ตอนที่ 756 สาวใช้ตัวแสบ 660

ตอนที่ 756 สาวใช้ตัวแสบ 660

เขาไม่รู้ว่าเขาตั้งใจทำสิ่งนี้ทั้งที่รู้ว่าเขามีอะไรกับหลินหลิงไปแล้ว ไม่ยอมช่วยดูแลเธอก็แล้วไป แต่นี่กลับสมรู้ร่วมคิดกับหลินหลิงแล้วซ่อนตัวเธอด้วย

“สรุปเธออยู่ไหน เราไม่อยากเสียเวลากับนายแล้วนะ” ไห่ลี่หมินสีหน้าเคร่งเครียด

วันนี้เขารีบกลับไปตงเจียงแล้วโทรหาหลินหลิงแต่โทรไม่ติด เมื่อไปที่บ้านก็ไม่มีใครอยู่ คนที่เขามอบหมายให้ช่วยเฝ้าดูเธอบอกว่าเธอไม่ได้กลับมาตั้งแต่วันที่เขาออกไปแล้ว

สองวันนี้เขายุ่งกับงานที่หลินเจียงมาก จึงไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้เลย

เขาคิดว่าอย่างไรก็ตามถ้ามีเย่เชินหลินช่วยดูแลเธออยู่ เธอคงหนีไปไหนไม่ได้หรอก

เขาไปหาที่บริษัทฝู้ซื่อกรุ๊ปแต่ไม่มีวี่แววของเธอเลย ดังนั้นเขาจึงเข้าไปหาเย่เชินหลินอย่างเร่งรีบ

“นายตามหาเธอ มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ? ไห่ลี่หมิน หรือว่านายชอบเธอใช่ไหม?” เย่เชินหลินถามอย่างเคร่งเครียด

คำถามนี้เหมือนจะแทงใจดำไห่ลี่หมิน เขาคิดเพียงว่าจะเอาชนะเธออย่างไร แต่ไม่เคยคิดถึงเรื่องความรักเลย

คนที่เขาหลงรักคือเซี่ยชีหรั่นมากกว่า เธออ่อนโยนและสวยงามขนาดนี้ คู่ควรกับการเป็นที่รักที่ใคร่ของผู้ชายทุกคน

เขาคงไม่หลงรักหลินหลิงผู้หญิงธรรมดาคนนี้หรอก ที่เขาตามหาเธอก็เพราะเขาเคยมีอะไรกับเธอมากกว่า

ต้องยอมรับว่าเขาหลงใหลในตัวเธอแล้ว แม้กระทั่งวันที่อยู่บ้านเธอสองคืน เขาเอาเธอไปหลายรอบแต่ก็ยังรู้สึกไม่พอ

บางทีก็เพราะยังเอาชนะเธอไม่ได้จึงทำให้เธอยังต้องหนีเขาอยู่

ผู้ชายแพ้ให้กับทุกอย่างได้แต่จะแพ้ให้กับศักดิ์ศรีไม่ได้

ผู้หญิงที่เขาชอบ แม้จะหลงใหลเพียงแค่ร่างกาย แต่เธอก็ต้องยินยอมและเชื่อฟังเขาโดยดี

หลังจากเย่เชินหลินถามคำถามนี้แล้วก็ได้สังเกตสีหน้าของเขาอย่างละเอียด ซึ่งเขาเข้าใจไห่ลี่หมินดีและความรู้สึกที่ไห่ลี่หมินมีต่อเซี่ยชีหรั่นนั้นก็เป็นความจริงเหมือนกัน

ความรู้สึกของเขากับหลินหลิงก็เป็นความจริงเช่นกัน แต่ความรู้สึกในตอนนี้ยังอยู่ในช่วงของการหลงใหลทางร่างกายเท่านั้น

ผู้หญิงมีเซ็กส์เพราะความรัก แต่ผู้ชายรักเพราะมีเซ็กส์ ประโยคนี้โดยส่วนใหญ่แล้วก็มีเหตุผลเหมือนกัน

นี่ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่เขาต้องสร้างอุปสรรคให้กับเขาสองคน เพราะถ้าผู้หญิงใจง่ายเกินไปผู้ชายก็จะเบื่อง่ายเหมือนกัน

ถ้าไห่ลี่หมินกลับมาจากไหหลำแล้วรู้ว่าหลินหลิงคือคู่นอนของเขา เขาจะรับผิดชอบหลินหลิงทุกอย่างในตอนนั้น แต่อาจจะรู้สึกหงุดหงิดและรู้สึกรังเกียจได้

และสถานการณ์ในตอนนี้กับตอนนั้นก็ไม่ได้ต่างกันมากนัก

“รักบ้าอะไร ใครจะเหมือนนาย? นอนด้วยกันครั้งสองครั้งก็ต้องรักเลยเหรอ?” ไห่ลี่หมินแสร้งพูดอย่างไม่แยแส

