ตอนที่ 1251 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1151

ตอนที่ 1251 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1151

เย่เชินหลินโอบเซี่ยชีหรั่นอย่างไม่ใส่ใจ นัยน์ตากวาดมองสีหน้าตื่นเต้นของชายคนนั้น และเอ่ยถามอย่างไม่ไยดีว่า “ดังนั้น?”

ชายหนุ่มมองท่าทางไร้ความกระตือรือร้นของเย่เชินหลินแล้ว ก็กลืนน้ำลายและเอ่ยออกมาว่า “ขอให้ผมพาคุณชายน้อยไปฝึกที่ฐานทัพได้ไหมครับ ผมกล้ารับประกันว่า ตอนที่เขาออกมาจะกลายเป็นเทพแห่งการยิงปืนที่มีจำนวนน้อยนิดบนโลกใบนี้!”

เซี่ยชีหรั่นมองชายหนุ่มโดยไม่พูดอะไร ให้เนี่ยนโม่ไปจากข้างกายเธอนั้น เธอไม่ยอม “คุณต้องใช้เวลานานแค่ไหน” เย่เชินหลินถามเสียงเบา เซี่ยชีหรั่นคิดจะก้าวออกมาหยุดยั้ง แต่เย่เชินหลินจับเอวเธอเอาไว้แน่น

“10 ปีครับ ไม่ๆ ขอเพียงแค่ 8 ปี ทักษะการยิงปืนของเด็กคนนี้จะต้องยอดเยี่ยมมากที่สุดอย่างแน่นอน!” ชายหนุ่มเอ่ยพูด เลียมุมปากอย่างตื่นเต้น คล้ายกับว่ามองเห็นเย่เนี่ยนโม่เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเขาแล้ว

“มีทักษะการยิงปืนที่ดีแล้วจะทำอะไรได้คะ คุณผู้ชาย” เซี่ยชีหรั่นเอ่ยพูดด้วยความกระสับกระส่าย เธอเป็นกังวลว่าเย่เชินหลินจะส่งเนี่ยนโม่ไป

ชายหนุ่มเหมือนจะมองเซี่ยชีหรั่นอย่างเหยียดหยามอยู่บ้าง ในใจก็คิดว่าหญิงสาวผู้งดงามนั้นประสบการณ์น้อย แต่เบื้องหน้าก็ยังคงตอบคำถามอย่างซื่อตรงว่า “มีทักษะการยิงปืนที่ดีแล้ว ก็จะไม่มีใครสามารถทำร้ายเขาได้ครับ”

“ถ้าหากว่าเป็นเหตุผลนี้ล่ะก็ ตระกูลเย่ไม่จำเป็นต้องให้เขาพยายามสุดชีวิตเพื่อฝึกฝนหรอก” สีหน้าเย่เชินหลินมีแววซับซ้อนพาดผ่าน หันไปส่ายหน้าเล็กน้อยทางบานหน้าต่าง

ชายหนุ่มตื่นตระหนก เมื่อพบว่าศีรษะและแขนขาทั้งสี่ของตัวเองถูกแสงอินฟาเรดห้าหกเส้นล้อมเอาไว้ ขอเพียงแค่เย่เชินหลินต้องการ ลูกกระสุนเหล่านี้ก็จะเข้ามาแทนที่แสงอินฟาเรดพวกนี้!

“ขอบคุณ!” เซี่ยชีหรั่นจับมือเย่เชินหลินเอาไว้ เย่เนี่ยนโม่เป็นคนที่เธอฝากความหวังเอาไว้มากที่สุด เธอยังไม่คิดจะปล่อยให้เด็กตัวเล็กแค่นี้ไปฝึกฝน

“ถ้าหากว่าผมให้เย่เนี่ยนโม่ไป คุณก็จะจากไปด้วยใช่หรือไม่” เย่เชินหลินมองปืนที่ยิงกราดไปทั่วบนหลังคาในตอนนี้ พลางเอ่ยเรียบๆ

เซี่ยชีหรั่นคิดแล้วก็พยักหน้า “ถ้าหากว่าคุณคิดจะแยกฉันกับเย่เนี่ยนโม่ออกจากกัน อย่างนั้นฉันจะต้องพาเนี่ยนโม่หนีไปแน่นอน”

สายตาของเย่เชินหลินจ้องอยู่ที่ใบหน้าเซี่ยชีหรั่น ถามอย่างไม่ใส่ใจว่า “ถ้าอย่างนั้น เซี่ยชีหรั่น คุณคิดว่าคุณสามารถหนีพ้นไหม”

เย่เชินหลินในตอนนี้คล้ายกับว่ากำลังถกเรื่องสภาพอากาศกับเซี่ยชีหรั่นอย่างสบายอกสบายใจ แต่น้ำเสียงกลับเจือไปด้วยความไม่พอใจ! ความสำคัญของตัวเองกลับถูกจัดอยู่หลังเย่เนี่ยนโม่

เซี่ยชีหรั่นเหงื่อเย็นไหลท่วมตัวแล้ว ก็นึกถึงเหตุการณ์ที่แสงอินฟาเรด 5-6 เส้นที่เล็งมาทางชายหนุ่มคนนั้น ก็ถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อยว่า “อย่างนั้น คุณจะทำอย่างไร”

เย่เชินหลินฉีกยิ้มป่าเถื่อน เหมือนกับว่าความรักความทะนุถนอมที่มีมาก่อนหน้านี้จะกลายเป็นฟองอากาศไปหมดแล้ว “ถ้าหากว่ามีวันหนึ่งที่คุณหลบหนีไปจริงๆ ก็อย่าให้ผมจับได้ ไม่อย่างนั้นผมจะสร้างกรงขังอันงดงามแห่งหนึ่งแล้วขังคุณเอาไว้ตลอดกาล”

เย่เชินหลิน! ผู้ชายคนนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว!

