ตอนที่ 1233 สาวใช้ของคุณชายเย่1127

ตอนที่ 1233 สาวใช้ของคุณชายเย่1127

วันรุ่งขึ้น ซือซือกับเซี่ยชีหรั่นถูกบังคับให้เปลี่ยนไปสวมใส่เสื้อผ้าที่หรูหรา ชุดกระโปรงยาวลากพื้นสีขาว เป็นชุดกระโปรงผ้าลูกไม้ที่พับทบเป็นชั้นๆ

ทั้ง 2 ถูกพามาที่อาคารโอ่โถงขนาดใหญ่หลังหนึ่ง เซี่ยชีหรั่นกับซือซือรู้สึกตื่นตะลึงเป็นอย่างมาก ที่มีสถาปัตยกรรมที่หรูหราขนาดนี้อยู่ในโลกใบนี้

“สวัสดีตอนเช้า สาวสวย” ชายที่นั่งอยู่บนสุดยิ้มอ่อน แม้ว่าหน้าตาจะไม่หล่อเหลา แต่ก็มีออร่าไม่น้อย

“รีบปล่อยพวกฉันไปซะ ทำแบบนี้มันผิดกฎหมายนะ”ซือซือมองชายผู้นั้นที่กำลังคำรามด้วยความโกรธ รับรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเย้ยหยันตนอยู่ ซือซือก็ค่อย ๆ ก้มศีรษะลง

“สถานที่แห่งนี้ไม่ได้มีการระบุตำแหน่ง ถ้าหากผมไม่อยากให้พวกคุณจากไป พวกคุณก็จะไปไหนไม่ได้ตลอดไป ผมขอแนะนำตัวก่อนก็แล้ว พวกคุณสามารถเรียกผมว่าDasaสายตาของDasaเคลื่อนย้ายไปมาบริเวณใบหน้าของซือซือกับเซียชีหรั่น

“ถ้างั้นคุณอยากจะให้พวกเราทำอะไร？”เซี่ยชีหรั่นที่อยู่ด้านข้างปะทะสายตากับDasa โดยตรง พลางพูดขึ้นอย่างราบเรียบ

Dasaยักไหล่：“ง่ายมาก ผมอยากจะให้พวกคุณทั้ง 2 คนอยู่ที่นี่เพื่อเป็นสนมของผม”ซือซือยิ้มอย่างเย็นชา：“คุณคิดว่านี่คือยุคสังคมศักดินาเหรอ เป็นสนมเหรอ น่าขำที่สุด！”

Dasaไม่พูดไม่จา ร่างเกือบ 2 เมตรลุกขึ้นมายืนอยู่เบื้องหน้าของซือซือ มือขนาดมหึมาบีบที่ลำคอเปราะบางของซือซือ：“อย่าคิดที่จะต่อต้านผม ไม่งั้นอีก1วินาทีต่อมาหัวกับลำตัวของคุณอาจจะเชื่อมต่อไม่ได้อีกเลย”

เซี่ยชีหรั่นเขยิบออกมาด้านหน้าแกะมือของDasaออกเพื่อช่วยซือซือ แต่กลับถูกมืออีกข้างหนึ่งของDasaจับไว้ที่ลำคอ “Dasa！อย่าใช้ความโกรธจัดการปัญหา”

ชายที่เฝ้าดูทั้ง 2 มาตลอดเอ่ยปากขึ้นDasaมองดูชายผู้นั้นด้วยความประหลาดใจ：“Mayaในเมื่อคุณพูดแบบนี้ งั้นผมก็จะเชื่อฟังคุณก็แล้วกัน”

Dasaปล่อยเซี่ยชีหรั่นกับซือซือลงที่พื้นหัวเราะพลางพูดขึ้นว่า：“ให้พวกหล่อนไปเป็นคนใช้สัก 2 วัน จะได้สัมผัสถึงความแตกต่างของการเป็นคนใช้กับการเป็นสนม”

เธอเปลี่ยนชุดที่หรูหราสวยงามและประณีตออกเป็นชุดของสาวใช้แทน เซี่ยชีหรั่นรับถังน้ำและผ้าขี้ริ้วจากชายที่ยื่นให้อย่างเงียบ ๆ อยู่ที่นี่จะต้องมีชีวิตอยู่ให้ได้ ก่อนที่จะคิดหนี

ซือซือสะบัดผ้าขี้ริ้วที่Mayaยื่นให้พลางบ่นขึ้นว่า：“ฉันเป็นใคร ทำไมฉันจะต้องทำงานพวกนี้ด้วย”

Mayaที่อยู่ข้าง ๆ พูดขึ้นอย่างราบเรียบว่า：“ผมไม่รับประกันหรอกนะว่าผมช่วยพวกคุณได้ครั้งหนึ่งแล้วจะช่วยพวกคุณเป็นครั้งที่2 ได้ ทางที่ดีตอนนี้พวกคุณเชื่อฟังเถอะ”

เมื่อเห็นสีหน้าข่มขู่ของMaya ซือซือทำได้เพียงหยิบผ้าขี้ริ้วที่ตนสะบัดทิ้งขึ้นมาและนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นกับเซี่ยชีหรั่น

