ตอนที่ 1229สาวใช้ของคุณชายเย่1133

ตอนที่ 1229 สาวใช้ของคุณเย่1133

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ประตูมองไปที่เซี่ยชีหรั่นพร้อมพูดว่า "คุณเป็นใครครับ!"

เซี่ยชีหรั่นรีบพูดว่า "พวกคุณอย่าเพิ่งเข้าใจฉันผิดค่ะ ฉันไม่ได้ป่วยทางจิต ฉันเพียงแค่ถูกคนจับเข้าไป"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมองเซี่ยชีหรั่นอย่างสงสัย และขยิบตาให้คนข้างๆ เขา เมื่อเดินไปด้านข้าง เซี่ยชีหรั่นก็ได้ยินอย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายติดต่อกับโรงพยาบาลจิตเวชให้มาควบคุมตัวเธอ

ด้วยรอยยิ้มอันแสนหวาน เซี่ยชีหรั่นใช้จังหวะที่อีกฝ่ายกำลังตกตะลึงแทรกร่างเพรียวบางเข้าไปด้านใน และวิ่งไปที่ห้องโถงที่มีผู้คนมากมาย

"จับเธอ!" เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวิ่งไล่ตามเธอ

การบุกรุกอย่างกะทันหันของเซี่ยชีหรั่นทำให้พื้นที่นั้นตกอยู่ในความเงียบ หน้าตาที่เป็นที่รู้จักของเซี่ยชีหรั่นอยู่ที่นี่แล้ว แต่ในเวลานี้ เซี่ยชีหรั่นที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงกลับไม่มีใครจำได้ ไม่มีใครมองออกได้ว่านี่คือนักออกแบบชื่อดังที่มีชื่อเสียงทั้งในอิตาลีและในจีน

เสียงของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่ใกล้มาก มีมือหนึ่งเอื้อมไปที่ไหล่ของเซี่ยชีหรั่นจากด้านหลัง เซี่ยชีหรั่นพยายามหลบในทันที และเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากข้างหลังเธอ "ชีหรั่น! เกิดอะไรขึ้นกับคุณ! คุณไม่ได้มาทำงานหลายวันแล้ว!"

เซี่ยชีหรั่นหันหน้ามาด้วยความประหลาดใจ "ruiki!"

ในสุสานที่มืดมิด ยังมีอีกาส่งเสียงร้องเป็นระยะๆ ทั้งสองข้างของทางของถนนแคบ รถสีดำคันหนึ่งกำลังขับไปบนถนนที่ขรุขระ แสงสีเหลืองกระทบใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นตามหน้าต่างกระจก ทำให้เกิดเงาจางๆ

โยวเล่อขับรถพลางขมวดคิ้วไป ในใจเธอเอาแต่คิดถึงคำพูดของถงจืงจืง "ถ้าขวดยาแก้การสะกดจิตที่เธอให้มานั้นเป็นของปลอม เธอก็ไม่มีข้อต่อรองเพื่อแบล็กเมล์เย่เชินหลิน วันนี้เธอจะต้องพิสูจน์ให้ได้"

เมื่อหยุดอยู่ในสถานที่ที่คุ้นเคย โยวเล่อลงจากรถ และมองไปที่ผู้หญิงบนหลุมฝังศพที่กำลังยิ้มและมองเธอ "แม่คะ หนูมาหาแม่แล้ว"

โยวเล่อลูบบนภาพของผู้หญิงคนนั้น และพูดเบาๆ "แม่คะ มันแย่มากเลยเมื่อไม่มีเงิน หลังจากที่แม่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์และจากไป หนูก็ไม่สามารถเรียนสาขาออกแบบที่หนูชอบได้อีก ญาติของพวกเราต่างก็ไม่เต็มใจที่จะรับเลี้ยงหนู"

โชคดีที่มีผู้หญิงคนหนึ่ง เธอต้องการหนีจากผู้ชายคนหนึ่ง จึงยื่นข้อเสนอขอเปลี่ยนตัวตนกับหนู แม่คิดว่าเธอโง่แค่ไหน เธอเป็นลูกสาวของเจ้าของเกาะ ทั้งๆ ที่เธอเป็นคนร่ำรวย แต่เธอก็เต็มใจที่จะเปลี่ยนตัวตนกับหนู เพียงเพื่อหลีกเลี่ยงผู้ชายที่ชื่อ KIKI "

โยวเล่อพูดพล่าม และมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นอย่างลึกซึ้ง ยื่นมือออกมาและค่อยๆ ยกรูปปั้นของผู้หญิงคนนั้นออก

ใต้รูปปั้นมีหลุมอยู่ และในหลุมนั้นมีขวดไม้ขนาดเท่าหัวแม่มือวางอยู่ โยวเล่อหยิบมันออกมาและตรวจดูอย่างระมัดระวัง

"ลูกสาว! เธอฉีกรูปภาพของแม่ แม่เจ็บปวดรู้ไหม!" เสียงที่เยือกเย็นดังขึ้นจากด้านหลัง

"อ๊ะ! ใครกัน!" โยวเล่อตกใจล้มลงกับพื้น และคลานไปด้านข้าง

"ฮ่าๆๆ ! น่าตลกสิ้นดี!" ถงจืงจืงหัวเราะขึ้นข้างๆ พร้อมกับตีไปที่ลำต้นไม้แห้งไม่หยุด!

