ตอนที่ 1340 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1240

สิ่งที่ซือซือพูด ทำให้หลัวกุ้ยเหยาใจเต้นแรง เขาใช้ชีวิตมามากกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว จะมาตกที่นั่งลำบากตอนนี้ เป็นเรื่องที่เขารับไม่ได้

ที่โรงพยาบาล เย่เชินหลินกำลังอุ้มเย่ชูฉิงอยู่ เซี่ยชีหรั่นกำลังตั้งใส่เสื้อผ้าให้เย่ชูฉิง แม่บ้านที่อยู่ข้างๆ รับต่อไป

“เสี่ยวเชี่ย ลูกสาวเธอคนนี้ถ้าโตไป อยากทำงานในระบบก็บอกกับฉันได้ ตอนนั้นฉันอาจจะแก่แล้ว แต่เรื่องแค่นี้ฉันน่าจะยังช่วยได้อยู่”

เซี่ยชีหรั่นยิ้มแล้วกล่าวขอบคุณ อยู่ดีๆ เย่ชูฉิงก็ร้องงอแงขึ้นมา ทำเอาในห้องพากันวุ่นวายไปหมด หลัวกุ้ยเหยาอาศัยจังหวะนี้ออกจากห้องไป

ที่ห้องICU ชายหนุ่มที่มีลมหายใจแผ่วเบา หลัวกุ้ยเหยาพยายามผลักประตูเข้าไป เขาเป็นตำแหน่งถึงขนาดนี้ แล้วยังต้องมาลงมือทำเรื่องแบบนี้ด้วยเอง ช่างน่าโมโหจริงๆ ตอนแรกรู้สึกผิดที่เชื่อคำพูดของซือซือ แต่หลังจากนั้นก็ตามน้ำไป

หลัวกุ้ยเหยารีบดึงสายสายอ็อกซิเจนของชายหนุ่มออก มองชายหนุ่มที่ขมวดคิ้วด้วยความทุกข์ทรมาน “ผู้ว่าราชการหลัว รอคุณมาตั้งนานเลยนะครับ”

Bakerออกมาจากห้องน้ำ เหล่าพยาบาลพยายามเข้าไปช่วยชีวิตของชายหนุ่ม หลัวกุ้ยเหยาหลังจากตกใจ เขาส่งสายตามองBakerด้วยแววตาเรียบนิ่ง “ถือว่านายชนะ”

หลัวกุ้ยเหยาถูกตรวจสอบ เรื่องจบไปได้อีกหนึ่งขั้นตอน เซี่ยชีหรั่นและเย่เชินหลินอุ้มเย่ชูฉิงออกจากโรงพยาบาล เจอกับพี่หลี่ที่หัวมุม

เมื่อเห็นเซี่ยชีหรั่น พี่หลี่ยิ้มให้ “พวกเราก็เตรียมจะกลับบ้านแล้วเหมือนกัน”

“ขอโทษด้วย ถ้าหากพวกคุณต้องการเรื่องค่าใช้จ่ายในการรักษา พวกเราดูแลให้ได้” เซี่ยชีหรั่นรู้ว่าหลังจากที่หลัวกุ้ยเหยาถูกตรวจสอบ ค่าดำรงชีวิตของพี่หลี่ก็คงไม่เหลือแล้ว

พี่หลี่ส่ายหน้า แล้วพูดขึ้น “ตั้งแต่เกิดเรื่อง ฉันก็ไม่กลับไปมองเขาเหมือนเดิมอีกแล้ว ก่อนหน้านี้เป็นความผิดของฉัน ที่ให้สิ่งที่ดีที่สุดแก่เขา สิ่งเหล่านั้นเขากลับไม่ต้องการ ฉันคิดว่าจะกลับไปเปิดร้านขายของ แล้วใช้ชีวิตแบบนั้น”

“ฉันจำได้ว่าหลัวกุ้ยเหยานับถือศาสนาคริสต์ บอกว่าหลังจากเผาศพแล้วจะได้ไปเจอกับพระเจ้า ดูท่าครั้งนี้น่าจะทำได้แค่กินลูกปืนเท่านั้น” พี่หลี่บ่นพึมพำ

เซี่ยชีหรั่นคิดไปกับคำพูดของพี่หลี่ว่า ในเมื่อหลัวกุ้ยเหยาต้องการให้เผา แล้วทำไมเขาถึงต้องซื้อหลุมศพที่ใหญ่ขนาดนั้น?

มือถูกจับขึ้นมา เย่เชินหลินมองเซี่ยชีหรั่นด้วยความห่วงใย “ทำไมเหรอ?” เซี่ยชีหรั่นส่ายหน้า แล้วสะกดความสงสัยที่มีอยู่ลงไป

เรื่องของหลัวกุ้ยเหยาแพร่กระจายไปทั่ว อีกวันก็มีคนจากแอฟริกาออกตัวเป็นพยานว่าหลัวกุ้ยเหยาโกงเงินช่วยเหลือ เวลาไม่เท่าไหร่หลัวกุ้ยเหยาเอาเงินก้อนเหล่านั้นไปเก็บไว้ที่ไหนหมด

เย่เชินหลินวางหนังสือพิมพ์พ์ลง งานร่วมร้อยล้านหายไปชั่วพริบตา แต่ไม่ได้อยู่ในหัวของเขาอีกต่อไปแล้ว เซี่ยชีหรั่นเดินมาข้างๆ เย่เชินหลิน เธอต้องการพูดบางอย่าง แต่ก็เลือกที่จะไม่พูดออกไป

เย่เชินหลินดึงเซี่ยชีหรั่นลงมา จูบเซี่ยชีหรั่นเบาๆ ที่หน้าผากแล้วถามขึ้น “อยากจะพูดอะไรเหรอ?”

