ตอนที่ 1257 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1157

ตอนที่ 1257 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1157

ข้างนอกห้องมีเสียงแหลมสูงดังขึ้น จางห้านลากถุงดำออกมาจากใต้เตียง เซี่ยชีหรั่นมองลักษณะถุงแล้วก็คิ้วขมวด

จางห้านลากถุงออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว เซี่ยชีหรั่นตามไปเงียบๆ จนกระทั่งจางห้านเดินไปถึงบ่อเลี้ยงปลาขนาดเล็กด้านนอกรีสอร์ท และโยนถุงดำลงไปในบ่อน้ำ จางห้านยืนมองดูอยู่อย่างรอบคอบนานมาก ถึงได้ปัดมือแล้วจากไป

เซี่ยชีหรั่นเดินไปรอบบ่อน้ำอยู่นาน ถึงได้ตัดสินใจไปหาไม้พลอง ซูหวางเห็นเซี่ยชีหรั่นจากไปแล้ว ก็เดินออกมาจากในพุ่มไม้ ขยับเส้นสายไปมาแล้วก็กระโดดลงไปในบ่อน้ำ คลำหาอยู่สักพักก็ลากถุงใบนั้นขึ้นไปบนฝั่ง

เมื่อเปิดออกดู ด้านในคือแผ่นซีดีกองใหญ่กองหนึ่ง ซูหวางเผยสีหน้าเป็นอย่างที่คิดเอาไว้เลยจริงๆออกมา นอกป่ามีเสียงกิ่งไม้ถูกเหยียบดังขึ้นเล็กน้อย

ซูหวางรีบมัดปากถุงให้แน่น แต่ยังไม่ทันจะนำถุงไป เสียงก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ซูหวางจึงทำได้เพียงแค่วิ่งกลับเข้าไปในพุ่มชั่วคราว

เซี่ยชีหรั่นลากท่อนไม้ยาวท่อนหนึ่งมาถึงข้างบ่อน้ำอย่างยากลำบาก ถุงดำที่ลอยอยู่ริมบ่อน้ำทำให้เธอตะลึงค้าง

ถุงจะลอยขึ้นมาเองได้อย่างไร เซี่ยชีหรั่นที่เต็มไปด้วยความสงสัยประคองท้องเอาไว้ โค้งตัวลงไปเปิดถุงดำ ภายในถุงดำทั้งหมดล้วนเป็นแผ่นซีดีที่เหมือนจะเคยเห็นมาก่อน

เซี่ยชีหรั่นสีหน้าซีดเผือดลงช้าๆ จางห้านเป็นผู้ชายที่อยู่ในคลิปวิดีโอคนนั้น ทำไมเขาถึงต้องทำแบบนี้ด้วย พวกเขาไม่ใช่เพื่อนกันหรอกหรือ

เซี่ยชีหรั่นหยิบซีดีขึ้นมาแผ่นหนึ่ง โยนลงไปในบ่อน้ำอย่างแรง แล้วเดินโงนเงนจากไป เธอต้องการยืนยันอีกสักหน่อย

จางห้านที่อยู่ไม่ไกลมองเซี่ยชีหรั่นถือแผ่นซีดีจากไปหนึ่งแผ่น ความเจ็บปวดบนใบหน้าเซี่ยชีหรั่นทำให้เขาละอายใจมาก ผู้หญิงที่ดีขนาดนี้คนหนึ่ง!

จางห้านบุกเข้าไปในห้องป่าเอ๋อร์ด้วยโทสะ ตะโกนอย่างโมโหว่า “ทำอย่างไรดี! ตอนนี้เซี่ยชีหรั่นรู้แล้วว่าคนในคลิปวิดีโอคือผม ตอนแรกผมก็บอกแล้วว่าแบบนี้ใช้ไม่ได้”

ป่าเอ๋อร์ที่นั่งทำผมตัวเองอยู่หน้ากระจก ได้ยินแล้วก็เอ่ยถามอย่างเคร่งเครียดว่า “ยังมีอย่างอื่นอีกหรือไม่ รู้ไหมว่าฉันเป็นคนทำ”

จางห้านส่ายหน้าเศร้าๆ ป่าเอ๋อร์จึงหันกลับไปจัดการทำผมบนเก้าอี้ใหม่อย่างวางใจ จางห้านนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดสภาพ “ผมทำผิดต่อเธอ”

ป่าเอ๋อร์ยิ้ม คิดจะเขยิบเข้าไปถามจางห้าน แต่ถูกจางห้านหลบออก ป่าเอ๋อร์ใบหน้าเย็นชา จู่ๆก็เอ่ยยิ้มๆว่า “ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะแนะนำคนคนหนึ่งให้คุณรู้จัก เขาสามารถช่วยคุณได้”

มีคนคนหนึ่งเดินเข้ามาจากริมระเบียง จางห้านมองผู้ชายคนนี้อย่างระแวดระวัง “คุณเป็นใครอีก ทำไมถึงมาอยู่ในห้องของป่าเอ๋อร์”

โยวจื๋อมองจางห้านยิ้มๆ นั่งลงบนเก้าอี้ที่จางห้านนั่งอยู่อย่างสบายอารมณ์ เอ่ยช้าๆว่า “ได้ยินว่าคุณมีน้องสาวที่กำลังเรียนหนังสืออยู่คนหนึ่ง”

“คุณคิดจะทำอะไร!” จางห้านกระชากปกคอเสื้อของโยวจื๋อไปทางกำแพง แว่นของโยวจื๋อที่ตกลงบนพื้นส่งเสียงดังกังวานออกมา!