โยวเล่อลุกขึ้นอย่างเด็ดเดี่ยว โยนรองเท้าส้นสูงที่หักทิ้งแล้วพูดอย่างเย็นชา "เธอมาทำอะไรที่นี่?" จากนั้นดูเหมือนว่าเธอจะคิดอะไรบางอย่างออกและพูดว่า "ยาแก้ขวดนี้เป็นของจริง!"

ถงกายกายยักไหล่ "เป็นของจริงสิ ฉันไม่คิดเลยว่าในตอนแรกสิ่งนี้จะมีประโยชน์ ก็เลยให้มันกับเธอ ตอนแรกคิดว่าเธอจะซ่อนมันไว้ใต้สุสาน ไม่คิดเลยว่าเธอจะวางมันไว้ที่นั่น ให้ฉันหาได้ง่ายๆ"

โยวเล่อคว้าขวดไว้ในมือ แล้วพูดเบาๆ ว่า "เธอคิดว่าจะชนะฉันเหรอ?"

ถงจืงจืงยักไหล่ ชักปืนออกจากเอวของเธอและยิ้มให้โยวเล่อ ก่อนจะพูดว่า "ฉันคิดว่าฉันสามารถเอาชนะเธอได้แน่"

โยวเล่อจับขวดไว้แน่น มองไปรอบๆ เพื่อหาที่หลบหนี ในขณะที่คิดหาเรื่องคุยไปด้วย "ฉันคิดว่าเธอบ้าไปแล้วจริงๆ"

ถงจืงจืงยิ้มและพูดว่า "ใช่ ฉันแค่อยากเห็นว่าเธอจะใช้ตัวตนของฉันไปชอบคนแบบไหน แต่ก็พบว่าตาเธอก็มีแววเหมือนกัน เอาเถอะ รีบส่งของให้ฉันเร็วๆ ก่อนที่ฉันจะจัดการเธอ"

ทันใดนั้นโยวเล่อก็มีท่าทางแปลกๆ ปืนสีดำชี้ไปที่ศีรษะถงจืงจืงและเสียงทุ้มต่ำดังขึ้น "จืงจืง ระวังผมจะจัดการคุณขั้นเด็ดคาด"

"เชินหลิน!" ถงจืงจืงอุทานอย่างตกใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

จางเฟิงอี้หันปืนใส่โยวเล่อและ ถงจืงจืง เย่เชินหลินยืนอยู่ตรงหน้าถงจืงจืงด้วยความเย็นชาภายใต้ฟ้ามืดครึ้ม เลิกคิ้วและพูดว่า "คุณรู้ไหมว่าทำไมผมถึงห้ามไม่ให้คุณเรียกชื่อของเซี่ยชีหรั่น?"

"ไม่ใช่เพราะคุณผิดหวังในตัวเธอเหรอ" ถงจืงจืงขมวดคิ้ว

เย่เชินหลินยิ้มเบาๆ และยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพูดอย่างดุเดือดว่า "เพราะแม้แต่ชื่อของผู้หญิงที่ผมรักที่คุณพูดออกมา ก็ถือว่าเป็นการสบประมาททั้งสิ้น"

"จะเป็นไปได้อย่างไร ทั้งๆ ที่..คุณ" ถงจืงจืงสับสนจนพูดไม่ออก

เย่เชินหลินม้วนผมถงจืงจืงที่ร่วงลงมาที่ข้างแก้มของเธอ และพูดด้วยรอยยิ้ม "คุณอยากจะพูดว่า ทำไมผมถึงปฏิบัติกับคุณอย่างดี ทำไมผมถึงช่วยแต่คุณไม่ช่วยเธอตั้งหลายครั้ง ทำไมผมถึงปกป้องคุณ ทั้งๆ ที่คุณเจตนาปล่อยข้อมูลออกไป อย่างนั้นใช่ไหม?"

ถงจืงจืงพูดไม่ออก ที่เธอบอกเรื่องให้กับโยวเล่ออย่างไม่ปิดบัง ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเย่เชินหลินไม่ถือโทษโกรธที่เธอขายความลับของบริษัท แต่เธอไม่คิดว่าเย่เชินหลินจะยอมสูญเสียเงินหลายร้อยล้านหยวนเพียงเพื่อให้เธอตายใจ "ยอมสูญเสียเงินตั้งหลายร้อยล้านหยวน คุณเป็นคนใจกว้างจริงๆ นะคะ"

เย่เชินหลินเริ่มเดินไปทางโยวเล่อ จ้องมองขวดไม้ในมือของโยวเล่อ และพูดเบาๆ "ระหว่างเงินกับเธอ ผมเลือกเธออยู่แล้ว ทั้งหมดนี้ก็เพื่อปูทางให้เธอ"