“เฮ้ ก็แค่คนรับใช้ จะตั้งใจทำไปทำไมกัน！” ซือซือเช็ดพื้นอย่างลวก ๆ 2 ครั้ง และมองดูเซี่ยชีหรั่นที่ตั้งใจเช็ดพื้นด้วยความไม่พอใจ

เซี่ยชีหรั่นเช็ดพื้นอย่างละเอียด：“ไม่ว่าจะเป็นยังไง เมื่อได้ทำแล้วก็ต้องทำอย่างตั้งใจ”

“เธอ ไปพักผ่อนที่บริเวณด้านนอกของประตูได้”จู่ ๆ Mayaก็พูดกับซือซือ ซือซืองุนงงครู่หนึ่งแต่ในใจยิ้ม ในเมื่อMayaอยากจะทำอะไร ตนก็จะสนับสนุนเขา เซี่ยชีหรั่นที่เคยผ่านมือชาย ดูซิว่าเย่เชินหลินยังจะชอบอีกไหม？

“พระราชวังกว้างใหญ่ เช็ดยังไงก็เช็ดไม่เสร็จหรอก” Mayaคุกเข่าลงจ้องมองเซี่ยชีหรั่นที่มือยังคงทำงานเป็นระวิง เซี่ยชีหรั่นตอบกลับอย่างเรียบเฉยว่า：“ดังนั้น？”

Mayaลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดขึ้นว่า：“พรุ่งนี้จะมีคณะทูตมาที่นี่ ที่จริงแล้วราชวงศ์สวิสเซอร์แลนด์รู้การดำรงอยู่ของพวกเรา เพียงแต่ว่าในทุกปีพวกเราส่งเครื่องบรรณาการเป็นจิวเวลรี่จำนวนมาก พวกเขาก็เลยทำเป็นปิดหูปิดตา”

เซี่ยชีหรั่นฟังอย่างเงียบ ๆ ไม่พูดไม่จาMayaนิ่งครู่หนึ่ง พลางพูดต่อว่า：“เมื่อถึงเวลานั้นผมจะช่วยพูดกับคณะทูตกลุ่มทางการทูตแห่งสวิสเซอร์แลนด์ให้ แล้วเธอก็ไปกับพวกเขาก็แล้วกัน”

“ทำไมถึงช่วยพวกเรา？”ในที่สุดเซี่ยชีหรั่นก็มองไปที่Maya

Mayaยิ้มพลางส่ายหัว：“ช่วยเธอ ไม่ได้ช่วยพวกเธอDasaอารมณ์ไม่ค่อยดี ผมคิดว่าเพื่อนของคุณน่าจะปรับตัวได้เป็นอย่างดี”

เซี่ยชีหรั่นก้มหน้าก้มตาเช็ดพื้นต่อ：“ในเมื่อเพื่อนของฉันไปจากที่นี่ไม่ได้ ถ้างั้นฉันก็จะไม่ไปไหน！”

“เพื่อนของเธอ？เธอรู้ไหมว่าหล่อนทำอะไรไว้！”Mayaพูดขึ้นด้วยเสียงสูงอย่างประหลาดใจ

เซี่ยชีหรั่นวางผ้าขี้ริ้วลง ลุกขึ้นเผชิญหน้ากับชายที่สูงกว่าตนเกือบเท่าตัว“อยู่ต่างบ้านต่างเมือง คนจีนทุกคนล้วนเป็นเพื่อนกัน ไม่ว่าหล่อนจะทำอะไรไว้ก็ตาม”

เมื่อMayaเห็นแววตาที่เด็ดเดี่ยวของเซี่ยชีหรั่น จึงพูดขึ้นอย่างเกรี้ยวกราดว่า：“แล้วแต่คุณก็แล้วกัน！”เขาเตะถังน้ำของเซี่ยชีหรั่นล้มลง Mayaมองดูน้ำที่นองเต็มพื้นก็อดสงสารไม่ได้ แต่ว่าก็ยอมเสียหน้าไม่ได้เช่นกัน จึงจากไปด้วยความคับแค้น

วันรุ่งขึ้น เซี่ยชีหรั่นกับซือซือก็เปลี่ยนมาใส่ชุดที่สวยประณีต Dasaนั่งยิ้มพลางมองไปที่เขาทั้ง 2 คน：“ถ้าหากตอนนี้พวกเธอทั้ง2 รับปาก อีกสักพักหนึ่งพวกเธอก็จะสามารถเข้าไปอยู่ในห้องใหญ่ได้แล้ว แล้วถ้าไม่รับปาก อีกสักพักก็ต้องไปเช็ดพื้นต่อแล้วล่ะ”

เซี่ยชีหรั่นหันกลับไปอย่างเงียบ ๆ ซือซือคว้าเซี่ยชีหรั่นไว้พลางพูดขึ้นด้วยเสียงต่ำว่า：“ฉันไม่อยากทำงานของคนชั้นล่างอีกต่อไปแล้ว！”

ดวงตาของDasaฉายประกายเย้ยหยัน เลิกคิ้วขึ้นพลางพูดขึ้นว่า：“ถ้างั้นความหมายของพวกเธอก็คือเต็มใจที่จะเป็นสนมของฉันแล้วงั้นสิ？”

“เต็มใจ / ไม่เต็มใจ！”ซือซือและเซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นพร้อมกัน