ตอนที่ 848 สาวใช้ตัวแสบ 752

ตอนที่ 848 สาวใช้ตัวแสบ 752

“เย่เชินหลิน คุณลองฟังอันนี้ดู” เซี่ยชีหรั่นใช้มืออันสั่นเทาหยิบโทรศัพท์ของเธอออกมาจากกระเป๋า ใช่! เธอรู้ว่าส้งหลิงหลิงไม่มีทางยอมรับว่าเธอทำอะไรต่อหน้าเย่เชินหลินแน่ ดังนั้นเธอจึงบันทึกเสียงของส้งหลิงหลิงไว้

เทปบันทึกเสียงนี้ เมื่อกี้ตอนเดินกลับมาที่คฤหาสน์เธอได้เช็คดูแล้ว คุณภาพดีมาก เย่เชินหลินฟังได้ชัดเจนจนไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน

เย่เชินหลินไม่ใช่เทพเจ้า เขาเดาไม่ถูกว่าเธอจะให้เขาฟังอะไร เขามองไปที่เซี่ยชีหรั่นเงียบๆพลางเอ่ยว่า“ได้”

เซี่ยชีหรั่นกดปุ่มเปิดเทปบันทึกเสียง ความน่าเกลียดและความเชื่อมั่นของส้งหลิงหลิง เย่เชินหลินได้ฟังมันหมดแล้ว

เขาแค่คิ้วขมวดในช่วงเริ่มต้นเท่านั้น พอถึงตอนหลัง เซี่ยชีหรั่นก็มองไม่เห็นคลื่นอารมณ์ใดๆบนใบหน้าเขาแล้ว

ส้งหลิงหลิงทำเรื่องพวกนี้ ตัวส้งหลิงหลิงเองก็ยอมรับแล้ว แต่เย่เชินหลินกลับไม่ตกใจและไม่โกรธเคืองเลย ไม่เป็นไปตามที่เซี่ยชีหรั่นคิดไว้จริงๆ

เธอไม่เชื่อว่าเย่เชินหลินจะไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ส้งหลิงหลิงทำเลย เธอไม่เชื่อว่าเย่เชินหลินได้ยินที่เธอพนันกับส้งหลิงหลิงแล้วยังทำเป็นนิ่งเฉยได้

ถ้าส้งหลิงหลิงไม่จากไป ก็เป็นเธอที่จากไป เหมือนว่าเธอจะพูดออกมาอย่างชัดเจนแล้วนะ

เรื่องที่ทำให้เธอเสียใจก็คือเย่เชินหลินได้ยินประโยคสุดท้ายแล้ว แต่ท่าทางของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

เขาเชื่อมั่นในเสน่ห์ของตัวเองเกินไปเหรอ หรือเขาคิดว่าเธอจะไม่มีทางไปจากเขา คิดว่าเธอจะหลับหูหลับตาทนให้ผู้ชายของตัวเองพัวพันและไม่ชัดเจนกับผู้หญิงอีกคนตลอดไปงั้นเหรอ?

เดิมทีเธอคิดว่าเย่เชินหลินได้ฟังคำเหล่านี้แล้วจะเดือดดาล และรีบพุ่งไปไล่ส้งหลิงหลิงออกไป ไล่ให้เธอไสหัวออกไปไกลๆ

ท่าทางของเขาทำให้เธอเข้าใจ เขาไม่มีทางทำแบบนั้น คนที่ชนะก็คือส้งหลิงหลิง

“เย่เชินหลิน คุณได้ยินรึยัง เธอยอมรับแล้ว ทั้งยังบอกอีกว่าจะไม่หยุดทำลายเรา คุณคิดว่ายังไง? จะให้เธอไป หรือว่าให้ฉันไป?”เซี่ยชีหรั่นเอ่ยถาม

เซี่ยชีหรั่นมองไปที่เย่เชินหลินอย่างเต็มไปด้วยความคาดหวัง เธอยังคงเต็มอกเต็มใจที่จะอยู่เคียงข้างเขา

เย่เชินหลินจ้องไปที่ใบหน้าน้อยๆของเธอ นัยน์ตาของเขาสั่นไหวแวบหนึ่ง หัวใจของเซี่ยชีหรั่นเมื่อโดนฉุดรั้งขึ้นมา

เธออยากจะพูดออกไปจริงๆว่าเธอล้อเล่น ไม่ว่าเขาจะตัดสินใจยังไง เธอก็ยินดีที่จะอยู่เคียงข้างเขาตลอดไป เธอรู้ว่าแค่สายตาของเขา ก็สามารถทำให้เธอสั่นไหวได้แล้ว ดังนั้นเธอถึงได้จงใจพูดคำรุนแรงต่อหน้าส้งหลิงหลิง เพื่อต้องการบังคับตัวเองสักครั้ง

เธอรอคอยอย่างเงียบงัน ทุกวินาทีล้วนเป็นความเครียดที่ทรมาน แม้จะทรมาน แต่เธอก็รู้สึกดีใจ อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้ฟังคำพูดที่ไร้เยื่อใย

“เย่เชินหลิน คุณช่วยตอบฉันด้วย ที่นี่มีเธอ ไม่มีฉัน คุณจะเลือกอะไร?”ในที่สุดก็ทนความกดดันของความเงียบไม่ไหว

เซี่ยชีหรั่นถามขึ้นมาอีกครั้ง

ลำคอของเย่เชินหลินแห้งเหือด ผ่านไปสักพักเขาถึงยื่นมือออกมาลูบผมของเซี่ยชีหรั่นพลางพูดเสียงอ่อนโยนว่า“เอาล่ะ เลิกเล่นได้แล้ว”

นี้คือคำตอบที่เธอรอคอยเหรอ? เขาหลีกเลี่ยง!

