ตอนที่ 1376หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1276

ซ่งเมิ่นเจ๋ยิ้มขึ้นอย่างอ่อนโยนและพูดว่า: “ไม่มีอะไร แค่พูดมากนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก”

ซ่งเมิ่นเจ๋เป็นลูกสาวนอกสมรสของส้งซูหาว ปกติที่อยู่บ้านเซียวเสี่ยวลี่จะพูดจาแดกดันถากถางเธอ ดังนั้นเมื่อมาเรียนนั้นแล้วเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ซ่งเมิ่นเจ๋ก็จะไปหลบที่บ้านของติงยียี

ทั้งคู่พลางเดินพลางพูด มหาวิทยาลัยZสมกับเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดของเมืองตงเจียง มีสถาปัตยกรรมสไตล์ยุโรปที่การออกแบบไม่ได้ด้อยกว่ามหาวิทยาลัยต่างประเทศที่มีชื่อเสียง

ติงยียีที่วนหาอยู่รอบหนึ่งแล้ว ในที่จอดรถเห็นมีแต่รถหรูต่างๆมากมาย “น่าแปลก ทำไมถึงไม่เห็นที่ที่ให้จอดรถจักรยานเลย”

“ไปจอดตรงนั้นเธอคิดเห็นว่าอย่างไร”ซ่งเมิ่นเจ๋เสนอความคิดเห็นให้กับติงยียี แล้วชี้ไปลานจอดรถช่องว่างสุดท้ายที่ว่างอยู่

“ก็ได้” ใกล้จะสายแล้ว ชีวิตวันแรกในรั้วมหาวิทยาลัย ติงยียีไม่อยากไปสายเพราะหาที่จอดรถ！

ทำท่าจะจูงรถไปจอด ก็มีรถสปอร์ตสีแดงขับผ่านเธอสองคน ถอยรถอย่างชำนาญแล้วจอดลงที่ลานจอดสุดท้าย

ติงยียีเบิกตากว้างแทบไม่อยากจะเชื่อสายตา เป็นชายหนุ่มที่แย่งจูบตัวเองเมื่อคืน เขาก็เรียนที่มหาวิทยาลัยนี้หรือ！

เย่เนี่ยนโม่จอดรถเสร็จแล้วรู้สึกว่าข้างหลังมีดวงตาที่อาฆาตจ้องมองมาที่ตัวเอง เมื่อหันไปมองหญิงสาวที่จูงรถจักรยานที่อยู่ตรงหน้า ก็รู้สึกคุ้นๆแต่กลับไม่สามารถจำได้ว่าตัวเองนั้นเคยเจอที่ไหน แต่ซ่งเมิ่นเจ๋ที่อยู่ข้างๆนั้นเขารู้จัก จากนั้นจึงได้พยักหน้าให้กับซ่งเมิ่นเจ๋ แล้วเย่เนี่ยนโม่ก็ต้องการที่จะเดินจาก

ปอดของติงยียีที่แทบจะระเบิดแล้ว เมื่อคืนเธอต้องนอนไม่หลับทั้งคืนเพราะถูกกระชากจูบแรกไปอย่างไม่มีที่มาที่ไป แต่ว่าอีกฝ่ายกลับไม่รู้สึกรู้ร้อนรู้หนาว！

สีหน้าของเย่เนี่ยนโม่ที่ไม่ค่อยดี วันนี้ตอนเช้าที่ตื่นขึ้นมาแล้วตกใจแทบแย่เมื่อเห็นอ้าวเสว่นอนอยู่ข้างๆตัวเองอย่างสลบไสล

อยู่กับเซี่ยชีหรั่นตั้งแต่เล็กจนโต เซี่ยชีหรั่นมักจะสอนเย่เนี่ยนโม่เสมอว่า จะต้องมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวอันเป็นที่รักเท่านั้น ตัวเองก็คิดแบบนี้เช่นกัน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าเมื่อคืนนั้นดื่มจนเมาจนเลอะเลือนไปหมด

อ้าวเสว่เสนอขอให้คบกัน เย่เนี่ยนโม่ได้รับปาก แม้ว่าเขาจะไม่ได้รักอ้าวเสว่ แต่ว่าเมื่อเห็นเลือดพรหมจรรย์บนเตียง เขาก็ต้องรับผิดชอบในตัวอ้าวเสว่！

“หยุดก่อน！” เสียงตะโกนดังจากด้านหลัง เย่เนี่ยนโม่ขมวดคิ้วขึ้น เขาหงุดหงิดมามากพอแล้ วันนี้เป็นวันอะไรกันแน่ เพิ่งมาถึงมหาวิทยาลัยก็มีคนมาหาเรื่อง แต่ว่าเสียงของหญิงสาวคนนี้ก็คุ้นๆเหมือนกัน

“ที่จอดรถตรงนี้ฉันมาถึงก่อน” ติงยียีไม่คิดว่าเย่เนี่ยนโม่จะขับกี่ล้านแล้วตัวเองต้องหลีกทางให้ วันนี้ไม่ชี้แจงให้เข้าใจเธอก็จะไม่ขอแซ่ติง

