ตอนที่ 810 สาวใช้ตัวแสบ 714

ตอนที่ 810 สาวใช้ตัวแสบ 714

“ที่พี่ยังพอมีอยู่ เธอส่งเลขบัญชีมาสิเดี๋ยวพี่โอนให้ ไปบ้านเขาครั้งแรกเธอต้องซื้อของฝากที่พิเศษหน่อยนะ ส่วนจะซื้ออะไรก็ลองปรึกษาเขาดู ไปบ้านเขาพูดจาต้องระมัดระวังเป็นพิเศษล่ะ โดยเฉพาะตอนอยู่กับผู้อาวุโส ผู้ใหญ่เขาถือนะ เธอต้องพูดอะไรที่ฟังแล้วสบายหู เข้าใจไหม?”

เซี่ยชีหรั่นเตือนอย่างละเอียดลออ เหมือนจะตื่นเต้นกว่าครั้งแรกที่เธอเข้าบ้านเย่เชินหลิน

“หนูรู้แล้วค่ะพี่ หนูจะระมัดระวังให้ดีที่สุดและหนูจะสร้างความประทับใจให้กับคุณพ่อคุณแม่เขาแน่นอนนะ หนูรู้ว่ามันเป็นเรื่องสำคัญของชีวิตหนู ในเมื่อหนูชอบเขาแล้วหนูก็จะทำให้ดีที่สุดนะ พี่รู้ไหม? ตอนนี้หนูรู้สึกมีความสุขมาก ตั้งแต่เรื่องครั้งก่อนที่เจอ หนูคิดว่าชีวิตคงจบแล้ว แต่ทุกอย่างมันกลับกันและหนูไม่คิดเลยว่าคนอย่างโม่เสี่ยวหนงจะมีวันนี้ได้ หนูขอบคุณพี่นะ ถ้าไม่มีพี่หนูก็ไม่มีวันนี้หรอก” โม่เสี่ยวหนงพูดไปและเสียงของเธอก็เริ่มแหบแห้ง

ดวงตาของเซี่ยชีหรั่นเองก็เริ่มแดงขึ้น เมื่อนึกถึงประสบการณ์ครั้งก่อนของโม่เสี่ยวหนงแล้วเธอก็รู้สึกเจ็บปวดใจแทนน้อง

“พี่ หนูรักพี่นะ!” โม่เสี่ยวหนงพูดด้วยความซาบซึ้งและน้ำตาของเซี่ยชีหรั่นก็ร่วงหล่น

หลายปีที่ผ่านมาเธอตั้งใจดูแลโม่เสี่ยวหนงคนนี้โดยไม่ต้องการอะไรจากเธอและไม่เคยหวังว่าเธอจะพูดอะไรเช่นนี้เลย

คงโตพอที่พร้อมจะแต่งงานสร้างครอบครัวแล้ว เซี่ยชีหรั่นรู้สึกอบอุ่นใจ

“ยัยบื้อของพี่” เซี่ยชีหรั่นถอนหายใจ

ฉันบื้อใช่ไหม? เซี่ยชีหรั่น เธอคิดว่าฉันซื่อบื้อใช่ไหมที่ยอมรับผู้ชายแบบนี้ที่เธอยัดเยียดให้ฉัน?

“พี่ เดี๋ยวพี่โอนเงินให้หนูหน่อยนะ แล้วหนูจะคืนให้พี่ทีหลัง รอแต่งงานก่อนจะได้เงินค่าสินสอดใช่ไหม? หนูค่อยเอาเงินสินสอดนั้นคืนพี่นะ”

“ของพี่ก็เป็นของเธอเหมือนกัน ยังจะคืนทำไมล่ะ โอเค งั้นเธอบอกเลขบัญชีให้พี่ตอนนี้เลยนะ เดี๋ยวพี่โอนให้”

โม่เสี่ยวหนงก็ไม่ได้เกรงใจอีก เธอจึงแจ้งเลขที่บัญชีให้เซี่ยชีหรั่นและเซี่ยชีหรั่นก็โอนเงินทั้งหมดที่มีให้กับเธอไป

หลังโอนเสร็จก็ได้รับข้อความจากโม่เสี่ยวหนง เธอกล่าวคำขอบคุณมาหลายต่อหลายคำ ถ้าเป็นเมื่อก่อนแล้วเธอไม่เคยทำแบบนี้เลย

เมื่อเซี่ยชีหรั่นเห็นคำขอบคุณจากเธอในโทรศัพท์ก็รู้สึกอยากคุยกับโม่เสี่ยวจุนขึ้นมา

ตั้งแต่ที่เธอออกจากบ้านของไห่ฉิงฉิงพวกเธอก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก

ทันทีที่โทรสายโม่เสี่ยวจุนติดเธอก็ได้ยินเสียงเขา

“ชีหรั่น”

ไม่รู้ด้วยสาเหตุใด น้ำตาของเซี่ยชีหรั่นก็รั่วไหลอีกครั้งเมื่อได้ยินโม่เสี่ยวจุนเรียกชื่อเธอ

