ตอนที่ 724 สาวใช้ตัวแสบ 628

ตอนที่ 724 สาวใช้ตัวแสบ 628

พ่อบ้านนั่งอยู่ข้างๆ ไม่ได้พูดอะไรออกมา ภายในใจของเขานั้นรู้สึกร้อนใจเป็นอย่างมาก

สองสามวันมานี้ เย่เชินหลินนั้นให้ความสำคัญกับเด็กคนนี้เป็นพิเศษ เขานั้นเป็นพ่อแท้ๆของเด็กคนนี้ แน่นอนว่าเขาจะต้องรักเด็กคนนี้มากขึ้น แต่ก็ไม่เคยพูดเลยว่าไม่อนุญาตให้เด็กคนนี้ร้องไห้

เขาคิดว่า ถ้าหากเซี่ยชีหรั่นรู้ว่าเย่เชินหลินนั้นให้ความสำคัญกับเด็กคนนี้มากขนาดนี้ ไม่ยอมให้ทำให้เด็กคนนี้ร้องไห้ เธอคงจะเสียใจมาก？

เซี่ยชีหรั่นเป็นแม่ศรีเรือนที่ไม่เห็นแก่ตัว เขารู้ว่านี้ไม่ใช่ยุคสมัยก่อนที่ฮองเฮาจะดูแลลูกของสนมเหมือนลูกของตนเอง นี่ไม่ใช่ยุคสมัยนั้นแล้ว แม้ว่าเธอจะไม่เห็นแก่ตัว แต่เธอก็ต้องรู้สึกทรมานใจเป็นแน่

“คุณส้ง คุณไปพักผ่อนที่ห้องเถอะ ได้ยินมาว่าผู้หญิงที่อยู่ไฟยืนนานๆจะไม่ดี”พ่อบ้านพูดขึ้น เนื่องจากไม่อยากให้เซี่ยชีหรั่น อยู่เผชิญหน้ากับส้งหลิงหลิงนานๆ

เขานั้นรู้จักส้งหลิงหลิงเป็นอย่างดี และดูออกว่าการที่หล่อนจะให้เซี่ยชีหรั่นอุ้มลูกของหล่อนนั้นต้องไม่ได้มีเจตนาที่ดีแน่

“ไอโย่ว ฉันรู้แล้ว พวกคุณกำลังหลบหลีกกันอยู่ กลัวว่าฉันจะใช้เด็กคนนี้ออกอุบายอะไรใช่ไหม？ฉันไม่ได้คิดอะไรมากเลย ก็แค่กำลังคิดว่า ต่อไปคุณกับเย่เชินหลินก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เด็กคนนี้ก็เกิดมาแล้ว ต่อไปคุณก็คือแม่ของเขาครึ่งหนึ่ง ไม่แน่ว่าวันหนึ่งเด็กคนนี้อาจจะต้องฝากฝังไว้กับคุณ ดังนั้นฉันก็แค่อยากจะรู้ว่า เด็กคนนี้จะอยู่กับคุณได้ไหม เด็กคนนี้เป็นลูกแท้ๆของฉัน ฉันคงไม่ออกอุบายให้เด็กคนนี้ตายตอนที่คุณอุ้มหรอก？หากสามารถที่จะทำเรื่องแบบนี้ได้ คนๆนั้นจะต้องมีจิตใจที่โหดเหี้ยมขนาดไหน อีกทั้งคนก็อยู่กันตั้งเยอะตั้งแยะ หากฉันต้องการทำเช่นนั้นจริงๆ ก็ยังมีโอกาสอีกมาก”

เซี่ยชีหรั่นทำเพียงยิ้มเบาๆและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า：“คุณคิดมากเกินไปแล้ว ที่ฉันไม่อุ้มนั้นเป็นเพราะฉันเห็นว่าเด็กกำลังนอนหลับอยู่ ฉันแค่กลัวว่าเขาจะตื่น ฉันไม่เคยมีประสบการณ์ในการกล่อมเด็ก กลัวว่าหากทำเด็กตื่นจะไม่สามารถกล่อมเขาให้เงียบลงได้ หากคุณต้องการที่จะอยู่ไฟที่นี่ ก็คงจะต้องเลี้ยงเด็กคนนี้ที่นี่ ยังมีโอกาสอีกมาก รอให้เขานั้นตื่นก่อนฉันค่อยอุ้ม ไม่ต้องรีบร้อน”

“ฉันคิดว่าคุณส้งนั้นเข้าใจผิดแล้ว พี่สาวของฉันพูดกับฉันเสมอว่า เด็กคนนี้นั้นเป็นลูกของพี่เขย ดังนั้นก็เป็นลูกของเธอด้วย เธอจะต้องดูแลเป็นอย่างดีเหมือนลูกของเธออย่างแน่นอน ไม่ใช่แต่เธอเพียงคนเดียว แม้แต่ฉันที่เห็นว่าเด็กคนนี้นั้นน่ารักขนาดนี้ ฉันก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้ ต่อไปฉันจะช่วยพี่สาวดูแลเด็กคนนี้เอง ในเมื่อพี่เขยของฉันก็เอ่ยปากแล้วว่าเด็กคนนี้คุณนั้นไม่มีส่วนได้ส่วนเสีย เมื่อครบหนึ่งเดือนแล้ว คุณอยากจะไปทำอะไรก็ไหนก็ไป ทิ้งเด็กไว้ที่นี่”โม่เสี่ยวหนงดึงแขนของเซี่ยชีหรั่นไว้ และมองส้งหลิงหลิง อย่างเย้ยหยัน ด้วยใบหน้าที่พึงพอใจ