ไห่โจ๋ซวนมองปืนในมือของเย่เนี่ยนโม่ด้วยความอิจฉาเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะอายุยังน้อย แต่ก็รู้ว่าสิ่งที่อยู่ภายในนัยน์ตาของคนที่สั่งสอนพวกเขา มีความรู้สึกที่เรียกว่าชมเชยพาดผ่านไป

“ฉันจะไม่แพ้ให้นายหรอก!” ไห่โจ๋ซวนจับปืนในมือ ส่ายไปมา แล้วคิดจะยิงออกไป

เย่เนี่ยนโม่ที่นั่งยองๆอยู่ด้านข้างเอ่ยถามอย่างประหลาดใจว่า “พวกเรากำลังเล่นกันอยู่ไม่ใช่หรือ”

จู่ๆก็มีซีดีแผ่นหนึ่งหล่นลงมาที่ใต้เท้าของทั้งสองคน ไห่โจ๋ซวนเอ่ยถาม เขยิบเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น “นี่คืออะไร”

เย่เนี่ยนโม่ตอบด้วยเสียงจริงจังว่า “ซีดี!”

“ฉันรู้ว่ามันคือซีดี ฉันหมายความว่าด้านในมีเนื้อหาอะไร” ไห่โจ๋ซวนเอ่ยอย่างมีโทสะ

“ด้านบนมีรูปตัวการ์ตูนอยู่ พวกเราเอาไปให้หม่ามี๊แล้วดูด้วยกันเถอะ!” เย่เนี่ยนโม่โยนปืนในมือทิ้งแล้วลุกขึ้นยืน

ไห่โจ๋ซวนคิดถึงคุณน้าที่งดงามและอ่อนโยนคนนั้นแล้ว ก็พยักหน้า “ดีเลย!”

ไม่ไกลจากที่แห่งนั้น ป่าเอ๋อร์และโยวจื๋อกำลังดูภาพเบื้องหน้าทั้งหมด เห็นเย่เนี่ยนโม่ถือแผ่นซีดีไปหาเซี่ยชีหรั่น ป่าเอ๋อร์ก็ยิ้มบางๆ พลางเอ่ยว่า “คิดไม่ถึงเลยว่า คุณจะใจร้ายกว่าฉัน ให้เด็กถือแผ่นซีดีไปให้เซี่ยชีหรั่นดู คาดว่าเธอคงได้รับความสะเทือนใจน่าดูเลย”

บนใบหน้าของโยวจื๋อไม่ได้มีความตื่นเต้นมากมายอย่างที่ป่าเอ๋อร์อยากจะเห็น เขาดันกรอบแว่นแล้วเอ่ยเรียบๆว่า “เตรียมตัว ควรจะถึงตาผมออกโรงแล้ว”

“เนี่ยนโม่ ในมือเธอถืออะไรน่ะ” ไห่ลี่หมินที่เห็นแผ่นซีดีในมือเย่เนี่ยนโม่ก็เอ่ยถามอย่างสงสัย ช่วงนี้เขาอ่อนไหวกับแผ่นซีดีมากจริงๆ

“Tom and Jerry จะไปดูด้วยกันกับคุณป้าครับ” ไห่โจ๋ซวนกอดขาไห่ลี่หมินอย่างออดอ้อน เทียบกับหลินหลิงที่เข้มงวด ตั้งแต่เด็ก ไห่โจ๋ซวนก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกับไห่ลี่หมินมากยิ่งกว่า

ไห่ลี่หมินลูบศีรษะไห่โจ๋ซวน ไม่ได้คิดอะไรมากมาย แต่ก็กำชับอย่างอ่อนโยนว่า “ตอนดูการ์ตูนไม่อนุญาตให้คุณน้าเซี่ยเอาไอติมให้พวกหนูกินแล้วนะ ใกล้จะถึงเวลากินข้าวเย็นแล้ว!”

เซี่ยชีหรั่นเสียบแผ่นวิดีโอเข้าไป ตอนเริ่มฉายก็ได้ยินเสียงหอบหายใจที่ทำให้คนหูแดง ใจเต้นเร็ว แทบจะกดปิดโทรทัศน์ตามสัญชาตญาณทันที

“หม่ามี๊ ทำไมหรือครับ” เย่เนี่ยนโม่มองเซี่ยชีหรั่นตาปริบๆ เซี่ยชีหรั่นถามอย่างจริงจังว่า “พวกลูกได้ซีดีแผ่นนี้มาจากที่ไหนจ๊ะ”

“เก็บได้ในสวนดอกไม้ครับ” เย่เนี่ยนโม่นึกว่าเซี่ยชีหรั่นกำลังตำหนิตัวเองว่าเก็บของมามั่วๆ จึงเศร้าซึมเล็กน้อย