เซี่ยชีหรั่นชั่งใจอย่างพักหนึ่ง แล้วจึงพูดสิ่งที่ตัวเองคิดออกไป “เหมือนฉันรู้แล้วว่าหลัวกุ้ยเหยาเอาเงินไปซ่อนไว้ที่ไหน”

ที่หลุมศพ เย่เชินหลินมองไปรอบๆ หลุมศพที่มีขนาดใหญ่หลายร้อยตารางเมตร “ถ้าหากซ่อนไว้ที่นี่จริงๆ ถือว่าเป็นสถานที่ที่ยอดเยี่ยมไปเลย”

เซี่ยชีหรั่นพยักหน้า ทั้งสองยืนสำรวจกันอยู่ที่หน้าป้ายหลุมศพ ที่ข้างล่างป้ายหลุมศพมีตุ๊กตาเด็กสูงราวๆ หนึ่งเมตรตั้งอยู่ เซี่ยชีหรั่นตรวจสอบอย่างตั้งใจ มือของเธอลูบไปถูกที่ดวงตาของตุ๊กตานั้น แล้วมันก็ผลุบเข้าไป

“ติ๋ง” ที่ป้ายหน้าหลุมศพมีเสียงดังขึ้น เซี่ยชีหรั่นรู้สึกว่าพื้นด้านล่างเริ่มสั่น เย่เชินหลินรีบลากเซี่ยชีหรั่นออกมา ป้ายหน้าหลุมและหลุมศพแยกออกจากกัน เซี่ยชีหรั่นก้มเข้าไปสังเกต เธอตกใจกับภาพที่เห็นด้านใน

ด้านในนั้นสร้างเป็นร่องที่มีรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส ในร่องนั้นเต็มไปด้วยทองคำและเงินสด เต็มไปทั้งห้อง มีแมลงเริ่มขึ้นตามธนบัตรบางส่วนแล้วด้วยซ้ำ ราวกุบเป็นคลังสมบัติที่เคลื่อนย้ายได้

“อย่าขยับ!” ตำรวจกลุ่มหนึ่งบุกเข้ามาล้อมทั้งสองเอาไว้ ที่ห้องสอบสวน เย่เชินหลินพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันบอกแล้ว ว่าพวกเราไปเจอสัญญาซื้อขายหลุมศพของหลัวกุ้ยเหยา เลยเชื่อมโยงถึงเรื่องเงินสกปรกที่เขาเก็บไว้”

“อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น คนแรกเริ่มถูกจับ คนที่ตามมาก็หาเจอเลยเหรอ? คนรวยอย่างพวกแกชอบอ้อมค้อมอยู่เรื่อย รีบๆ สารภาพมา!” ตำรวจมาใหม่อยากจะสร้างผลงาน พูดไม่ดีกับเย่เชินหลิน

เย่เชินหลินดูนาฬิกา ผ่านไปแล้วครึ่งชั่วโมง ทนายยังอยู่ระหว่างทาง และตอนนี้ไม่รู้ว่าเซี่ยชีหรั่นจะเป็นอย่างไรบ้าง ในใจเริ่มรู้สึกร้อนรนขึ้นมา

“เดี๋ยวฉันจัดการตรงนี้เอง” Bakerเปิดประตูเข้ามา ตำรวจวันละอ่อนคนนั้นจึงพยักหน้าและเปิดประตูออกไป “ฉันได้รับรายงานมาว่าเงินของหลัวกุ้ยเหยาทั้งหมด อยู่ที่หลุมศพที่เขาซื้อเอาไว้ไม่คิดว่าจะเจอพวกนายที่นั่น และพวกนายเป็นคนเปิดหลุมศพ”

เย่เชินหลินพูดอย่างชัดเจนทีละคำ “ฉันบอกแล้วไงเป็นเพราะว่าพวกเราเจอสัญญาซื้อของเขา” Bakerถอนหายใจยาว แล้วพูดขึ้น “เซี่ยชีหรั่นก็บอกอย่างนี้ แต่ว่าฉันเชื่อพวกนาย แต่คนอื่นอาจจะไม่เชื่อพวกนาย”

“แล้วมีวิธีแก้ปัญหายังไงบ้าง?” เย่เชินหลินถาม Bakerหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดมวนหนึ่ง “ขอประกันตัวก่อนเถอะ” เดี๋ยวทนายของเย่เชินหลินใกล้จะมาถึงแล้ว บวกกับที่ไห่ลี่หมินใช้เส้นสาย กลางคืนพวกเขาทั้งสองก็ได้ปล่อยตัวกลับบ้าน