ตอนที่ 702 สาวใช้ตัวแสบ 606

ตอนที่ 702 สาวใช้ตัวแสบ 606

“หลิน ฉันยังมีอีกเรื่องที่ต้องคุยกับคุณ”

“อืม ว่าไง”

“ฉันอยากทำงาน”

“ได้สิ อยู่เฉยๆก็น่าเบื่อ กลับไปบริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปสิ ผมจะหาตำแหน่งใหม่ให้คุณ คุณมีความสามารถ ทำงานในตำแหน่งสูงๆได้” เธอไม่พูด เย่เชินหลินก็คิดอยากให้เธอไปทำงานอยู่แล้ว

เธอบอกเสมอว่าจะช่วยเขาดูแลเด็กคนนั้น นั่นเป็นการกักขังความสามารถของเธอ เขารู้ว่าเธอปรารถนาดี หากเขายืนยันไม่ให้เธอดูแล ไม่รู้เธอจะคิดยังไง

สู้ให้เธอไปทำงาน พอเธอทำงาน เธอก็ไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องในบ้านแล้ว ถึงตอนนั้นเขาจะจ้างพี่เลี้ยงมาดูแลเด็กที่จะเกิดมาใหม่ ผ่านไปสักพักค่อยเอาเด็กไปไว้ที่อื่น

“ฉันไม่อยากทำงานที่บริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป ฉันอยากไปทำงานที่บริษัทกับพี่เหอไท้ ครั้งก่อนฉันเคยรับปากว่าจะไปทำงานที่บริษัทกับเขา ยังไม่ได้ไปเลย เขายังมีตำแหน่งไว้ใช้ฉันอยู่เลย”

“ไม่ได้” เย่เชินหลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

“ทำไม”

“เจ้าคนนั้นจับจ้องคุณอยู่ทุกวัน ให้คุณไปทำงานใกล้ๆเขามันอันตรายเกินไป อีกอย่าง ไม่ง่ายกว่าจะได้กลับมา ทุกวันทำงานก็ออกไปอีก เมื่อผมอยากเจอคุณแล้วจะเจอได้ยังไง” ประโยคข้างหลังเย่เชินหลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เบาลง ไม่รู้ว่าเขากลายเป็นผู้ชายติดผู้หญิงตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่อยากห่างจากเธอแม้เพียงเสี้ยววินาที

เขาคิดถึงเมื่อก่อนที่พวกเขาทำงานที่บริษัทฝู้ชื่อกรุ๊ปด้วยกัน ไม่ต้องพูดถึงว่าได้เข้างานเลิกงานพร้อมกันเลย ยังได้ทานข้าวเที่ยงพร้อมกันด้วย

เขาอยากเจอเธอเมื่อไหร่ แค่โทรหาเธอก็สามารถขึ้นมาหาเขาได้เลยทันที

แต่ถ้าให้เธอไปทำงานที่บริษัทของหลี่เหอไท้ ตอนกลางวันเขาจะเจอเธอได้ยังไง

“คนขี้งก” ใบหน้าเล็กของเซี่ยชีหรั่นทะมึนขึ้น ตะโกนใส่เขา

“ฉันยังคิดว่าคุณมีเหตุผล ที่แท้ก็หึงอะไรง่ายๆแบบนี้ ไม่รู้ว่าคุณไม่ไว้ใจเขาหรือไม่ไว้ใจฉันกันแน่ คุณดูว่าฉันใจกว้างขนาดไหน ผู้หญิงแซ่ส้งคนนั้นเข้ามาอยู่ในบ้านของฉันแล้ว ฉันยังไม่ใช่เชื่อว่าคุณจะไม่ทำอะไรเธอ แน่นอน ไม่ใช่ว่าคุณไม่ได้ทำอะไร คุณแทบจะกอดเธอแล้วด้วยซ้ำ ฉันก็โกรธแค่นิดเดียวเอง และไม่ได้บอกให้คุณไล่เธอออกไปด้วย คุณทำแบบนี้กับฉัน มันไม่ยุติธรรมเลย ฉันต้องการอิสระ”

แบบนั้นเธอเรียกว่าโกรธนิดเดียวหรอ ทำเขาร้อนรนขนาดนั้น ปลอบแบบนั้น เอาใจแบบนี้ เธอก็ไม่สนใจเขาสักนิด ทำราวกับเขาเป็นอากาศ

“คุณอิสระมากนะ คุณอยากไปที่ไหนคุณก็ไป อยากซื้ออะไรก็ซื้อ ผมไม่ได้ว่าคุณ ใช่ไหม” เย่เชินหลินบอกกับเธออ้อมๆ

“ฉันต้องการอิสระในการทำงาน ฉันไม่อยากไปทำที่บริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ป อยู่ที่นั่นฉันแม้ฉันจะพยายามขนาดไหน มีคะแนนสูงแค่ไหนฉันก็คิดว่ามันเป็นเพราะคุณ”

