ตอนที่ 1249 สาวใช้ของคุณชายเย่ 1149

ตอนที่ 1249 สาวใช้ของคุณชายเย่ 1149

“เหมือนว่าฉันจะเคยเจอคุณมาก่อนนะคะ” เซี่ยชีหรั่นมองชายหนุ่มสวมแว่นไร้กรอบที่ท่าทางสุภาพเรียบร้อยตรงหน้า

“ผมก็มักจะเห็นคุณบนนิตยสารบ่อยๆ” ชายหนุ่มหยอกเย้า ทำให้ความรู้สึกคลื่นไส้ของเซี่ยชีหรั่นดีขึ้นเล็กน้อย

“อากาศในสวนค่อนข้างจะดีกว่า ต้องการให้ผมไปเดินเล่นเป็นเพื่อนคุณหรือไม่” สายตาของชายหนุ่มมีความชื่นชมและแววทอดถอนใจโดยไม่มีการอำพราง

เซี่ยชีหรั่นส่ายหน้า “ไม่รบกวนคุณดีกว่าค่ะ ฉันไปเองก็ได้แล้ว” เห็นฝีเท้าเซี่ยชีหรั่นที่จากไปอย่างเร่งรีบแล้ว ชายหนุ่มก็ยิ้ม พึมพำว่า “จะต้องได้เจอกันอีกแน่นอน”

เย่เชินหลินคิ้วขมวดกวาดตามองผ่านฝูงชนด้วยความสงบเยือกเย็น ดูเหมือนว่าเงาร่างของเซี่ยชีหรั่นจะไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ แสงไฟมืดสลัวลงกะทันหัน พิธีกรเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า

“ลำดับต่อมาจะเป็นห้านาทีในความมืด ทุกคนมีโอกาสสามนาทีในการหาคู่ของตัวเองคนนั้น หลังจากที่แสงไฟมืดลงแล้ว ถึงแม้ว่าจะเลือกผิดก็ไม่สามารถเปลี่ยนคนได้แล้วนะครับ เวลา 5 นาทีนี้อยากจะทำอะไรล้วนได้หมด”

“เซี่ยชีหรั่นจัดอะไรขึ้นมาเนี่ย!” หลินหลิงหน้าแดงระเรื่อ ไห่ลี่หมินโอบรอบเอวของหลินหลิง เอ่ยเย้าว่า “ผมคิดว่าไม่เลวเลย”

แสงไฟสีฟ้าขยับไปมาภายในห้อง เย่เชินหลินเห็นเซี่ยชีหรั่นที่ดูเหมือนว่ากำลังมองมาที่ตัวเองยืนอยู่ไม่ไกล จึงเดินอ้อมผู้คนไปโอบหญิงสาวเข้ามาไว้ในอ้อมกอดของตัวเอง แสงไฟทั้งหมดล้วนมืดสนิท

ป่าเอ๋อร์สัมผัสได้ถึงความรู้สึกตื่นเต้นที่เย่เชินหลินอยู่ใกล้แค่เอื้อม มือของฝ่ายตรงข้ามยังคงเกาะเกี่ยวอยู่ที่เอวของตัวเอง ดูเหมือนว่าจะสามารถได้ยินเสียงลมหายใจของเย่เชินหลินด้วย

ป่าเอ๋อร์ยื่นมือที่สั่นระริกทั้งสองข้างไปโอบรอบคอเย่เชินหลิน เคลื่อนริมฝีปากเข้าไปเล็กน้อย ร่างกายสั่นเบาๆ ในที่สุดเธอก็ได้จูบผู้ชายคนนี้แล้ว

“คุณมั่นใจว่าจะทำแบบนี้แน่หรือ” เย่เชินหลินเล่นปอยผมของป่าเอ๋อร์พลางเอ่ยถามเบาๆ

ป่าเอ๋อร์มองความคิดของเย่เชินหลินไม่ออก จึงทำได้เพียงแค่ยืนนิ่งด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่ตรงนั้น เย่เชินหลินกุมมือป่าเอ๋อร์เอาไว้แล้วเคลื่อนไหว จู่ๆก็ออกแรงหมุนป่าเอ๋อร์ไปข้างๆท่ามกลางความมืด

มีเสียงด่าว่าดังขึ้นเสียงแล้วเสียงเล่าภายในความมืด แสงไฟสว่างขึ้น ป่าเอ๋อร์ไม่รู้ว่าชนเข้ากับโต๊ะได้อย่างไร เหตุการณ์ในสถานที่นี้อลหม่านเป็นอย่างมาก

หวังเฉิงมองป่าเอ๋อร์อย่างไม่สบอารมณ์ครั้งหนึ่ง ขยี้เท้าแล้วไม่สนใจลูกสาวที่ไม่ได้ความคนนี้อีก

“โอเคไหมครับ!” ชายหนุ่มที่อยู่ด้านข้างประคองป่าเอ๋อร์เงียบๆ ป่าเอ๋อร์มองชายหนุ่มคนนี้แวบหนึ่ง ภายใต้แว่นไร้กรอบนั้นคือรอยยิ้มที่สุภาพนุ่มนวล

