ตอนที่ 728 สาวใช้ตัวแสบ 632

ตอนที่ 728 สาวใช้ตัวแสบ 632

“เด็กโง่”เย่เชินหลินถอนหายใจพลางเดินไปข้างหน้าเพื่อโอบเธอไว้พลางลูบผมของเธอ

ทุกครั้งที่เขาลูบผมของเธอแบบนี้เธอมักจะรู้สึกถึงความสุขความอ่อนโยน

และความอบอุ่นแผ่ซานในหัวใจ มันทำให้เธอรู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก

ส้งหลิงหลิงทั้งป้อนนมทั้งยิ้มอย่างรู้สึกผิดให้เซี่ยชีหรั่นไปพลางอธิบายว่า

“ที่เขาร้องไห้ไม่โทษคุณหรอกนะคะ เด็กคงกลัวคนแปลกหน้า หรือไม่ก็คงจะหิวแล้ว คุณดูสิคะ ตอนนี้เขาตั้งอกตั้งใจกินนมขนานไหนต่อไปก็ไม่เป็นไรแล้วเข้าหาเขาให้มากๆมันต้องสักวันที่เขายอมรับคุณให้เป็นแม่ พอถึงตอนนั้น... ” ส้งหลิงหลิงทอดถอนใจพลางยิ้มอย่างขมขื่น

“ถึงตอนนั้นแม้ว่าฉันจะไม่อยู่แล้ว แต่ก็วางใจที่จะยกลูกให้กับคุณ”

ส้งหลิงหลิงเล่นบทไหนอีก? เซี่ยชีหรั่นไม่เก่งเรื่องตบตาคนเธอขมวดคิ้วมุ่นอยากจะถามส้งหลิงหลิงจริงๆว่า เธอคิดแบบนั้นจริงๆหรือ หรือว่าจงใจเล่นละครต่อหน้าเย่เชินหลินอีกแล้วกันแน่

ไม่ว่าจะจริงหรือว่าเล่นละคร เธอได้ตัดสินใจแล้วว่าเธอจะยึดมั่นกับมันจนถึงที่สุด

เซี่ยชีหรั่นยิ้มเล็กน้อยพลางตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “คุณไม่ต้องห่วง ฉันจะให้เขาเป็นเหมือนลูกแท้ๆของฉัน และฉันจะเข้าหาเข้าให้เยอะขึ้นด้วย”

"ขอบคุณ" ส้งหลิงหลิงพูดสองคำนี้ออกมา และเธอก็เริ่มร้องไห้อีกครั้งดูโศกเศร้ามาก

เซี่ยชีหรั่นมองไปยังเย่เชินหลินแวบหนึ่ง เห็นว่าเขาไม่ได้ใส่ใจส้งหลิงหลิงเลย เธอค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อย

“หลิงหลิงทำไมถึงร้องไห้อีกแล้วฮึ ไม่ร้องนะ อยู่ไฟอยู่เลย ทำไมถึงได้งอแงอย่างงี้ ”

นายหญิงส้งดูทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ ในเวลานี้เธออดเดินเข้าไปปลอบโยนลูกสาวไม่ได้

ทุกอย่างเหมือนกับฉากละคร แต่แค่แสดงได้เนียนมากก็เท่านั้น

“ไปกันเถอะชีหรั่น ต่อไปนี้ตอนที่ผมอยู่ คุณอยากมาอุ้มตูตูก็มาได้” ความหมายในคำพูดก็คือ ถ้าเขาไม่อยู่เซี่ยชีหรั่นก็ไม่ต้องมา

เขาไม่ได้คิดว่าเซี่ยชีหรั่นจะทำร้ายลูกของเขา แต่ส้งหลิงหลิงก็ไม่แน่ เธอคนนี้เพื่อให้บรรลุเป้าหมาย เกรงว่าเรื่องอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น

หลังจากที่เซี่ยชีหรั่นกับเย่เชินหลินจูงมือกันออกไปแล้ว นายหญิงส้งก็ได้ออกคำสั่งให้คนเหล่านั้นออกไปให้หมด บอกไว้ว่าถ้ามีเรื่องอะไรเดี๋ยวจะเรียก

“หลิงหลิงลูกรัก ลูกไม่ได้รับความเป็นธรรมเลย”เธอพูดเสียงแผ่วเบา ส้งหลิงหลิงถอนหายใจพลางส่ายหน้า และพูดอย่างจนปัญญาว่า “แม่คะหนูไม่ได้รับความเป็นธรรมไม่เป็นไรหรอกค่ะ ขอเพียงแค่วันหนึ่งในอนาคต เธอดีกับลูกของหนูจริงๆ หนูก็ไม่อะไรอยู่แล้ว แต่ว่าแม่ดูสิ เซี่ยชีหรั่นเธอก็แค่จงใจพูดต่อหน้าเชินหลินว่าเธอชอบเด็กคนนี้ ทั้งยังตั้งชื่อให้ลูกอีก ชื่อดีๆไม่ตั้ง ดันตั้งว่าตูตูไม่เพราะเอาซะเลย”

