ตอนที่ 1353 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1253

ไฟในห้องผ่าตัดดับลง เย่เชินหลินที่ยืนนิ่งเหมือนรูปปั้นเงยหน้าขึ้นมาทันที ผ้าพันแผลบนศีรษะของเซี่ยชีหรั่นพันไว้หนามาก ครอบหน้ากากออกซิเจนไว้ที่หน้าและคนดูแลกำลังเข็นออกมาจากห้องผ่าตัด

“ศีรษะกระแทกอย่างแรง ตอนนี้ต้องเข้าไปพักในห้องสังเกตอาการผู้ป่วยหนักสักสองวัน” แพทย์เจ้าของไข้พยักหน้าให้เย่เชินหลินและพูดจบในระยะเวลาสั้นๆ จากนั้นรีบเข็นเตียงของเซี่ยชีหรั่นเข้าไปในห้องสังเกตอาการผู้ป่วยหนัก

เย่เชินหลินยืนมองเซี่ยชีหรั่นโดนเข็นออกห่างไปจากข้างกายตนเอง เสียงรถเข็นดังมาจากพื้น เย่เชินหลินก้มหน้า แหวนวงหนึ่งหล่นลงบนพื้น นี้เป็นแหวนที่เขากับเซี่ยชีหรั่นช่วยกันทำขึ้นมาตอนอยู่ที่รีสอร์ต

เขาก้มลงเก็บแหวน เย่เชินหลินจูบแหวนเย็นๆ วงนั้น เม้มริมฝีปากแน่นและยิ้มออกมา พูดกระซิบออกมาก : “ของสำคัญขนาดนี้โยนทิ้งได้ยังไงกัน?”

ในห้องสังเกตอาการผู้ป่วยหนัก เซี่ยชีหรั่นนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ เย่เชินหลินยืนมองเซี่ยชีหรั่น ราวกับเซี่ยชีหรั่นจะตื่นขึ้นมาในวินาทีถัดมา

“เย่เชินหลิน!” สวีเห้าเซิงดึงไหล่ของเย่เชินหลินกลับมา พูดเสียงหนักแน่นว่า : “คุณไม่กินอะไรเลยมานานแล้ว หาอะไรกินก่อนเถอะ ตรงนี้มีฉันอยู่ ไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่นอน”

เย่เชินหลินมองสวีเห้าเซิง และกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า : “ดูแลเธอให้ดี” และเดินก้าวขายาวออกไป สวีเห้าเซิงมองตามหลังเย่เชินหลิน จากนั้นหันกลับมามองเซี่ยชีหรั่นและถอนหายใจ

เย่เชินหลินรีบมาถึงสถานีตำรวจ นายตำรวจรอบๆ ได้ยินว่าเย่เชินหลินมาหาBaker ถึงพาเย่เชินหลินไปที่ห้องทำงานของBaker

Bakerเห็นเย่เชินหลินแต่กลับไม่ตกใจ ยิ้มอย่างลำบากใจ : “ฉันรู้ว่าคุณต้องมาหาแน่นอน”

“ฉันอยากรู้เรื่องที่เกิดขึ้น”

Bakerพยักหน้า เปิดโทรทัศน์ : “หลังจากเกิดเรื่องฉันตรวจสอบกล้องวงจรปิดทันที และเจอเหตุการณ์นี้ หวังว่าหลังจากดูจบคุณจะสงบลง”

เย่เชินหลินหันหน้ามองโทรทัศน์ เซี่ยชีหรั่นนั่งอ่านจดหมายเงียบๆ อยู่อีกด้านหนึ่ง ใบหน้าที่มีน้ำตาไหลตอนเห็นรูปครอบครัว และหัวเราะออกมาเมื่อเห็นรูปที่สอง

เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเหยียบมือของเซี่ยชีหรั่น เย่เชินหลินลุกขึ้นยืนทันที Bakerกดหยุดวิดีโอและมองเย่เชินหลิน

เย่เชินหลินนั่งลงอีกครั้ง พูดด้วยสีหน้าเย็นชาว่า : “ต่อ” Bakerถอนหายใจและกดเล่นวิดีโอต่อ วิดีโอนี้แม้เขาที่ดูในตอนแรกยังโกรธจนทนไม่ไหว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเย่เชินหลินเลย

ในวิดีโอ เซี่ยชีหรั่นตบหน้าผู้หญิงคนนั้นไปสองครั้ง ผู้หญิงคนนั้นไม่รู้พูดอะไรทั้งน้ำตาและกลับผลักเซี่ยชีหรั่นล้มลง ศีรษะของเซี่ยชีหรั่นกระแทกเข้ากับมุมเก้าอี้อย่างแรง

