ตอนที่ 1298หญิงรับใช้ของคุณชายเย่1198

บทที่1298หญิงรับใช้ของคุณชายเย่1198

รถค่อยๆตามรถคันหน้าไปอย่างช้าๆ เซี่ยชีหรั่นตามไปอย่างร้อนใจ กระทั่งมาถึงทางแยกเล็กๆ ไม่รู้ว่ารถคันนั้นเลี้ยวไปทางไหน ไม่เห็นแม้แต่เงา

“รถล่ะ？”เซี่ยชีหรั่นถามขึ้นอย่างร้อนใจ

“อาจจะตามไม่ทันแล้วครับ ถนนในลอสแอนเจลิสค่อนข้างซับซ้อน”คนขับรถยักไหล่มองไปยังเซี่ยชีหรั่น เซี่ยชีหรั่นรีบหยิบกระเป๋าตังค์ขึ้นมา แล้วหยิบเงินหยวนออกมากองหนึ่ง

“ขอโทษนะคะ พอดีฉันลืมแลกเงินมา สามารถใช้เงินหยวนแทนได้ไหมคะ？”เซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นอย่างเกรงใจ

“ไม่ได้ครับ！พวกคุณนักท่องเที่ยวจีนทำไมถึงได้ไม่เป็นมิตรแบบนี้ล่ะ！”คนขับรถพูดขึ้นไม่ยอมปล่อยให้เซี่ยชีหรั่นจากไป

“คุณรีบปล่อยฉันไปนะ ฉันต้องรีบไปตามหาลูกสาวของฉันจริงๆ！”เซี่ยชีหรั่นอยากที่จะเปิดประตูออก

คนขับรถรีบล็อกประตูทันที แล้วขับรถนำเซี่ยชีหรั่นไปสถานีตำรวจ ภายในสถานีตำรวจ เซี่ยชีหรั่นนั่งกุมเข่าอย่างน่าสงสาร คนผิวดำที่อยู่ข้างๆพูดปลอบใจขึ้นว่า：“ไม่เป็นไรหรอก！คนจีน！อย่าเศร้าไปเลย ผมถูกจับมาที่นี่ก็เพราะกินข้าวไม่จ่ายเงินเหมือนกัน ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับคุณ！”

“ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับคุณที่นี่”เซี่ยชีหรั่นถอนหายใจ แต่ก็ยังคงยื่นมือออกไปจับมือกับคนผิวดำนั้น

คนผิวดำมองไปยังเซี่ยชีหรั่น และจู่ๆก็พูดขึ้นมาว่า：“หากคุณได้ออกไป คุณช่วยบอกแฟนผมหน่อยได้ไหม ผมกลัวเขาหาผมไม่เจอ”

“ถ้ารู้ว่าแฟนจะเป็นห่วง ก็ไม่ควรกินอาหารแล้วไม่จ่ายตังส์นะ！”เซี่ยชีหรั่นพูดพึมพำ คนผิวดำมองเซี่ยชีหรั่นพลางพูดขึ้นว่า：“คุณก็นั่งรถไม่จ่ายตังค์เหมือนกันไม่ใช่เหรอ อย่าคิดว่าผมไม่ได้ยินนะ！”

“เซี่ยชีหรั่น？”ตำรวจผิวขาวเดินออกมาจากในห้อง ใช้ภาษาจีนพูดด้วยสำเนียงแปลก เซี่ยชีหรั่นพยักหน้า และเข้าสู่ห้วงความคิดของตนอีกครั้ง

เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากพื้น รองเท้าสีดำคู่นั้นหยุดที่เบื้องหน้าของเซี่ยชีหรั่น เซี่ยชีหรั่นเงยหน้าขึ้นมา เย่เชินหลินมองตนด้วยสายตาเย็นชา

“ใช้พาสปอร์ต ของตนเองแลกกับของคนอื่น？”ในมือของเย่เชินหลินถือพาสปอร์ต ที่เซี่ยชีหรั่นใช้ในการขึ้นเครื่องบินพลางถามขึ้นว่า：“แล้วขึ้นเครื่องได้ยังไง？”

“ทำศัลยกรรม”เซี่ยชีหรั่นพูดพึมพำ เย่เชินหลินหัวเราะออกมาเบาๆพลางยื่นมืออกไป ไม่สนใจเลยว่าเหล็กกั้นที่สกปรกนั้นจะทำให้เสื้อสูทของตนเปื้อน

มือวางไว้บริเวณท้ายทอยแล้วดันเซี่ยชีหรั่นเบาๆเพื่อให้โน้มมาพิงตนเอง ดวงตาคู่หนึ่งสำรวจเซี่ยชีหรั่นอย่างละเอียด จู่ๆก็ยิ้มพลางพูดขึ้นว่า：“ให้ผมดูซิว่าศัลยกรรมขนาดไหน ถึงทำให้คุณกล้าขนาดนี้”

