ตอนที่ 1236สาวใช้ของคุณชายเย่1130

ตอนที่ 1236สาวใช้ของคุณชายเย่1130

สีหน้าของหลินเจี๋ยมองไปที่ซือซือด้วยสายตาแปลก ๆ ในใจเกิดความสงสัยมากขึ้นเรื่อย ๆ

หลังจากกลับประเทศ เซี่ยชีหรั่นแทบจะถูกเย่เชินหลินให้อยู่แต่ในบ้าน ทุกวันในตอนเช้าตรู่เซี่ยชีหรั่น ขณะที่เซี่ยชีหรั่นตื่นนอน เย่เชินหลินก็ออกจากบ้านแล้ว พ่อบ้านก็ดูแลอย่างเข้มงวด

ในความมืด เย่เชินหลินก็กลับมายังคฤหาสน์ตระกูลเย่อย่างเหน็ดเหนื่อย ผู้หญิงที่อยู่บนโซฟากำลังใช้ผ่ามือกุมที่แก้มหลับอยู่

เย่เชินหลินรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นกำลังรอเขาอยู่ จึงเขยิบเข้าไปหอมผู้หญิงที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของสบู่เบา ๆ จู่ ๆ แขนก็ถูกคว้าไว้：“เย่เชินหลินฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ！”

เย่เชินหลินยกคิ้วขึ้น กลับมานั่งที่โซฟา นิ้วมือลูบไล้เส้นผมสีดำยาวนุ่มสลวยสีดำของเซี่ยชีหรั่น เซี่ยชีหรั่นรับรู้ได้ถึงการกดขี่ของชายที่อยู่ข้างๆ สูดหายใจเข้าลึกเฮือกหนึ่งพลางพูดขึ้นอย่างตั้งใจว่า：“ฉันก็มีงานเหมือนกัน ฉันไม่อยากถูกกักขังอยู่ที่นี่ทุกวัน ฉันรู้ว่าหลายวันมานี้คุณกำลังหลบหน้าฉันอยู่”

สีหน้าของเย่เชินหลินขรึมลง เขารู้ว่าไม่ช้าก็เร็วเซี่ยชีหรั่นจะต้องต่อต้าน ตอนนี้ผู้หญิงคนนี้เริ่มมีความคิดเป็นของตนเอง เขาจูงมือเซี่ยชีหรั่นพลางใช้เสียงต่ำพูดขึ้นว่า：“ผมมีอะไรบางอย่างจะให้คุณดู”

เซี่ยชีหรั่นตามเย่เชินหลินมาขึ้นลิฟต์เพื่อมายังห้องใต้หลังคาที่สูงที่สุดของคฤหาสน์ตระกูลเย่ ห้องนั้นเป็นห้องรูปร่างเหมือนหลังคาเต่า เซี่ยชีหรั่นยังไม่เคยมาที่นี่

เมื่อผลักประตูออกไป เย่เชินหลินก็จูงมือเซี่ยชีหรั่นเข้าไปในห้อง เซี่ยชีหรั่นรู้สึกตกใจกับเครื่องมือตรวจตราที่ละเอียดถี่ถ้วนภายในห้องเป็นอย่างมาก เย่เชินหลินให้เซี่ยชีหรั่นมองไปยังกล้องส่องทางไกลขนาดใหญ่ที่วางอยู่ด้านหน้าของหน้าต่าง

“มา คุณมาดูสถานการณ์ของตระกูลเย่ในหลายวันที่ผ่านมา”เย่เชินหลินโอบเซี่ยชีหรั่นอยู่ด้านหลัง นิ้วมือควบคุมกล้องส่องทางไกล ค่อย ๆ เคลื่อนย้ายไปทางทิศเหนือ：“ทิศเหนือ มีคน2คนที่คอยรักษาความปลอดภัยให้กับคฤหาสน์ตระกูลเย่ วันก่อนมีคนคิดจะลักลอบเข้ามา”

และหันกล้องไปอีกด้านหนึ่ง“นั้นคือทิศใต้ เป็นทิศที่เป็นจุดอ่อนที่สุดของคฤหาสน์ตระกูลเย่ บริเวณนี้มีบอดี้การ์ด 4 คนที่คอยดูแลรักษาความปลอดภัย”

เซี่ยชีหรั่นตกใจจนไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกมา จากนั้นเย่เชินหลินก็หันกล้องส่องทางไกลไปยังทิศเหนือ：“นี่คือประตูให้ของคฤหาสน์ตระกูลเย่ นอกจากบอดี้การ์ดทั้ง 4 คนที่คุณเห็นแล้ว ยังมีบอดี้การ์ดอีก 3 คนที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืด”

เย่เชินหลินปล่อยมือเซี่ยชีหรั่น พลางบีบสันจมูกด้วยความเหน็ดเหนื่อย：“ชีหรั่น แม้ว่าจะส่งคนมาคุ้มกันมากมายขนาดนี้ แต่ผมก็ยังคงเป็นห่วงความปลอดภัยของคุณ ถ้าคุณออกไป แล้วผมจะปกป้องคุณยังไง”

เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นเบา ๆ ว่า：“ที่แท้คนพวกนั้นก็ต้องการทำร้ายฉันใช่ไหมคะ？”

เย่เชินหลินส่ายศีรษะ“ไม่ใช้คุณทั้งหมดหรอก ช่วงนี้ก็เกิดเรื่องแปลก ๆ กับบริษัทเย่ซื่อเหมือนกัน การประกวดราคาของสินค้าทั้งหมดถูกคนแย่งชิง จากนั้นก็ยกเลิกอย่างรวดเร็ว”

