ตอนที่ 842 สาวใช้ตัวแสบ 746

ตอนที่ 842 สาวใช้ตัวแสบ 746

พระเจ้าช่วยฉันจริงๆ！

ภายในใจของโม่เสี่ยวหนงนั้นดีใจเป็นอย่างมาก หล่อนนั้นยังกังวลว่าเย่เชินหลินจะจับได้และไล่หล่อนออกจากห้อง มืดขนาดนี้ดีจริงๆเลย

หล่อนค่อยๆคืบคลานไปบนเตียงของเย่เชินหลินเบาๆ และได้กลิ่นอันหอมหวนของเหล้าที่อยู่บนเตียง หล่อนรู้สึกว่าร่างกายของตนนั้นอ่อนปวกเปียก

ขณะที่เย่เชินหลินหายใจเสียงดังอยู่นั้น หล่อนก็เห็นว่ามือของเขานั้นลูบไล้ที่ร่างกายของตนเอง ดูเหมือนว่าเขานั้นจะเริ่มไม่ไหวแล้ว

โม่เสี่ยวหนงจึงกระโจนเข้าไป พอได้สัมผัสกับผู้หญิง เขาก็กอดรัดหล่อนไว้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็กดทับเรือนร่างของหล่อน

เขานั้นร้อนใจเป็นอย่างมาก มือของเขานั้นอยากที่จะปลดเสื้อผ้าของหล่อนออกเต็มที่แล้ว

เวลาที่หล่อนรอคอยมาถึงแล้ว！ในที่สุดเวลาที่หล่อนรอคอยที่จะได้ร่วมรักกับเขาก็มาถึง

ไม่นาน เสื้อผ้าของหล่อนก็ถูกเย่เชินหลินฉีกขาดเป็นชิ้นๆ เขานั้นจูบเข้าที่ริมฝีปากของหล่อน จะใช้มือลูบไล้หล่อน

หล่อนไม่กล้าที่จะพูดกับเขา ก่อนที่พวกเขาจะร่วมรักได้สำเร็จ หล่อนนั้นไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกไปเลย

หล่อนคิดว่า หล่อนจะต้องอดทน ห้ามสื่อสารกับเขาอย่างเด็ดขาด แล้วเขาก็ถูกวางยา ไม่พูดไม่จาเช่นกัน ราวกับว่าเหลือเพียงสัญชาตญาณเท่านั้น

ในขณะที่ยังไม่ได้สติ หล่อนนั้นภูมิใจ……

โอ๋……

สบาย！

มันรู้สึกสบายกว่าที่หล่อนจินตนาการหลายพันเท่า โม่เสี่ยวหนงนั้นรู้สึกว่า ตัวหล่อนนั้นแทบจะละลายบนร่างของเย่เชินหลินแล้ว ……

แม้ว่าคนที่ถูกวางยานั้นคือเย่เชินหลิน แต่โม่เสี่ยวหนงนั้นเหมือนกับจะดื่มด่ำและกระตือรือร้นยิ่งกว่า

ยังไงก็เป็นผู้ชาย ใครจะไม่ชอบความยั่วยวนของผู้หญิงล่ะ หล่อนไม่สามารถที่จะแกล้งทำเป็นไร้เดียงสาได้ หล่อนจึงทำได้เพียงใช้วิธีการยั่ว และใช้เสน่ห์ของมันให้ถึงที่สุด

ผลก็คือ เย่เชินหลินนั้นหลงใหลในร่างกายของเธอ ซึ่งอาจจะเป็นเพราะว่าเขานั้นถูกวางยา ตั้งแต่เริ่มกระทั่งถึงตอนนี้เขานั้นยังไม่พูดไม่จาเลย ได้แต่เล้าโลมหล่อนอย่างไม่หยุดยั้ง

หล่อนนั้นอยากจะร้องครางใจจะขาด แต่ก็ไม่กล้า หล่อนนั้นไม่อยากส่งเสียงดัง เพราะกลัวว่าเย่เชินหลินนั้นจะได้สติ

โม่เสี่ยวหนง เธอจะต้องอดทนให้ได้ถึงตอนเช้า พอฟ้าสางแล้ว เมื่อเซี่ยชีหรั่นเห็นเธอกับเย่เชินหลินนอนอยู่ด้วยกัน เย่เชินหลินก็อย่าได้คิดที่จะปกปิดเรื่องนี้อีกเลย

ปริมาณยาที่หล่อนใช้นั้นเพียงพอ หล่อนนั้นคิดว่าคงไม่น่าจะมีปัญหา

สิ่งที่ทำให้หล่อนรู้สึกดีใจที่สุดก็คือ เย่เชินหลินนั้นไม่พูดไม่จาเลยแม้แต่น้อย ซึ่งดูแล้วว่าเขานั้นจำหล่อนไม่ได้

และก็ไม่รู้ว่าเวลานั้นผ่านมานานแค่ไหนแล้ว หล่อนเริ่มรู้สึกล้า หล่อนนั้นหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะสามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่า เย่เชินหลิน ฉันรักคุณ หลายครั้งที่คำพูดมาอยู่ที่ปลายลิ้น แต่ก็ไม่กล้าที่จะพูดออกมา

