ตอนที่ 1215
ตอนที่ 1215 สาวใช้ของคุณเย่ 1119
October 28, 2026
ตอนที่ 1215 สาวใช้ของคุณเย่ 1119
"เย่เชินหลิน! คุณให้ฉันอาบน้ำให้คุณเนี่ยนะ!!" เซี่ยชีหรั่นชี้ไปที่คนรับใช้ที่ยืนอยู่ในแถวและเจ้าหน้าที่พยาบาลในหอผู้ป่วยวีไอพีที่รับใช้เจ้าหน้าที่อาวุโสฝ่ายการเมืองและนักธุรกิจ
เย่เชินหลินเหลือบมองเซี่ยชีหรั่นและพูดอย่างใจเย็น “แน่นอน คุณต้องรับผิดชอบ” หลังจากพูดจบ เขาก็เคาะพลาสเตอร์ที่ข้อเท้า
เซี่ยชีหรั่นขยับสายตาไปที่ข้อเท้าของเย่เชินหลิน ภาพน่าหวาดเสียวในวันนั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง หากเย่เชินหลินไม่ปรากฏตัวขึ้น ถ้าเขาไม่เห็นเบาะแส ถ้ารถของเย่เชินหลินระเบิด ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้านโดยไม่ตั้งใจ
เย่เชินหลินเห็นเซี่ยชีหรั่นจ้องมองไปที่ข้อเท้าของเขา ดวงตาของเขาเป็นสีแดง เขากวาดมองผู้คนที่ยืนอยู่ข้างๆอย่างเย็นชา พ่อบ้านรู้ความ จึงให้คนรับใช้ทั้งหมดออกไปและปิดประตู
"มานี่" เย่เชินหลินกระซิบ
"ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน" เซี่ยชีหรั่นได้ตกอยู่ในภวังค์โทษตัวเอง
"มานี่!" เย่เชินหลินกัดฟันและเพิ่มเสียงของเขา
เซี่ยชีหรั่นดวงตาแดงก่ำ เดินเข้ามาใกล้แล้วก้มศีรษะลงเล็กน้อย
กุมหน้าผากที่ปวดร้าวและมองไปที่เย่เชินหลินด้วยน้ำตา "มันเจ็บ!"
เย่เชินหลินหดมืออย่างใจเย็นและเริ่มปลดกระดุมเสื้อผ้าของเขา "เอาความคิดบ้าๆของคุณออกไป"
เสื้อเชิ้ตถูกโยนลงบนพื้นโดยเย่เชินหลิน เผยให้เห็นร่างกายและกล้ามหน้าท้องที่ออกกำลังกายมานาน เซี่ยชีหรั่นมองไปที่อีกฝ่ายปลดกระดุมกางเกงอย่างสบายๆและพูดตะกุกตะกัก "คุณกำลังทำอะไรอยู่!"
เย่เชินหลินยังคงเคลื่อนไหว กวาดตามองเซี่ยชีหรั่น "อาบน้ำเถอะ"
การเคลื่อนไหวนั้นทำให้เย่เชินหลินเซ เซี่ยชีหรั่นเกือบจะกระโดดข้ามมาแล้ววางแบนพาดไหล่เพื่อประคองเยชินหลิน
เย่เชินหลินสูดดมกลิ่นจางๆจากผมสีดำของเซี่ยชีหรั่น มุมปากของเขาก็ยิ้มอย่างมีชัย
ในอ่างอาบน้ำ เย่เชินหลินกำลังนั่งอยู่ในอ่าง เซี่ยชีหรั่นก้มศีรษะลงและถือผ้าขนหนูผืนบางเพื่อช่วยเช็ดคอของเย่เชินหลิน เนื่องจากระยะห่าง เซี่ยชีหรั่นจึงยืดตัวยาว ส่วนเย่เชินหลินก็โน้มตัวเข้ามาใกล้มาก หน้าอกขึ้นๆลงๆทำให้เธอหน้าแดง
หลังจากเช็ดร่างกายส่วนบนของเย่เชินหลินอย่างระมัดระวัง มือของเซี่ยชหีรั่นก็หยุดที่หน้าท้องส่วนล่างของเขาซึ่งมีโฟมปกคลุมอยู่ซึ่งครึ่งตัว
เย่เชินหลินจับมือของอีกฝ่ายได้อย่างแม่นยำเมื่อเซี่ยชีหรั่นกำลังจะดึงออกไป "เช็ดสิ!"