เซี่ยชีหรั่นเขยิบเข้าใกล้เย่เชินหลิน เธอถูกเย่เชินหลินโอบไว้ในอ้อมกอด เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นเบา ๆ ว่า：“ทุกวันที่ไปทำงานฉันจะอยู่แต่ในออฟฟิศ พอเลิกงานก็จะรีบกลับบ้านทันที นะคะ”

เย่เชินหลินสูดหายใจลึกหนึ่งเฮือก ไม่พูดอะไรออกมา เซี่ยชีหรั่นดึงแขนเสื้อของเย่เชินหลินไปมา แววตาอ้อนวอน

เย่เชินหลินจูบเซี่ยชีหรั่นอย่างแรง แรงของมือราวกับต้องการจะกลืนกินเธอ ：“หากไม่ได้รับการอนุญาตจากผม ห้ามออกห่างจากสายตาของผมเด็ดขาด แล้วก็ต้องรอผมไปทำงานและเลิกงานพร้อมผมด้วย！”

เซี่ยชีหรั่นมองดูแววตาที่ความกังวลยังไม่จางหายไปของชายที่อยู่ตรงหน้า จึงเข้าไปกอดเย่เชินหลิน1ที：“ขอบคุณมากนะคะ ขอบคุณที่คุณทำทุกอย่างเพื่อฉัน”

วันถัดมา เซี่ยชีหรั่นตามเย่เชินหลินออกไปข้างนอกด้วยความดีอกดีใจ เมื่อเห็นเย่เชินหลินขับรถโรลส์-รอยซ์อย่างเรียบเฉย ด้านหลังและด้านหน้ายังมีรถโรลส์-รอยซ์รุ่นเดียวกันขนาบทั้ง 2 ข้าง

เมื่อรถขับมาได้ครึ่งทาง เย่เชินหลินก็จอดรถ จากนั้นเขากับเซี่ยชีหรั่นก็เปลี่ยนไปขึ้นรถอีกคัน จากนั้นถึงใช้เส้นทางเดินทางไปยังบริษัทอีกครั้ง

เมื่อถึงอ๊อฟฟิตของเซี่ยชีหรั่น เย่เชินหลินก็คว้าเซี่ยชีหรั่นไว้แน่น：“ย้ายไปทำงานที่ห้องทำงานผมเถอะ！”

เซี่ยชีหรั่นโอบกอดเย่เชินหลินอย่างเอาใจ：“ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะอยู่แต่ในห้องทำงานของฉัน จะเชื่อฟังไม่ไปไหนทั้งนั้นนะคะ！”

ภายในห้องทำงาน จางเฟิงอี้ยืนรายงานให้กับเย่เชินหลินเล่มแล้วเล่มเล่า“ตั้งแต่ต้นปีกระทั่งตอนนี้มีบริษัทที่ทำความร่วมมือกับพวกเขากว่า 300 แห่ง หลังจากที่ผมตรวจสอบแล้วพบว่า มีบริษัทหนึ่งดูแปลก ๆ”

เย่เชินหลินหยิบรายงานประจำปีขึ้นมาดู：“อีเมล。”

จางเฟิงอี้พยักหน้า：“ในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ เงินทุนของบริษัทไหลเวียนมากเป็นพิเศษ อีกทั้งยังมีอีกปัญหาหนึ่งก็คือ เงินทุนของพวกเขาทั้งหมดไหลเวียนในธนาคารสวิตเซอร์แลนด์ธนาคารสวิสเซอร์แลนด์อีกทั้งผมยังได้ตรวจสอบผู้ถือหุ้นของพวกเขาพบว่าคนที่น่าสงสัยไม่ใช่คนที่กุมอำนาจ”

เย่เชินหลินเคาะนิ้วบนโต๊ะ：“จับตาดูบริษัทของพวกเขา ตรวจสอบดูซิว่า ช่วงนี้มีความเคลื่อนไหวอะไรไหม แล้วยังมีกลุ่มคนกลุ่มนั้นที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาด้วย”

จางเฟิงอี้วางการ์ดเชิญใบหนึ่งไว้ด้านหน้าของเย่เชินหลินพลางพูดขึ้นว่า：“ตอนนี้มีโอกาสหนึ่ง บริษัทนี้กำลังจะจัดงานเลี้ยงให้กับบริษัท！อยากจะเชิญท่านกับนายหญิงไปร่วมงานวันเปิดกิจการ！วันจัดงานอีก3 วัน”

หลังจากเลิกงาน เซี่ยชีหรั่นรอเย่เชินหลินที่หน้าประตูอย่างเชื่อฟัง ไม่ไกลนักก็มีชายที่ในชุดพนักงานส่งพัสดุกำลังถือกล่องที่ค่อนข้างหนักวิ่งมา

“ขอถามหน่อยครับ ใช่คุณชีหรั่นไหมครับ？”หมวกของพนักงานกดลงต่ำมาก มองเห็นแค่คาง

“อืม ฉันเอง”เซี่ยชีหรั่นพยักหน้าพลางพูดขึ้น

“เชิญเซ็นต์รับพัสดุครับ！”พนักงานส่งพัสดุหยิบปากกาออกมา

ขณะที่เซี่ยชีหรั่นกำลังรับปากกา จู่ ๆ ก็มีคนชุดดำวิ่งออกมาทุกสารทิศแล้วจับพนักงานคนนั้นกดลงที่พื้น

และเย่เชินหลินก็ปรากฏตัวขึ้นอีกด้านหนึ่ง ลมพัดเสื้อสูทสีเทา เผยความเท่อย่างเย็นชาออกจากตัวเขา “พวกคุณทำอะไรกัน！ผมเป็นแค่พนักงานส่งพัสดุก็เท่านั้นเอง！”