ตอนที่ 809 สาวใช้ตัวแสบ 713

ตอนที่ 809 สาวใช้ตัวแสบ 713

“คุณก็คือเย่เชินหลินไง”

“แล้วเย่เชินหลินคือใครล่ะ? ถ้าไม่ใช่สามีคุณแล้วทำไมต้องนอนกับคุณทุกวันด้วย?” เย่เชินหลินแกล้งถาม จนทำให้เธอเขินจนหน้าแดงอีกครั้ง

เธอรู้สึกอายจริง ๆ ถึงแม้จะเป็นคู่หมั้นกัน แต่ก็ยังไม่ได้แต่งงานกัน ถ้าให้เขาเรียกเขาว่าสามีก็ยังรู้สึกแปลก ๆ อยู่ดี

“คุณจะซีเรียสอะไรล่ะ พอแล้ว ฉันหิวแล้ว ฉันจะลุกไปกินข้าวแล้ว”

ณ เวลานี้ก็เลยเวลาอาหารเช้าไปนานแล้ว ถ้ากินอีกทีก็คงต้องเป็นมื้อเที่ยง เธอยังคงรู้สึกหงุดหงิดกับตัวเองที่ตื่นสาย เพราะเวลาที่มีค่าของเธอต้องเสียไปอย่างไร้ค่าอีกแล้ว

“นี่เป็นปัญหาที่ซีเรียสมากนะ เรียกสามีเดี๋ยวนี้” เย่เชินหลินยื่นมือออกไปจับคางเธอไว้เบา ๆ เพียงต้องการให้เธอไม่หลบสายตาเขา

“โอ้ย ก็เรียกไม่ออกนี่ วันหลังค่อยเรียกได้มั้ย?” เซี่ยชีหรั่นเริ่มงอแงเหมือนเด็ก แต่เย่เชินหลินยังคงยืนยันที่จะให้เธอเรียก

“ไม่ได้! วันนี้เจ้าชายอยากฟังเป็นพิเศษ ดังนั้นต้องเรียก”

“นั่นสิ จะบังคับให้เรียกสามีทำไมล่ะ ให้เรียกเจ้าชายดีกว่านะ คุณเจ้าชาย ปล่อยทาสคนนี้เถอะนะ” เซี่ยชีหรั่นอ้อนเขาเบา ๆ จึงทำให้ชายผู้ที่กอดเธอนอนทั้งคืนคนนี้ถูกเธอยุยงจนลุกเป็นไฟตั้งแต่เช้า

เมื่อเห็นเธอเหนื่อย ๆ แบบนี้เขาก็ไม่ได้อยากใช้กำลังกับเธอ

แต่ที่เธอกล้าอ้อนเขาแบบนี้ นั่นก็หมายความว่าเธอกำลังเย้ายวนเขา

จังหวะหัวใจของเย่เชินหลินเต้นรัวและเขาก้มลงไปวางจูบลงที่ปากเล็ก ๆ ของเธอ

หมดกัน เขาคิดไม่ซื่ออีกแล้ว

เซี่ยชีหรั่นพยายามจะหลีกเลี่ยงสิ่งที่จะเจอ แต่เป็นคู่ต่อสู้เขาได้ซะที่ไหนล่ะ เขายิ่งจูบมากเท่าไหร่ความร้อนแรงก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น จากนั้นโน้มตัวไปข้างหน้าแล้วผลักเธอกลับไปนอนลงบนเตียงอย่างง่ายดาย

ไม่เรียกใช่มั้ย?

เขามีวิธีที่จะทำให้เธอยอมเสมอ

จูบของเย่เชินหลินก็เหมือนดอกฝิ่นชนิดหนึ่ง ยิ่งเสพยิ่งติดจนเธอไม่สามารถหยุดมันได้

ร่างกายของเขายังคงอ่อนเพลียอยู่แท้ ๆ ความจริงแล้วเขาควรพักฟื้นสักหนึ่งเดือนด้วยซ้ำ จะยอมสำเร็จความตั้งใจไม่ได้ แต่ก็ไม่สามารถต่อต้านเขาได้เลย