คุณนายส้งพอจะเดาความตั้งใจของลูกสาวได้เธอสงสัยว่าในห้องนี้ต้องมีเครื่องดักฟังแน่ ดังนั้นสิ่งที่ส้งหลิงหลิงพูดจึงไม่ใช่ความจริง เธอเข้าใจลูกสาวตัวเองดีว่าไม่ใช่คนล้มเลิกอะไรง่ายๆ เพื่อที่จะเล่นไปตามน้ำ เธอเองก็ทอดถอนหายใจพลางพูดอย่างจนปัญญาว่า “ ลูกที่ตัวเองคลอดมาดีที่สุด ใครจะสามารถรับเอาลูกคนอื่นมาเป็นลูกของตัวเองได้จริงๆกัน แค่พูดให้ดูดีไปงั้นๆเอง น่าเสียดายที่เย่เชินหลินลุ่มหลงเธอเข้าเสียแล้ว ไม่ว่าเธอจะทำอะไรพูดอะไรก็ดีไปหมด”

เย่เชินหลินจับมือของเซี่ยชีหรั่นกลับไปที่ห้อง พอเข้ามาในห้องได้เขาก็กอดรัดเธอไว้ในอ้อมกอดอย่าง แน่น พลางถอนหายใจอย่างแรงหนึ่งที“ เด็กน้อย ผมรักคุณจนไม่รู้ว่าจะรักยังไงแล้ว”

หัวใจของเซี่ยชีหรั่นเต้นอย่างรุนแรงเธอเอียงหน้ามองเขาพลางพูดอย่างอ่อนโยนว่า“ตอนนี้คุณก็ดีกับ ฉันจนไม่รู้จะว่ายังไงแล้วนะคะ ฉันเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลกเลย”

ยัยบื้อ เธอเป็นผู้หญิงที่เรียกร้องน้อยที่สุดในโลกสิถึงจะถูก ผู้หญิงที่ไหนจะยอมเอาสามีที่มีลูกแล้ว เธอเสียสละตัวเองขนานนี้ เพื่อช่วยเขาเลี้ยงลูกอีก

เขาจะต้องรักเธอให้มากๆ ให้เธอรู้สึกสุขทั้งกายสุขทั้งใจ เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็ยันตัวเธอติดไว้กับประตู และประทับจูบลงมาที่ริมฝีปากอย่างอ่อนโยน เซี่ยชีหรั่นไม่ได้ปฏิเสธจูบของเขา เธอรับรู้ได้ถึงความรู้สึกของเขา พลางเขย่งปลายเท้าขึ้นไปรับจูบของเขาไว้ เขาอดกลั้นไว้และจูบเธออย่างอ่อนโยน ค่อยๆเอาอกเอาใจเธอ ราวกับว่าถ้าจูบแรงกว่านี้กลัวว่าเธอจะบาดเจ็บยังไงอย่างงั้น

เมื่อเธอนึกถึงอดีตของพวกเขาที่ผ่านมา นึกถึงเย่เชินหลินผู้ที่ไม่มีเหตุผล ทั้งหยาบคาย เขาในตอนนี้เมื่อเทียบกับเมื่อก่อนแล้วเหมือนคนละคนกันเลย เหมือนว่าเขาจะไม่พอใจกับการแค่ได้จูบเธอ จูบไปจูบมามือเขาก็เริ่มลูบไล้ไปทั่วร่างกายของเธอ ผู้ชายคนนี้คิดเรื่องพิเรนทร์อีกแล้วแน่ๆ

เซี่ยชีหรั่นรีบถอนจูบออกพลางกระซิบเสียงเบา “ฉันเหนื่อยแล้วค่ะ ตอนเช้าจะตื่นไม่ไหวอยู่แล้ว ไม่ต่อแล้วได้ไหมคะ? ”

“ให้ผมรักคุณนะที่รัก ครั้งนี้ผมจะทำเบาๆ จะรีบทำรีบเสร็จ”เขาพูดเสียงลุ่มลึกอยู่ข้างใบหูของเธอ มันทำลายความตั้งใจของเธอลงอย่างรวดเร็ว รอจนเขาจับเธอพลิกไปมาจนปวดเมื่อยและไร้เรี่ยวแรงไปทั้งตัวแล้ว เธอถึงได้พบว่าผู้ชายคนนี้พูดไม่เป็นคำพูดเลย ยังกล้าบอกว่ารีบทำรีบเสร็จอีก นานขนาดนั้นเรียกรีบทำรีบเสร็จรึไง?

แต่ว่าเมื่อเทียบกับที่ผ่านมาแล้ว เธอรู้ดี นี่ถือว่าเขาตั้งใจออมแรงแล้ว นับว่าไม่ทำให้เธอลำบากมากไป

“ไม่เหนื่อยใช่ไหม?” เขาลูบใบหน้าน้อยๆของเธอที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อพลางพูดเสียงอ่อนโยน

“เหนื่อยสิ เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว เกลียดจริงๆคนเฮงซวย ต่อไปนี้หนึ่งเดือนให้ได้แค่ครั้งเดียวนะ”เซี่ยชีหรั่นลองใช้โอกาสนี้ยืนข้อเสนอกับเขาดู แต่เย่เชินหลินกลับทำเพียงแค่ยิ้มพลางพูดเสียงกระซิบว่า”เชื่อผมสิ หนึ่งเดือนหนึ่งครั้งคุณต้องอดไม่ได้และมาจู่โจมผมเองแน่”

“ไม่มีทาง！ใครจะจู่โจมคุณกัน คุณมันคนบ้าตัณหา！”

“งั้นเรามาลองดูไหมล่ะ? “ เย่เชินหลินเลิกคิ้วท้าทาย

ลองก็ลองสิ เธอไม่ยอมแพ้หรอก