“เหอะๆ ผมคิดจะทำอะไร ผมสามารถส่งน้องสาวของคุณไปเรียนต่อที่ต่างประเทศได้ โรงเรียนชั้นหนึ่ง นับจากนี้ก็จะเดินอยู่บนจุดสูงสุดของเส้นทางอาชีพ คุณไม่รู้สินะว่า ตอนอยู่ที่โรงเรียน น้องสาวของคุณมักจะถูกเยาะเย้ย เพื่อนๆล้วนไม่ย้อมเล่นกับเธอ เพียงแค่เพราะว่าเธอซื้อเสื้อผ้าสวยๆและโทรศัพท์มือถือราคาแพงไม่ได้เท่านั้นเอง”

โยวจื๋อปล่อยให้จางห้านคว้าปกคอเสื้อตัวเอง ดึงมือของจางห้านออกเบาๆ โค้งตัวลงไปเก็บแว่นขึ้นมา ใช้เสื้อเชิ้ตบนตัวจางห้านเช็ดกรอบแว่น โยวจื๋อเอ่ยอย่างลึกซึ้งว่า “คุณส่งเธอไปเรียนโรงเรียนชั้นสูงของลูกผู้ดี คิดอยากจะให้เธอตั้งใจเรียน คุณไม่รู้ว่านอกจากการเรียนแล้ว ยังมีสิ่งล่อใจอีกมากมายที่ดึงดูดเธอ”

“คุณต้องการให้ผมทำอะไร” มือของจางห้านไม่สั่นแล้ว แต่มองไปทางโยวจื๋อด้วยสายตารังเกียจ ที่ยิ่งไปกว่านั้นก็คือใจเต้นไปกับเงื่อนไขที่โยวจื๋อเสนอออกมาเมื่อครู่นี้

นอกกระท่อมไม้ จางห้านจ้องมองเซี่ยชีหรั่นที่ยืนรออยู่ด้านนอกเขม็ง สายตาทอประกาย สำหรับผู้หญิงคนนี้ พวกเขาไม่มีความขัดแย้งใดๆต่อกัน แต่เขากลับทำร้ายเธออย่างหนัก

จางห้านอยากบอกความจริงในเรื่องนี้กับเซี่ยชีหรั่นมาก บอกว่าตัวเองเสียใจ แต่ท้ายที่สุดก็เอ่ยรวมออกมาเป็นหนึ่งประโยค “ในเมื่อคุณรู้แล้ว ก็ถือเสียว่าไม่เคยมีเพื่อนอย่างผมคนนี้ก็แล้วกัน”

เซี่ยชีหรั่นริมฝีปากสั่นระริก คำพูดอะไรก็ล้วนพูดไม่ออก ท้องเจ็บเป็นระลอก เซี่ยชีหรั่นโค้งตัวเล็กน้อยประคองท้อง

“ชีหรั่น คุณเป็นอะไรไป เจ็บท้องใช่หรือไม่!” จางห้านรีบโยนกระเป๋าในมือทิ้งไป ประคองเซี่ยชีหรั่นให้มานั่ง

หางตาจางห้านเห็นเงาคนในพุ่มไม้ ก็มีสีหน้าเย็นชาขึ้นมา สะบัดมือออกอย่างใจร้าย เอ่ยอย่างเย็นชาว่า “ขอเตือนคุณว่า หลังจากนี้อย่ามีน้ำใจหรือเป็นมิตรกับคนแปลกหน้าไปทั่วจะดีกว่า”

จางห้านเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ซูหวางพุ่งตัวออกมาดูเซี่ยชีหรั่น เมื่อเห็นท้องของเซี่ยชีหรั่นแล้ว ซูหวางก็เคร่งเครียดเสียจนเหงื่อเย็นๆไหลไม่หยุด ให้เขาไปต่อยตีทะเลาะวิวาทกับชายผู้แข็งแกร่งสิบกว่าคนนั้นทำได้ ให้เขาช่วยเหลือสตรีมีครรภ์นั้นยากมากจริงๆ หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วก็ แจ้งข่าวให้ชายหนุ่มผู้โหดเหี้ยมเย็นชาทราบ

เซี่ยชีหรั่นปาดเหงื่อมองเย่เชินหลินที่เดินเข้ามาอย่างช้าๆ เย่เชินหลินปาดเหงื่อที่ชื้นอยู่บนหน้าผากเซี่ยชีหรั่นออกอย่างอ่อนโยน หันหน้าไปมองโยวจื๋ออย่างเข้มงวด

โยวจื๋อยิ้มเฝื่อนๆ “ผมเข้าใจ ผมรับประกันความปลอดภัยของเธอ”