“เป็นไรไปเหรอ? ร้องไห้ทำไม? มีเรื่องกับเขาอีกแล้วเหรอ?” โม่เสี่ยวจุนถามอย่างสงสัย

โม่เสี่ยวจุนรู้ว่าเซี่ยชีหรั่นนั้นกลับไปอยู่กับเย่เชินหลินเหมือนเดิมแล้ว เขาโกรธแต่ก็ทำอะไรไม่ได้สำหรับทางเลือกของเซี่ยชีหรั่น

“เปล่าหรอกเสี่ยวจุน ฉันอยากบอกว่าเสี่ยวหนงน่าจะใกล้แต่งงานแล้ว คุณยังจำได้ไหม? เมื่อก่อนเสี่ยวหนงหัวดื้อแค่ไหน ฉันเคยบอกว่าสักวันเธอต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองได้แต่คุณไม่ยอมเชื่อ แต่วันนี้เธอจะไปบ้านสามีในอนาคตแล้วนะ เธอมาขอตัวฉันแล้วบอกว่าจะคืนฉันและขอบคุณฉันอย่างไม่หยุดเลย เธอเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ นะ วันที่ฉันเฝ้ารอมาถึงแล้ว”

โม่เสี่ยวจุนเงียบไปพักใหญ่ และความทรงจำในอดีตของเขาก็ค่อย ๆ รื้อฟื้นในจิตใจ

เมื่อก่อนเขาหาว่าเซี่ยชีหรั่นนั้นคอยปกป้องโม่เสี่ยวหนงมาตลอด แต่ความจริงลึก ๆ ในใจเขาก็รักโม่เสี่ยวหนงมาก เพราะถึงอย่างไรเธอก็ถือเป็นน้องสาวคนหนึ่งของเขา

เรื่องที่เขาแกล้งตายก็ผ่านมานานแล้ว และความเข้มงวดที่มีต่อโม่เสี่ยวหนงก็ค่อย ๆ เพลาลง

เขาเป็นคนที่เฝ้าดูโม่เสี่ยวหนงเติบโตมาตลอด ซึ่งเขาหวังว่าสักวันเธอจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้และสักวันเธอจะได้พบกับความสุขที่แท้จริง

“แฟนเธอคือใครเหรอ? เขาไว้ใจได้ไหม?” โม่เสี่ยวจุนถาม

เมื่อได้ยินเขาถามแบบนี้ เซี่ยชีหรั่นก็ยิ่งซาบซึ้งและน้ำตาไหลลงมาอย่างหยุดไม่อยู่อีกครั้ง

“ฉันรู้ว่าคุณก็เป็นห่วงเธอเหมือนกัน เขาไว้ใจได้ เป็นคนที่เย่เชินหลินแนะนำมาเอง เขาชื่อเลี่ยวเหวยตงเป็นลูกชายของท่านรองประธานกรรมการเลี่ยวซึ่งลี่ ฉันเองก็เคยสืบประวัติของเขาแล้วเหมือนกัน เขาเป็นคนดีนะ”

“ก็ดีเหมือนกัน ยังไงก็ให้เธอเป็นคนตัดสินใจเองนะ ถ้าจะยุ่งเรื่องคนอื่นก็ไม่ดีหรอก”

เซี่ยชีหรั่นเข้าใจความหมายของโม่เสี่ยวจุนดี เขาอยากเตือนเธอแต่กลัวเธอจะคิดมาก เขาจึงทำอะไรไม่ได้

“เสี่ยวจุน ฉันมีความสุขมากจริง ๆ นะ เชื่อฉันสิ ฉันรู้จักเขาก็เหมือนที่รู้จักคุณ เขาเป็นคนดีจริง ๆ คุณต้องไว้ใจเขานะ ได้ไหม?”

เย่เชินหลินเปิดประตูเข้ามาแล้วเห็นเซี่ยชีหรั่นกำลังคุยโทรศัพท์ด้วยน้ำตา

เขาจึงเดินเข้ามาหาเธอแล้วเช็ดน้ำตาให้เธอด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“งั้นแค่นี้ก่อนนะ ยังมีเวลาอีกเยอะ ค่อย ๆ ดูไป” โม่เสี่ยวจุนวางสายลง

“คุยกับโม่เสี่ยวจุนเหรอ?” เย่เชินหลินถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“อื้ม เสี่ยวหนงจะแต่งงานแล้ว ฉันเลยตั้งใจโทรไปบอกเขาหน่อย เขาก็เป็นห่วงเสี่ยวหนงเหมือนกัน ฉันหวังว่าเขาจะไว้ใจเสี่ยวหนงได้สักที”

“วันหลังคุยกับเขาแล้วอย่างร้องไห้นะ ผมจะเข้าใจผิดเอา” เย่เชินหลินนั่งลงและเช็ดน้ำตาให้เซี่ยชีหรั่นอีกครั้ง