หลังจากนั้น เมื่อหล่อนเริ่มไม่ไหวแล้ว จึงไม่ได้รุกเขาเหมือนตอนเริ่ม

หล่อนนั้นนอนอยู่ภายใต้ร่างของเขาเป็นเพียงผู้ถูกกระทำ ภายในใจนั้นคิดถึงแต่เรื่องที่จะเกิดขึ้นในเช้าวันพรุ่งนี้

เดิมทีเธอนั้นวางแผนว่าวันรุ่งขึ้นหล่อนนั้นจะนอนอยู่บนเตียงกับเย่เชินหลิน เพื่อให้เซี่ยชีหรั่นเห็น และขอร้องเธอให้หลีกทางให้กับเขา ซึ่งเป็นความคิดที่ส้งหลิงหลิงได้เสนอขึ้น

เวลานี้หล่อนก็คิดขึ้นมาได้เรื่องหนึ่งว่า หากหล่อนทำเช่นนั้น ก็ดูจะไม่ฉลาดเสียเลย

เย่เชินหลินกับเซี่ยชีหรั่นนั้นได้มีการหมายมั่นกันไว้ อีกทั้งเย่เชินหลินนั้นก็ชอบเซี่ยชีหรั่นจริงๆ เขาจะทิ้งเซี่ยชีหรั่นเพราะเรื่องในครั้งนี้เหรอ？

หล่อนยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ เหตุผลนี้แม้ตัวหล่อนเองยังคิดได้ แล้วส้งหลิงหลิงจะคิดไม่ได้เหรอ？

แย่แล้ว หล่อนคิดว่า หล่อนน่าจะถูกส้งหลิงหลิงหลอกใช้เสียแล้ว

และเมื่อเย่เชินหลินกับเซี่ยชีหรั่นแตกหักกันแล้ว อาจจะเป็นไปได้ที่จะเกลียดชังเธอและไล่เธอไป เมื่อถึงเวลานั้นคนที่จะได้ชัยชนะก็คือส้งหลิงหลิง

เมื่อหล่อนได้สติแล้ว ก็รู้สึกเสียดาย หล่อนรู้สึกว่าการที่ตนทำเช่นนี้นั้นโง่มาก แต่ว่าหล่อนนั้นได้นอนกับเย่เชินหลินแล้ว ความรู้สึกเช่นนี้มันยากมากที่หล่อนจะลืม หล่อนนั้นไม่อยากที่จะสูญเสียโอกาสในครั้งนี้ไป

หากทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น รอให้เขานั้นเหนื่อยแล้วนอนหลับไปเอง จากนั้นหล่อนก็ค่อยๆจากไป หากหล่อนท้องขึ้นมา หล่อนก็ทำเช่นเดียวกับส้งหลิงหลิงแอบคลอดลูกออกมา ขอเพียงแค่มีลูกกับเย่เชินหลิน ก็เหมือนกับว่าทั้งชาตินี้หล่อนนั้นมีเบี้ยที่เหนือกว่า

หรือว่าหล่อนจะบอกกับเขาว่า พี่เขยพี่จำคนผิดแล้ว ฉันคือโม่เสี่ยวหนง หล่อนนั้นก็จะสามารถพูดได้ว่า พี่เขย ฉันชอบพี่ แม้ว่าพี่จะจำคนผิดและเคยร่วมรักกับฉันมาแล้ว ฉันก็จะไม่กล่าวโทษพี่หรอก และฉันก็จะไม่ทำลายระหว่างพี่กับพี่สาวของฉันด้วย ฉันขอเพียงได้มองพี่อยู่ไกลๆจากตรงนี้ก็พอ

หล่อนคิดว่า หากหล่อนพูดเช่นนี้ เย่เชินหลินจะต้องซาบซึ้งใจเป็นแน่ แต่ว่าในขณะเดียวกันเขาก็จะรู้ว่าคนที่นอนกับเขานั้นคือโม่เสี่ยวหนง จะเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะยอมให้เธอมีลูก

เมื่อคิดพิจารณาในภาพรวมแล้ว โม่เสี่ยวหนงยังคงรู้สึกว่าไม่ต้องพูดอะไรออกไป ให้เย่เชินหลินที่ถูกวางยานั้นคิดว่าตนนอนกับเซี่ยชีหรั่นจะดีกว่า

แม้ว่าพรุ่งนี้เซี่ยชีหรั่นจะไม่ยอมรับว่าเธอนั้นมานอนกับเขาที่ห้อง เขาก็คงจะคิดว่าตัวเขานั้นจินตนาการไปเอง

ในขณะที่เย่เชินหลินกำลังพักผ่อนอยู่นั้น หล่อนก็ค่อยๆจูบไปที่หน้าอกอันเปียกชุ่มของเขา เขานั้นได้ระบายอารมณ์มาหลายครั้งแล้ว หล่อนคิดว่าเขาควรที่จะนอนได้แล้ว