เซี่ยชีหรั่นรู้ว่าเย่เชินหลินโมโหจริงๆ จึงไม่พูดอะไรออกมา เย่เชินหลินเหลือบตามองเห็น ข้อมือของเซี่ยชีหรั่นมีรอยเขียวช้ำ น้ำเสียงก็ยิ่งเย็นชาขึ้น：“ทำไมถึงบาดเจ็บได้ล่ะ？”

“ฉันลืมพกเงินดอลล่ามา คนขับรถดึงฉัน ฉันก็เลยได้รับบาดเจ็บ”เซี่ยชีหรั่นตอบตามความจริง

เย่เชินหลินเม้มปากและกวักมือ ตำรวจผิวขาวเดินเข้ามาพร้อมกับปล่อตัวเซี่ยชีหรั่น“เพื่อนชาวจีนอย่าลืมนะ แฟนของผม！แฟนของผม！”ชายผิวดำที่อยู่ข้างๆตะโกนร้องไม่หยุด

“แฟนของคุณ？”เย่เชินหลินเลิกคิ้ว เซี่ยชีหรั่นรีบพยักหน้าก่อนที่เย่เชินหลินจะระเบิดออกมาด้วยความโมโห จากนั้นก็ลากเย่เชินหลินออกมา

และสัมผัสกับอากาศที่หนาวเย็นอีกครั้ง เซี่ยชีหรั่นก็อดไม่ได้ที่จะจามออกมา เสื้อสูทที่มีกลิ่นบุหรี่อ่อนๆปกคลุมร่างกายของเซี่ยชีหรั่น

เย่เชินหลินไม่พูดไม่จา แขนถูกดึงเบาๆ เซี่ยชีหรั่นถามขึ้นเบาๆว่า：“ทำไมไม่เห็นรถล่ะ？”

“แล้วคุณคิดว่ายังไงล่ะ？”เย่เชินหลินตอบอย่างไม่สบอารมณ์ พอลงจากรถก็รีบสอบถามคนรอบๆ พอรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นถูกจับมาสถานีตำรวจก็รีบขึ้นรถแท็กซี่

“คุณนั่งรถแท็กซี่มา？”เซี่ยชีหรั่นมองเย่เชินหลินอย่างไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นก็ยิ้มอย่างขมขื่นว่า：“พวกเราคงต้องนั่งอีกรอบแล้วล่ะ”

เย่เชินหลินยักคิ้ว แล้วเดินมายังรถเก๋งที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดกับคนในรถสองสามประโยคพร้อมกับหยิบบัตรโกลด์การ์ดขึ้นมา “ยังไม่มาอีก”เย่เชินหลินพูดขึ้นกับเซี่ยชีหรั่น

เซี่ยชีหรั่นรีบเข้าไปนั่งในรถอย่างรวดเร็ว ฮีตเตอร์ที่อยู่ในรถทำให้ภายในรถอบอุ่นขึ้นมาก “ชูฉิงกับอ้าวเสว่จะทำยังไงล่ะ？”เซี่ยชีหรั่นที่นั่งอยู่ข้างๆเบาะคนขับพูดกับเย่เชินหลิน

“เซี่ยชีหรั่น หากครั้งหาคุณหายไปแบบดื้อๆอย่างนี้อีก ผมจะไม่เกรงใจคุณแล้วนะ”มือของเย่เชินหลินที่เดิมทีวางอยู่ที่พวงมาลัยลูบไปที่ศีรษะของเซี่ยชีหรั่น แววตาของเซี่ยชีหรั่นพูดขึ้นอย่างตั้งใจ

แววตาของเย่เชินหลินจับจ้องอย่างไม่กระพริบ ทำให้เซี่ยชีหรั่นอดไม่ได้ที่จะหน้าแดง เย่เชินหลินยิ้มและเอียง

ศีรษะจูบเธอ

เย่เชินหลินจูบอย่างอ่อนโยน ต่างจากบุคลิกที่แต่เดิมจะดูนิ่งขรึมเย็นชา ท่ามกลางความรีบร้อนในการตามหา ทำให้เย่เชินหลินตกใจ ความรู้สึกโดดเดี่ยวและสิ้นหวังท่ามกลางฝูงชนจำนวนมาก ทำให้เขาต้องการการปลอบโยน

“ปื๊ด ปิ๊ด”เสียงบีบแตรดังขึ้นกระทบหู เย่เชินหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย เซี่ยชีหรั่นได้สติจึงรีบถอยไปข้างหลังเพื่อหลบจูบของเย่เชินหลินขณะที่กำลังจะผลักตัวออกมาอย่างรีบร้อน เย่เชินหลินก็นำมือที่ร้อนแรงวางลงที่เอวของเธอเรียบร้อยแล้ว

เย่เชินหลินมองป้ายทะเบียนรถจากกระจกหลังอย่างควบคุมอารมณ์ได้ เม้มปากแล้วขับรถจากไป ห้องในโรงแรมยังคงเป็นห้องในแบบของเย่เชินหลิน หรูหราอย่างหาที่เปรียบไม่ได้