ชุดนอนบาง ๆ ของเธอถูกเขาทำลายทิ้งอย่างไม่ต้องสงสัย รวมถึงเสื้อผ้าชิ้นเล็ก ๆ ข้างในทั้งหมดก็ต้องกลายเป็นเศษผ้า

เธอพยายามบิดตัวแล้วขอร้องเขาเบา ๆ “หลิน ฉันเหนื่อย คุณปล่อยฉันไปเถอะนะ ได้มั้ย? วันนี้วันหยุด คุณควรให้ฉันได้พักผ่อนดี ๆ สักวันนะ”

เมื่อเวลาที่เขาไม่ได้จูบปากเธอ เซี่ยชีหรั่นก็รีบพยายามขอร้องเขา

“ให้ร่างกายได้ล้าสุด ๆ จะได้พักผ่อนอย่างเต็มที่”

นี่มันทฤษฎีอะไรของเขา?

“ไม่ได้!”

“มองหน้าผมสิ เจ้าหนู” เขามองใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอแล้วพูดด้วยเสียงที่แหบแห้ง เสียงของเขาฟังแล้วชวนหลงใหลและนัยน์ตาเขาเต็มไปด้วยความต้องการครอบงำตัวเธอ

แม้ว่าพวกเขาจะมีอะไรกันหลายต่อหลายครั้งแล้ว แต่ทุกครั้งที่มาถึงจุดนี้ เซี่ยชีหรั่นยังกระวนกระวายและหัวใจเต้นรัว

เธอเหลือบมองที่เขาและใบหน้าของเธอก็ร้อนขึ้นเรื่อย ๆ

“เรียกสามีสิ!” เขาจ้องตาเธอแล้วสั่งให้เธอพูด

เซี่ยชีหรั่นกัดริมฝีปากไว้และยังคงรู้สึกอึดอัดมาก

“เรียกสิ!”

“ไม่เรียก......งื้ม......”

“เรียกสามีเดี๋ยวนี้!”

ทนรับความกดดันไม่ไหวอีกต่อไป แล้วคำว่า “สามี” ก็หลุดออกมาจากปากเธอเบา ๆ

เขาหยุดการเคลื่อนไหวแล้วก้มลงไปจูบแก้มเธอเบา ๆ และพูดอย่างอ่อนโยน “น่าฟังจริง ๆ เรียกอีกสิ”

“ฉัน…...”

“เรียกสิ ผมอยากฟังอีก” เขากดดันเธอต่อ

“สา…...สามี”

“ดีมาก ภรรยาตัวน้อยของผม” เย่เชินหลินถอนหายใจแล้วจูบที่ปากเธออีกครั้ง

เธอก็รู้สึกดีที่เขาเรียกเธอแบบนั้น มันช่างมีความสุขเหลือเกิน

หลังจากนั้นทั้งสองก็...... อย่างไรก็ตาม วันนี้เป็นวันหยุดของเขาทั้งสองและไม่มีใครมารบกวนด้วย ดังนั้นจึงมีเวลาค่อย ๆ ดื่มด่ำกับความสุขบนเตียง

หลังเสร็จกิจ เขานอนกอดเธอไปสักพักจนกว่าจะพึงพอใจ จากนั้นก็ได้ยินเสียงท้องร้องโครงครางของเธอดังขึ้น

“คุณสุดยอดเลยจริง ๆ นะ อดข้าวเพื่อมาทำสงคราม” เย่เชินหลินหยอกล้อจนใบหน้าเธอแดงขึ้นอีกครั้ง เธออดไม่ได้ที่จะหยิกแขนของเขาแล้วพูดว่า “คนบ้า ก็เพราะคุณคนเดียว คุณน่ะเป็นสัตว์ร้ายที่จะอาละวาดเมื่อไหร่ก็ได้”

“จริงดิ? แล้วคุณชอบสามีที่เป็นสัตว์ร้ายคนนี้ไหม?” เย่เชินหลินกระซิบถามเบา ๆ ข้างหูเธอ

ในใจของเซี่ยชีหรั่นเต็มไปด้วยความสุข เธอจึงซบไปที่กลางอกเขาแล้วพูดเบา ๆ “ใครจะชอบคนบ้าอย่างคุณล่ะ ฉันไม่ชอบหรอก”