เซี่ยชีหรั่นเงยหน้าขึ้นพร้อมกับเหงื่อเย็นๆบนใบหน้าแดง "คุณทำเองสิ"
เย่เชินหลินเลิกคิ้วด้วยท่าทางที่ดูเย้ายวน เขาแนบหน้าผากของเขากับเซี่ยชีหรั่น รู้สึกถึงความอบอุ่นบนใบหน้าของอีกฝ่ายและกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ "เนื่องจากคุณดูแลไม่ทั่วถึง ฉันจึงต้องใช้วิธีอื่นในการลงโทษคุณ”
น้ำกระเซ็นไปทั่วและเสียงกรีดร้องของเซี่ยชีหรั่นถูกยั้งด้วยจูบอันร้อนแรงของเขา
เซี่ยชีหรั่นนอนขดตัวอยู่บนโซฟาและมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างว่างเปล่า เย่เชินหลินที่อยู่ด้านข้างเคาะนิ้วของเขาอย่างรวดเร็วบนแป้นพิมพ์
"เซี่ยชีหรั่น!" เสียงที่อ่อนโยนดังขึ้น เซี่ยชีหรั่นก็เด้งออกมาโดยไม่รู้ตัว "ฉันอยู่นี่!"
"ไปส่งไฟล์ในตู้ตรงนั้นให้ฉัน" เย่เชินหลินสั่ง ดวงตาของเขาไม่สามารถซ่อนรอยยิ้มได้ เขาไม่ได้อยู่อย่างสงบสุขในห้องเดียวกันกับ เซี่ยชีหรั่นมานานแค่ไหนแล้ว ช่วงหลายวันนี้เขาใช้วิธีนี้เซี่ยชีหรั่นจึงอยู่ในสายตาของเขาอย่างเชื่อฟัง
เซี่ยชีหรั่นวิ่งไปที่ตู้ เปิดไฟล์เดินกลับไปที่ด้านข้างของเย่เชินหลิน โทรศัพท์ดังขึ้น เย่เชินหลินรับโทรศัพท์และรั้งเซี่ยชีหรั่นไปที่ต้นขาของเขา
สัมผัสที่เร่าร้อนทำให้เซี่ยชีหรั่นรู้สึกอึดอัด เธอบิดเอวและต้องการที่จะยืนขึ้นแต่บั้นท้ายกลับถูกตบเบาๆ ดูเหมือนเย่เชินหลินจะพูดถึงบางอย่างที่สำคัญมาก เขามองไปที่เซี่ยชีหรั่นและใช้ปากของเขาส่งเสียง "อย่าสร้างปัญหา"
เพราะกังวลเกี่ยวกับขาของเย่เชินหลิน เซี่ยชีหรั่นทำได้เพียงนั่งบนต้นขาของเย่เชินหลิน "เอาล่ะ ผู้อำนวยการไป๋ แบบนี้แล้วกัน"
วางสายโทรศัพท์แล้ว เย่เชินหลินก็พูดกับเซี่ยชีหรั่นอย่างเคร่งขรึม "เบื้องบนมาที่นี่ วันนี้คุณไปเป็นเลขาของฉัน"
เซี่ยชีหรั่นตกตะลึงและหลังจากนั้นไม่นานก็พูดว่า: "บุคคลอันดับต้นๆที่คุณพูดถึงคือ XXX นั่นคือประเทศของเรา... "
เย่เชินหลินพยักหน้าแต่เซี่ยชีหรั่นไม่สบายใจ "ฉันทำไม่ได้ ไม่งั้นทำไมคุณไม่ให้จางเฟิงอี้ไป"
เย่เชินหลินส่ายหัว "จางเฟิงอี้มีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำ" เขามองไปที่นาฬิกา เขาเลิกคิ้วและยิ้ม "ทำไมคราวนี้ถึงยอมนั่งบนร่างกายของฉันอีกครั้งล่ะ?"
เซี่ยชีหรั่นหน้าแดง พึมพำ "ไม่ใช่ซะหน่อย เพราะข่าวของคุณทำฉันตกใจหรอก"
เย่เชินหลินขับรถพาเซี่ยชีหรั่นตรงไปที่ร้านแฟชั่นระดับไฮเอนด์ พนักงานต่างพากันมาล้อมรอบเขา เย่เชินหลินคว้าข้อมือของเซี่ยชีหรั่นและไปที่บริเวณเสื้อผ้าของผู้ชาย เอ่ยสั้นๆและกระชับว่า "เลือกมา"
เซี่ยชีหรั่นเลือกอย่างระมัดระวังก่อนขะเลือกสูทและเนคไทแล้วส่งให้เย่เชินหลิน: "ชุดนี้มีขนาด xxx มันน่าจะเหมาะกับคุณ"