เย่เนี่ยนโม่หันไปมองรถจักรยานของติงยียี แล้วชี้ไปทางเดินที่อยู่ตรงข้ามแล้วพูดด้วยความสงสัย：“แต่ว่าจักรยานควรจะจอดตรงนั้น”

ติงยียีมองไป ใช่จริงด้วย ในขอบลานจอดรถยนต์มีทางอื่นจริงๆด้วย แต่ว่าไม่มีคนนำรถไปจอดข้างบน บวกกับป้ายบอกทางถูกรถออฟโรดคันหนึ่งบังไว้

ซ่งเมิ่นเจ๋ดึงมือของติงยียี แล้วมองแผ่นหลังที่จากไปของเย่เนี่ยนโม่จากนั้นพูดขึ้น：“ผู้ชายคนนี้ชื่อเย่เนี่ยนโม่ พ่อเป็นประธานาธิบดีบริษัทเย่ซื่อ แม่เป็นนักออกแบบเครื่องประดับ ชื่อดัง เป็นสาขาเดียวกันกับที่เธอเรียนเลย”

“นักออกแบบเครื่องประดับ！”ติงยียีได้ยินอาชีพที่ตัวเองรักที่สุด แววตาก็เป็นประกาย

ซ่งเมิ่นเจ๋ที่ยังอยากจะพูดอะไร มองดูนาฬิกาแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนทันที “โอ้พระเจ้าๆ สายแล้ว ไม่ได้แล้ว ยียีฉันต้องไปก่อน”

ซ่งเมิ่นเจ๋เลือกเรียนในชั้นภาษาอินเตอร์ฯ พูดง่ายๆก็คือเป็นห้องเรียนรวมเหล่าเศรษฐี ในห้องเรียนชั้นนี้ได้เปิดหลักสูตรภาษาโดยเฉพาะ ดังนั้นนักศึกษาจะต้องเรียนภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลีในเวลาเดียวกัน แม้แต่อาคารเรียนก็ปลีกแยกออกมา

ติงยียีก้าวเข้าไปในห้อง ในห้องเรียนมีกลุ่มนักศึกษานั่งรวมกันเป็นกลุ่มๆ เพราะว่าค่าหอพักที่ค่อนข้างแพง ติงยียีจึงเลือกที่จะเดินมาเรียน ดังนั้นจึงไม่ได้รู้จักกับใครสักคน เห็นที่นั่งที่อยู่ด้านหลังสุดมีนักศึกษาหญิงนั่งอยู่คนเดียว ติงยียีจึงวิ่งเหยาะๆไปนั่งลงข้างๆ

“นักศึกษาทุกท่าน ยินดีที่วันนี้ทุกท่านได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของนักออกแบบอัญมณีในมหาวิทยาลัยZ” อาจารย์ที่ปรึกษาที่อายุสามสิบต้นๆได้กล่าวขึ้น

“นักศึกษาทุกท่านครับ ยินดีที่วันนี้ทุกท่านได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของออกแบบเครื่องประดับในมหาวิทยาลัยZ” อาจารย์ที่ปรึกษาชายที่อายุสามสิบต้นๆได้กล่าวขึ้น

มีเพียงไม่กี่คนที่ปรบมือในชั้นเรียน สามารถเรียนออกแบบเครื่องประดับได้ พูดง่ายๆก็คือเป็นสาขาที่คนรวยเรียนแล้วถึงจะมีอนาคต ไม่อย่างนั้นเรียนไปก็ไม่มีประโยชน์ ป้าของติงยียีดูถูกพูดจาถากถางอยู่นานตอนที่ติงยียีเลือกเรียนออกแบบเครื่องประดับสุดท้ายติงต้าเฉินก็ไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่

เห็นได้ชัดว่าอาจารย์ที่ปรึกษาเองก็รู้คนที่มาเรียนที่นี่บางคนนั้นมีแบ็คอัพ จึงกล่าวต่อว่า ：“ผมจะขอประกาศอีกเรื่องหนึ่งการสอบสัมภาษณ์ทั่วประเทศในครั้งนี้ นักศึกษาที่มีคะแนนรวมที่สูงที่สุด ที่มีฉายาว่าหญิงสาวอัจฉริยะได้นั่งอยู่ในห้องของพวกเรา！”

ผู้คนรอบข้างจึงพูดวิจารย์กันถึงเรื่องนี้ โดยบอกว่าหญิงสาวอัจฉริยะคนนี้มีชื่อเสียงในมหาวิทยาลัยZ ได้คะแนนเยอะที่สุดก็เป็นเรื่องธรรมดา

“นักศึกษาอ้าวเสว่ แนะนำตัวเองให้ได้ทุกคนรู้จัก เป็นแบบอย่างให้หน่อย！” เมื่ออาจารย์ที่ปรึกษาชายเห็นทรวดทรงรูปร่างที่ดีของอ้าวเสว่ดวงตาก็เป็นประกาย ยิ้มแล้วกล่าว