สวีเห้าเซิงพยักหน้าให้โยวเล่อตามมารยาท สัมผัสได้ว่าผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้วางตัวเป็นศัตรูกับตนเอง จึงเอ่ยกับเซี่ยชีหรั่นอย่างนุ่มนวลว่า：“ชีหรั่น ผมขอตัวก่อนนะ ไว้ค่อยคุยกัน”

“ลุงสวี ผมไม่อยากให้ลุงไป” เนี่ยนโม่กอดต้นขาของสวีเห้าเซิงส่ายไปมา ในใจของเนี่ยนโม่ เมื่อเปรียบเทียบกับความเคร่งขรึมของเย่เชินหลิน ความอ่อนโยนของสวีเห้าเซิงทำให้เขาสบายใจมากกว่า

“พ่อของหนูคือเย่เชินหลิน หนูควรกลับไปกอดเย่เชินหลิน” โยวเล่อมองเย่เนี่ยนโม่อย่างไม่เห็นด้วย พร้อมกับตำหนิด้วยน้ำเสียงไม่ดี เย่เนี่ยนโม่มองคุณน้าตรงหน้าอย่างตกใจกลัว

เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้ว วันนี้โยวเล่อแปลกมาก สวีเห้าเซิงก็มีสีหน้าไม่ดี อุ้มเย่เนี่ยนโม่ขึ้นและบอกกับเซี่ยชีหรั่นว่า：“ผมอุ้มเนี่ยนโม่ออกไปซื้อไอศครีมนะ”

เซี่ยชีหรั่นพยักหน้า ดูเหมือนโยวเล่อจะไม่ชอบเนี่ยนโม่ ความรู้สึกมีความสุขที่ได้เจอโยวเล่อก็หายไป

โยวเล่อเห็นเซี่ยชีหรั่นสีหน้าไม่สู้ดีนัก เธอรีบจับมือโยกไปมาและเอ่ยขอโทษ：“ชีหรั่น เมื่อสักครู่ฉันพูดแรงไป ฉันขอโทษนะ ไม่สิ ฉันต้องขอโทษเนี่ยนโม่！”

เซี่ยชีหรั่นได้ฟังเสียงหวานๆของโยวเล่อก็อารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง หลังจากทั้งสองนั่งลง โยวเล่อจึงหยิบแบบของเครื่องประดับที่ตนเองออกแบบมาให้เซี่ยชีหรั่นดู

“ชีหรั่น พาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์เมื่อวานคือเธอหรือเปล่า เธอกับคุณชายของตระกูลหลินคนนั้นมีอะไรกัน···？” โยวเล่อขยับเข้าไปกระซิบถามข้างหูของเซี่ยชีหรั่น

“ทำไมเธอถึงคิดแบบนั้น？”เซี่ยชีหรั่นขมวดคิ้ว วันนี้โยวเล่อดูไม่เหมือนโยวเล่อเลย ค่อนข้างก้าวร้าว

โยวเล่อเอียงคอ ไม่สนใจสีหน้าของเซี่ยชีหรั่นกล่าวต่อว่า：“เพียงแต่ ได้ยินมาว่าตระกูลหลินก็ร่ำรวยมากเช่นกัน หลินเจี๋ยหน้าตาหล่อสุดๆ ว่ากันว่าสมัยมหาลัยมีคนฆ่าตัวตายเพื่อหลินเจี๋ย

จริงสิ ไม่ใช่แค่หลินเจี๋ย ยังมีนักวิทยาศาสตร์สวีเห้าเซิงเมื่อสักครู่นี้ ได้ยินมาว่าไอคิวของเขาสูงมากๆ！”

โยวเล่อเอ่ยอย่างปากพล่อย เซี่ยชีหรั่นเบื่อหน่าย “ปัง！”วางแก้วกาแฟลงในจานอย่างแรง：“โยวเล่อ ถ้าวันนี้เธอต้องการคุยเรื่องเหล่านี้กับฉัน งั้นวันนี้พวกเราไม่ต้องมาเจอกันดีกว่า”

ดูเหมือนโยวเล่อจะตกใจ น้ำตาเอ่ออยู่ตรงขอบตา กล่าวอย่างน้อยใจ：“ชีหรั่น เธอโกรธหรือ งั้นฉันจะไม่พูดแล้ว”

โยวเล่อจูงมือของเซี่ยชีหรั่นใหม่อีกครั้งและร่วมกันหารือเกี่ยวกับแนวคิดการออกแบบของตนเองอย่างมีความสุข เวลาค่อยๆผ่านไป จนเมื่อโยวเล่อร้องเสียงแหลมออกมา：“ไอ๊หยา วันนี้ไปร่วมงานนิทรรศการศิลปะกับคนอื่น สายแล้ว”

เก็บภาพวาดลงในกระเป๋าอย่างเร่งรีบ โยวเล่อลุกขึ้นเดินออกไปพร้อมกับบอกลาเซี่ยชีหรั่นไปด้วย

“โยวเล่อ”เซี่ยชีหรั่นสองจิตสองใจ แต่เธอยังคงหันหน้าไปเรียกอีกฝ่ายเอาไว้

โยวเล่อหันมา แววตาน่ารักมองเซี่ยชีหรั่น ใบหน้ามีความสงสัย

“สำหรับเธอ ฉันคือเพื่อนของเธอหรือเปล่า？”

โยวเล่อชะงักงัน จากนั้นขยิบตาอย่างขี้เล่น ：“สำหรับฉัน ชีหรั่นเธอคือคนที่สำคัญมาก”

อย่างนั้นหรือ？มองดูโยวเล่อที่จากไปอย่างเร่งรีบ เซี่ยชีหรั่นจิบกาแฟหนึ่งคำ ให้ความขมของกาแฟซัดสาดทุกสัมผัสรสชาติ

ภายในร้านไอศครีม พนักงานหน้าแดงมองผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาที่กำลังอุ้มเด็กน้อยน่ารัก：“คุณผู้ชาย คุณต้องการไอศครีมรสอะไรคะ”

แขนอวบของเนี่ยนโม่ชี้ไปชี้มา：“ผมเอาอันนี้ อันนี้ แล้วก็อันนี้！”

สวีเห้าเซิงบีบจมูกของเนี่ยนโม่：“เด็กดื้อ กินเยอะขนาดนี้เดียวก็กลายเป็นหมูน้อยในไม่ช้า”

พนักงานหน้าแดงรีบนำไอศกรีมใส่ห่อ เฝ้ามองอีกฝ่ายเดินไปไกล คร่ำครวญว่าผู้ชายหล่อบนโลกนี้มีแต่คนที่มีคู่แล้วทั้งนั้นเลย