“ฮ่า ๆ ดีแล้วที่ไม่ได้รัก” เย่เชินหลินหัวเราะดัง ๆ แล้วหันไปมองไห่ลี่หมิน จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อย ๆ จางหายไป แล้วพูดกับเขาอย่างจริงจัง “ไห่ นายนั่งลงก่อน เรามีเรื่องจะคุยกับนายแบบจริงจังหน่อย”

ไห่ลี่หมินก็นั่งลงที่โซฟา เย่เชินหลินยื่นบุหรี่ให้เขาม้วนหนึ่งแล้วจุดให้ตัวเองม้วนหนึ่ง

ผ่านไปสักพักเขาถึงค่อย ๆ พูด “หลังจากที่ได้คบหากันมาสักพัก เรารู้ว่านายควรรู้จักหลินหลิงพอสมควรแล้ว ว่าคนอย่างเธอก็มีสองแง่มุมอยู่ ตอนนี้เธอไปพักร้อนแล้ว ก่อนไปยังบอกเราว่าเธอไม่ชอบที่ถูกนายคอยตามตื้อตลอด เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนอกจากเจตนาหนีนายไป”

เมื่อไห่ลี่หมินได้ยินคำพูดนี้สีหน้าของเขาก็เคร่งเครียดกว่าเดิมอีก เขาคิดในใจ : ไอ้ผู้หญิงเลวคนนี้ เราทิ้งโน๊ตเตือนเธอแล้วไม่ใช่เหรอ? ดูเหมือนว่าจะจัดการกับเธออย่างตรงไปตรงมาไม่ได้แล้วสิท่า แถมยังกล้าหนีเขาไปอีกด้วย

จะหนีไปซ่อนตัวก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ยังบอกกับเย่เชินหลินทุกเรื่องแบบนี้ แล้วจะให้เขาเอาหน้าไว้ที่ไหนกัน?

“ไห่ นายฟังนะ ผู้หญิงเขายังไม่อะไรมากเลย นายดูตัวเองสิ กัดไม่ปล่อยแบบนี้มีความหมายเหรอ? เราว่านายกลับไปตั้งใจทำงานที่หลินเจียงเถอะ ไม่นานนายก็จะลืมเธอไปเอง นายอยู่ที่นั่นหาสาวมันง่ายยิ่งกว่ากระดิกนิ้วด้วยซ้ำ อยากได้แบบไหนก็เลือกได้ตามใจชอบ”

ไห่ลี่หมินก้มหน้าสูบบุหรี่เงียบ ๆ

เย่เชินหลินเงียบไปสักพักแล้วพูดต่อ “แน่นอน ถ้านายชอบเธอจริง ๆ เดี๋ยวเราจะช่วยนายสารภาพรักให้เธอเอง”

เขาจะให้สารภาพรัก แต่ความจริงแล้วเขารู้ว่าคนอย่างไห่ลี่หมินไม่ยอมลดตัวมาบอกรักหลินหลิงหรอก

“สารภาพรักเหรอ? นายให้เกียรติผู้ช่วยของนายเกินไปแล้วล่ะ จะให้เราสารภาพรักกับผู้หญิงธรรมดาแบบนี้เนี่ยนะ!” ไห่ลี่หมินพูดด้วยสีหน้าเย้ยหยัน เขาไม่ได้บอกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่แย่เกินไป แค่บอกว่าเธอเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งซึ่งก็เพราะให้เกียรติเย่เชินหลิน

ความจริงแล้วหลินหลิงก็ไม่แย่อย่างที่คิดหรอก อย่างน้อยเธอก็กระตุ้นอารมณ์ความรู้สึกของไห่ลี่หมินได้อย่างง่ายดาย

โดยปกติแล้วไห่ลี่หมินเป็นคนนิ่ง ๆ และไม่เคยกล่าวหาใคร โดยเฉพาะพูดจาแบบนี้กับผู้หญิงคนหนึ่ง

“เรารู้ เราจะไม่เข้าใจนายได้ไงล่ะ? พอแล้ว อย่ารบกวนเธอเลย เธอไม่ได้ทำงานดี ๆ เลย อีกอย่างเราชินกับการมีเธอช่วยงานอยู่ตลอด ตอนนี้เธอไม่อยู่เรายุ่งจนแทบตาย” เย่เชินหลินบอก

“ไม่ได้ ตอนนี้ยังไม่ได้ รอสักพักเราอาจจะเบื่อเธอ แล้วจะไม่รบกวนเธออีก” ไห่ลี่หมินพูดเหมือนเป็นเจ้าของเธอไปแล้ว