ตอนที่ 1407 หญิงรับใช้ของคุณชายเย่ 1307

เมื่อเดินออกจากร้านอาหาร อ้าวเสว่ต่อสายอย่างลังเล : “แม่ แบบนี้มันจะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ?”

ซือซือพูดเบาๆว่า : “ลูกโง่ เพียงแค่บังคับให้เย่เนี่ยนโม่เลือกระหว่างลูกกับติงยียี แบบนี้แล้วเขาถึงจะใจร้ายและตัดขาดผู้หญิงคนนั้นได้ยังไงล่ะ อดทนรอหน่อยเถอะนะ”

ซือซือวางสาย ไห่โจ๋ซวนที่นั่งอยู่ข้างๆเอ่ยปากพูดว่า “คุณรู้ดีว่านิสัยของเนี่ยนโม่ไม่ชอบการถูกข่มขู่แบบนี้จะมีแต่เพิ่มความขัดแย้งระหว่างคนสองคนให้มากขึ้นเท่านั้น”

ซือซือพูดอย่างมีความนัยลึกซึ้งว่า : “ขอเพียงแค่ได้รับความเจ็บปวดแล้วเท่านั้น ถึงจะสูญเสียสติสัมปชัญญะ แล้วถึงจะมองหาที่พึ่งพิง ถึงเวลานั้นมันจะเป็นช่วงเวลาที่ดีในการเข้าควบคุมของพวกเรา”

ติงยียีรู้สึกได้ว่าอ้าวเสว่ดูไร้อารมณ์ ตลอดหลายวันที่ผ่านมาและจะอยู่ห่างจากตนเองให้มากที่สุดเท่าที่จะห่างได้

อาจารย์บนเวทีถือผลงานการออกแบบในชั่วโมงเรียนแล้วพูดว่า : “ครั้งนี้การออกแบบของนักศึกษาอ้าวเสว่ยังคงยอดเยี่ยมอย่างมาก คู่ควรที่จะเป็นนักศึกษาอันดับหนึ่งในการสอบวัดผลความรู้ความรู้เข้าใจเฉาพะทางของชั้นเรียน แต่ว่างานครั้งนี้ของติงยียีก็เต็มไปด้วยจิตวิญญาณเช่นกัน

อ้าวเสว่รู้สึกหดหู่ ตอนนี้เย่เนี่ยนโม่กับติงยียีก็พัวพันกัน แม้แต่การศึกษาที่ทำให้ตนเองภาคภูมิใจก็ดูเหมือนจะถูกอีกฝ่ายแซงไปแล้ว ข้อความปรากฏขึ้น เป็นไห่โจ๋ซวน เชิญเธอร่วมงานเลี้ยงออกจากโรงพยาบาลของเย่ชูฉิง เหตุผลคือให้โอกาสตัวเธอได้พบกับเย่เนี่ยนโม่

วันนั้นเธอใจร้ายกับเย่เนี่ยนโม่มาก อีกฝ่ายยังเต็มใจที่จะเจอเธองั้นเหรอ? ความพัวพันในใจพ่ายแพ้ให้กับความคิดอย่างรวดเร็ว อ้าวเสว่ตอบตกลง

คฤหาสน์ตระกูลเย่

ในห้องของเย่ชูฉิง เสียงในสายของหลี่ยี่ซวนนั้นผิดปกติมาก : “วันนี้เธอจะสารภาพรักกับไห่โจ๋ซวนหรือเปล่า?”

“อืม ยี่ซวน ฉันถือว่านายเป็นเพื่อนที่ดี ฉันอยากจะถามความเห็นของนายนายคิดว่าพูดแบบไหนดีกว่ากัน พูดอ้อมๆหน่อย หรือว่าพูดไปเลยตรงๆ?” เย่ชูฉิงเลือกเสื้อผ้าอย่างประหม่า แต่ไม่มีเสียงตอบจากปลายสายทางด้านนั้นเป็นเวลานาน เย่ชูฉิงเอ่ยถามอย่างแปลกใจ : “ยี่ซวน นายยังอยู่ไหม?”

“อยู่ ฉันกำลังดูหนังดังอยู่ เลยไม่มีเวลาคุยกับเธอ” เสียงที่ไร้หัวใจของหลี่ยี่ซวนดังขึ้น

เย่ชูฉิงออดอ้อน : “นายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเลยนะ ให้คำแนะนำฉันหน่อย ฉันต้องการมันจริงๆนะ!”

