ตอนที่ 837 สาวใช้ตัวแสบ 741

ตอนที่ 837 สาวใช้ตัวแสบ 741

"อีกห้านาทีฉันจะไป" เย่เชินหลินขึ้นเสียงของเขาอย่างเย็นชา พ่อบ้านเห็นว่าเขาอำพรางด้วยความเฉยเมยเพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเขาเปลี่ยนใจหลังจากฟังผู้หญิงคนนั้น

เซี่ยชีหรั่นก็เม้มริมฝีปากและยิ้ม

"คุณหัวเราะอะไร คุณเป็นหนี้การทำความสะอาดนะ!" เย่เชินหลินเหลือบมองไปที่เซี่ยชีหรั่น จากนั้นก็ลุกขึ้นและเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อเปลี่ยนชุด

ยัยตัวเล็ก กล้าที่จะหัวเราะเยาะเขา ดังนั้นเขาจึงตั้งใจเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อหน้าเธอ เมื่อเห็นใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความอับอายเขาก็มีความสุขที่เล่นตลกได้สำเร็จ

ต้าหลัวกำลังจะทำงานกะกลางคืนในวันนี้ ในตอนกลางวันเขาอยู่ในหอพักของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย

เมื่อเย่เชินหลินผลักประตูเข้าไปเขาก็ยังเมาอยู่

"ฉันจะไปหาคุณเย่! ฉันจะไปพบเขา! คุณบอกไม่ใช่เหรอว่าฉันเป็นน้องชายของเขา บอกว่าฉันเป็นเหมือนเขาไม่ใช่เหรอ ฮ่าฮ่า คงไม่แม้แต่น้องชายก็ไม่อยากเจอหรอกมั้ง"

“คุณเย่ ดูสิ...” พ่อบ้านกังวลว่าต้าหลัวจะทำอะไรเย่เชินหลิน แต่เย่เชินหลินทำเพียงแค่ยกมือขึ้นโดยไม่แสดงออก บ่งบอกว่าพ่อบ้านสามารถออกไปได้

"พวกคุณก็ออกไปข้างนอกก่อน ฉันจะคุยกับเขาลำพัง"

เย่เชินหลินพูดจบก็กำหมัดแน่นและเมื่อทุกคนออกไป เขาก็จับที่คอเสื้อของต้าหลัวและชกเข้าที่ใบหน้า

ถูกทุบตีอย่างกะทันหัน ต้าหลัวก็ได้สติ

"คุณเย่เหรอ ฮ่าฮ่า ... ตีผมสิ ผมสมควรโดนตี ผมไร้ประโยชน์ ผมมันเปล่าประโยชน์... สมควรตี!"

"น่าผิดหวัง!" เย่เชินหลินกัดฟัน

เขาแค่อยากจะสอนคนขี้ขลาดคนนี้ ผู้ชายตัวโตเอาแต่ร้องไห้เหมือนตัวอะไรก็ไม่รู้ เป็นยังไงเลือดออกได้แต่ต้องไม่หลั่งน้ำตา

"คุณเย่! ผมเสียใจ! ผมเสียใจ! ผู้หญิงคนนั้นเพราะผมไม่มีเงินและไม่มีอนาคตเลยวิ่งหนีไปกับคนแก่นั่น พวกเขาบอกว่าผมเหมือนคุณ เหมือนกะผีสิ! คุณเป็นใคร แล้วผมเป็นใคร? ถ้าผมรวยและมีอำนาจแบบคุณ เธอจะหนีผมไปมั้ย”

"ปึง!" เย่เชินหลินชกอีกครั้งและ ต้าหลัวก็ทรุดตัวลงบนพื้น

"มานี่และฟังฉันนะ!"

