ตอนที่ 722 สาวใช้ตัวแสบ 626

ตอนที่ 722 สาวใช้ตัวแสบ 626

“แม่ครับ แม่คิดว่าหยุนซางเป็นอย่างไรบ้าง？”หลี่เหอไท้ถามจ้าวเหวินอิง

จ้าวเหวินอิง ยิ้มอย่างนุ่มนวล และพูดขึ้นเสียงเบาว่า：“เหอไท้ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ลูกมาถามความเห็นของแม่ แม่ดีใจจริงๆ แม่ก็เคยเจอตัวจริงของหยุนซางครั้งสองครั้ง ความประทับใจโดยภาพรวมแล้วไม่เลวเลย แต่ว่าหากแค่การเจอหน้าครั้งสองครั้งก็สามารถตัดสินคนๆหนึ่งได้นั้น มันก็คงจะสะเพร่าเกินไป ส่วนเรื่องที่เธอเป็นลูกใครนั้น แม่คิดว่ามันไม่สำคัญสักเท่าไหร่ ลูกสาวไม่จำเป็นต้องเป็นเหมือนพ่อ ขอเพียงเธอเป็นคนดีก็ใช้ได้แล้ว อีกทั้งไม่ว่าพวกเราจะรู้สึกอย่างไรมันก็ไม่สำคัญ มันอยู่ที่ว่าลูกชอบเธอหรือไม่นั้นสำคัญที่สุด หากลูกทั้งสองนั้นกำลังคบหากันจริงๆ ลูกก็น่าจะเป็นคนที่รู้จักเธอดีที่สุด ขอเพียงลูกยอมรับเธอ แม่ก็ยอมรับเธอเช่นกัน แม่เชื่อในสายตาของลูก”

หลี่หมิงจุ้นนั้นเป็นคนละเอียด การที่เขาวิจารณ์คนรักเก่าของเธอเช่นนี้ เกรงว่าเธอนั้นจะรู้สึกไม่ดี

เขารู้ว่าเมื่อก่อนคนที่ทำร้ายเธอก็คือจงหวีฉวน และก็รู้ว่าพ่อที่แท้จริงของเซี่ยชีหรั่นก็คือเขา หลายปีมานี้ความเจริญก้าวหน้าทางตำแหน่งราชการ หากเขาต้องการที่จะทำให้เขาต้องตกที่นั่งลำบากนั้นโอกาสมากมายเหลือเกิน เพียงแต่เขานั้นไม่อยากเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับเรื่องงาน แต่ในใจของเขานั้นไม่พอใจ และรู้สึกโกรธมากที่เขาเคยทำร้ายผู้หญิงที่เขารัก

หลี่เหอไท้หุบยิ้มที่ปรากฏอยู่บนใบหน้า พูดขึ้นอย่างจริงจังว่า：“ผมกำลังคบหากับจงหยุนซางจริงๆ เธอเป็นผู้หญิงที่ไม่เลวเลย ผมหวังว่าพ่อกับแม่จะยอมรับเธอ”

“โอเค ลูกโตขนาดนี้แล้ว ทำงานสร้างเนื้อสร้างตัวมานานแล้ว ก็ควรที่จะแต่งงานมีลูกตั้งนานแล้ว หากลูกจริงจังกับเธอก็ควรรีบหาเวลาพาเธอมาทานข้าวกับพ่อแม่ที่บ้านเถอะ พวกเราเป็นฝ่ายชาย ก็ต้องเป็นฝ่ายกระตือรือร้นไปพูดคุยกับบ้านของฝ่ายหญิง คุณคิดว่ายังไง ประธานหลี่？”จ้าวเหวินอิงเอ่ยขึ้น

“เอาตามที่คุณว่าก็แล้วกัน”หลี่หมิงจุ้นตบเบาๆที่มือของจ้าวเหวินอิงด้วยความรัก โดยไม่เขินอายที่จะแสดงความรักของพวกเขาทั้งสองออกมาอย่างสนิทสนมแนบแน่น

เย่เชินหลินไม่ได้พูดอะไรออกไป ในขณะที่รู้สึกยินดีกับหลี่เหอไท้และจงหยุนซางนั้น ในใจเขากลับคิดว่าในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ตระกูลจงและตระกูลหลี่ก็ได้ดองเป็นญาติกันแล้ว ดังนั้นหลี่หมิงจุ้นจะลงคะแนนเสียงให้กับใคร ก็เป็นเรื่องที่ไม่สามารถคาดเดาได้แล้ว