เธอยังจำตอนที่เธอมาอยู่บ้านตระกูลเย่ใหม่ๆ ส้งหลิงหลิงนั้นพยายามดึงเธอมาเป็นพวก และหลังจากนั้นส้งหลิงหลิงก็มอบความเป็นศัตรูให้กับเธอ พูดจากับเธอด้วยคำพูดเหล่านั้น เวลานี้เธอสามารถเอาคืนหล่อนได้ ทำให้ภายในใจของเธอนั้นรู้สึกคลายความแค้นลงได้ไม่น้อย

สีหน้าของส้งหลิงหลิงนั้นเหมือนจะทำอะไรไม่ถูก เซี่ยชีหรั่นอดไม่ได้ จึงได้กระซิบพูดกับโม่เสี่ยวหนงประโยคหนึ่งว่า：“เสี่ยวหนง อย่าพูดจาเหลวไหล”

“ฉันไม่ได้พูดจาเหลวไหล พี่เขยก็พูดเช่นนั้นจริงๆไม่ใช่เหรอ？หรือว่าที่นี้จะมีผู้หญิงสองคนอยู่ในบ้านหลังเดียวกันตลอดไป？”โม่เสี่ยวหนงยังคงพูดไม่หยุด และไม่กลัวเลยว่าเด็กที่หลับอยู่นั้น จะถูกปลุกจนตื่น

“ไปเถอะเสี่ยวหนง เดี๋ยวเด็กจะตกใจตื่น มีอะไรจะพูดก็ค่อยว่ากัน”ขณะที่เซี่ยชีหรั่นพูดก็ดึงเสี่ยวหนงออกมา

ส้งหลิงหลิงจ้องมองเงาหลังของเซี่ยชีหรั่นและโม่เสี่ยวหนง โดยสีหน้านั้นไม่ได้แสดงความรู้สึกใดใด

หากไม่ได้เป็นเพราะว่ามีคนจ้องมองอยู่หลายคน เธอก็คงแสดงความโกรธแค้นออกมาทางสีหน้า แต่ตอนนี้ทำเช่นนั้นไม่ได้

“ไปเถอะ หลิงหลิง คุณก็จริงๆเลยนะ แม้ว่าจะทำเพื่อเด็ก แต่ก็ไม่ควรที่จะพอกลับมาถึงก็ให้เซี่ยชีหรั่นเข้าใกล้ชิดสนิทสนมกับเด็กเช่นนั้น รู้ว่าคุณปรารถนาดีต่อเด็ก คนที่ไม่รู้ก็จะเข้าใจเจตนาของคุณผิด เด็กโง่ ลูกอยู่ในช่วงอยู่ไฟ อย่าเพิ่งไปคิดอะไรมากเลย วางใจรักษาตัวเถอะ”นายหญิงส้งพยุงลูกสาว และพูดด้วยเสียงเบาว่า

“ได้ค่ะแม่พวกเราขึ้นบ้านเถอะ”

ส้งหลิงหลิงขึ้นบ้านไปกับแม่ แม้ว่ารอยผ่าตัดจากการคลอดลูกตอนนี้จะดีขึ้นแล้ว แต่เธอก็กลัวว่าแผลจะปริออก ดังนั้นทุกครั้งที่เธอเดิน เธอจะตั้งใจเป็นพิเศษ

“พวกคุณไม่ต้องรอฉันหรอก อุ้มเด็กขึ้นไปเถอะ พ่อบ้านรบกวนคุณช่วยจัดการให้ด้วย”ส้งหลิงหลิงพูดกับพ่อบ้านโดยตั้งใจใช้คำว่ารบกวนสองคำนี้

สองสามวันมานี้เธอคิดได้แล้วว่า การที่เธอได้อยู่ในบ้านหลังนี้นั้นมันไม่ง่ายนัก ดังนั้นเธอจะต้องระมัดระวังทุกสี่ก้าว อย่าให้เย่เชินหลินเจอปัญหาที่เกี่ยวข้องกับเธอได้

“ผมจะจัดการให้เรียบร้อย คุณเย่ได้สั่งไว้แล้วครับ”พ่อบ้านตอบอย่างราบเรียบ หลังจากนั้นก็ออกคำสั่งให้คนรับใช้และพี่เลี้ยงเด็กตามขึ้นไปข้างบน

ส่วนของอย่างอื่นหลินหลิงก็ได้จัดการหาซื้อเรียบร้อยแล้วและค่อยๆย้ายเข้ามา

เด็กยังอายุไม่ครบเดือน ยังไม่สามารถที่จะนอนในห้องเด็กอ่อนได้ ดังนั้นเขาจึงได้นอนที่ห้องนอนใหญ่กับส้งหลิงหลิงบนชั้นสอง

เมื่อส้งหลิงหลิงเดินมาถึงชั้นสอง แต่ก็ยังมีใจเหลือบลงมามองที่ชั้นล่าง ในใจก็คิดว่าเธอจะต้องทำอย่างไรถึงจะสามารถชนะเซี่ยชีหรั่นได้

เดิมทีเธอนั้นคิดว่าใช้โม่เสี่ยวหนงเป็นเครื่องมือ แต่เมื่อถึงเวลานี้เธอนั้นเกลียดโม่เสี่ยวหนงพอๆกับเซี่ยชีหรั่น หากมีวิธียิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวและทำลายสองคนนั้นไปพร้อมๆกันก็คงจะดีไม่น้อย