ป่าเอ๋อร์ดึงกระดาษซับหน้ามาจากมือของชายหนุ่ม โดยไม่กล้ามองปฏิกิริยาตอบสนองของผู้คนรอบด้าน ยกกระโปรงขึ้นและพุ่งตัวออกไปจากห้อง

เซี่ยชีหรั่นนั่งอยู่บนเก้าอี้มองดวงดาวบนท้องฟ้าของรีสอร์ต เย่เชินหลินค่อยๆโค้งตัวลงเอียงหน้าไปจูบริมฝีปากของเซี่ยชีหรั่น “ไปที่ไหนมาหรือ”

เซี่ยชีหรั่นตอบอย่างรู้สึกผิดว่า “เมื่อครู่นี้รู้สึกว่าท้องไม่ค่อยสบาย ดังนั้นจึงไม่ได้เข้าไปค่ะ”

เย่เชินหลินใช้มือใหญ่ช่วยลูบให้เซี่ยชีหรั่นผ่อนคลายมากขึ้นอย่างเข้าใจ แต่จู่ๆก็ทำท่าเชื้อเชิญออกมา “ยินยอมจะเต้นรำกับผมสักเพลงหรือไม่”

แสงจันทร์สาดสองลงบนร่างของเย่เชินหลินทำให้เกิดเงายาว เซี่ยชีหรั่นยกมุมปากขึ้นเงียบๆ เย่เชินหลินโอบกอดเซี่ยชีหรั่นอย่างเบามือ เหมือนปฏิบัติต่อของล้ำค่า ไม่มีเสียงเพลง เซี่ยชีหรั่นเต้นรำไปตามการชักนำของเย่เชินหลิน

ป่าเอ๋อร์มองคนสองคนที่งดงามภายใต้แสงจันทร์แล้ว น้ำตาก็รินไหลลงมาอย่างอดไม่อยู่ ในแรกเริ่มนั้นเพียงแค่เข้าใกล้เย่เชินหลินอย่างหยิ่งยโส แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าไม่ได้รับความเป็นธรรมเข้าแล้วจริงๆ

“พวกเขาสองคนเหมาะสมกันมาก” ชายหนุ่มที่สวมแว่นไร้กรอบมองไปทางสองคนนั้นที่โอบกอดกันและกันอยู่บนสนาม พลางเอ่ยยิ้ม “ผมชื่อโยวจื๋อ”

“ฉันไม่ได้สนใจว่าคุณจะชื่ออะไร!” ป่าเอ๋อร์ปาดน้ำตา เอ่ยเหยียดหยาม

โยวจื๋อเอ่ยอย่างลึกซึ้งว่า “เย่เชินหลินไม่ชอบผู้หญิงนิสัยแบบนี้” ป่าเอ๋อร์นั้นเหมือนกับถูกเหยียบเข้าที่หางจึงผลักโยวจื๋ออย่างแรงครั้งหนึ่ง “ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะจัดการเซี่ยชีหรั่นไม่ได้!”

ท่ามกลางความฝัน จางห้านรู้สึกว่ามีคนเกาะเกี่ยวตัวเองอยู่ ทั้งยังสัมผัสได้ถึงความร้อนที่ไม่ได้เป็นของตัวเองอย่างเลือนราง จากนั้นก็ผล็อยหลับไป

“ป่าเอ๋อร์! คุณ......คุณ.......” จางห้านมองป่าเอ๋อร์ที่มีเพียงแค่ผ้าห่มห่อตัวอยู่ เผยหัวไหล่เปลือยเปล่าออกมาแล้วเอ่ยออกมาอย่างตะกุกตะกัก

นัยน์ตาของป่าเอ๋อร์รื้นน้ำตา หน่วยตาแดงระเรื่อ พลางเอ่ยว่า “เมื่อวานนี้คุณเมา บังคับลากฉันมาที่ห้องของคุณ”

จางห้านนึกถึงเมื่อวานนี้ ตัวเองดื่มเหล้าเยอะมากเพราะป่าเอ๋อร์จริงๆ เอ่ยกับป่าเอ๋อร์อย่างรู้สึกเสียใจในสิ่งที่กระทำลงไป “ทำไมคุณถึงไม่ฟาดผมให้มีสติล่ะ”

ป่าเอ๋อร์เอ่ยอย่างน้อยใจว่า “คุณตามจีบฉันมานานขนาดนี้ ฉันคิดว่า ถ้าหากว่าคบกับคุณก็ไม่เลว เพียงแต่ว่า หลังจากนี้คุณจะต้องรักและทะนุถนอมฉันอย่างดี ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ต้องฟังฉัน”

จางห้านอ้ำอึ้งรับปาก “คุณวางใจเถอะ เป็นผมที่ทำผิดต่อคุณ ผมจะรับผิดชอบแน่นอน”

“อย่างนั้นก็ดี........ฉันต้องการให้คุณทำเรื่องหนึ่ง” ป่าเอ๋อร์เขยิบเข้ามาใกล้จางห้าน เอ่ยแผนการของตัวเองเบาๆข้างหูจางห้าน