เย่เชินหลินอุ้มเขาขึ้นเพื่อที่เขาจะได้นั่งบนเตียงตัวตรงจากนั้นก็พูดกับเขาสองสามคำ

หลังจากที่เย่เชินหลินจากไป พ่อบ้านและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคนอื่นๆก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าต้าหลัวซึ่งตอนนี้ยังคงเมาอยู่นั้นตื่นเต็มตาราวกับว่าเขายังเป็นคนละคนกับก่อนหน้านี้ แม้ว่าจะมีบาดแผลบนใบหน้า แต่เขาก็มีพลังมาก

“คุณเย่พูดอะไรกับนาย?” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยถามอย่างสงสัย ต้าหลัวไม่ตอบ แต่บอกว่าเขาจะไปทำงานตามปกติในตอนกลางคืน แต่เดิมเขาบอกว่าจะถูกแทนที่ แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องการแล้ว

……

ในตอนกลางคืนเซี่ยชีหรั่นและโม่เสี่ยวหนงนอนอยู่บนเตียง คิดถึงเรื่องในตอนกลางวันที่ไม่ได้ทำให้เย่เชินหลินพอใจ เธอก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย กลัวว่าเขาจะเป็นเศร้า

“เสี่ยวหนง ช่วงนี้โอเคขึ้นแล้วบ้างมั้ย?” เซี่ยชีหรั่นถามเบา ๆ

"ดีขึ้นมากแล้ว ขอบคุณพี่มากนะคะ"

"สิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอวันนี้ผลออกมาแล้วนะ เธออยากมั้ย ถ้าอยากฟังพี่จะบอก แต่ถ้าไม่พี่จะคิดว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น"

“บอกมาเถอะ พี่ ฉันอยากฟัง ฉันอยากรู้ว่าทำไมคนๆนั้นถึงทำร้ายฉัน” โม่เสี่ยวหนงดูเหมือนจะสงบลงอย่างสมบูรณ์

“จริงๆแล้วไม่ใช่คนนั้นที่ต้องการทำร้ายเธอ แต่เป็นเลี่ยวเหวยตงที่อยู่เบื้องหลังจริงๆ ท่าทางของเธอที่มีต่อแม่ของเขาคราวที่แล้วทำให้เขารู้สึกอับอาย เขาจึงไม่อยากแต่งงานกับเธอ ทั้งเขาและพ่อของเขากลัวพี่เขย เลี่ยวเหวยตงจึงคิดวิธีนี้..."

“ไม่ต้องพูดแล้ว! ฉันไม่อยากฟังอีกต่อไป!” จู่ๆโม่เสี่ยวหนงก็ปิดหูตัวเอง เซี่ยชีหรั่นรู้ว่าโม่เสี่ยวหนงยังคงชอบ เลี่ยวเหวยตงอยู่ ความจริงเรื่องนี้คงทำให้เธอไม่สบายใจ

เธอถอนหายใจ วางแขนของเธอบนศีรษะของโม่เสี่ยวหนงและปลอบโยนเธอเบาๆ "โอเค มันผ่านไปแล้ว พี่ไม่ดีเอง พี่ไม่ควรบอกเธอเรื่องนี้เลย"

เซี่ยชีหรั่นเธอแกล้งเห็นใจต่อไปเถอะ ยังไงซะฉันกับส้งหลิงหลิงก็ปรึกษาเรื่องนี้กันแล้ว มั่นใจเต็มร้อยไม่มีพลาด

เธอยังคงนอนอยู่ที่นี่ตอนนี้ แม้ว่า เลี่ยวเหวยตงจะมีส่วนเกี่ยวข้องจริงๆ แต่ก็พวกเธอก็เป็นคนแนะนำให้ฉันรู้จักเขานี่

ไม่ว่ายังไงเรื่องนี้ก็เกิดจากชักนำของเธอ ฉันจะคิดบัญชี!

โม่เสี่ยวหนงซบลงบนเซี่ยชีหรั่นอย่างน่าสงสาร สะอื้นและร้องไห้เป็นเวลานาน เซี่ยชีหรั่นคิดว่าเธอสบายดีแล้วเธอก็กลับไปอยู่กับเย่เชินหลิน

แต่ตอนนี้สถานการณ์ของเธอแย่ลง เธอจะเต็มใจปล่อยให้เธอเผชิญกับค่ำคืนนี้เพียงลำพังได้อย่างไร