“ฉันชอบเธอ” ทันใดนั้นหลี่ยี่ซวนก็โพล่งคำนี้ออกมาจากในโทรศัพท์

เย่ชูฉิงหยุดเลือกเสื้อผ้าทันที ในใจรู้สึกแปลกๆ น้ำเสียงของหลี่ยี่ซวนจริงจังอย่างมาก

“ฮ่าๆ! บอกเขาไปตรงๆแบบนี้เลยสิ คนแสนดีอย่างเขาแค่พูดตรงๆเลยก็ได้ เอาล่ะ เลิกรบกวนฉันดูหนังได้แล้ว มันน่าตื่นเต้นจริงๆ!” หลี่ยี่ซวนพูดอย่างรีบร้อนจบแล้วก็วางสาย

ตระกูลหลี่ หลี่ยี่ซวนทิ้งโทรศัพท์ในมือ แล้วนอนหงายอยู่บนเตียง ใช้แขนปิดตาที่กำลังมีของเหลวไหลออกมาเอาไว้และพูดพึมพำว่า : “ชูฉิง เธอมันโหดร้ายเหลือเกิน”

คฤหาสน์ตระกูลเย่ที่หรูหราในเวลานี้แสงไฟสว่างไสว เหล่าคนใช้ก็ยิ้มแย้มแจ่มใส

เย่ชูฉิงมองดูอะไรบางอย่างด้านนอกอย่างประหม่าแล้วถูกตบที่ด้านข้าง เย่ชูฉิงหันไปมองแล้วร้องว่า : “แม่”

เซี่ยชีหรั่นสวมชุดกระโปรงยาวและยืนอยู่กับเย่ชูฉิงที่สนาม มีเสียงรถดังขึ้นอยู่ไม่ไกล ชูฉิงเงยหน้าขึ้นพร้อมดวงตาคาดหวัง หลังจากที่เห็นติงยียีเดินเข้าประตูมา ดวงตาหม่นลงไปเล็กน้อย จากนั้นจึงเข้าไปกล่าวต้อนรับอย่างยินดี

“พี่ยียี!” ติงยียีถูกชูฉิงดึงให้เดินมาที่เซี่ยชีหรั่น เธอรู้สึกอายขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อมองเห็นทุกคนในห้องล้วนแต่สวมชุดกระโปรง มีแค่ตนเองเท่านั้นที่ใส่กางเกงยีนส์

“สวัสดีค่ะคุณน้า” เดินไปถึงด้านของเซี่ยชีหรั่น ติงยียีเรียกอย่างตรงไปตรงมาและเธอยังคงจำการเผชิญหน้าที่น่าอับอายกับเซี่ยชีหรั่นที่บ้านตระกูลเย่คราวก่อนได้

“เล่นให้สนุก ไม่ต้องเกร็งนะจ๊ะ” เซี่ยชีหรั่นพูดอย่างอ่อนโยน เธอจะไม่ยุ่งเรื่องของพวกเด็กๆให้มากเกินไป เธอเชื่อว่าเนี่ยนโม่สามารถจัดการได้ดี

เย่ชูหวินได้ยินเสียงของเซี่ยชีหรั่นก็เงยหน้าขึ้นด้วยความแปลกใจ ไห่ฉิงฉิงรู้สึกได้อย่างลึกซึ้งเลยว่าลูกชายของตนที่เหม่อลอยทั้งคืนเมื่อได้ยินเสียงของติงยียีก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด และก็เริ่มสงสัยเกี่ยวกับติงยียีขึ้นมา

“น้าเซี่ย ลุงเย่” ไห่โจ๋ซวนเดินเข้ามา ตามมาด้วยอ้าวเสว่ที่ยิ้มหวานหยดย้อย

“โจ๋ซวน อ้าวเสว่!” เซี่ยชีหรั่นมีความสุขจริงๆ เธอพาไห่โจ๋ซวนและอ้าวเสว่เข้าไปในบ้านทันที อ้าวเสว่และเย่เนี่ยนโม่ที่กำลังลงมาชั้นล่างพบหน้ากันเข้าพอดี ไห่โจ๋ซวนจงใจก้าวไปข้างหน้าแล้วดึงเย่เนี่ยนโม่ : “คนรักกันมาเจอกันแล้วยังจะอายอยู่อีก? วางใจเถอะ พวกเราทุกคนเข้าใจ พวกนายแค่เปิดใจซื่อตรงต่อความรักเถอะ!”

เย่เนี่ยนโม่ถูกไห่โจ๋ซวนดึงและไปด้านข้างของอ้าวเสว่ อ้าวเสว่ไม่รู้ว่าจะเอ่ยปากพูดอย่างไรดี เย่เนี่ยนโม่เดินผ่านอ้าวเสว่แล้วพูดเบาๆว่า : “ไปกันเถอะ”

เย่ชูฉิงมองไห่โจ๋ซวนอย่างขี้ขลาด มองเห็นเขาพูดคุยอย่างสนุกสนาน ในใจก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาอีกครั้ง เธอแอบดึงติงยียีมาอีกด้าน แล้วกระซิบถามเสียงเบาว่า : “พี่ยียี พี่คิดว่าพี่โจ๋ซวนชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอคะ”