ตอนที่ 1244 สาวใช้ของคุณเย่ 1144

ตอนที่ 1244 สาวใช้ของคุณเย่ 1144

หลังจากวางสาย เหยนชิงเหยียนก็ถอนหายใจยาว การเจรจากับเย่เชินหลินนั้นกดดันเกินไป เย่เนี่ยนโม่มองตนเองอย่างเย็นชา ใบหน้าที่คล้ายเย่เชินหลินทำให้เหยนชิงเหยียนนึกถึงเย่เชินหลินขึ้นมา

“อย่ามองฉัน!” เหยนชิงเหยียนตะโกนขึ้นด้วยความอยากจะเอาชนะเย่เหนียนโม่อย่างควบคุมไม่ได้ แต่จู่ๆคำพูดของเย่เฉินหลินก็ดังขึ้นในความคิดและเขาก็ไม่กล้าทำอีก

“หม่ามี๊บอกว่าน้าจิ่วจิ่วอยากมีน้องสาวตัวเล็ก ๆ” เย่เหนียนโม่กล่าวอย่างกะทันหัน

เหยนชิงเหยียนตะลึงไปชั่วขณะ เมื่อนึกถึงใบหน้าที่ยิ้มแย้มของจิ่วจิ่ว ภายในหัวใจของเขาก็อ่อนยวบราวกับว่ามันจะพังทลายลง ใช่แล้ว เขาต้องการเงินก้อนนี้เพื่อให้จิ่วจิ่วและหมิงเย้า รวมถึงเด็กที่กำลังจะเกิดมามีชีวิตที่ดี!

ภายในรถ เซี่ยชีหรั่นถือกระเป๋าไว้ในมือหนึ่งอย่างรัดกุม อีกมือหนึ่งก็จับมือของเย่เชินหลินไว้แน่น สีหน้าของเย่เชินหลินไม่สู้ดีนัก

เมื่อมาถึงสวนสาธารณะริมถนน เซี่ยชีหรั่นกำลังจะลงจากรถ แต่กลับถูกเย่เชินหลินดึงกลับมา เขาจูบริมฝีปากที่ย้อมสีของเซี่ยชีหรั่นอย่างดูดดื่ม และปล่อยให้การสัมผัสระหว่างริมฝีปากนั้นทำให้จิตใจที่ว้าวุ่นของเขาสงบลง

“เนี่ยนโม่กำลังรอฉันอยู่นะ” เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นเบา ๆ เธอเอี้ยวตัวไปเปิดประตูเพื่อจะออกไป

เย่เชินหลินฟื้นความสงบก่อนหน้านี้และพูดโดยควบคุมน้ำเสียงเยือกเย็นว่า “เตรียมตัวให้ดี”

เซี่ยชีหรั่นเดินไปรอบ ๆ พร้อมกับถือกล่องหนักไว้ เธอมองไปที่ผู้คนรอบ ๆ อย่างทำอะไรไม่ถูก “พี่สาว ต้องการให้ผมช่วยไหมครับ?”เด็กชายสะพายกระเป๋านักเรียนคนหนึ่งเดินเข้ามาหาและมองไปที่เซี่ยชีหรั่นพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“เธอต้องการเงินใช่หรือเปล่า?” เซี่ยชีหรั่นถามอย่างกังวล

เด็กชายเกาหัวอย่างไม่เข้าใจ“ผมแค่มันหนักเกินไปสำหรับคุณคนเดียว ผมไม่ได้ต้องการเงินหรอก แต่จะขอเบอร์โทรศัพท์มือถือหน่อยได้ไหม?”

เซี่ยชีหรั่นยิ้มอย่างกล้ำกลืนและปฏิเสธการเข้าใกล้ของชายคนนั้น ทันใดนั้นเองโทรศัพท์ก็ดังขึ้นและมีเสียงแปลก ๆ พูดขึ้นมา : “คุณเซี่ย ดูเหมือนว่าคุณจะยังคงเป็นที่นิยมอยู่นะ”

เซี่ยชีหรั่นตอบกลับไปอย่างตึงเครียด“คุณอยู่ไหน?”

ชายคนนั้นหัวเราะอย่างประหลาด “สำหรับนิสัยของเย่เชินหลินน่ะจะไม่เรียกสิ่งต่างๆออกมาอย่างเชื่อฟังแน่ ดังนั้น ผมจึงขอชื่นชมพลซุ่มยิงบนอาคารต่างก่อนแล้วกัน”

ก่อนที่เซี่ยชีหรั่นจะพูด โทรศัพท์ก็ถูกตัดสายไป เหยนชิงเหยียนมองไปที่เย่เหนียนโม่ ความเกลียดชังพุ่งเข้ามาในดวงตาของเขา เขาประเมินหัวใจของเย่เชินหลินต่ำเกินไปและเขาไม่สามารถเอาเงินนี้ได้แล้ว มิฉะนั้นเขาจะถูกเปิดโปง!

คนกลุ่มหนึ่งรีบเข้าไปในรถบ้าน สิบสามซึ่งเป็นหัวหน้ากล่าวด้วยความเคารพกับเย่เชินหลินว่า "ทุกคนพร้อม ไม่ต้องกังวลว่าเขาจะไม่ออกมา เมื่อไหร่ที่เขาปรากฏตัวจับเขาได้ทันที"

เย่เชินหลินมองไปที่เซี่ยชีหรั่นที่อยู่ไม่ไกลและพยักหน้า พร้อมทั้งพูดด้วยใบหน้าเคร่งขรึม: "คราวนี้ต้องทำให้สำเร็จเท่านั้น ห้ามล้มเหลวเด็ดขาด"

“ครับ!” สิบสามตอบอย่างพอใจ เย่เชินหลินไม่ได้ส่งพวกเขาไปปฏิบัติภารกิจมานาน ในที่สุดก็มีภารกิจอีกครั้งหนึ่งและพลาดไม่ได้อย่างแน่นอน

เย่เชินหลินกำลังเตรียมพร้อมที่จะช่วยเหลือเย่เหนียนโม่ ในอีกด้านหนึ่ง จิ่วจิ่วที่กำลังท้องโตก็อยู่ข้างกายผู้ชายกำลังกระหยิ่มยิ้มย่อง เธอขอร้องเซี่ยชีหรั่นช่วยตามหาเจ้าของหมายเลขโทรศัพท์ จิ่วจิ่วรู้สึกประหลาดใจที่พบว่าเป็นผู้ชาย

ผมของชายคนนี้ย้อมหลายสีและเสื้อผ้าของเขาก็แปลกตา ทำไมเหยนชิงเหยียนถึงอยากใกล้ชิดกับผู้ชายแบบนี้กัน? เมื่อเห็นชายคนนั้นเดินเข้าไปในบาร์ที่มีเสียงดังจิ่วจิ่วก็รีบเดินตามไป

“ผมจะบอกคุณให้นะว่า วิธีการหาเงินที่ดีที่สุดคือการเอาเงินของคนอื่น และช่วยพวกเขาขจัดภัยพิบัติ ผมทำสำเร็จงานหนึ่งก็ได้มาหลายแสนหยวนแล้ว” ชายคนนั้นกล่าวอย่างมีชัย

“พูดมาเร็ว ๆ สิว่าคุณทำอะไร จำเป็นต้องใช้คนไหม” คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างโห่ร้อง

ชายคนนั้นยิ้มพร้อมกับกอดและจูบผู้หญิงคนหนึ่ง “ช่วยผู้ชายของคุณลักพาตัวลูกชายของคุณเย่ คนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองของเรา เขายังขอให้ผมไปซ่อนตัวอยู่ต่างประเทศ น่าขำสิ้นดี ไปอยู่ต่างประเทศจะสู้อยู่ในประเทศได้ยังไง”

ชายคนนั้นพูดคุยและหัวเราะ ใบหน้าของจิ่วจิ่วซีดเผือด ทำไมเหยนชิงเหยียนถึงทำแบบนั้น!

“บอกฉันมาสิว่า สถานที่ลักพาตัวอยู่ที่ไหน!” ทันใดนั้นจิ่วจิ่วก็ลุกขึ้น คว้าคอเสื้อชายคนนั้นขึ้นมา ท่าทางขึงขังและหน้าท้องที่ยื่นออกมาทำให้ชายคนนั้นรู้สึกหวาดกลัว และเขาก็บอกตำแหน่งทั้งหมดในคราวเดียว

รถคันแล้วคันเล่าล้อมรอบบ้านเก่าอย่างเงียบ ๆ เย่เชินหลินจับมือของเซี่ยชีหรั่นไว้แน่น หลีกเลี่ยงการวู่วามชั่วขณะแล้วกระโจนไปช่วยคนอย่างไม่คิด

แสงไฟสลัวในบ้านหลังเก่า ร่างหนึ่งเดินไปรอบ ๆ เซี่ยชีหรั่นมองไปที่ชายคนนั้นอย่างประหม่า จนกระทั่งร่างที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นที่หน้าต่าง

“เหนียนโม่!” เซี่ยชีหรั่นเรียกออกมาเบา ๆ เย่เหนียนโม่ถูกชายคนนั้นจับขึ้นมาในขณะที่กำลังสลบ

“โอเค ตอนนี้ขึ้นอยู่กับเราแล้ว” สิบสามกลั้นใจพาลูกน้องลงจากรถเพื่อเข้าใกล้บ้าน

เข้าใกล้บันไดทางเข้า สิบสามก้าวไปตามขั้นบันไดทำให้เกิดเสียง "เอี๊ยดอ๊าด" ขึ้น

คิ้วของเซี่ยชีหรั่นและเย่เชินหลินกระตุกขึ้น สิบสามหันหน้ามาและพูดอย่างเชื่องช้า: "ขอโทษนะพี่สองมักจะบอกให้ผมลดน้ำหนักเสมอ ผมควรที่จะเชื่อฟังเขา"

เย่เฉินหลินเลิกคิ้วและพูดเบา ๆ : "กลับไป ก็ทำโทษตัวเองซ่ะ"

การแต่งงานแบบไร้เรื่องเพศ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะเหงา การออกนอกกำแพงกลายเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุด การแต่งงานที่น่าเบื่อทำให้เธออดไม่ได้ที่จะนอกใจ สามีเปลี่ยนไปรักคนอื่น ทำให้แม่สามีลำบากใจ ชายหนุ่มอบอุ่นและเกรงใจ ทำให้เธอแทบจะอดใจไม่ไหว ...