เซี่ยชีหรั่นไม่ได้คิดมาก เธอนั้นดีใจกับหลี่เหอไท้และจงหยุนซางจากใจจริง

“เหอไท้ ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญมาก หากลูกต้องการที่จะพูดคุยเรื่องงานแต่งงานพ่อไม่ห้าม แต่ว่าจะต้องคิดพิจารณาให้รอบคอบในหลายๆด้าน และพ่อก็ยังคงสนับสนุนประธานเย่” หลี่หมิงจุ้นพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่จริงจัง

เขาเคยรับปากกับเย่เชินหลินไว้แล้ว คำพูดเมื่อพูดออกมาแล้ว ก็ไม่สามารถเก็บกลับคืนได้ อีกทั้งเขายังชื่นชมเย่เฮ่าหรันเป็นพิเศษ รังเกียจจงหวีฉวน ดังนั้นคะแนนเสียงของเขาจะต้องให้กับเย่เฮ่าหรันอย่างแน่นอน

“ผมทราบครับพ่อ ผมเข้าใจในจุดยืนของท่าน จะไม่ยอมให้ชื่อเสียงเกียรติยศที่พ่อสร้างมาทั้งชีวิตต้องมาเสียงหายเพราะเรื่องส่วนตัวของพวกเรา”หลี่เหอไท้รับปากอย่างเคร่งขรึม

หัวข้อการสนทนาที่เคร่งเครียดนี้ก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นพวกเขาก็ต่างพูดคุยกันในเรื่องที่ผ่อนคลาย

หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว เซี่ยชีหรั่นก็พูดคุยเป็นเพื่อนแม่ของเธอสักพัก ส่วนเย่เชินหลินกับหลี่เหอไท้นั้นพูดคุยกับหลี่หมิงจุ้นในเรื่องของผู้ชายที่ห้องหนังสือ

“ช่วงนี้เชินหลินนั้นก็เหนื่อยมาก พวกเธอรีบกลับไปเถอะ จำคำแม่ไว้ให้ดี หากเลือกที่จะแยกทาง ก็สามารถทำได้ แต่หากเลือกที่จะอยู่ด้วยกันแล้วก็ต้องรู้จักให้อภัยกัน”จ้าวเหวินอิงพูดโน้มน้าวเซี่ยชีหรั่น

“ลูกทราบแล้วค่ะแม่ ลูกจะดูแม่เป็นแบบอย่าง เป็นแม่ที่ดี”

“เด็กโง่！”จ้าวเหวินอิงลูบที่มือของลูกสาว จากนั้นก็ถอนหายใจ

ถ้าหากว่าเซี่ยชีหรั่นเต็มใจที่จะหันหลังกลับไป เขาก็หวังว่าเธอจะได้พบกับผู้ชายที่ไม่ซับซ้อนและแต่งงานกับเขา แต่ว่าเธอรู้ดีว่าเซี่ยชีหรั่นจะไม่มีวันเปลี่ยนใจอย่างแน่นอน

ระหว่างทางที่เดินทางกลับ เย่เชินหลินก็ยังคงขับรถสปอร์ตคันเดิม เขาทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้เซี่ยชีหรั่นด้วยตนเอง

รู้ว่าหากขับรถเร็วเกินไปจะทำให้เธอรู้สึกกลัว แม้ว่าบนถนนจะมีรถจำนวนไม่มากนัก แต่เขาก็ไม่ได้ขับรถเร็วมากนัก

“หลิน ฉันอยากจะถามคุณคำถามหนึ่ง”

“ทำไมเวลาคุยกับผมยังต้องเกรงใจอยู่อีก？”เย่เชินหลินขมวดคิ้ว ใบหน้าเคร่งขรึม

“ไม่ได้เกรงใจ แต่มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างซีเรียส ฉันอยากจะถามว่า พ่อกับประธานจงคงไม่ทะเลาะกันร้ายแรงใช่ไหม คงไม่ทะเลาะกันถึงขั้นคุณตายฉันอยู่หรอกนะ？”

เซี่ยชีหรั่นยิ่งพูด น้ำเสียงและท่าทางของเธอก็ยิ่งเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ

เย่เชินหลินตะลึงงัน เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเซี่ยชีหรั่นจะเซนซิทีฟเช่นนี้