ตอนที่ 1351 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1251

“เพี๊ยะ!” หลัวหมี่เสว่จับใบหน้าของตัวเองอย่างตะลึง เซี่ยชีหรั่นคว้าจดหมายด้วยมือและพูดอย่างเย็นชาว่า : “ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไร และไม่รู้ว่าคุณเข้าใจอะไรผิด แต่นี่เป็นจดหมายของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะทำลายมัน”

“ฉันจะสู้กับคุณ!” หลัวหมี่เสว่วิ่งพุ่งเข้าไปหาเซี่ยชีหรั่น แต่โดนกอดไว้ บอดี้การ์ดหญิงที่ชอบBakerขัดขวางหลัวหมี่เสว่ไว้และเตือนว่า : “ทุกคนอยู่ในความสงบ คุณกำลังทำอะไร?”

หลัวหมี่เสว่วางมือลงและพูดทั้งน้ำตาคลอว่า : “คุณดูสิ ฉันไม่ได้หาเรื่อง แต่เธอรังแกฉัน ตบฉันไปแล้วครั้งหนึ่ง!”

บอดี้การ์ดหญิงมองหลัวหมี่เสว่แวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร เธอไม่ชอบผู้คนนี้มานานแล้ว และรวมกับที่Bakerขอให้ช่วยดูแลเซี่ยชีหรั่นอีก ตรวจสอบอย่างเร่งรีบและพูดว่า : “ฉันรู้แล้ว ถึงเวลาพักแล้ว รีบกลับไปเถอะ”

“คุณเข้าข้างเธอ!” หลัวหมี่เสว่กระทืบเท้าและมองไปที่เซี่ยชีหรั่นด้วยความโกรธก่อนจะเดินออกไป เซี่ยชีหรั่นถอนหายใจ เมื่อไหร่เรื่องนี้จะผ่านไปเสียที

ในร้านขายของชำ เย่เชินหลินยืนอยู่ตรงที่ว่างแคบๆ พี่หลี่ถอนหายใจครั้งหนึ่งและพูดว่า : “คุณไปเถอะ คุณก็รู้ว่าฉันเป็นญาติของหลัวกุ้ยเหยา ถึงฉันไม่เห็นด้วยกับวิธีการของเขา เขาทำให้สามีของฉันต้องนอนอยู่บนเตียงไปตลอดชีวิต แต่ถ้าฉันช่วยคนนอกอย่างคุณ คนอื่นเข้าจะพูดกันยังไง!”

“ฉันไม่ได้คิดว่าคุณกำลังช่วยคนนอก แต่เป็นคนที่มีคุณธรรมคนหนึ่ง” เย่เชินหลินดูออกว่าพี่หลี่ยังรู้สึกผิดรู้สึกผิดต่อเซี่ยชีหรั่นอยู่นิดหน่อย

พี่หลี่โบกมือ : “พวกเราไม่ต้องการตกลงไปในบ่อน้ำโคลนนี้จริงๆ ไม่ว่าคุณจะพูดยังไง คนบนโลกใบนี้เห็นแก่ตัวเสมอ คุณไปหาคนอื่นเถอะ”

พี่หลี่ทำท่าหนักแน่น เย่เชินหลินทำได้แค่ออกมาก่อน เพิ่งจะเดินออกจากร้านขายของชำ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ไห่ลี่หมินรีบพูดอยู่ในสายว่า : “เกิดอะไรขึ้นกับบริษัทเย่ซื่อ! ทำไมซือซือจึงกลายเป็นผู้มีอำนาจในบริษัทเย่ซื่อทั้งหมด คุณรู้ไหมระยะนี้เธอร่วมกิจกรรมต่างอย่างบ้าคลั่ง เอาตัวเองผูกติดกับคุณตลอด”

เย่เชินหลินตอบอย่างสงบนิ่ง : “แล้วแต่เธอ”

“แม้แต่บริษัทเย่ซื่อคุณก็ไม่ต้องการแล้วหรือไงกัน ชีหรั่นล่ะ!”