“เธอเป็นใคร!” ภาพเหตุการณ์หยุดตรงที่เลือดไหลออกมาจากหน้าผากเซี่ยชีหรั่น ดวงตาทั้งคู่ของเย่เชินหลินเป็นสีแดง เกลียดจนแทบอยากจะทำลายผู้หญิงคนนั้นให้กระดูกแหลกเป็นผุยผง

“วิดีโอนี้เป็นหลักฐานที่ดีมาก สามารถทำให้เธอติดคุกได้ในข้อหาทำร้ายร่างกาย แต่ไม่แนะนำให้ใช้วิธีนี้ คุณต้องเชื่อพวกเรา”

Bakerพูดอย่างเคร่งขรึม เขารู้ดีอย่างเย่เชินหลินที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมานาน ต้องมีวิธีการพิเศษแน่นอน “ตอนนั้นที่เธอไม่อยากเจอฉันเพราะโดนรังแกใช่ไหม? อีกอย่างตอนนั้นคุณรู้หรือไม่?” เย่เชินหลินจ้องBakerด้วยสีหน้าท่าทางที่ไม่ได้คำตอบไม่มีทางยอมแน่นอน

Bakerถอนหายใจ ในฐานะที่เป็นตำรวจ เขาไม่ควรบอกเรื่องพวกนี้กับเย่เชินหลิน แต่เพราะหัวใจที่อยากจะช่วยระบายความโกรธให้เซี่ยชีหรั่นในวินาทีนั้น ลังเลสักพัก และพูดว่า : “ชื่อหลัวหมี่เสว่ เข้ามาเพราะขโมยของ ไม่มีคนประกันตัว เธอก็ไม่ได้บอกว่าตัวเองมาจากที่ไหน ไม่อะไรที่สามารถยืนยันตัวตนได้เลย”

ขณะที่ทั้งสองคนยังคุยกันอยู่ ประตูเปิดออกอีกครั้ง Bakerยิ้มอย่างลำบากใจมองไห่ลี่หมินที่เปิดประตูเข้ามาและพูดว่า : “พวกคุณต้องเป็นคนที่เข้าไปในสถานีตำรวจCในประวัติศาสตร์แน่นอน”

ไห่ลี่หมินพยักหน้าให้Baker มองดวงตาคู่นั้นที่เหนื่อยล้าของเย่เชินหลินอย่างอดไม่ได้ เดินขึ้นมาและพูดว่า มีรายงานบางอย่างต้องให้คุณดู

“ว่ามา” เย่เชินหลินเข้าสู่โหมดเคร่งขรึมอย่างรวดเร็ว ราวกับคนที่เคียดแค้นเมื่อกี้ไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน

ไห่ลี่หมินเอานิตยสารหลายเล่มวางไว้ตรงหน้าเย่เชินหลิน และพูดว่า : “มีคนถ่ายรูปคุณสนิทสนมใกล้ชิดกับผู้หญิงคนนี้ที่สนามบิน”

เย่เชินหลินก้มหน้ามอง เป็นรูปที่ตัวเองประคองหยุนโชว์ Bakerสีหน้าเย็นชาและพูดว่า : “ฉันสงสัยว่ามีสองวัตถุประสงค์ที่พวกเขาถ่ายรูปนี้มา หนึ่งเพื่อทำให้ภาพหลักของบริษัทเย่ซื่อที่เสียอยู่แล้วเสียหายยิ่งขึ้น สองที่ทำให้ฉันอดสงสัยไม่ได้ก็คือ อาจจะมีคนต้องการกระตุ้นเซี่ยชีหรั่น”

เย่เชินหลินพยักหน้า ไห่ลี่หมินพูดต่อ : “อีกอย่าง บริษัทเย่ซื่อลงข่าวว่าซือซือก่อกวนคณะกรรมการเพียงคนเดียว และยักยอกใช้เงินลงทุนของบริษัทในโครงการเหล็กโดยไม่มีขีดจำกัด เรื่องนี้ถูกกระตุ้นวุ่นวาย”

“จะทำยังไง? หรือว่าคุณจะแค่ดูไม่สนใจ?” ไห่ลี่หมินเห็นเย่เชินหลินไม่แสดงท่าทางอะไร ตอนนั้นก็ค่อนข้างร้อนใจ เอาเอกสารทั้งหมดโยนลงบนโต๊ะ