“งั้นคุณไปทำที่บริษัทของหลี่เหอไท้ก็ไม่เหมือนกันหรือไง คุณคิดว่าเขาจะไม่ใช้เส้นสายหรอ ผมว่าเขาอยากจีบคุณ ก็ต้องใช้เส้นสายอยู่แล้ว” ไม่ว่าเธอจะพูดยัง เขาก็ไม่ต้องการให้ผู้หญิงของเขาต้องไปเจอหน้าผู้ชายคนอื่นอยู่วันแน่

“ไม่มีทาง พี่เหอไท้จะปฏิบัติกับฉันอย่างยุติธรรม ฉันเชื่อใจเขา เอาล่ะ หลิน คุณตกลงเถอะ อย่างน้อยให้ฉันได้ไปลองดู ได้ไหม ความจริงไม่ใช่เพราะฉันมั่นใจในตัวเขา แต่เพราะเขาล็อกตำแหน่งนั้นไว้ให้ฉันตลอด พอดีมีตำแหน่งว่าง และฉันก็รอคอยงานนั้นเป็นอย่างมาก เรื่องในฝู้ซื่อกรุ๊ปฉันก็รู้ ทุกตำแหน่งมีคนประจำอยู่แล้ว ฉันจะไปเบียดเบียนคนอื่นได้ยังไง เอาแบบนี้ดีไหม ให้ฉันไปบริษัทของพี่เหอไท้ก่อน ฝู้ซื่อกรุ๊ปมีตำแหน่งเหมาะสำหรับฉันเมื่อไหร่ ฉันค่อยกลับไป ได้ไหม”

เซี่ยชีหรั่นพูดด้วยความจริงใจขนาดนั้นแล้ว ช่วงนี้เย่เชินหลินก็กำลังคิดเรื่องตำแหน่งงานของเธอ ฝู้ซื่อกรุ๊ปเป็นแบบที่เธอบอกจริงๆ ตำแหน่งต่างๆนั้นค่อนข้างเต็ม

ตัวเขาเองก็ไม่ชอบใช้เส้นสาย ไม่สามารถทำเพื่อเธอแล้วให้พนักงานที่ทำงานอยู่ดีๆต้องออกไป และไม่สามารถเพิ่มตำแหน่งขึ้นมาง่ายๆ พอเธอไปก็กลายเป็นที่ครหา

“งั้นก็ไปสักพัก แต่ก็ต้องรักษาเวลาส่วนตัว ตอนกลางวันถ้าผมไปหาก็ต้องออกมาพบผมได้” เย่เชินหลินบอกอย่างใช้อำนาจ

“โอเค วันเสาร์อาทิตย์ฉันจะอยู่กับคุณดีไหม เวลาทำงานคุณจะหาฉันทำไม อีกอย่างตอนกลางคืนฉันก็อยู่กับคุณ แค่ตอนกลางวันไม่กี่ชั่วโมง คุณอย่าตระหนี่ให้มาก โอเคไหมคะ”

เธอใช้น้ำเสียงออดอ้อน ใบหน้าเฝ้ารอ เขาไม่อาจบอกปฏิเสธได้เลย

“เด็กน้อย ดูเหมือนเวลาผมอยู่ต่อหน้าคุณแล้วกลายเป็นคนไม่มีหลักการอะไรเลย” ถอนหายใจเบาๆ เขาก็จูบผมของเธออีกครั้ง

เขานึกถึงใบเซียมซีของเธอขึ้นมา จักรพรรดิผู้เที่ยงธรรม จะต้องมีสักวันที่เธอกลายเป็นจักรพรรดิของเขา ทำให้เขากลายเป็นเชลย

ไม่ได้ ยอมเธอเรื่องนี้แล้ว ต่อไปจะยอมเธอไม่ได้อีก

“ตอนกลางคืนอยู่กับผม ผมอยากได้กี่ครั้งก็กี่ครั้ง ต่อต้านไม่ได้ ดูแลไม่ทั่วถึง ก็ลาออกจากงาน”

เย่เชินหลินท่าทางใช้อำนาจ เซี่ยชีหรั่นเห็นว่ายังไงเขาก็เห็นด้วยแล้ว จึงตอบพร้อมหัวเราะ “เพคะ เจ้าชายใหญ่ตระกูลเย่ ข้าน้อยรับคำสั่งเพคะ”

เอ่ยจบ เธอก็แลบลิ้นอย่างซุกซน ไร้ซึ่งความร้อนใจ ท่าทางน่ารักกระตุ้นความต้องการของเขาขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อถึงบ้านตระกูลหลี่ ประธานหลี่กลับมาแล้ว ทั้งสองทักทายพ่ออย่างนอบน้อม จากนั้นหันไปทักทายแม่ พอดีที่หลี่เหอไท้ก็อยู่ จึงได้ทักทายกัน