“เล่น?”เซี่ยชีหรั่นหัวเราะอย่างไม่อยากจะเชื่อ พยายามซ่อนความเสียใจของเธอไว้

“คุณคงจะรู้นะเย่เชินหลิน ว่าฉันไม่เคยมีครั้งไหนจริงจังเท่าครั้งนี้มาก่อน ฉันไม่มีอารมณ์จะมาล้อเล่นกับคุณ”พูดจบเธอก็ถอนหายใจออกมา ครั้งนี้เธอเข้าใจคำตอบของเขาอย่างแจ่มแจ้งแล้ว ไม่จำเป็นต้องถามอีก

ที่แท้วันนี้ก็เป็นวันที่ต้องเจ็บปวดเจียนตายวันหนึ่งจริงๆ เธอเตรียมใจไว้แล้วไม่ควรมีท่าทางเป็นอย่างในตอนนี้

เธอต้องยืนหยัด เพื่อแสดงออกว่าเธอไม่เป็นอะไร ในใจของเขาคนที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือลูกและแม่ของลูกเขา เธอแพ้แล้ว เธอควรจะแพ้อย่างสง่างาม

เมื่อเซี่ยชีหรั่นคิดมาถึงตรงนี้ เธอกล่ำกลืนความเจ็บปวดในจิตใจลงพลางยิ้มบางๆ และเอ่ยเสียงเบาว่า“ขอบคุณนะ เย่เชินหลิน คุณไม่อยากจะพูดออกมาด้วยตัวเองว่าส้งหลิงหลิงจะต้องอยู่ต่อไป ฉันไปเอง คุณแค่ไม่อยากจะเหี้ยมโหดขนานนั้นเท่านั้นเอง คุณไม่จำเป็นต้องพูดอะไรแล้ว ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

เซี่ยชีหรั่นเดินไปได้แค่ก้าวเดียว ก็โดนเย่เชินหลินยื่นมือไปกอดไว้

“ไม่ให้ไป!”เสียงเย็นอันแข็งกร้าวของเขาดังขึ้นที่ข้างหูของเธอ เธอพยายามฝืนน้ำตาไว้ พลางชะงักงันอยู่ในอ้อมกอดของเขา และกดเสียงต่ำถามเขาว่า“ทำไมไม่ให้ไป? ในเมื่อในใจของคุณ ฉันไม่ได้สำคัญเท่าเธอและลูกของคุณ ทำไมไม่ให้ไป?”

“คุณเป็นผู้หญิงของผม ผมเคยเตือนคุณแล้ว นอกจากอยู่กับผมที่นี่ คุณก็ไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น! ต่อให้ต้องขัง ผมก็จะขังคุณไว้ ให้คุณไม่สามารถห่างจากผมได้แม้แต่ครึ่งก้าว!”

เขาเผด็จการแบบนั้นอีกแล้ว ยิ่งเธอพยายามดิ้นให้หลุด เขาก็ยิ่งรัดเธอแน่นขึ้น

“ฉันไม่ใช่เซี่ยชีหรั่นคนก่อนแล้ว คุณคิดว่าคุณจะขังฉันได้เหรอ?”เสียงของเซี่ยชีหรั่นเย็นชาขึ้น นั้นคือการแอบซ่อนหัวใจของเธอที่เต้นอยู่อย่างบ้าคลั่ง

หัวใจของเธอยังคงเต้นแรงเพราะเขา ต่อให้ในตอนที่เธอโกรธที่สุด เมื่อเขาเอาแต่ใจ เธอจะตื่นเต้นจนควบคุมไม่ได้

ยิ่งเป็นแบบนี้ เธอยิ่งต้องรีบออกไป เธอไม่อาจอยู่เคียงข้างเขาอย่างไร้ศักดิ์ศรีได้

“ถ้าผมอยากขังก็ต้องได้ขัง ไม่สนว่าคุณจะเป็นใคร”

เย่เชินหลินทำหน้านิ่งและพาเซี่ยชีหรั่นย้ายไปที่ข้างประตู จากนั้นก็กดเธอไว้ที่ประตู ริมฝีปากของเขาก้มลงมาทางเธอ

ยัยผู้หญิงสมควรตาย เอะอะก็จะไป เขาไม่ให้เธอไป เขาต้องการให้เธออยู่ต่ออย่างไร้ข้อโต้แย้ง