ไห่ลี่หมินรู้ว่าเรื่องนี้มีอะไรผิดปกติ จู่ๆ เย่เชินหลินก็ปล่อยมือจากบริษัทเย่ซื่อและยังถอนตัวออกจากโครงการ เห็นได้ชัดว่าจงใจทำอย่างนี้

เย่เชินหลินพูดถึงสาเหตุของเรื่องอย่างง่ายๆ : “ฉันรู้ว่าคุณจะต้องเป็นห่วงมากๆ แต่ตอนนี้รอดูการเปลี่ยนแปลงของบริษัทเย่ซื่อไปก่อน”

ไห่ลี่หมินยังโกรธเย่เชินหลินที่เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้แล้วยังไม่ปรึกษากับตัวเองอีก จึงพูดอย่างเย็นชาออกมาว่า : “ในสายตาคุณคงจะไม่เพื่อนคนนี้แล้วใช่ไหม ช่างเถอะ ฉันรู้แล้ว ฉันจะช่วยคุณดูบริษัทเย่ซื่อ”

เย่เชินหลินวางสาย ด้านหลังมีเสียงฝีเท้าดังตามมาอย่างเร่งรีบ พี่หลี่พูดอย่างเร่งรีบ : “เหล่าหวางกินอาหารเข้าไปเหมือนว่าจะติดที่หลอดอาหาร ตอนนี้หายใจไม่ออกแล้ว!”

เย่เชินหลินรีบวิ่งกลับเข้าไปที่ห้องเล็กๆ ในร้านขายของชำของพี่หลี่ เหล่าหวางนอนหายใจหอบอยู่บนเตียง “โทรหา 120หรือยัง? ” เย่เชินหลินอย่างเร่งรีบ

“โทรแล้ว แต่ว่าตอนนี้เป็นช่วงเวลาเลิกงานที่คนเดินทางเยอะ ฉันกว่าตอนที่พวกเขาถึงจะ...” พี่หลี่เช็ดน้ำตา

เย่เชินหลินถอดแจ็กเกตออก แบกเหล่าหวางขึ้นหลังและวิ่งออกไปด้านนอก พี่หลี่มองเย่เชินหลินอย่างตกตะลึง เธอรู้ว่าเย่เชินหลินรวยมากและไม่คิดว่าเย่เชินหลินจะช่วยตนเอง

“เอารถเข็นมา รีบไป!” เย่เชินหลินเร่งจากอีกด้าน พี่หลี่รีบตอบรับและเร่งรีบมาถึงโรงพยาบาล คุณหมอพูดอย่างชื่นชมว่า : “โชคดีที่มาทันเวลา ถ้ามาช้ากว่านี้อีก10นาทีก็ไม่ทันการแล้ว”

เย่เชินหลินพยักหน้าเตรียมจะออกมา พี่หลี่เดินออกมาจากห้องมองเย่เชินหลินสายตาซาบซึ้ง : “ขอบคุณมากจริงๆ ไม่งั้นฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง”

ก่อนหน้านี้พี่หลี่ลังเลที่จะหลีกเลี่ยงเย่เชินหลิน เพราะเกรงว่าหลังจากเย่เชินหลินช่วยเหล่าหวางแล้วจะฉวยโอกาสขอให้พวกเขาช่วยเหลือ แต่คิดไม่ถึงว่าหลังจากเย่เชินหลินส่งเสร็จแล้วก็จะกลับเลย

“ใช่แล้ว ฉันแปลกใจมาก ในเมื่อขาของผู้ป่วยคนนี้สามารถรักษาได้แท้ๆ ทำไมถึงยืดเวลาออกไปเรื่อยๆ ถ้ายังยื้อเวลาออกไปอีกอาจจะไม่ทันการ” คุณหมอถามอย่างแปลกใจ

“อะไร!รักษาได้?” พี่หลี่ตกใจจนหน้าถอดสี ตอนนั้นผู้เชี่ยวชาญที่หลัวกุ้ยเหยาเชิญมาบอกว่ารักษาไม่ได้ต้องเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิต

เย่เชินหลินขมวดคิ้ว หลัวกุ้ยเหยาจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ตัวนี้ จงใจใช้ข้ออ้างนี้จัดเตรียมห้องพักผู้ป่วยอย่างดีไว้ให้ เพื่อให้พี่หลี่พึ่งพาความช่วยเหลือจากหลัวกุ้ยเหยาและยินดีเป็นลูกน้องของหลัวกุ้ยเหยา ทั้งยังเก็บความลับให้อีก

“คนสารเลว!” พี่หลี่กัดฟันพูด ครอบครัวของเธอทั้งหมดโดนหลัวกุ้ยเหยาทำลาย

เย่เชินหลินเห็นสีหน้าโกรธจัดของพี่หลี่ คิดวางแผนใจใน ทว่าอีกด้านหนึ่ง หลัวกุ้ยเหยาถามซือซือด้วยเสียงต่ำ : “ฉันรู้ว่าคุณได้รับมันแล้ว ต่อไปก็จัดการฟอกเงินที่เหลือทั้งหมด และแบ่งครึ่งหนึ่งให้ลูกสาวฉัน”